Το γυρνάμε στα Αγγλικά

Κάτι οι φίλοι που γνωρίσαμε στις φετινές περιοδείες, κάτι η δισκοκριτική του Bruce Springsteen που διάβασαν, κατι που ήθελαν να διαβάσουνε και τις υπόλοιπες ανταποκρίσεις από τις συναυλίες, την πήρα την μεγάλη απόφαση και γυρίζω το blog στα Αγγλικά. Πάντα πίστευα ότι δεν είμαστε μόνοι μας και ότι όσοι περισσότροι μας καταλαβαίνουν τόσο καλύτερα. Θα είχε χρησιμότητα να το κρατήσω στα Ελληνικά αν αποφάσιζα όπως πολλές φορές το έχω σκεφτεί να γκρινιάζω για διάφορα ζητήματα της καθημερινότητας και να ξεχαρμανιάζω. Όμως υπάρχουνε άλλοι και άλλες που κάνουν αυτή τη δουλειά καλύτερα, και εξάλλου αν θέλω να γκρινιάξω μπορώ να μπω σε ένα από αυτά τα blogs και να το κάνω μέσω σχολίων. Τα λέμε λοιπόν του χρόνου, σε άλλη γλώσσα!

Ταινία σε θερινό σινεμά!

Μετά το post που έκανα νωρίτερα φέτος για τη συναυλία του Σωκράτη Μάλαμα σε θερινό σινεμά, σκέφτηκα και να κάνω ένα post για τα θερινά με την ... κανονική χρήση τους. Αν το καλοσκεφτεί κανείς, χωρίς να χρειαστεί να αναφερθούμε σε αγιόκλημα και γιασεμιά, τις ταινίες που έχουμε δει στα θερινά θυμόμαστε περισσότερο, ίσως όχι πάντα για την ταινία, αλλά συχνά για τη παρέα και το περιβάλλον. Πάμε λοιπόν: Ξεκινάμε από τον κινηματογράφο που έγινε και η συναυλία του Σωκράτη Μάλαμα, τη Μπομπονιέρα της Κηφισιάς για τη Juliette Binoche και την ταινία "La Vie D'Une Autre"

Συνέχεια με Αλίκη στη Δροσιά για το Moonrise Kingdom του Wes Anderson, τη καλύτερη ταινία που είδα φέτος:

Πάμε τώρα και στον Δημοτικό Κινηματογράφο Αμαρουσίου Μίμης Φωτόπουλος για το Ted. (Ε ναι! Καμμιά φορά, ειδικά το καλοκαίρι μ'αρέσει να βλέπω και βλακειούλες, ειδικά όταν έχω φάει το trailer όλη μέρα στο Hyde Park περιμένοντας τον Bruce Springsteen!) Εισητήριο μόνο με 5€ και το ωραιότερο σουβλάκι στην καντίνα (Έμπαινε κόσμος στον κινηματογράφο γιατί του μύρισε το σουβλάκι απ'εξω!

Και τέλος με ένα χειμερινό, έτσι στο άσχετο. Odeon Kosmopolis στο Μαρούσι για το Astérix et Obélix: Au Service de Sa Majesté

Αντίπαρος σε μαγνητοσκόπηση

Και μετά την Ιταλία και τα 2 Λονδίνα, για να ολοκληρώσουμε το χρονικό των καλοκαιρινών εξορμήσεων ορίστε και η Αντίπαρος που επισκέφθηκα για άλλη μια χρόνιά, αυτή τη φορά στα μέσα του Σεπτέμβρη. Αυτή τη φορά δεν έκανα live blogging από εκεί ειτε με κινητό είτε με laptop όπως παλιότερα, εξού και το "μαγνητοσκόπηση" για φέτος. Δεν έιναι άσχημα να βλέπουμε τις διακοπές λίγο μετά και να τις νοσταλγούμε, ειδικά τώρα που φαίνεται πως αποφάσισε να μπει τελικά το φθινόπωρο.

Ακολουθούν μερικές φωτογραφίες από το νησάκι Διπλό που βρίσκεται ατα βόρεια της Αντιπάρου, ακριβώς απέναντι από την παραλία του camping, όπου κάναμε ένα απόγευμα μια εξόρμηση...

Και για να κλείσουμε, μία από την Πάρο

Olympic London

Φέτος που οι Ολυμπιακοί έγιναν στην "πόλη μου" δεν γινόταν νσ μην περάσω μια βόλτα

Έτσι λοιπόν ένα βράδυ του Αυγούστου βρέθηκα ξανά στο Λονδίνο, πάλι στο Earl's Court και πάλι στο ίδιο hostel.

Όλες αυτές οι κινδυνολογίες που είχαμε ακούσει αποδείχτηκαν ανακριβείς. Το Heathrow ήταν άδειο, το Underground επίσης, και δεν μας ταλαιπώρησαν στους ελέγχους. Οι πολύ καλοί κύριοι και κυρίες της οργανωτικής επιτροπής, μου είχαν πληρώσει και τα εισητήρια για τις μετακινήσεις μου με τις συγκοινωνίες σε όλο το Λονδίνο

Και οι πρόσβαση στο Ολυμπιακό πάρκο ήταν εξαιρετικά εύκολη. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν ένας έλεγχος, τύπου αεροδρομίου για την είσοδο στο πάρκο. Και τέλος!

Εκεί, ο προορισμός ήταν το Aquatics Centre για συγχρονισμένη κολύμβηση.

Η θέση μου όπως αναγραφότανε στο εισητήριο.

Όπως και εμείς το 2004, έτσι τώρα και οι Λονδρέζοι είχαν το δικό τους Zeppelin να τους "κατασκοπεύει". Δεν ξέρουμε αν τους ψέκαζε κιόλας!

Φυσικά και υπήρχε το απαραίτητο "shop" για να πουληθούν και τα αναμνηστικά...

Παραδοσιακό Αγγλικό φαγητό με Fish & Chips ήταν διαθέσιμο...

...αλλά και παραδοσιακό Αγγλικό αλκοόλ, δηλαδή μπύρα!

Και βέβαια μια νυχτερινή βόλτα ήταν επιβεβλημένη.

...με την απαραίτητη επίσκεψη σε δισκάδικο βέβαια, για να μη ξεχνιόμαστε!

Κοντά στο hostel υπήρχε άλλη μία Ολυμπιακή εγκατάσταση

Όπως και στο Greenwich...

...όπου ενώ εμείς λόγω Ολυμπιακών φτιάξαμε μετρό και αεροδρόμιο (άντε και μια αττική οδό), αυτοί έφτιαξαν και ένα τελεφερίκ.

Πριν φύγει κανείς, ακόμα και στο Heathrow, υπήρχε μαγαζάκι με αναμνηστικά. Κάπως πρέπει να βγουν τα έξοδα των αγώνων... Αυτό πάντως που μου αρέσει περισσότερο στους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν είναι απλά η παρακολούθηση κάποιων αθλημάτων. Είναι ο κόσμος που μαζεύεται στην εκάστοτε πόλη (απ'ολο τον κόσμο) και το γενικότερο τζέρτζελο που γίνεται. Όσοι είχαν κυκλοφορήσει λίγο στην Αθήνα τις μέρες των αγώνων καταλαβαίνουν τι εννοώ!