EXPRESS PHILIPPINE PASSPORT!



Sa Sobrang enjoy ko sa panonood ng Night of the Living Dead doon ko naalala na kinabukasan pala ang Appointment ko sa DFA (Department of Foreign Affairs) para sa passport. Agad naman akong nakatulog. Malas lang dahil kinabukasan hindi nag ring ang alarm clock ko. Yay!


Noong isang gabi nag enjoy akong gamitin yung ATM ko, ang saya saya kasi, parang all access na! hindi ko na kailangan mag labas ng cash. Debit kung debit kaso literal na ginasgasan ng SM Supermarket yung ATM ko matapos paulit-ulit na sinuwipe , offline naman pala! naayos naman.

Pagtapos noon, pumunta ako sa AstroPlus para maghagilap ng Zombie Movies. Alam nyo naman na pangarap kong maging part ng Zombie Movie o TV Series parang Walking Dead lang, pero gusto kong character yung mala Steven Yuen saka yung mga bumabaril sa Ulo! ang kewl nun 😀 (heksayted na ako sa Episode 8) lels.

Isa pa, sinasanay ko nang huwag tangkilikin ang mga pirated DVDs kaya bumili ako ng Orig! kahit pa mismong Malacañang sa katauhan ni Presidential Adviser on Political Affairs Ronald Llamas ang tumatangkilik sa mga Pirata Yay!. Pero alam nyo ba kung ano disadvantage ng Original sa mga Pirated DVDs? sa Original kasi may disc 1 and 2 pa kaya minsan magugulat ka na lang pag biglang i-stop kala mo tuloy pirated din nabili mo lels. Kumpara sa pirated DVDs na minsan may 12 movies in 1 pa. Ayun pero isipin nyo na lang na baka dumating ang araw na kahit Pirated DVDs wala na tayong mabili kasi nga baka tamarin na rin ang mga producer dahil alam nilang pipiratahin din naman.

Sa Sobrang enjoy ko sa panonood ng Night of the Living Dead doon ko naalala na kinabukasan pala ang Appointment ko sa DFA (Department of Foreign Affairs) para sa passport. Agad naman akong nakatulog. Malas lang dahil kinabukasan hindi nag ring ang alarm clock ko. Yay!

Nagmamadali akong bumangon noong makita kong 10:30 na at 11:30 ang appointment ko. Pumasok ako agad sa CR at naligo. Sa loob ng 30minutes hindi ko alam kung anong milagrong naganap at nakalabas na agad ako ng Apartment.

Sobrang daming pasaherong nag-aabang ng Taxi sa lugar namin kaya ang ginawa ko pumunta ako sa kabilang kalsada at doon madali naman akong nakasakay. Kaso gaya ng sistema ng mga taxi drivers kapag alam nilang nagmamadali ka doon ka nila titirahin ng dagdagan portion.

Sa totoo lang sa mga ganitong pagkakataon bumababa talaga ako ng taxi, kaso naisip ko 30 minutes na lang ang hinahabol ko. Umu-O na lang ako. 😦 Taragis!

Nagyabang sakin si Manong:

MANONG: “Sige sasaktuhin nating 11:20 yan. (nag-alinlangan) hmmm 11:25 basta dagdagan mo na lang ako)

OTEP: (ngiting aso) “heeehe Sige po”

MANONG: “Ayos din oras mo ha, aalis ka?”

OTEP: (sa isip isip ko, “hindi. sa bahay lang, kailangan kasi ng passport bago ka makapasok sa bahay”) “Opo, aalis na ‘ko magpapakayaman na sa ibang bayan”

MANONG: “Naku kung alam ko lang ‘yan noong kabataan ko, sana nakaalis na din ako, Hindi tulad ngayon ilang taon na akong taxi driver”

OTEP: “Sa bagay po, sa New York po malaki ata sahod ng mga Yellow Cab” lels.

Hindi ko alam kung nakuha nya yung sinabi ko pero hindi sya natawa. hahaha

Todo seatbelt ako noon, akala ko kasi ihaharurot nya yung Cab. “Hanak ng Weteng!” para akong nasa karo at nagdaan pa kami sa mga singit-singit ng Maynila, kaya lalo kaming nagkaloko-loko. Pagdating naman sa bandang CCP (Cultural Center of the Philipines) sinara bigla yung tulay patawid papuntang Buendia bandang PhilTrade kaya ayun, atras kami at lumiko papuntang Coconut Palace. Pagdating naman sa Macapagal Boulevard maslalong lumala at doon naipit na kami sa trapiko. 😦 Wala na akong nagawa kundi ngumuso.

