τρελλές δουλειές

καποτε, πολύ παλιά, έπεσε ένας πελάτης στο δρόμο μου, έπεσε κυριολεκτικά! εκεί που πααίναμε με τον αδερφούλη μου στην Κηφισίας, λίγο πριν τον φρεσκοχτισμένο "πράσινο πύργο" του Χαλαντρίου (ιδιοκτησιας ΕΔΟΚ-ΕΤΕΡ, εταιρείας Τσίπρα με τίμια κέρδη απο εργολαβίες κυρίως στην Αφρική) βρέθηκε πίσω μας ένα τουτού που έτρεχε σαχλοειδώς (επικίνδυνα ζιγκ ζαγκ) σαν να μην ήξερε τον προορισμό του. Το αδέρφι τότε, τέρας πισυχραιμίας και πλήρες σατιρικής έμπνευσης, αντι να θυμώσει και να σιχτιρίσει, αφήνοντάς τον να προσπεράσει τού φωνάζει "θες κανα τέλεξ ρε;" "ΝΑΙ" κάνει νόημα ο τρελλός οδηγός να τον ακολουθήσουμε. Ετσι κι έγινε και κλείστηκε μια φοβερή δουλειά. Πιερ Μαρτινέ, λεγόταν ο τύπος, ωραιότατος ανήρ, Ελβετός, ύπανδρος μετα ωραιοτάτης επίσης ασιάτισσας.

-----------------

κάποτε, ισως συνεχιστεί η ιστορία

μπισκοτα Βοθρολάντα

"μυριζει βοθρος" ελεγε καθησυχαστικα 

η διευθυνση στους εργαζομενους, 

λες και αφτο ηταν υγιεινη ευωδία 

ιδίως για ενα εργοστασιο μπισκοτων.

η αποθέωση του ΤΙΠΟΤΑ (όνειρο προχθεσινο)

ο διάσημος καθηγητής της βιολογίας Ενγκελ Ανγκστβουρμ (Engel Angstwurm) δεν πρόλαβε να φτάσει στο αυτοκινητο του, το σταματημένο λίγα βήματα απο εκει όπου στεκόταν, να χωθεί και να γλιτώσει τη ζωή του. Βρισκόταν στην αριστερή πλευρά της αουτοστράντας, καταμεσίς ενός απέραντου καταπράσινου λιβαδιού και περίμενε τη νεαρή πεντάμορφη και κατάξανθη δημοσιογράφου Λίνα Ντουμ (Lina Dumm) να την ενημερώσει για την ιδέα του περί της διατροφής των ανθρώπων του πλανήτη. 

Είχαν συνεννοηθεί την προηγούμενη μέρα και είχανε κλείσει ραντεβού στο πεντηκοστό τριτο χιλιόμετρο, κοντά στο εξοχικό του καθηγητή, όπου θα πήγαιναν κατόπιν για να δώσει μια κανονική συνέντευξη. 

Η Λίνα, κατενθουσιασμένη, ανακοίνωσε στο κανάλι της τα νέα και, μαζί με ολόκληρο το συνεργείο και μερικούς ακόμα υπαλλήλους, γέμισαν ένα εταιρικό πούλμαν και εξόρμησαν να γνωρίσουνς το διάσημο καθηγητή. 

Ο καθηγητής Ανγκστβουρμ σπανίως εμφανιζόταν στα τηλεοπτικά μέσα και η απόφασή του να δώσει συνέντευξη στη Λίνα είχε ξαφνιάσει ακόμα και την ίδια τη νεαρη δημοσιογράφο. Μόλις λοιπόν παρκάρισε το πούλμαν στη νησίδα, στη δεξιά πλευρά της αουτοστράντας, η κοπέλα κατέβηκε φορτσάτη, διέσχισε την άσφαλτο τρέχοντας και όρμησα καταπάνω στο γεροντάκι με τα γυαλάκια που στεκόταν κοιτάζοντας αμήχανα την καταιγίδα που ερχότανε να πέσει πάνω του. 

