လူ႕သက္တမ္း ကို သံုးခ်ိဳး ခ်ိဳးၿပီး
သံုးတိုးလိုက္တဲ့ ေန႕တစ္ေန႕ ......
တိမ္ယံမွာ ေရာင္နီသြန္း
ေနျခည္ေတြ ပထဝီေပၚညြန္းရင္ျဖင့္
ကဗ်ာေတြယြန္းတဲ့ လက္ပိုင္႐ွင္က
မွတ္တိုင္တစ္ခု စိုက္ေတာ့မယ္
ကမၻာစြန္း တစ္ဖက္စီက
ေမတၱာခြန္း တစ္သက္မွီ
အသက္တည္ အဝင္အထြက္ညီသမွ်
ေဘးဘယာ ေဝးကြာလို႕
ေထြးစရာ ေလးကလွ်ာနဲ႕
ေႏွးမၾကာ အေၾကာင္းဖက္
ေရႊလက္ရယ္ ခိုင္ခိုင္ဆက္ဖို႕
ေတာင္းဆုေတြ ေျခြလွ်က္ပါ အစ္ကို...
ဆက္ေလွ်ာက္ရမယ့္ လမ္းစိုင္မွာ
ပန္းတိုင္ မေရာက္မခ်င္း
ကဗ်ာေတြ ခင္းခင္းၿပီးေလွ်ာက္
အႏုပညာလမ္းၾကီး ေဖာက္ႏုိင္ပါေစ ....
အစ္ကိုဖြင့္ထားတဲ့ ျပခန္းမွာ
ကဗ်ာပန္းေတြနဲ႕ေဝလို႕
လာလွမ္းသမွ်လူေတြ ေမႊး
ကမၻာတစ္ျခမ္းမကေဝးရင္ေတာင္
ျပန္လွမ္းကို ေမ့ေနေလာက္ေစရဲ႕ ....
အစ္ကိုေရးတဲ့ အဇၥၽတၱရဲ႕ ေတး
ႏွလံုးေသြးေတြ ဆူပြက္
ကဗ်ာစပ္တဲ့ လက္ေတြက
ရင္ဘတ္အထိ ထိုးေဖာက္
တစ္မိုးေသာက္လို႕ တစ္ေနဝင္လည္း
ဖတ္လိုက္တိုင္း အျပစ္ကင္းစင္တယ္ေလ ....
အစ္ကိုေရ ...
ေမြးတစ္ေန႕ ေသတစ္ေန႕ ဆိုေပမဲ့
အဲဒီ ႏွစ္ေန႕အၾကားမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ႕ခဲ့ၾကတယ္ ...
႐ူး႐ူးမူးမူး ..
ကဗ်ာေတြ အတူတူခူးလို႕
ရင္ဘတ္ေတြ တူးၾကည့္ၾကဖူးတယ္ .....
ဒီလိုနဲ႕
ကၽြန္ေတာ္တို႕လည္း ညီအကို ဖြဲ႕ခဲ့ဖူးတယ္
ကဗ်ာေတြေသာက္ၿပီးေတာ့ေပါ့ ...
အစ္ကိုေရ ...
မိုးေသာက္လို႕ ေရာင္နီထိုး
သံုးခ်ိဳး ကို သံုးတိုးလိုက္ေပမဲ့
အစ္ကိုစီတဲ့ ကဗ်ာခ်ပ္ေတြကို
မျပတ္တမ္း ထပ္ဆက္ရင္း
ေလာကၾကီးကို ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါဦးဗ်ာ ...
P . S ==> ကိုမ်ိဳးဦးဥာဏ္ ( အဇၥ်တၱျပခန္း ) အတြက္ ေမြးေန႕ကဗ်ာပါ ...
ၿဖိဳးငယ္