Halos 11:40 na ako nakarating sa DFA, Akala ko hindi na ako papapasukin pero sa awa ng Diyos nakalusot naman.

  • Validation: Pagpasok ko sa gate meron na doong mga computer tatatakan yung print out mo na galing sa internet kung valid.
  • Step 1: (Processing) Pumila na ako sa napakahabang pila pero mabilis naman sa mga window. Doon mo ipapasa yung requirements (IDs, Birth Cetificate (NSO) at iba pang Supporting Documents) pero IDs lang saka Birth Certificate yung kinuha sakin. Kapag kumpleto ka sa requirements papipiliin ka kung  rush ba (express) [8days] o regular [2 weeks]. P1200.00 para sa express at P950 naman sa regular.
  • Step 2: (Payment) papaakyatin ka sa second floor para magbayad
  • Step 3: (Enrolment) pagtapos mo mag bayad ipi-present mo ngayon doon yung receipt mo para bigyan ka ng number at doon na magsisimula ang kalbaryo. Ang number ko ay 2459 at noong mga oras na iyon nasa 2100+ palang. Sumatutal inabot ako ng isa’t kalahating oras para lumabas sa screen ang number ko. Kung may anik anik ka sa katawan ipapatanggal ito, katulad ng Kwintas pati na rin yung kurete sa buhok. At  Bawal din ang may contact lens at makapal na make-up. Kaya kung pupunta ka sa DFA para sa passport huwag ka nang magnilande lels.
  • Step 4 [optional] (Delivery) pumunta ako sa carrier nila para ipadeliver na lang yung passport ko at hindi na ako bumalik pa sa DFA. P120.00 ang binayad ko at doon natapos ang kalbaryo.

TIPS MULA KAY OTEP

Hindi na’tin gamay ang dagsa ng tao sa DFA kaya kung magpapa-appointment ka kuhain mo yung pinaka-maaga. Hindi katulad ko kinuha ko yung 11:30 mabilis ang PROCESSING kaso pagdating sa ENROLMENT doon naipon yung may mga early appointments.

Kung hindi maiiwasan ang late appointment magdala ng SKYFLAKES lels. Hindi tulad ko ginutom.

Higit sa lahat gumising ng maaga. hahaha!

Para sa online application puntahan lang ang website nila DFA Passport Appointment System

Sana nakatulong ako sa mga first timer sa DFA! lels

“WALA KANG PAKIALAM SA NARARAMDAMAN KO!” – MAMA



Tulad noong highschool ako, ang hilig nyang magbasa ng mga love letters namin ng girlfriend ko. Kaasar kaya yun! Tapos mas nakakaasar kapag naikukwento pa niya mga nababasa nya. yay! nakakahiya!


Kagabi mga alas-diyes na ata ako nakauwi galing sa pangalawang work ko sa Manila. Naalala ko wala pala sa apartment kinabukasan si Mama. Nagkataong birthday pa nya kinabukasan kaya bumili ako ng cake sa Red Ribbon sa Taft corner Pedro Gil. Buti na lang hanggang 12am sila at buti na lang wala na ‘kong pang taxi kaya nakapag jeep ako ng de oras.

Pagkauwi ko tulog na si Mama. Ayun tengga ang Keyk.

Kinabukasan niyayakap ako ni Mama naglalambing habang natutulog ako.

Mama: “Tip, happy birthday ko ngayon, akin yung cake?”

Otep “Hindi. sa kapitbahay.” 🙂 (tulog uli)

Mama: “Haha. ala-singko na lit ka naman n’yan”

Otep: “5 minute pa zzzzzzzzz”

Mama: “Magtaxi ka di ba?, sabay na tayo uwi ako Cavite”

Otep: “Okey.. zzzzzzz”

ALABANG SOUTH STATION

Pagdating namin sa South Station, feeling ko ang sweet kong anak (wala sa itsura), bago ako umakyat ng overpass para pumasok sa work nahalikan ko si Mama sa Noo.

Otep: “Ma, dito na ko late na ko, ingat ka, Happy Birthday (Muaampt!) “

ang tunog ng kiss ko bahagya lang kasing dumikit.

Habang nag-susulat ako ngayon bigla ko na lang naalala yung mga sandaling nagkakautot ako katatawa dahil kay Mama.

