Το ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙ του Θωμά Θωμόπουλου, από το Παλατάκι στο Χαϊδάρι, στην Πλατεία Πλυτά στο Παγκράτι, στη συνέχεια στην Πλατεία Αμερικής και τέλος "tattoo" στο μπράτσο του...

 

Κινηματογραφική ταινία "Πλατεία Αμερικής/ Amerika Square (2016)

Ο "ρατσιστής" Νάκος (Μάκης Παπαδημητρίου) σε έναν από τους πολλούς ρατσιστικούς παροξυσμούς του, ζητάει από το δεύτερο ήρωα της ταινίας και παιδικό του φίλο, τον  tattoo artist Μπίλι (Γιάννης Στάνκογλου) να του "χτυπίσει" στο μπράτσο του το σιντριβάνι της Πλατείας Αμερικής.  

ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ - Τ.269, 270 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1911 - ΚΙΜΩΝ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ - Ν.ΓΥΖΗΣ 4 ΕΠΟΧΕΣ

 [Οι Φωτογραφίες με τις 4 (-1) ΕΠΟΧΕΣ και τον Άγιο Γεώργιο βρίσκονται στο κάτω μέρος της ανάρτησης]

Έχουμε τη χαρά να δημοσιεύσουμε τις 4 (-1) ΕΠΟΧΕΣ που δημιούργησε ο Νικόλαος Γύζης στους ξενώνες της "Επαυλις Χαϊδάρι" του Νικόλαου Νάζου καθώς και τον Άγιο Γεώργιο που μάλλον συνδημιούργησε με το Νικηφόρο Λύτρα, στο ομώνυμο εκκλησάκι.

"Μικρό οδοιπορικό" στην αιωνόβια Ιερή Ελιά του Πλάτωνα στην Ιερά Οδό | Στις 7.10.1976 επέπεσε στην ελιά του Πλάτωνα λεωφορείο προκαλώντας στον κορμό μεγάλη ζημιά | Ο κορμός στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο

Για να έχουμε μια εικόνα του Ελαιώνα της Αθήνας, εντός του οποίου υπήρχε η ελιά του Πλάτωνα: "Άποψη από τον Προφήτη Ηλία (Χαϊδάρι), της Αθήνας και του Υμηττού. Σχέδιο του Thomas Taylor (1844-?) από σκίτσο του Henri Belle, από το Voyage in Greece, 1861-1868-1874". (Αρχείο Κώστα Φωτεινάκη).

Στο blog ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ έχουμε κάνει σχετικές αναρτήσεις από το 2010 [ΕΔΩ]. Η  ανάρτηση που ακολουθεί, είναι πληρέστερη και  είναι αναδημοσίευση από το blog ΒΙΟΚΗΠΟΣ, 7 Ιουνίου 2017, με την άδεια του διαχειριστή - ΠΗΓΗ ΕΔΩ.

Στην παρουσα αναδημοσίευση υπάρχουν ορισμένες πρόσθετες φωτογραφίες από το αρχείο του Κώστα Φωτεινάκη και της Σοφίας Λιλιμπάκη από το Facebook

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Η αιωνόβια Ιερή Ελιά του Πλάτωνα 

Έτσι ήταν στις αρχές της δεκαετίας του '50...

Έτσι είναι σήμερα τις πρώτες ημέρες του Ιανουαρίου 2026 

"Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ" Θεσσαλονίκη - Αθήνα με τα πόδια | Σκαραμαγκάς 7 Ιανουαρίου 1961: Οι σπουδαστές υπομηχανικοί μπήκαν με τα ρούχα στη θάλασσα για να γλυτώσουν από τη βία της αστυνομίας | Τελικά κατάφεραν να φθάσουν στο Σύνταγμα

 
Η θάλασσα του Σκαραμαγκά γνώρισε για μια ακόμα φορά μεγάλες "δόξες", η πρώτη ήταν με την αυτοκτονία του Περικλή Γιαννόπουλου στις 8 Απριλίου 1910, αφού η δεύτερη φωτογραφία με τους "σπουδαστές  που μπήκαν μέσα στη θάλασσα για να γλυτώσουν τη βίαια αντιμετώπιση/ παρεμπόδηση της αστυνομίας" έγινε πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες της εποχής.

