Of: gedachten bij het pikken van een peer

Van de grote Tsjechische schrijver Franz Kafka
Wordt dit jaar de honderdste sterfdag herdacht
Hij stierf natuurlijk slechts een keer
Maar dit gegeven zou hij hebben uitgebuit:
In een hilarisch, goed doordacht verhaal
Zou hij K. honderd keer hebben laten sterven

De kauw, las ik, wordt vaak wel zestig jaar
Elk voorjaar bouwt hij met dezelfde vrouw een nest
Zit een vogel met wat witte veren opgescheept
Dan is er een ekster in het overspel geweest
De kauw leert snel, en blijkt een zangvogel te zijn
Maar uit die schorre keel klinkt nooit een lied

Kavka, een Tsjechisch woord, betekent kauw
Kan de schrijver tippen aan diens lichtheid van bestaan?
Zwart haar en hoog IQ zijn snel gemunt
Zijn lachje heeft wel wat van kauwgekras
Maar voor zijn zestigste werd hij al geveld
En nestelen voor het leven is hem niet gelukt

Terwijl de kauwen peren jatten uit mijn boom
En tekens krassen in het hout
Lees ik Het Proces, de schuldeloze schuld
De Strafkolonie, rollen worden omgedraaid
Kever kun je worden en beschrijven
Een kleine muis loopt tegen muren op
En de kater stilt gewetenloos zijn honger

Wie schrijft die blijft:
De brief beslaat een pagina of honderd
– Ongefrankeerd –
De aangesprokene zal hem niet ontvangen
En nooit te weten komen wat hij mist

Geef ‘t op! Geef ‘t op!
Want alles is vergeefs
Wat is de ware weg
Wat is ware liefde

Niets is alles, niets is wat het lijkt
Nergens zul je van een ziekte ooit genezen
Niets is veranderd. Niets beklijft
Niemand kent hem, die zichzelf ontkende
En Niemandsland als domicilie koos

Ik drapeer een net
Over de perenboom
Elke vruchteloze poging
Werpt zijn wrange vruchten af.