Ἀπὸ τὰ παιδικά μου χρόνια προσευχόμουν γιὰ ὅσους μὲ πρόσβαλλαν καὶ ἔλεγα: «Κύριε, μὴ τοὺς καταλογίσεις ἁμαρτίες γιὰ ὅσα μοῦ κάνουν». Ἀλλά, ἂν καὶ μοῦ ἄρεσε νὰ προσεύχομαι, δὲν ἀπέφυγα τὴν ἁμαρτία. Ὁ Κύριος, ὅμως, δὲν θυμήθηκε τὶς ἁμαρτίες μου καὶ μοῦ ἔδωσε ἀγάπη γιὰ τοὺς ἀνθρώπους. ( Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης )

Ήλθαμε από το μηδέν στην ύπαρξη. Δημιουργηθήκαμε σύμφωνα με την εικόνα του Κτίστη μας. Έχουμε προικισθεί με νου και γνώση, που μας δίνουν τη δυνατότητα να γνωρίσουμε τον Θεό. Και μπορούμε με αυτά τα χαρίσματα, που πήραμε από τον Θεό κατά τη δημιουργία μας, να ατενίζουμε το κάλλος της δημιουργίας και να διαβάζουμε, σαν να ήταν γράμματα, το βιβλίο της κτίσης. Μπορούμε έτσι να κατανοούμε την Πανσοφία και την Πρόνοια του Θεού για όλα Του τα κτίσματα.

(Μέγας Βασίλειος)

Ένα μόνο πάθος εμποδίζει να κάνουμε, όσο μπορούμε, το καλό, η αμέλεια. Το πάθος αυτό θεραπεύεται με την προσευχή και ελεημοσύνη.

(Άγιος Μάρκος ο Ασκητής)

Πολλοί μιλούν περί θεώσεως αφηρημένα. Το σπουδαίο είναι να τηρούμε τις εντολές του Χριστού και έτσι ερχόμαστε στην θέωση και το Φως. Απάθεια είναι όταν ό Χριστός έλθει μέσα στην ψυχή και στο σώμα μας.

(Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ)

Πόσο όμορφο, πόσο πολύτιμο πλάσμα είναι ο άνθρωπος! Χαριτωμένος και μεγαλοπρεπής σαν φοίνικας! Είναι το τελειότερο πλάσμα της δημιουργίας που σαν εικόνα και ναός του ίδιου του Θεού έπρεπε να είναι ξένο προς κάθε τι το ακάθαρτο. Μακάρι όλοι οι αισχροί, πονηροί και βλάσφημοι λογισμοί, και κάθε σκέψη αμφιβολίας και απιστίας να εξαφανιστούν από εμάς.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Να κατηγορείς τον εαυτό σου για τα σφάλματά σου και να μην περιμένεις τους ελέγχους των άλλων.

(Μέγας Βασίλειος)

Έλλειψις χαράς σημαίνει έλλειψις Θεού, ενώ η χαρά απόδειξις της παρουσίας αυτού.

(Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης)

Οι ταλαιπωρίες και οι θλίψεις είναι απαραίτητες, γιατί έτσι περιορίζεται η αμαρτωλή διάθεση της καρδιάς. Και όταν η καρδιά περιοριστεί και συμμαζευτεί, τα δάκρυα τρέχουν πιο εύκολα. (Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Όπως οι ληστές κρύβονται στα σκιερά μέρη για να ληστέψουν περαστικούς, έτσι και ο διάβολος κρύβεται στις απολαύσεις για να κυριεύσει την ψυχή μας.

(Μέγας Βασίλειος)

Οι άνθρωποι όσο πλησιάζουν τον Θεό, πλησιάζουν ο ένας τον άλλον. Και πάλιν όσο πλησιάζουν ο ένας τον άλλον, τόσο πλησιάζουν τον Θεό.

(Αββάς Δωρόθεος)

Για να γνωρίσει κανείς τον Κύριο δεν χρειάζεται να είναι πλούσιος ή επιστήμονας, αλλά χρειάζεται να είναι υπάκουος, εγκρατής, να έχει πνεύμα ταπεινό και ν\’ αγαπά τον πλησίον. Ο Κύριος θ\’ αγαπήσει μια τέτοια ψυχή, θα της φανερώσει ο Ίδιος τον Εαυτό Του και θα την διδάξει τη θεία αγάπη και ταπείνωση και θα της δώσει καθετί ωφέλιμο για να βρει ανάπαυση κοντά στον Θεό.

