Εκδήλωση αφιερωμένη στον Μητροπολίτη Πενταπόλεως κυρό Ιγνάτιο

Τιμητική εκδήλωση αφιερωμένη στον Μητροπολίτη Πενταπόλεως τον από Κεντρώας Αφρικής κυρό Ιγνάτιο πραγματοποιήθηκε προ ολίγου από τα Γυμνάσια Σχολεία «ΦΩΣ ΕΘΝΩΝ», στην Ιερά Μητρόπολη της Κανάγκα, του Κονγκό.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε παρουσία του Μητροπολίτη Κανάγκας κ. Χαρίτωνος και του φιλοξενούμενου Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου, παρέστησαν ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Αστέριος Χατζηνικολάου προϊστάμενος της Αδελφότητας Θεολόγων «Ο ΣΩΤΗΡ», συνοδευόμενος από τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π. Χριστοφόρο Μυτιλήνη Ιεροκήρυκας της Ι.Μ. Πατρών και μέλος της ίδιας αδελφότητας, οι οποίοι μετέφεραν εξ Αθηνών τα Λείψανα του αειμνήστου μεγάλου Ιεραποστόλου Μητροπολίτου Πενταπόλεως κυρού Ιγνατίου από το Κοινοτάφιο της Αδελφότητος «Σωτήρ» στην Κανάγκα.

Αξιοσημείωτο ότι στην εκδήλωση ήταν περί τα 1200 παιδιά του Γυμνασίου της Ιεράς Μητροπόλεως Κανάγκας.

Παρενέργειες τῆς ἐξουσίας - π. Βασιλείου Μπακογιάννη

Παρενέργειες τῆς ἐξουσίας

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

«Εἴ τις ἐπισκοπῆς ὀρέγεται  καλοῦ ἔργου ἐπιθυμεῖ»·^[1] ὅποιος  θέλει  νά γίνει ἐπίσκοπος, ποιμένας τῶν προβάτων τοῦ Θεοῦ, ποθεῖ  καλό πρᾶγμα. Τό  βάρος πέφτει στό καλό ἔργο, καί ὄχι στήν ἐπιθυμία γιά δόξα-ἐξουσία.^[2] «Διαβολικόν τό νόσημα»,^[3] εἶναι ὁ πόθος γιά τή δόξα· καί οἱ παρενέργειες εἶναι πολλές…

Ὁ Κύριος: «Οἱ κοσμικοί ἄρχοντες κυβερνᾶνε τό λαό τυραννικά· τόν καταδυναστεύουν. Σεῖς νά μήν κάνετε τά ἴδια».^[4] Εἶναι ἐντολή Του οἱ Ἐπίσκοποι νά εἶναι εἰς τύπον τῆς ἀγάπης Του καί τῆς ταπείνωσής Του,   ὄχι εἰς τύπον τῶν κοσμικῶν ἀρχόντων. Συνήθως ἰσχύει τό δεύτερο. Καί ἔτσι «οἱ  Ἐπίσκοποι εἶναι οἱ στρατηγοί ἔχοντες ὑπό τάς  διαταγάς των ἀναπήρους  στρατιώτας».^[5]  Καί οἱ «στρατιῶτες» ἀναγκάζονται  νά  παραπλανοῦν-κολακεύουν  τούς «στρατηγούς» τους, μεταφέροντάς τους, σέ κόσμο ἀπατηλό· «ὅσοι σᾶς μακαρίζουν σᾶς παραπλανοῦν».^[6].

        «Εἶσαι μοναδικός», «εἶσαι ὁ προστάτης μας», «εἶσαι ὁ πατέρας μας», «εἶσαι ἡ ζωή μας», ἔλεγαν οἱ ἐργάτες στόν ἐργοδότη τους· καί ἔκανε ἕνα τέστ: «Γράψτε σέ χαρτί ἀνωνύμως τήν ἄποψή σας γιά μένα». Ἕνας  ἔγραψε  «εἶσαι σκληρός»· ἄλλος, «μᾶς ἐκμεταλλεύεσαι»·  ἄλλος,  «μᾶς πίνεις τό αἷμα μας», ἄλλος «εἶσαι ἄδικος», ἄλλος,  «εἶσαι ἐγωϊστής», ἄλλος «σέ παλάβωσε τό χρῆμα».    

       Θά ἦταν πράγματι ἐνδιαφέρον, ἄν καί  οἱ Μητροπολῖτες ἔκαναν τό ἴδιο τέστ στούς Ἱερεῖς τους.