Το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών & το Ημερολόγιο για το 2026 με το "ΒΡΑΧΟ ΤΟΥ ΑΙΓΑΛΕΩ,1937" του Βάλια Σεμερτζίδη (Περιγραφή του ζωγράφου)

Συνέχεια της ανάρτησης, με ημερομηνία 22.09.2025 και θέμα "Βάλιας Σαμερτζίδης "Βράχος στο Αιγάλεω", 1937 και μια απόπειρα γεωγραφικής περιγραφής τμήματος του Σαρωνικού (Ψυττάλεια, Άιγινα, Αταλάντη, Νησίδων Λαγούσες)" [ΕΔΩ], επανερχόμαστε το θέμα αντιγράφοντας από τη σελίδα Βάλιας Σεμερτζίδης  [ΕΔΩ] στο Facebook.

Ευχαριστούμε πολύ το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος - Ε.Ε.Τ.Ε για την επιλογή του έργου του Βάλια Σεμερτζίδη «Βράχος στο Αιγάλεω» για την Ευχετήρια Κάρτα τους για το 2026.

-------------------------------------------------------------------

«Ο Βράχος στο Αιγάλεω είχε μεγάλη επιτυχία στο Salon d’Automne του Παρισιού το 1937 όπου οι κριτικοί το επαίνεσαν λόγω του συνδυασμού «τεχνικής σταθερότητας και ιδεαλισμού» που το χαρακτήριζε, όπως ανέφερε ο κριτικός της Revue des Arts. Θεωρήθηκε δείγμα μιας προσωπικότητας που εκφράζεται «με δύναμη και πρωτοτυπία» (La Revue Moderne), έργο που υλοποιήθηκε «με πραγματική τεχνική μαεστρία» (A. Pascal-Levis στο περιοδικό Les artistes d’aujourd ‘hui).

Απόσπασμα από το βιβλίο «ΒΑΛΙΑΣ ΣΕΜΕΡΤΖΙΔΗΣ 1911-1983» 

Επιμέλεια: Νίκος Χατζηνικολάου

Εκδόσεις: Μουσείο Μπενάκη, 2012

Άγγελος Προκοπίου: “Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΣΤΟ ΔΑΦΝΙ – Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΣΑΛΩΜΗΣ”

"... Είχα ξεχαστεί μπροστά στην ψηφιδογραφημμένη Γέννηση του Δαφνιού μια παραμονή Χριστουγέννων. Όλες αυτές οι τριανταφυλλένιες και μενεξεδένιες αποχρώσεις του Υμηττού, που τραγουδούν οι ποιητές μας ανθούσαν στους πλαστικούς λόφους, που αγκάλιαζαν με τόση τρυφερότητα το σπήλαιο. Η ελληνική φαντασία είχε διαλέξει το αττικό αυτό μοναστήρι για να δώσει το χαριέστερο έργο της μεσαιωνικής εικονογραφίας. Δεν θυμούμαι να χάρηκα τόσο πολύ μια Γέννηση στη ζωγραφική, της Ανατολής και της Δύσης, όσο αυτήν που στόλισε, στον ΙΑ΄ αιώνα, το Δαφνί μας. Η κλασσική ευαισθησία των Ελλήνων ξαναζεί σε όλες αυτές τις ευγενείς μορφές, που συνομιλούν με τόσο άνεση και διαλογίζονται με τόση γαλήνη.

