Lucus
Na relixión da Roma antiga, un lucus ([ˈɫ̪uː.kʊs], en plural lucī) é unha fraga sagrada. Lucus é unha das catro palabras en latín que significan en xeral "bosque, fraga ou arboredo" (xunto con nemus, silva e saltus), pero a diferenza dos demais utilizábase principalmente como designación relixiosa, que significa "fraga sagrada".[1] Servio define o lucus como "un conxunto de árbores cun significado relixioso", a diferenza da silva, un bosque natural, e un nemus, un arboredo que non está consagrado.[2] Un saltus normalmente implicaba unha zona salvaxe con características topográficas variadas.
Un lucus era un lugar cultivado, máis parecido a un parque arbolado ca a un bosque, e podía conter un aedes, un edificio que albergaba a imaxe dun deus ou outras características paisaxísticas que facilitaban ou orixinaban o ritual.[3] Teorizouse,[4] por exemplo, que o Lupercal, denominado "cova", era un pequeno lucus cunha gruta artificial, xa que a arqueoloxía non descubriu ningunha cova natural na zona.
Apuleio rexistra que "cando os viaxeiros piadosos pasan polo seu camiño por un bosque sagrado (lucus) ou un lugar de culto, úsano para facer un voto (votum), ou unha ofrenda de froitas, ou para sentar un tempo".[5]
Bosques sagrados do Imperio Romano
[editar | editar a fonte]Un lucus podía converterse nun foco de actividade tal que ao seu redor medraba unha comunidade, como foi o caso do Lucus Augusti que hoxe é Lugo en Galicia e do Lucus Feroniae preto de Capena.[6] Lucus é, polo tanto, parte do nome latino de varios lugares antigos diferentes do Imperio Romano do que deriva o nome moderno, incluíndo:
- Lucus Angitiae ("bosque sagrado de Anxitia"), hoxe Luco dei Marsi, unha vila en Italia.
- Lucus Pisaurensis,[7] o bosque sagrado de Pésaro, Italia; descuberto por Annibale degli Abati Olivieri, un aristócrata italiano do século XVIII.
- Lucus Augusti é o nome de varios lugares como:
- Lucus Augusti, a actual Lugo, en Galicia.
- Luc-en-Diois, en Francia
- Lucus Feroniae ("bosque sagrado de Feronia") ou Feronia, unha cidade desaparecida de Etruria, Italia; véxase Torre di Terracina, Italia.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Paul Roche, Lucan: De Bello Civili, Book 1 (Oxford University Press, 2009), p. 296.
- ↑ Servio, sinala na Eneida 1.310, arborum multitudo cum religione; Jörg Rüpke, Religion of the Romans (Polity Press, 2007, publicado orixinalmente en alemán en 2001), p. 275, noting that he finds the distinction "artificial."
- ↑ Rüpke, Religion of the Romans, pp. 177–178.
- ↑ Rüpke, Religion of the Romans, p. 178.
- ↑ Apuleio, Florides 1.1.
- ↑ Dowden, European Paganism, p. 105.
- ↑ "Lucus Pisaurensis: Sacred Grove of Pesaro, Discovered by Annibale degli Abati Olivieri". Arquivado dende o orixinal o 29 de outubro de 2019. Consultado o 20 de febreiro de 2025.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte] |
A Galipedia ten un portal sobre: Roma antiga |
