Η Εορτή της Υπαπαντής
Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος
Η εορτή της Υπαπαντής, γνωστή και ως Candlemas στη Δύση, εορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου
και αναφέρεται στο ευαγγελικό γεγονός όπου η Θεοτόκος και ο Ιωσήφ φέρνουν τον
40ήμερο Ιησού στο Ναό της Ιερουσαλήμ (Κατά Λουκάν 2:22-39). Εκεί, ο γέροντας
Συμεών και η προφήτιδα Άννα αναγνωρίζουν τον Ιησού ως Μεσσία, με τον Συμεών να
αναφωνεί "Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα" (Λουκ. 2:29-32). Η
εορτή συμβολίζει την "υπαπαντή" (συνάντηση) του Χριστού με τον λαό
Του, αλλά και την ταπείνωση και υπακοή της Θεοτόκου.
Η Βιβλική Βάση και το Ιουδαϊκό Τυπικό των 40
Ημερών
Η εορτή της Υπαπαντής βασίζεται άμεσα σε διατάξεις της Παλαιάς Διαθήκης, οι οποίες ρυθμίζουν τον καθαρισμό της λεχώνας μητέρας και την αφιέρωση του πρωτότοκου παιδιού. Αυτές οι πρακτικές αντανακλούν την Ιουδαϊκή παράδοση και τον Μωσαϊκό Νόμο, όπως περιγράφονται στα βιβλία του Λευιτικού, της Εξόδου και των Αριθμών. Οι δύο τελετές –καθαρισμός και εξαγορά– είναι ξεχωριστές, αλλά συχνά συνδυάζονταν στην πράξη, όπως φαίνεται στην περίπτωση της Θεοτόκου και του Ιησού. Αυτές οι διατάξεις δεν ήταν απλώς τελετουργικές, αλλά είχαν συμβολική σημασία: ο καθαρισμός υπογράμμιζε την ιερότητα της ζωής και την υπακοή στον Θεό, ενώ η εξαγορά των πρωτότοκων θύμιζε τη σωτηρία του Ισραήλ.














.jpg)




















.jpg)