Όλα τα πρόσωπα, που αναφέρει ο Ευαγγελιστής Λουκάς, τ’ αναγνώρισα με οδηγό το ποιητικό του κείμενο. «Τους ποιμένας φυλάσσοντας φυλακάς της νυκτός επί την ποίμνην αυτών, τους Αγγέλους δοξολογούντας και λέγοντας της επί Γης ειρήνη, το Βρέφος στη φάτνη του, την Παρθένο και τον Ιωσήφ». Η μόνη προσθήκη ήταν των δύο ζώων. Προερχόταν όμως από μια προφητεία του Ησαΐα. «Έγνω βους τον κτησάμενον και όνος την φάτνην του κυρίου αυτού» (Κεφ.Α’ 3).

Στην αριστερή γωνία της ημικυκλικής κόγχης το ψηφιδωτό ήταν κατεστραμμένο. Ζήτησα να συμπληρώσω το κενό του με πλαστικά στοιχεία του θεοκριτικού τοπίου.

Γεώργιος Σεφέρης "Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ – Ο ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ & Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΚΧΟΣ"

 

[Γεώργιος Σεφέρης - Αναστάσιος (ΤΑΣΟΣ) Αλεβίζος, 1979, Εθνική Πινακοθήκη] 

 ******

Ο Γεώργος Σεφέρης (1901 – 1971) και το “...κατάμαυρο στόμιο της σπηλιάς της εκκλησίας του Δαφνίου…”

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ – Ο ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ & Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΚΧΟΣ

Ο Γεώργιος Σεφέρης διπλωμάτης και ποιητής, βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας (1963) ήταν ένας από τους πολλούς¹ ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών που επισκέφτηκαν τη Μονή Δαφνίου και που έκαναν αναφορά στο έργο τους.

(1- Ενδεικτικά λογοτέχνες: Κωνσταντίνος Καβάφης, Νίκος Καζαντζάκης, Εμμανουήλ Ροΐδης, Κοσμάς Πολίτης, Άγγελος Τερζάκης, Βιρτζίνια Γουλφ, Κρίστιαν Άντερσεν, Φραντσέσκο Περιλλά, Χένρι Μίλλερ κ.ά. - δεν αναφέρω τους ζωγράφους, φωτογράφους, ερευνητές, αρχαιολόγους, ανασκαφείς, περιηγητές κ.ά).

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Στο έργο του ΔΟΚΙΜΕΣ, τόμος πρώτος, και στο κεφάλαιο ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ, εμβόλιμα και όχι ως κύριο θέμα, ο Γιώργος Σεφέρης “δεν περιγράφει την παράσταση της Γέννησης του Χριστού ως αρχαιολόγος ούτε την ερμηνεύει ως θεολόγος ή ανθρωπολόγος²…” αλλά κάνει μια ιδιαίτερη αναφορά για το “κατάμαυρο στόμιο της σπηλιάς, το πιο μαύρο χρώμα που είδα ποτέ μου…” που αξίζει την προσοχή μας:

Το "κωδωνοστάσιον" (καμπαναριό) της Μονής Δαφνίου - Κατεδαφίστηκε με τις επισκευές, μετά το σεισμό του 1889 | Περιγραφές Γ.Λαμπάκη | Οι σεισμοί 1886, 1889, 1894, 1981,1999, 2019

ΕΙΚΟΝΑ-1: Ίσως η πρώτη αποτύπωση της Μονής Δαφνίου. Έτος1842 Ντακεροτυπία ή  Δαγκεροτυπία (πρώτη μορφή φωτογραφίας): Philibert-Joseph Girault de Prangey. (1804 - 1892). Βρίσκεται στο The Metropolitan Museum of Art [ΕΔΩ]. Μόλις και διακρίνεται το Κωδωνοστάσιο πίσω από το θόλο.

ΕΙΚΟΝΑ -2: Η δεύτερη απεικόνιση του καμπαναριού της Μονής Δαφνίου  είναι η ανωτέρω φωτογραφία (1850). Φαίνεται πολύ καθαρά το κωδωνοστάσιο (καμπαναριό) - στις μέρες μας δεν υπάρχει. Σύμφωνα με το παραπάνω σκίτσο, αλλά και τις επόμενες φωτογραφίες που ακολουθούν, το κωδωνοστάσιο  ήταν ηψηλότερο του θόλου του Καθολικού (εκκλησία της Μονής Δαφνίου).

