Ik zat achterin de auto, moe van het gehobbel van de weg naar het Coesewijne natuurreservaat, achter Zanderij. Ik was in slaap gedommeld, besefte dat ik inmiddels in de stad was en deed langzaam mijn ogen open. Ik zag een lange zinkplaten schutting voorbij gaan met daarachter verweerde zinkplaten daken van huisjes dicht op elkaar, heel dicht op elkaar.
Was ik nog in Kaapstad dan. 'Township' flitste het door mijn hoofd, herkenning? Ik reed voorbij de wijk Abra Broki.
Mijn gedachten maakten een sprong naar een week of twee geleden. 'We moeten naar een township'. 'Je moet het gezien hebben' was me vooraf verteld. Maar ten eerste moet ik volgens mij sowieso niets en ten tweede, vind ik zelf wel dat ik 'iets gezien moet hebben'? Heb ik mezelf nu dan tekort gedaan, helemaal in Zuid Afrika en geen township in gelopen, geen armoede en ellende bekeken, geen zwarte ellende gezien, aanschouwd, gehoord uit monden van degenen die er wonen?
Ik heb wel een ex-gevangenis gezien, Robben eiland en de cel van Nelson Mandela, mooi opgeknapt en geverfd. Ik heb ook een verhaal gehoord uit de mond van een ex-gevangene van Robben eiland. Hoe verschrikkelijk de dagen van apartheid waren, de opsluiting, hoe erg het eraan toe ging. Hij heeft me rondgeleid. We kwamen nog langs een aantal hard werkende schilders die druk bezig waren deze ex-gevangenis een mooie grijze kleur te geven...
Iets klopt niet. Townships met verweerde daken en bijna vergane muren, verroeste zinkplaten schuttingen en hier stond ik in de ex-gevangenis van Robben eiland. Ook een belangrijke bezienswaardigheid , toch, waar echter niemand meer verbleef maar die wel een mooie opknapbeurt kreeg. Ja ik heb veel bezocht, gezien, de lege frisse ruimtes van vroegere ellende en ik heb de huidige ellende overgeslagen.
Ik weet nog dat ik vroeger, in mijn Europese jaren, op bezoek in vreemde landen wel de ellende opzocht. Zielige mensen in kartonnen huisjes, armoede in Thailand, sloppenwijken in Maleisie. Nu , jaren in Suriname wonend, elke dag geconfronteerd met armoede, gebrek aan drinkwater of schoon drinkwater, onbegaanbare bauxiet wegen, wijken met huizen waar drie generaties wonen op twintig vierkante meter, hutjes zonder electriciteit, kinderen zonder school, de dagelijkse struggle van het uitkomen met minimaal budget...misschien was ik wel even heel blij om van het stuk Afrika te genieten zonder de herkenning van de ellende van mijn eigen land!
Ja ik heb genoten van het landschap, de bergen die zich oneindig ver leken uit te strekken in een onuitputtelijke schoonheid. Ik heb de intense warmte die daar vanaf straalde gekoesterd. Ja ik heb het een beetje omgedraaid, gekeken naar het leven zoals het hoort te zijn. Als ik dan toch iets vind, dan vind ik dat ik RECHT heb te voelen en te ervaren wat de natuur bedoeld heeft voor ons: Dat het leven immens mooi is en ellende onnatuurlijk.
@KL-Paramaribo-25 october 2008