noizzzmaker

Εκεί στις αρχές της δεκαετίας του ’90 υπήρξε ένα είδος hardcore που διέφερε απ’ το συνηθισμένο. Ενώ είχε σαφείς αναφορές στην ορμητικότητα του punk, ήθελε να ξεφύγει από τη μονοτονία της συνεχούς ταχύτητας. Ενώ γοητεύτηκε από το metal riffing, δεν μπήκε στο πειρασμό να μετατραπεί σε metalcore, δηλαδή να βασιστεί πάνω στα beatdown περάσματα και την αποκλειστικά ρυθμική πόρωση. Παρ’ όλο που είχε ξεχωριστές τεχνικές προδιαγραφές και μία μόνιμη τάση να ξεφεύγει από τις τετριμμένες και απλοποιημένες δομές, δεν ανέχθηκε να μπει κάτω από την ταμπέλα του mathcore.

Το είδος hardcore για το οποίο μιλάμε, ήταν ένα μπάσταρδο υβρίδιο με σαφείς metal αναφορές, πολύ σκοτεινή ατμόσφαιρα μέσα του, μία έφεση στη σύνθεση μεγάλων (για hardcore) σε διάρκεια τραγουδιών, ένα επικό feeling σε σημεία, μία σαφή υπόκλιση στη δύναμη και αξία των RIFFS και μία απενοχοποιημένη χρήση όλων των χαρακτηριστικών που έπαιζαν στον extreme ήχο (από blastbeats μέχρι «αρμονικές» στις κιθάρες, κι από ηλεκτρονικά samples μέχρι black metal περάσματα). Πάμε να δούμε μερικούς χαρακτηριστικούς τέτοιους δίσκους: