ခပ္ေထေထညမွာေပါ့
မ်က္ေျဖလကၤာေလးႏွလံုးသြင္း
အမုန္းစာရင္းထဲက ဖယ္ထုတ္
အေသြးအသားထဲ တြယ္စုပ္ေနတဲ့
ေ၀ဒနာေၾကြ႐ုပ္ေတြ....
ဒဏ္ရာေပၚ ဒဏ္ရာဆင့္ေနေတာ့
ငါ့ရင္ေတြပြင့္ေနရၿပီ......
တီတီတာတာစကားေတြနဲ႕
ညီညီညာညာလွည့္စားခဲ့ျခင္းကိုမွ
အၾကင္နာတံတားလို႕ထင္ခဲ့တဲ့ငါ
ရင္ခြင္မွာ ဒဏ္ရာေတြထားသြားမွ
အသည္းစားနဂါးမွန္း သိလိုက္ရတယ္...
သံုးသပ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း
ငါပဲမွားတယ္ေပါ့
ယံုတမ္းစကားေတြယံု
ရင္ေတြခုန္ခဲ့တာကို
မာယာေတြပံုထားမွန္း
ငါတကယ္တမ္းမသိခဲ့ဘူးေလ.....
႐ူးမိုက္စြာ ခူးလိုက္တဲ့ငါ
အဲဒီပန္းဟာ အဆိပ္ဖ်န္းထားမွန္း
ႏွလံုးသား မ်က္ကန္းေတာ့မွသိရတယ္
မ႐ွက္တမ္းေျပာရရင္
တစ္ပတ္ႏြမ္းသြားေတာ့မွ
ေ၀ဒနာလမ္းေပၚရပ္
အၾကင္နာတစ္စက္ကို
ရင္မွာထပ္တမ္းတမိတယ္ မီးငယ္ရယ္....
ၿဖိဳးငယ္