Το κωδωνοστάσιο ήταν Φράγκικη προσθήκη, όπως και άλλα τμήματα, προεκτάσεις του Καθολικού. (Περισσότερα για το πως και γιατί κατεδαφίστηκε το καμπαναριό, μετά το σεισμό του 1889 στη συνέχεια)

Σεμερτζίδης Βάλιας, "Όργωμα, 1937 (Ιούνιος) - 2η απόπειρα γεωγραφικής περιγραφής γύρω από τον Προφήτη Ηλία Χαϊδαρίου (Ποικίλο Όρος, Δαφνοβούνι, Κορυδαλλός)

 

Φωτογραφία από την Εθνική Πινακοθήκη:  Σεμερτζίδης Βάλιας (1911 - 1983), Όργωμα, 1937 (Ιούνιος) - Λάδι σε ξύλο, 79,5 x 111 εκ. Κληροδότημα Αντωνίου Μπενάκη [ΕΔΩ]

Ένα δεύτερο έργο του Βάλια Σεμερτζίδη, το "Όργωμα", με μία πιθανότητα να έχει σχέση με το Χαϊδάρι και τους ορεινούς όγκους που το περιβάλλουν.

Το πρώτο έργο με θέμα "Βράχος στο Αιγάλεω", 1937" το είχαμε παρουσιάσει - ΕΔΩ.

Και τα δύο έργα, δημιουργήθηκαν το έτος 1937 και έχουν περίπου την ίδια τεχνική και χρώματα. Και τα δύο έργα "φιλοξενούνται" στην Εθνική Πινακοθήκη και είναι από το ίδιο κληροδότημα, του Αντωνίου Μπενάκη.

Απόπειρα γεωγραφικής περιγραφής και προσδιορισμού της τοποθεσίας πίνακα το "Όργωμα":

Βάλιας Σαμερτζίδης "Βράχος στο Αιγάλεω", 1937 και μια απόπειρα γεωγραφικής περιγραφής τμήματος του Σαρωνικού (Ψυττάλεια, Άιγινα, Αταλάντη, Νησίδων Λαγούσες)

 

Φωτογραφία από την Εθνική Πινακοθήκη:  Σεμερτζίδης Βάλιας (1911 - 1983), Βράχος στο Αιγάλεω, 1937, Λάδι σε μουσαμά, 90 x 95,5 εκ. Κληροδότημα Αντωνίου Μπενάκη [LINK]

Σε μια ανάρτησή του ο γλύπτης Χάρης Λαλές ρωτούσε αν γνωρίζει κάποιος την τοποθεσία του έργου με τίτλο "Βράχος του Αιγάλεω", 1937, του Βάλια Σεμερτζίδη. 

Τότε είχα καταθέσει μια πρώτη άποψη και περιγραφή. Σήμερα επανέρχομαι με μια μεγαλύτερη βεβαιότητα χωρίς ωστόσο να είμαι απολύτως βέβαιος.

Κατά τη γνώμη μου:

Οι οκτώ κινηματογράφοι στο Χαϊδάρι | Ένας χειμερινός και ένας θερινός εξακολουθούν να λειτουργούν.

 

[Ο Πέτρος Κοντός σε ταμπλό του κινηματογράφου Σοράγια]