Η καταιγίδα έφτασε, εκείνος δεν πρόλαβε να βγάλει ούτε κιχ κι έπεσε ξερός, όχι τόσο κάτω απο το βάρος της ελαφρότατης Λίνας όσο απο την τρομάρα του. Εκείνος φανταζόταν τη συνέντευξη σαν ένα ρομαντικό ραντεβουδάκι και βρέθηκε μπροστά σε έναν όχλο αλαλάζοντα που έτρεχε καταπάνω του! 

Ετσι, κανείς δεν θα μάθει περί τίνος θα μιλούσε ο σοφός καθηγητής, ποια ηταν η περίφημη ιδέα του περί της διατροφής των κατοίκων του πλανήτη που θα ζούσαν πλέον --μετα την εφαρμογή της-- με υγεία και μακροζωΐα. Ενας μαθητής του, αποκάλυψε ότι η ιδέα ήταν η απουσία τροφής, να μη τρώει κανείς τίποτα, να τρέφονται όλοι με τίποτα, ΤΙΠΟΤΑ απολυτως, αλλά δεν γνώριζε πώς στήριζε ο απελθών καθηγητής την ιδέα του κι ετσι λοιπον θα εξακολουθησουμε να ζούμε τρωγοπίνοντας και επιβαρύνοντας την υγεία μας!! 

----------------

 το πρωτο πλανο του ονειρου ηταν η εφορμηση (φωναζοντας "αχ, κυριε καθηγητά μου! τι τιμή για μένα"!) της καταξανθης πενταμορφης κοπελας και του τσουρμου που την ακολουθουσε πανω στον ταλαιπωρο ανθρωπακο που δεν προλαβε να τρεξει να χωθει στο αυτουκινητο του να σωθει. Φοβερη σκηνη, δεν συμφωνεις;

1.177 ενα αξέχαστο ταξίδι!

 ενα θρυλικό στρατιωτικό αεροπλάνο Dacota, σαν κι αυτό που ταξίδεψα Ρόδο-Αθήνα με τους γονείς μου το 1949.
Τα καθίσματα ήτανε τοποθετημένα με την πλάτη στα πλευρά του σκάφους και στερεωμένα εκεί με αλυσίδες. Κάθε τόσο αναπηδούσαν ή τσουλάγανε προς την απέναντι πλευρά. Εννοείται ότι οι περισσότεροι επιβάτες ξερνάγαμε ακατάπαυστα σε λευκές χαρτοσακκούλες μέχρι να φτάσουμε στην Τανάγρα σκέτα ερείπια.
Αξέχαστο ταξίδι!!

1.176 ο ξυρός, το ξυράφι, η ξηρά και η... ξερή ακμή!

«ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς» (Όμηρος, Ιλιάδα, Κ 173)
η έκφραση «επί ξυρού ακμής» ~ «στην κόψη του ξυραφιού» λέγεται για κάποιον που αντιμετωπίζει κίνδυνο, που προσπαθεί να διατηρήσει την ισορροπία του μέσα σε αντίξοες συνθήκες.

παράδειγμα1. επί ξυρού ακμής (βρίσκεται) η κυβέρνηση μετά τα πρόσφατα σκάνδαλα. 

παράδειγμα 2. ακροβατεί επί ξυρού ακμής.
---------------------
ΠΡΟΣΟΧΗ!! ο ξυρός ουδεμία σχέση έχει με τον... ξηρό! (και την ξηρά, φυσικά) παρόλαυτά όμως άκουσα να λέγεται απο ανθρωπο που εκτιμώ "επί ξηράς ακμής"(!!!) φράση που για ενα νεο παιδι π.χ. δειχνει να αναφερεται σε κάποια ξηρά ή σε κάποια ακμή που είναι ξερή και όχι... μαλακιά(!) υποθέτω.
---------------------
με την ευκαιρία, θυμήθηκα μια διαδικτυακή διαφωνία που είχα παλιά, στον πρώτο καιρό του διαδικτύου, με κάποια κυρία λογοτέχνιδα για τη φράση «σκληρόν προς κέντρα λακτίζειν», την οποια φράση η (πολυεκδοθείσα) κυρία αυτή με είχε διορθώσει γράφοντας ολόκληρο... "εξάψαλμο"(!!) ισχυριζόμενη οτι δεν πρόκειται για κέντρα (το κεντρο, τα κεντρα) αλλά για κεντρί(= η κέντρα, της κέντρας!!) και ήθελε Ν στο τέλος, δηλ. "σκληρόν προς κέντραΝ λακτίζειν" Ημαρτον δηλαδή λέμε. Τότε είχα σκαρώσει το τραγουδάκι περί του "μικρού μου Νι".