Kailan nga lang, yung tungkol sa Creamer-S® hahaha.. Kung hindi mo pa nababasa ito yun:

Isa sa hindi ko malilimutan e noong kasagsagan ng commercial ng Clear ni Rain. Kamukha ko daw kasi si Rain dati (ngayon si Bentong na.) 😛  Sabi ko. “My name is Rain” tapos bigla na lang sumulpot si mama “May name is Nicole” hahaha laughtrip talaga.

Tapos isa sa hindi ko malilimutan yung mga sandaling nababanggit ni Mama yung tungkol sa naireregalo ko tuwing pasko “Mukha na ba akong ‘selver’ ?” Hahaha sorry naman nagkataon lang talaga na panay silver naireregalo ko. 😀

May mga pagkakataon namang naiinis na ko pero natatawa pa rin ako.

Tulad noong highschool ako, ang hilig nyang magbasa ng mga love letters namin ng girlfriend ko. Kaasar kaya yun! Tapos mas nakakaasar kapag naikukwento pa niya mga nababasa nya. yay! nakakahiya!

Tapos noong college na ako hanggang ngayon binibenta na ako sa mga dalagang anak ng mga kumare nya. Kinikilabutan ako. Basta! Hahaha. Kailan ba daw ako magkaka “jowa” uli? “jowa” talaga term nya.

Ang dali-daling maka adapt ni mama. Minsan nga nagbibiro ako kapag may mga bagay na hinihiling ako na hindi ko nakukuha sa kanya (Pa-biro lang) “Wala kang pakialam sa nararamdaman ko!” ayun hanggang ngayon binabanggit pa din nya kahit sa mga amiga at kaututang dila n’ya.

Alam nyo hindi man kami perpekto, sobrang nagpapasalamat ako dahil naging Mama ko yun!

Sobrang ginapang ako nun sa trabaho dahilan para makapagtapos ang nag-iisang anak sa limang magkakapatid. Nakakalungkot lang kasi hindi ko pa ring masabing nakakatulong na ako sa Mama ko.

Sana dumating agad yung panahong iyon, habang normal pa lahat sa mama ko. Ibig kong sabihin hindi pa ganoon katanda ang mama ko. Malayo pa sa mga sintomas na labis na pagtanda tulad ng paghina ng pandinig at kahirapan sa paglalakad.

Naku Lord! wag pa po sanang dumating yun sobrang dami ko pang pangarap sa Mama ko.

Ayun naniniwala pa rin naman ako na dadating pa ang oras na sobrang mapapasaya ko pa ang Mama.

Mahalin natin ang mga Mama natin! Yey!

HAPPY 61st BirthDay ‘Ma!

LATE KA NA NAMAN! (2011 YEAR END POST)


Late na nga kung tutuusin ang gagawin kong blog post na ito tungkol sa year-end special ko. e bakit ba! ako na busy! 😀 Hindi n’yo naman ikalulugod kung anong nangyari sa buong taon ko sa blogworld o sa buhay ko, pero wala lang, gusto ko lang magbalik tanaw sa loob ng isang taon na nakalipas.

Humigit kumulang 32,000 hits ang natamo ng Libre Lang Mangarap ngayon taon. Katumbas ng humigit kumulang din na 250views a day. Malayong malayo sa dating 500-800 views a day taong 2008-2009. e ganun talaga. Hindi ko naman pinagkakakitaan ang blog ko para pansinin ang mga stadistikang yan. Pero nakatataba ng puso kapag may ganitong kadaming bumibista para basahin ang walang-kwentang blog ko 😀

Salamat na lang talaga at nagbalik-loob ako sa Blog noong January 2011 kung hindi pa, malamang hindi ko nakuha ang Bloggers’ Choice Award sa PBA.

PHILIPPINE BLOG AWARDS 2011

Image
TNT ano daw kinakanta ko dito? haha

Hindi ko na bibitinin kung ano ang hindi ko makalilimutan ngayong taon kundi ang pagkapanalo ko sa PBA. Magkadikit-dikit lang naman ang puwet ko sa upuan noong mga oras na tinatawag ang blog ko sa awards night. Sobrang hindi ko inexpect ang pagkapanalo ko noon, dahil kinagabihan palang alam kong talunan na ako. Salamat sa mga valid votes 🙂

Madami akong natanggap na email matapos ang pagkapanalo ko; mga pagbati, paghanga, spam, at ang labis kong kinabahala ang death treat! my gowd! ang daming haters!! lels.