Οι Κινηματογράφοι στο Χαϊδάρι

1. Ατττίκ [στη σημερινή καφετέρια "Αίνιγμα"]. Στην εφημερίδα  ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΧΑΙΔΑΡΙΟΥ καταγράφεται η είδηση: "ΠΩΛΗΣΙΣ  ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ" Πληροφορούμεθα, ότι πρόκειται να πωληθή  ο θερινός κινηματογράφος "Απίκ" των αδελφών Δημητρίου" (27  Οκτωβρίου 1957]. 
2. Ἠλιος [απέναντι από την Πλατεία Ηρώων, σήμερα σούπερ μάρκετ]. 
3. Λεβάντα [στο σημερινό πεζόδρομο του  Δάσος Χαϊδαρίου, τμήμα της οδού Ηρώων Πολυτεχνείου -  Πρώην καφετέρια Πισίνα, Φοίνικας]. 
4. Ρίτα [στην οδό Φαβιέρου στα σύνορα με το Περιστέρι, σήμερα  σχολή οδηγών].
5. Κατερίνα [στην οδό Δαβάκη - υπάρχει  από το καλοκαίρι του 1996 ως  Δημοτικός Κινηματογράφος. Στις μέρες μας λειτουργεί από ιδιώτη].
6. Άνοιξη [στην Αγωνιστών Στρατοπέδου -υπάρχει και λειτουργεί. Αρχικά λειτουργούσε από ιδιώτη, στη συνέχεια ως Δημοτικός κινηματογράφος. Στις μέρες μας λειτουργεί από ιδιώτη ο οποίος τον ανακαίνησε το 2007). 
7. Σοράγια [γωνία Δωδεκανήσου και Βενιζέλου, κοντά στο 2° Δημοτικό  Σχολείο, Σήμερα πολυκατοικία].
8. ΔΑΣΟΣ [στην εκβολή της πρώην Παύλου του Δάσος Χαϊδαρίου (Ηρώων Πολυτεχνείου ) των Αδελφών Τσαμαδού]

Οι πέντε Πρώτοι ήταν θερινοί. Οι τρεις τελευταίοι ήταν Χειμερινοί. 

Οι δύο κινηματογράφοι, Άνοιξη (χειμερινός) και Κατερίνα (θερινός), χρειάζεται να υποστηρικτούν για να συνεχίσουν τη λειτουργία τους.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ - Η πρώτη προβολή ως Δημοτικός Κινηματογράφος, Καλοκαίρι 1996.  Διακρίνονται +Δήμος Παρασκευάς, Μαρία Γεωργιάδου, Νίκος Καστόρας.

Ο κινηματογράφος ως χώρος (οικόπεδο) είναι ιδιοκτησία του Δήμου Χαϊδαρίου. Στις μέρες μας λειτουργεί από τον ίδιο ιδιώτη που διαχειρίζεται και τον κινηματογράφο ΑΝΟΙΞΗ.

Υπήρξε κατασκήνωση της "Νεολαίας του Χίτλερ" προπολεμικά, το 1937, στο Σκαραμαγκά? (έρευνα σε εξέλιξη)

 

Η Φωτογραφία αυτή με θέμα "Σκαραμαγκάς - Νεολαία του Χίτλερ προπολεμικά με τον αρχηγό της νεολαίας 1933 -1940 Baldur von Schirach" ανακτήθηκε από την ομάδα στο Facebook "Παλιές φωτογραφίες της Ελλάδας". (φωτ. από την ομάδα παρακάτω).

Με μια μεγαλύτερη έρευνα, ως πηγή βρέθηκε η ναζιστική εφημερίδα "Das 12 Uhr Blatt" (3-12-1937).

ΧΑΪΔΑΡΙ, 1966, ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ - Ακούγεται ο ίδιος ο Μάρκος στη συναυλία στο θέατρο "Κεντρικόν" | Δύο ακόμα άγνωστοι στίχοι στο ίδιο τραγούδι.

ΑΚΟΥΜΕ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΕΔΩ

Σύνθεση του Μάρκου Βαμβακάρη. Ζωντανή ηχογράφηση της συναυλίας στο θέατρο “Κεντρικόν” στις 5/12/1966. Μπουζούκι παίζουν ο Δομένικος και Στέλιος Βαμβακάρης, κιθάρα ο Μάριος Κώστογλου. 

Κυκλοφόρησε στη συλλογή του 1998 “The Music of Markos Vamvakaris” WEA-242406-1...

Πληροφορίες για τη φωνογράφηση και στη σελίδα rebetiko.sealabs.net. 

