Wymyślił przy tym morze wypełnione księżycowym pyłem jak wodą. Po takim właśnie morzu przemieszcza się statek wycieczkowy z kilkanaściorgiem turystów na pokładzie. I nagle pyk! Statek znikł. Nie dotarł do portu, nie odpowiada na wezwania radiowe, nie widać go na radarach, normalnie kamień w wodę! Czy tam w pył.
Rozdział pierwszy "Rwetes": W dzień Jasnoty (najdłuższy i najjaśniejszy dzień w roku) zwierzątka obdarowują się prezentami. Trzy młode łasiczki miały robić po raz pierwszy w życiu, tylko że zupełnie im nie wyszło - pokłóciły się, pogryzły i rozbiegły.
Rozdział drugi "Cisza": dopiero teraz jest rwetes. Mama łasica mocno ofuczała dzieci za zgubienie siostry, która w międzyczasie utknęła w korzeniach drzewa tak poważnie, że aż trzeba było organizować akcję ratunkową.
Emma, tytułowa bohaterka, wychodzi za mąż za doktora Bovary'ego. Szczęście małżeńskie szybko się wypala i pani Bovary szuka wrażeń, a najpewniej miłości, w ramionach kochanków. Przy okazji wieloaspektowo rujnuje męża.
Sześcioro nurków głębinowych zabiera się do pracy na dnie morza i nagle jeden z nich umiera w niewyjaśnionych okolicznościach. O pracy nie ma mowy, procedura przewiduje wynurzenie, dekompresję i zbadanie sprawy przez odpowiednie służby. Tyle, że to trwa kilka dni, a podczas tych kilku dni życie tracą kolejni nurkowie, a ci, którzy patrzą na śmierć kolegów, coraz gorzej znoszą przymusowe uwięzienie z ciałami współpracowników.
I tu się zorientowałam, że nici z klasycznego kryminału. To thriller podwodny. Duszny, klaustrofobiczny, sugestywny.
Podsumowanie mojego książkowo-blogowego roku 2025 przedstawia się tak:
Przeczytałam 93 książki. Trochę mniej niż w zeszłym roku, ale i tak jest ok. Audiobooków w tym było 11 (w poprzednim roku 10), komiksów i powieści graficznych: 23 (a było 11, to przez tych wydawców, wydają coraz fajniejsze komiksy, o dolożmojadoloż).
Na półkach przybyło mi 70 książki, a ubyło 54. Półki powoli się zapychają, zwłaszcza że zbieram też notesy. Te ostatnio liczyłam i mam ich blisko 300.
Najlepszą książką roku 2025 jest dla mnie bezapelacyjnie powieść graficzna "Czarnoksiężnik z Archipelagu" (Urszula Le Guin, Fred Fordham, tłumaczenie Agnieszka Sylwanowicz).
Opowieść o strażaku z przyszłości, którego zadaniem nie jest gaszenie pożarów, a ich wzniecanie. Strażacy tropią ślady literatury, węszą za książkami i wyjeżdżają w teren, gdy tylko otrzymają informacje, że ktoś je posiada. Szlachetny, budzący szacunek zawód jest teraz symbolem ustroju totalitarnego. Obywatele, by nie sprzeciwiali się władzy, nie mogą być zbyt mądrzy. Najlepiej niech wszyscy oglądają błahe programy telewizyjne i nie myślą za dużo.