Tapos puso pa ring pasasalamat sa mga sumuporta at bumoto 🙂

BAGONG TRABAHO | BAGONG TIRAHAN

Image
ALABANG SKYLINE, pero hindi dyan aparment ko.

Buwan ng Hunyo noon nang ma on-the-spot akong natanggap sa trabaho. Hindi ako makapaniwala noong mga oras na iyon, sandaling interview lang kasi, wala  pa ngang hands-on narinig ko na agad yung “you’re hired”. Sa ngayon na renew uli ko yung contract ko hanggang MAY 2012.

Ang pagkakaroon ko ng mas maayos na pasahod sa trabaho ang naging dahilan para magkaroon din ng maayos na tirahan. Nakare-renta na rin ako ng apartment malayong-malayo sa kalagayan ko noong nag bo-boarding ako sa España Manila. Yung tipong tatae ka na  lang, kailangan mo pang pumila 😀 Sa apartment ko ngayon kahit maliit lang ang CR pwede pa akong matulog.

HUAWEI aka HOWIE

Image
Hindi ako masaya sa lagay na ‘yan haha

Abril naman noong na approved yung pangalawang plan ko sa GLOBE. Tuwang tuwa ako noon kasi first time ko gagamit ng touch screen. Na i-enjoy ko naman s’ya ngayon kahit walang mahagilap na charger ng HUAWEI S7 Tablet at pinag cha-chagaan ang naka electrical tape na Charger. Hindi na rin ako nag eenjoy sa service ng Globe kasi buwan-buwan na lang ata ako nag papa-adjust ng bill ko (ibang usapan na yun..) pwede naman lumipat ng network pag di ka na masaya di ba? (makalipat nga sa Kapatid Network! artista!? lels).

POSSES-PUSESAN!

Image
“Ebidinsya” na nakasakay ako ng erpleyn

Nobyembre: Halos masaniban talaga ako noon,  noong malaman kong makararating na rin ako sa ibang lugar -ILOILO-GUIMARAS. Ang daming first time na nangyari: first time nakasakay ng eroplano, makasakay ng bangka, makakita ng white sand, makalabas ng Luzon at ang hindi ko malimutan ang makagamit ng palikuran ng eroplano. Kinilig pa nga ako pagtapos ko umihi e. swabe!

First time ko din magpakain noong birthday ko. Kahit mamulubi, nagawa kong manlibre sa mga ka-officemates ko at matatalik na kaibigan. Gusto ko nga sana lahat pa ng bloggers kaso hindi naman kaya ng bulsa ko ‘yon. Malay na’tin next time. (weh?)

Image
Maraming salamat sa mga lumiham

Sobrang saya ko nun, noong makatanggap ng daan-daang liham (joke lang wala pang 100) Nakatataba talaga ng puso. Kahit ang mga readers ko nagpadala sakin, mga bloggers at mga ka officemates SOBRANG THANK YOU! 🙂

Madami pang nangyari kung tutuusin pero ito talaga yung mga hindi ko malilimutan.

PASENSYA NA PO

Pasensya pala last time sa pagpa-flood. Ni-repost ko kasi ang ilan sa mga matinong blog posts ko… malamang nareceieved nyo yun. Patawad po.

Ganoon pa man, maraming salamat po sa mga bagong sumusunod o followers ng Libre Lang Mangarap 🙂 Narito sila (mula noong Disyembre – kasalukuyan)

  • Wanhandredwan
  • AJ Luna
  • blacklovesme
  • Zyra
  • Zen
  • Ackeeno
  • boytoypoi
  • Ang Tambay na si MyR
  • pilarcinderella
  • Maglenatividad
  • silentblabbermouth
  • (2) someone bali “sometwo” na yun lels.
  • At Iba pa. (baka may nalimutan)

Kung nais nyo maki-subscribe sa isa na namang  taon nang pagbablog. tumingin lang sa upper right ng blog na ito at makikita nyo doon ang “SUNDAN SI OTEP” para makatanggap ng mga pinakabagong blog post ko. 🙂

Marami pang mga pangarap ang nais kong matupad ngayong taon bago gumunaw ang mundo.

Lalo na sa mga bagong lugar na nais kong marating.

Maraming Salamat muli sa Pagtingkilik at asahan ang mga walang kwenta na naman subalit may sustanyang mga post ngayong 2012!

Libre pa rin Mangarap 🙂