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Αυτό που στερούμεθα σήμερα νομίζω και σ’ αυτήν την σκληρή περίοδο που περνάμε όλοι μας και όλοι μας το συναισθανόμαστε, είναι ότι ο άνθρωπος δεν έχει εσωτερική δύναμη. Και ο λόγος που δεν έχει εσωτερική δύναμη, είναι ότι δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι η δύναμή του έρχεται από τον ουρανό.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Η παρούσα κρίση είναι μια ευκαιρία να δούμε αυστηρά τον εαυτό μας και με επιείκεια τους άλλους. Η καλοσύνη είναι ωραία. Η αλληλοκατανόηση, ο αλληλοσεβασμός και η αλληλοεκτίμηση είναι πιο αναγκαία σήμερα. Στο κλειστό σπίτι είναι ένα ανοιχτό παράθυρο. Ένα παράθυρο που φέρνει ήλιο, φως και νέο αέρα. Η άνοιξη είναι μια ωραία εποχή. Μέσα στο σκοτάδι κι ένα κερί αναμμένο γκριζάρει το σκοτάδι. Ας ανοίξουμε και το παράθυρο της καρδιάς μας με την ανθρωπιά και την καλοσύνη, που όλοι έχουν μεγάλη ανάγκη.

(Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης)

Ξέρετε πολύ καλά ότι ο Γέροντάς μας (Ιωσήφ) ήταν των άκρων ησυχαστής και της νοεράς προσευχής. Και όμως δεν μας παρέδωσε ως πρώτο την ησυχία ή την νοερά προσευχή, αλλά μας παρέδωσε την υπακοή, το κοινόβιο! (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

Ένα μόνο αιώνιο και αληθινό αγαθό μπορούμε να αποκτήσουμε στο διάστημα της επίγειας ξενιτειάς μας, τη γνώση του Θεού, την καταλλαγή και την ένωση μαζί του, την οποίαν μας χάρισε ο Χριστός. Αλλά για να αποκτήσουμε το κορυφαίο αυτό αγαθό, πρέπει να εγκαταλείψουμε την αμαρτωλή ζωή, πρέπει να την μισήσουμε. (Άγιος Ιγνάτίος Μπριαντσανίνωφ)

Αγαπήσατε με όλην την καρδιά σας τον Νυμφίον σας Χριστόν και όλοι οι άνθρωποι θα σας αγαπούν και θα σας περιποιούνται.

(Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής)

«Το συχνό σου Χαίρε θα γίνει ευχάριστο σε μένα, όταν απέχεις από το μίσος, το ψεύδος και την κλοπή των ξένων υπαρχόντων. Και ενόσω καταπιέζεις τους πτωχούς θλίβοντάς τους με τόκους και αφόρητες φορολογίες, σε τίποτα δεν διαφέρεις από τον ειδωλολάτρη και τον Χριστοκτόνο, έστω και αν καυχάσαι με το Βάπτισμα. Εγώ δεν σε εισακούω, έστω και αν ψάλλεις αμέτρητους κανόνες και τροπάρια με όμορφη και δυνατή φωνή». (Αγίου Μαξίμου του Γραικού)

Εγκατέλειψα τη χειρουργική, χάρη του κηρύγματος για τον Ιησού Χριστό. Δεν σκεφτόμουν καν τη δόξα του χειρουργού, που σίγουρα μου ανήκε.

(Άγιος Λουκάς Αρχιεπίσκοπος Κριμαίας)

Τι σημαίνει «αγιασθήτω το όνομά σου;». Σαν να ευχόμαστε να αγιασθεί Εκείνος, που είπε: «άγιοι έσεσθε, ότι άγιος εγώ Κύριος ο Θεός υμών» (Λευϊτ. ιθ´, 2). Σαν να έχει την δύναμη ο δικός μας λόγος, να αυξήσει τη δική Του αγιότητα… Όχι, δεν είναι αυτό. Ζητάμε να αγιασθεί ο Θεός «εν ημίν», εντός μας. Το αγιαστικό του έργο να φθάσει σε μας.

(Άγιος Αμβρόσιος Μεδιολάνων)

Μην σκανδαλίζεστε όταν ακούτε αυτά που λένε κατά της πίστεως. Αφού αυτοί που τα λένε δεν καταλαβαίνουν την ουσία της. Εσείς να θυμάστε πάντα την βασική αρχή που γνώριζαν πολύ καλά οι πρώτοι χριστιανοί. Αυτοί θεωρούσαν δυστυχισμένο τον άνθρωπο που γνωρίζει όλες τις επιστήμες, δεν γνωρίζει όμως τον Θεό. Και αντίθετα θεωρούσαν μακάριο αυτόν που γνωρίζει τον Θεό, έστω και να μην γνώριζε απολύτως τίποτα από τα ανθρώπινα. Να φυλάγετε αυτή την αλήθεια σαν το μεγαλύτερο θησαυρό της καρδίας σας, να προχωράτε ευθεία και μην κοιτάζετε δεξιά και αριστερά. Ας μην μας κάνουν, αυτά που ακούμε κατά της Θρησκείας, να χάνουμε τον προσανατολισμό μας.