1.175 αναζητώντας τον Ντ' Ανούντσιο

προχτές, αφού άκουσα στο γιουτούμπ το θεατρικό έργο "ονειρο ενος ανοιξιατικου πρωινου" του Ιταλού συγγραφέα Γκαμπριέλε Ντ' Ανουντσιο, ψάχνω στο διεθνώς καταξιωμένο ψαχτήρι, το αγαπημένο google, και πέφτω πάνω στην ανακοίνωση του πολυδιαφημισμένου (ως αξιόπιστου) ΑΙ και βρίσκω την ανακοίνωση:

«Επισκόπηση AI Το «Όνειρο ενός ανοιξιάτικου πρωινού» δεν φαίνεται να είναι γνωστός τίτλος έργου του Γκαμπριέλε Ντ' Αννούντσιο, αλλά πρόκειται για μια περιγραφή πιθανώς εμπνευσμένη από την ανοιξιάτικη φύση που υμνείται σε πολλά έργα του. Ο Ντ' Αννούντσιο ήταν Ιταλός ποιητής, δραματουργός και δημοσιογράφος, γνωστός για τα λογοτεχνικά του έργα και τον εθνικιστικό του ρόλο, οπότε ίσως η φράση αφορά ένα συγκεκριμένο ποίημα ή πεζό κείμενο που δεν είναι άμεσα αναγνωρίσιμο με αυτόν τον τίτλο.»
εεισυνάπτω και την εικόνα που αποτύπωσα με σκρίνσοτ
--------------------
ΣΗΜ. όποια/ος θέλει να ακούσει το (δραματικο, διαρκεια: μια ωρα) εργο το βρισκει εδω-->> https://youtu.be/EIrxlEMmlFk?si=IlakRTxihZRqS0u8

1.174 τώρα στα γεράματα... αποδιοπομπαία γίδα!

 

 

 

Μετά απο ...εχμ, να λογαριασω... 2025-1995=30 ... ολογράφως τριαντα, ΝΑΙ, ΤΡΙΑΝΤΑ!!! ολοκληρα χρονια στο διαδίκτυο, βρέθηκε ενας τόπος να με εξοστρακισει, εξορίσει, (όπως θες πέστο για) απο τα μελη του. Μάλιστα, όσο κι αν είναι απίστευτο. Εμένα, το καλό παιδί, το κορίτσι που τηρώ ευλαβικά (και διαδιδω και ενημερωνω σχετικα) τους κανονες της επικοινωνιας στα δικτυα, βρέθηκε ενα δικτυο (που θελει ή/και νομιζει ότι είναι) κοινωνικό, το φουμπούκιον, (ελληνιστί facebook) να με εξωπετάξει.

Φυσικά, μπορεί να μη το κατάλαβε καν, να έγινε εν αγνοία του, που λένε, και αυτό θα το μαθω εν καιρω. Ο χρονος τα γιατρευει όλα, ίσως γιατρεψει και αυτη την πληγή... ΜΠΟΥΑΧΑΑΑΑ... ΚΛΑΨ ΛΥΓΜ (πεφτω στα πατωματα τωρα 

Ζητώ συγγνώμη απο τα φιλαράκια εκειπέρα, ισως να λαχτάρησαν με την απουσία μου, ίσως και να μη την πήρανε χαμπάρι, ποιος ξερει... Ενημερωνω παντως, δια παν ενδεχόμενον(!) ότι --->>>

ΕΙΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ΖΩΝΤΑΝΗ και εύχομαι τα καλύτερα για όλους!!