Χαϊδάρι, Μάρκος Βαμβακάρης 

Τρέξε, μανούλα, όσο μπορείς/να τρέξεις για να με σώσεις/ κι απ' το Χαϊδάρι μάνα μου/ να μ' απελευθερώσεις

γιατ' είμαι μελλοθάνατος και καταδικασμένος/ δεκαοχτώ χρονώ παιδί στα σίδερα κλεισμένο

απ' την οδό του Σέκερη/ με πάνε στο Χαϊδάρι/ κι ώρα την ώρα καρτερώ/ τον Χάρο να με πάρει 

να δεις του Χάρου το σπαθί/ μανούλα, πώς θα φέρνει/ αχ, και τη ζωή του καθενός/  μάνα, πώς θα πάρει.

------------------

ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ - ΠΗΓΗ - ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΕΔΩ

ΜΕΛΕΤΗ: ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΠΟΙΚΙΛΟΥ ΟΡΟΥΣ, 2003

 

ΜΕΛΕΤΗ: ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΠΟΙΚΙΛΟΥ ΟΡΟΥΣ, 2003 - ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Αυτή η μελέτη ήταν μια προσφαρά της εταιρείας ΥΛΗ με το δασολόγο Ηλία Αποστολίδη -  η εταιρεία είχε αναλάβει το έργο "Συντήρηση - Βελτίωση Δασικού Δικτύου Ποικίλου Όρους" και ανέθεσε στους κ.κ. Μακροδημήτρη και Λάσκαρη να ερευνήσουν και να συντάξουν την μελέτη, την οποία προσέφεραν στον ΑΣΔΑ.

Γιάννης Κουβάς "Το κτίριο 15 του Χαϊδαριού", 1992, ΕΝΤΟΣ | 4 κρίκοι: α) επί Μεταξά β) στρατόπεδο Ιταλών (για πέντε μέρες) γ) Στρατόπεδο κρατουμένων επί ναζί Γερμανών (1943 - 1944) δ) Εμφύλιος

 

[Αυτό το βιβλίο  ανακαλύψαμε, προετοιμάζοντας μια άλλη εργασία για το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου και το ΜΠΛΟΚ14, ότι είχαμε  παραλήψει να το παρουσιάσουμε στο blog. Το παρουσιάζουμε με μια καθυστέρηση - Η πρωτοτυπία του βιβλίου του Κώστα Κουβά είναι ότι παρουσιάζει δυο "κρίκους", τον πρώτο για την περίοδο του Μεταξά και τον τέταρτο για την περίοδο του Εμφυλίου, που είναι σχεδόν άγνωστοι ακόμα και για τους ερευνητές της Εθνικής Αντίστασης, της Νεότερης Ιστορίας και τους τοπικούς ερευνητές του Χαϊδαρίου]

-------------------

«Γιομάτο με κτίρια το στρατόπεδο του Χαϊδαριού Γιάννης Κουβάς "Το  κτίριο 15 του Χαϊδαριού", 1992, ΕΝΤΟΣ. Μικρά για μεγάλα δεν έχει σημασία. Καθένα τους έχει κι ένα μαντρί των “αμνών για σφαγή”. Και τους διαλεχτούς τους βάζανε στο κτίριο 15. Σ’ αυτό το κτίριο σβήνανε όνειρα κι ελπίδες. Σ’ αυτό το κτίριο καυτές ανάσες μελλοθανάτων είχανε αποτυπωθεί στους τοίχους. Η καρδιά της κόλασης τούτης, το κτίριο 15, θα εξακολουθήσει να υπάρχει και μετά την Απελευθέρωση. Τι κι αν αποχώρησαν οι εωσφόροι κι οι σατανάδες; Άλλοι θα τους αντικαταστήσουν. Τι κι αν οι ψυχές των πατριωτών τριγυρνούσαν ακόμα σ’ εκείνα τα μακρόστενα κελιά; Τα μαστίγια θα ξαναβουίξουν και θ’ αυλακώσουν πλάτες “απελευθερωμένων» πατριωτών”.