(Άγιος Λουκάς ο Ιατρός)

Ας κοπιάσουμε όπως ο Δαβίδ, φωνάζοντας το Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησέ με. (Όσιος Ησύχιος ο πρεσβύτερος)

Οταν θελήσεις να συμβουλεύσεις κάποιον στο αγαθό πρώτα ξεκούρασέ τον σωματικά, και ανακούφισέ τον με λόγο αγάπης. (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)

Ο Κύριος θέλει να γίνουμε άξιοι και ανδρείοι πολεμιστές, ικανοί να φυλάξουμε τον πλούτο Του, και γι’ αυτό μας αφήνει να πειραζόμαστε. (Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής)

Η αυτάρκεια έχει διαφορετική σημασία για τον καθένα, ανάλογα με την κατάσταση και τη συνήθεια του σώματος και την ανάγκη που έχει κάθε φορά. (Άγιος Βασίλειος ο Μέγας)

Η φιλαυτία είναι εγωισμός. Να μη ζητάμε, “εγώ να σταθώ, εγώ να πάω στον Παράδεισο”, αλλά να νιώθομε για όλους αυτή την αγάπη. Καταλάβατε; Αυτό είναι ταπείνωση. Έτσι, αν ζούμε ενωμένοι, θα είμαστε μακάριοι, θα ζούμε στον Παράδεισο. Ο κάθε διπλανός μας, ο κάθε πλησίον μας είναι “σαρξ εκ της σαρκός μας”. Μπορώ ν’ αδιαφορήσω γι’ αυτόν, μπορώ να τον πικράνω, μπορώ να τον μισήσω;

(Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)

Κανένας άλλος παράγοντας δεν είναι τόσον αποτελεσματικός, όσον οι διάφορες θλίψεις, είτε εκούσιες είτε ακούσιες, οι οποίες οδηγούν το νου στο ταπεινό φρόνημα. Η αδυναμία της απολυτρώσεώς του, τον διδάσκει πρακτικά πόσον ασήμαντος και ευτελής είναι. Τότε το «χωρίς εμένα δεν μπορείτε τίποτε να κάνετε»(Ιω. 15, 5) του Κυρίου γίνεται απολύτως καταφανές, και έτσι μεταφέρεται ο νους με τη βοήθεια της χάριτος στον πραγματικό κόσμο της άνω βασιλείας.

(Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Ο θείος λόγος μας συμβουλεύει να προσφέρομε δώρα στο Θεό, για να μας δείξει πόσο άπειρη είναι η θεία αγαθότητα, και σαν να μη μας έχει δώσει τίποτα εκ των προτέρων, δέχεται τις εισφορές από εμάς σαν δώρα και αποδίδει την εισφορά ολόκληρη σ\’ εμάς. Με αυτό δείχνει ότι είναι μεγάλη και ανέκφραστη η αγαθότητα του Θεού προς εμάς, αφού δέχεται ως δικά μας τα δικά Του που εμείς του προσφέρομε και ομολογεί ότι μας τα οφείλει, σαν να μην είναι δικά Του. (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής)

Όταν η καρδιά γίνει καμίνι από την αγάπη του Θεού, τότε μπορεί να καίει την ματαιότητα, όταν εγγίζει επάνω της, και τότε υπάρχει η εσωτερική ειρήνη, όταν περνάει ο άνθρωπος δοκιμασίες καμινιών στη ζωή του. (Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ο Θεός δεν μας έστειλε στη γη για να ζούμε άνετα, αλλά για να προετοιμαστούμε για την αιώνια ζωή που μας περιμένει. Σκεφθείτε πόσο μεγάλη τραγωδία θα ήταν αν ο Πλάστης και Δημιουργός δεν μπορούσε να μας προσφέρει μια καλύτερη, πιο φωτεινή και μακραίωνη ζωή, απ’ αυτήν που υπάρχει στη γη, που έχει τη δυσωδία της παρακμής και του θανάτου και διαρκεί λιγότερο από τη ζωή του κόρακα!

(Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς Επίσκοπος Αχρίδος)

Όλοι οι αληθινοί χριστιανοί λεγόμαστε Ορθόδοξοι, επειδή έχουμε την διδαχή του Ιησού και αγωνιζόμαστε να ζήσουμε σύμφωνα με αυτήν. Είμαστε παιδιά της κολυμβήθρας, γιατί εκεί υιοθετούμεθα, εκεί αναγεννώμεθα. Γινόμεθα ένα σώμα, αφού τρώμε το σώμα του Χριστού και γινόμεθα σύσσωμοί Του. Γινόμεθα το ίδιο αίμα, αφού πίνουμε το αίμα του Χριστού και γινόμεθα σύναιμοί Του. Αποκτούμε τον ίδιο νου, αφού γινόμεθα σύννοες Χριστού. Έχουμε μια ψυχή, αφού γινόμεθα σύμψυχοι Χριστού. Είμαστε για όλα αυτά ένα σώμα και οφείλουμε να αγαπάμε ο ένας τον άλλο, όπως το ορίζει ο Κύριος “αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν” (Ματθ. κβ\’ 39). (Γέρων Άνθιμος Αγιαννανίτης)