Τον Αύγουστο η πόλη της Πάτρας περικυκλωνόταν από πυρκαγιές, περιοχές εκκενώνονταν και τμήματα του αστικού ιστού κατακαίγονταν. Σε αυτές τις συνθήκες, με εμφανή την ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού, αλληλέγγυος κόσμος κινητοποιήθηκε για να υπερασπιστεί ό,τι μπορούσε. Στον αντίποδα η τοπική ασφάλεια, υπηρετώντας πιστά την κυβερνητική τακτική της αποποίησης ευθυνών και της αναζήτησης εξιλαστήριων θυμάτων, συνέλαβε σαν εμπρηστές στην περιοχή του Γηροκομειού δύο εθελοντές. Αρχικά έναν 25χρονο και λίγες μερες μετ συνέχεια τον 21χρονο φίλο του ως ύποπτο φυγής, παρότι είχε προσέλθει αυτοβούλως για να καταθέσει ως μάρτυρας.
Οι συλλήψεις οδήγησαν στην προφυλάκιση των δύο νέων με μοναδικά στοιχεία τις καταθέσεις δύο ψευδομαρτύρων και ασαφείς φωτογραφίες και σε αντίθεση με τις καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων που διαβεβαίωναν για την αθωότητα των κατηγορουμένων και ενόσω είχε εκδοθεί η έκθεση της πυροσβεστικής στην οποία αναφέρεται ότι η φωτιά δεν προέκυψε από εμπρησμό, αλλά από καύτρα της ήδη υπάρχουσας τεράστιας πυρκαγιάς.
Η τακτική είναι γνωστή: σε κάθε κοινωνικό αδιέξοδο το κράτος αναζητά αποδιοπομπαίους τράγους για να ικανοποιήσει και να καθησυχάσει τμήματα της κοινωνίας που διψάνε για αίμα, «βολικούς» ενόχους και ευκολοχώνευτα αφηγήματα.
Ταυτόχρονα κρατικοί υπάλληλοι της ασφάλειας Πατρών χτίζουν καριέρες πάνω στους αδύναμους και σε κατασκευασμένες δικογραφίες (π.χ. υπόθεση Ανδρέα Φλώρου). Έτσι και σε αυτή την περίπτωση αστυνομικοί κατάσχεσαν και απέκρυψαν το κινητό του 25χρονου κατά τη σύλληψη ώστε να δημιουργηθούν ψευδείς ενδείξεις ενοχής.
Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και δικτύωσης σχεδόν άμεσα απέδωσαν ευθύνες στους δύο νέους που βρέθηκαν εκεί βοηθώντας στη κατάσβεση και στη στήριξη της γειτονιάς. Τις πρώτες μέρες παρακολουθήσαμε ένα σκηνικό κοινωνικού κανιβαλισμού. Τα συστημικά μέσα σε συνεργασία με την Ασφάλεια Πατρών κατασκεύασαν μια επίπλαστη πραγματικότητα που παρουσίαζε τους δύο νέους ως τέρατα. Στόχος τους σταθερά είναι η ποινικοποίηση της αλληλεγγύης, η καλλιέργεια κουλτούρας υποταγής και αποξένωσης και το στήσιμο τηλεοπτικού θεάματος σε στυλ λαϊκού δικαστηρίου.
Η υπόθεση αυτή αφορά το καθένα μας. Το κράτος και τα τσιράκια του βαπτίζουν «ένοχο» οποιοδήποτε άτομο βρεθεί τυχαία στο δρόμο τους προκειμένου να διατηρήσουν αλώβητη την εικόνα ελέγχου, τάξης και ασφάλειας που πλασάρουν. Ο μηχανισμός αυτός είναι διαχρονικά γνωστός (π.χ. υπόθεση αθώου εθελοντή δασοπυροσβέστη στη Βαρυμπόμπη).
Η αλληλεγγύη βρίσκεται στο εδώλιο και είναι σημαντικό όλοι, όλες και όλα να αντιδράσουμε και να αντισταθούμε σε όλη αυτή την καταφανή αδικία. Σε τελική ανάλυση, έχουμε μόνο ο ένας το άλλο απέναντι σε ένα κανιβαλιστικό και καταπιεστικό σύστημα που δεν διστάζει να κατασκευάζει ενόχους και να καταστρέφει ζωές αθώων ανθρώπων.
Κανένας, Καμία, Κανένα μόνο στα χέρια του κράτους
Οι εχθροί δεν είναι ανάμεσα μας – μόνη απάντηση η αλληλεγγύη και η αυτοοργάνωση
Άμεση απελευθέρωση και παύση της δίωξης του 25χρονου και του 21χρονου!

ΦΩΤΙΕΣ ΠΑΤΡΑ


και την Κυριακή 09 Μαρτίου στις 19:00 η ομάδα Σφήκες θα πραγματοποιήσει προβολή ντοκιμαντέρ, μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση και μπαρ.










