Καλημέρα είπαμε;
Κάπου χαμένοι μέσα στο γκρί
"Παιδιά, χαθήκαμε στ'Αναφιώτικα"
Everyone loves the sad puppy face, παραδέξου το
Κάπου χωμένοι στην πλατεία
Κάπου στου Παπάγου
"Παιδιά, χαθήκαμε στ'Αναφιώτικα" part 2
Κάπου χαμένοι στο Sheffield
Κάπου μέσα στο πλήθος
"Για την Θερίσσου καλά πάμε ;"
Πετρούλες
άσπρο τσιγάρο, μαύρη ζώη
ώπ! κι'άλλο τσιγάρο
*no comment*
here comes the sun
british toy
"μαμά το δέντρο έφαγε το μισό αμάξι"
το ζευγαράκι το πρόσεξες;
Πέρασε ένας μήνας και κάτι λίγα. Και τί δεν μπορεί να γίνει μέσα σε έναν μήνα. (βλέπε «Ιαπωνία«, «Κασέτες«, «Μαρινάκης«, «Eπαναστάσεις«, «Χαρταετοί» κ.α.)
Παρόλαυτα εμείς ακόμη να γράψουμε. Αργόσχολους μας λές; Snob μας λές; Πως βαριόμαστε την ζωή μας, λές; Πές μας όπως θές. Η αλήθεια είναι πως το blog για εμάς είναι σαν ένα καλό βιβλίο. Το ξέρεις πως αν κάτσεις και ασχοληθείς λίγο μαζί του θα κολλήσεις. Θα κολλήσεις άσχημα.
Και εκεί που λές θα κάτσω να γράψω/διάβασω, τσούπ, μια παράξενη δύναμη σε αφοπλίζει και κάθεσαι στον καναπέ σου για να συνεχίσεις αυτό που έκανες. Ή πιο σωστά, αυτό που δεν έκανες.
Αυτήν την δύναμη την λένε με μια μονάχα λέξη.
«βαριέμαι»
Μην την προφέρεις ξανά.
Υ.Γ. Άργησες να έρθεις άνοιξη
Υ.Γ.part 2 Ευχαριστούμε murplejane για την ευγενική της χορηγία (photo)
TheNiceOnes 