διαλέγω τις αναμνήσεις μου
προσεχτικά
μία-μία
τις ξεδιαλέγω
με έγνοια
και φροντίδα
δεν είναι άλλη ζωή
αυτή είναι
.
El Secreto De Sus Ojos ( Juan Jose Campanella, 2009)
[ play, για ν’ακούσετε το γραμμόφωνο ]
διαλέγω αναμνήσεις
4 Οκτωβρίου, 2010
5 Σχόλια | 
049.- διαλέγω αναμνήσεις | Ετικέτα: -automnes, -couleur pourpre, -fall, -je fais mes comptes, -mes souvenirs, -my way, -pour un film, -Sinatra | 
Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από Hypericum Perforatum
I am calling you
2 Οκτωβρίου, 2010
Leave a Comment » | 048.- I am calling you | Ετικέτα: -automnes, -Bagdad Café, -chansons, -fall, -fouillant dans les tiroirs des autres, -Out of Rosenheim | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από Hypericum Perforatum
τώρα !
12 Σεπτεμβρίου, 2010Δευτέρα12Οκτωβρίου2009
κλείσε το βιβλίο
με δύναμη
κι ο νάρκισσος
ας γίνει μέσα του
χαλκομανία
τι άλλο περιμένεις
ξεκίνα να ζεις
τα μολύβια κάτω
τώρα !
[ play, για ν’ακούσετε το γραμμόφωνο ]
Leave a Comment » | 046.- τώρα | Ετικέτα: -automnes, -Chris Rea, -couleur orange, -de ma théière, -fall, -moi et mon tiroir, -The Blue Café, -toute ressemblance serait fortuite | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από Hypericum Perforatum
περαστική (ωδή στην)
22 Νοεμβρίου, 2009.
άκου με
άκουσε τις ανάσες
που πάγωσαν στο βοριά των ζωών μου
τους ήλιους που έχασα
κι εκείνους που ξέχασα
κι όλα τα χίλια χρώματα
που φύλαξε η ίριδα για μένα
μα έπεσαν μέσα από χέρια τρύπια
κι έγιναν ένα με την άμμο
και τάχασα
δες με
σε όσα φοβήθηκα να νοιαστώ
και σ’όσα άφησα
κι απ’όσα έφυγα
σ’όσες σιωπές κροτάλισαν
σε τρύπια ρούχα
και στις γωνιές που διάλεξα να σταθώ
για να κοιτάξω τον κόσμο
και στις ερήμους που πέρασα
και στα ψηλά μου πετάγματα
στον ίλιγγο
κι ύστερα στις βυθίσεις
στα πλάτη της ταλάντωσης τα αχανή
και σε συχνότητες
που κόβουν την ανάσα
και μέτρα
όλα τα δάκρυα που έχω κλάψει
και τα χαμόγελα τα ενοχικά
τα κρυμμένα
και όσα άγγιξα
κι απορρόφησα με το δέρμα μου
και όσα κοίταξα και δεν είδα
φευγάτες εποχές
που γέμισαν την αγκαλιά μου
κι όσα με άγγιξαν
κι όσους με κοίταξαν χωρίς να με δουν
γιατί δεν κόπιασαν στα κλειστά μου παράθυρα
κι όσους με είδαν και βούρκωσα
δες με
στα τόσα που έτρεξα να προλάβω
κάνοντας κύκλους ατέρμονους
που δεν με πήγαν πουθενά
τους πανικούς που μούδεσαν τα πόδια
και μισοφωτισμένα παράθυρα
και ξεφτισμένες κουρτίνες
που ένα χέρι περίμεναν
πίσω από πόρτες βαριές
που ποτέ τους δεν άνοιξαν
κι όμως
πάνω τους έτρεμε μια πεταλούδα
δες με
στις στοές που έσκαψα
στα σκοτεινά
ακολουθώντας μια αόρατη πυξίδα
και στη σχεδία
που μια ζωή
σκυμμένη πάλεψα
πάνω από το νερό να κρατήσω
στην φουσκωμένη πλημμυρίδα
πέντε σανίδες όλες
πέρασα σκοινί στο σιδερένιο κρίκο της
κοντό σκοινί
και πάνω της βρίσκομαι ακόμη
τραβώ το σκοινί
και ζυγίζομαι
λίγο ακόμη να τη σηκώσω
μη βυθιστεί
και με ξεπλύνει από πάνω της το κύμα
σου λέω
λίγο ακόμη
και η δουλειά όπου νάναι τελειώνει
σε λίγο φτάνω την όχθη
κι εγώ
ν’αφήσω τη σχεδία μου
πλάι στις άλλες
κι έρχεται μεγάλη ξεκούραση
σε φιλόξενο χώμα
μα όχι ακόμα
μισή ώρα μετά
την τελική σιωπή
όταν κάθε αυλάκι στο νερό
θα έχει κλείσει
Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2009
[ play, για ν’ακούσετε το γραμμόφωνο ]
27 Σχόλια | 043.- περαστική (ωδή στην) | Ετικέτα: -automnes, -couleur pourpre, -fall, -je fais mes comptes, -Les Portes de la Nuit, -radeau, -raft, -toute ressemblance serait fortuite | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από Hypericum Perforatum
στα κύματα ..
3 Νοεμβρίου, 2009
κάποτε
έρχεται το τελευταίο
από καθένα πράγμα
το τελευταίο γράμμα
η τελευταία σιωπή
χαμόγελο
γέλιο
φράση
η τελευταία λέξη
η τελευταία ματιά
το τελευταίο φιλί
κι ένα άγγιγμα
τελευταίο
που ίσως δεν υπήρξε ποτέ
μα το έζησες
κι έπειτα οι άνθρωποι
βαρκούλες
καρυδότσουφλα
χάνονται στα κύματα
για πάντα
άλλοι ν’ανθίσουνε σε άλλη γη
κι άλλοι
στα ίδια τους τα νερά
ν’αγκαλιαστούν
να τυλιχτούν
να ναυαγήσουν
εγώ το ήξερα
εσύ το είπες
η φωτογραφία είναι από τοLa dame de nage
[ play, για ν’ακούσετε το γραμμόφωνο ]
26 Σχόλια | 042.- στα κύματα .. | Ετικέτα: -automnes, -couleur pourpre, -deuil, -fall, -illusions, -pour une photo, -toute ressemblance serait fortuite | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από Hypericum Perforatum
Hypericum Perforatum 