Θωμάς Ακινάτης - Οι πέντε οδοί / Παντελή Αντ. Τομάζου

Θωμάς Ακινάτης - Οι πέντε οδοί

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Να παλέψεις για τη σιωπή του νου σου - Άγιος Νεκτάριος

Να παλέψεις για τη σιωπή του νου σου. Μην τον αφήσεις στη διάλυσή του. Αν δεν προσέξεις, θα τρέχει από δω κι από κει, χωρίς σκοπό, χωρίς νόημα. Θα παρατηρείς τα πάντα, θα κρίνεις τα πάντα, θα νομίζεις πως φτιάχνεις τον κόσμο και την ίδια ώρα θα γεμίζεις, ανεπαίσθητα, περιφρόνηση για τον κόσμο. Χωρίς να το καταλάβεις, θα μάθεις ν’ ανεβάζεις τον εαυτό σου σ’ ένα θρόνο ψηλό κι από κει να μετράς τους πάντες και τα πάντα με το δικό σου το μέτρο. Και θα μάθεις να μιλάς, να μιλάς πολύ!
Η σιωπή όμως.......η σιωπή!
Θα αφήσει στην καρδιά σου χώρο ν’ ακουστεί η φωνή του Θεού. Η σιωπή θα σε απαλλάξει από το φτωχό σου μέτρο και θα σε μάθει να μετράς τον εαυτό σου και τον κόσμο με το δικό Του μέτρο.

Είναι πράγματα που δε θα μάθουμε ποτέ,

 

Είναι πράγματα 
που δε θα μάθουμε ποτέ, 
όπως το βάθος των οριζόντων
 ή το βάθος της λύπης μας.

Τάσος Λειβαδίτης

Από το ποίημα “Περιπλανήσεις”

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Ευθυμίου του Μεγάλου (20 Ιανουαρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Ούτος ο Όσιος Πατήρ ημών και Μέγας Ευθύμιος, ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Γρατιανού, εν έτει τοζ’ [377], καταγόμενος από την Μελιτινήν, την εν τη Αρμενία ευρισκομένην, υιός γονέων ευσεβών και πιστών, Παύλου και Διονυσίας ονομαζομένων. Καθώς δε ο Πρόδρομος Ιωάννης εγεννήθη από στείραν μητέρα, έτζι και ο Όσιος ούτος Ευθύμιος εγεννήθη από στείραν, και έλαβε το όνομα Ευθύμιος από τον Θεόν, προ του να συλληφθή. Επειδή γαρ οι γονείς του παρεκάλουν τον Θεόν να τους δώση τέκνον, δια τούτο έγινεν εις αυτούς φωνή δι’ Αγγέλου, ήτις έλεγεν, ότι να ευθυμούν και να χαίρουν. Ή μάλλον να ευθυμούν και να χαίρουν όλοι, και όχι μόνον οι γονείς του. Καθότι μαζί με την γέννησιν του παιδίου, έχει να καταλυθή κάθε αίρεσις, και κάθε ειρήνη έχει να χαρισθή εις την Εκκλησίαν του Θεού. Όθεν δια την αιτίαν ταύτην ωνομάσθη ο Όσιος ούτος Ευθύμιος.

Μνήμη του Αγίου Ευθυμίου του Μεγάλου (20 Ιανουαρίου)

 
Ο Άγιος Ευθύμιος ο Μέγας και καθηγητής της ερήμου, όπως ονομάζεται, είναι ο τιμώμενος Άγιος σήμερα από την Εκκλησία. Επίσης, εορτάζουμε τη μνήμη του Νεομάρτυρος Ζαχαρίου ο οποίος κατάγεται από την Άρτα και Πέτρου του τελώνου.
Ο Μέγας Ευθύμιος γεννήθηκε από ευλαβείς γονείς στη Μελιτινή της Αρμενίας το έτος 377 μ.Χ. Το όνομά του οφείλεται στο θαυμαστό τρόπο σύλληψής του από τη στείρα μητέρα του, η οποία σε όραμα, έλαβε την υπόσχεση ότι θα γεννήσει παιδί, που θα γίνει γι’ αυτήν πρόξενος ευθυμίας, δηλαδή χαράς.
Από παιδικής ηλικίας εισήλθε στην Εκκλησία, αφού, μετά το θάνατο του πατέρα του, την ανατροφή και τις σπουδές του ανέλαβε ο τοπικός επίσκοπος, ο οποίος βοήθησε στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και του χαρακτήρα του. Τον χειροτόνησε διάκονο και πρεσβύτερο, και ακολούθως τον όρισε ηγούμενο της μονής της Μελιτινής. 

Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ πρώην ΑΜΕΡΙΚΗΣ κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Το Σάββατο 17 Ιανουαρίου, παραμονή της εορτής του Αγίου Αθανασίου του Μεγάλου, στον φερώνυμο Ενοριακό Ιερό Ναό τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, στον οποίο χοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αμορίου κ. Νικηφόρος, Καθηγούμενος της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής των Βλατάδων, ο οποίος και κήρυξε τον θείο λόγο, αναφερόμενος στον Μεγάλο Πατέρα της Εκκλησίας μας, που κατατρόπωσε με την υψηλή θεολογία του την αίρεση του Αρειανισμού.

Στον Αρχιερατικό Εσπερινό συμπροσευχήθηκαν ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ματζούγκα και Βορείου Μαδαγασκάρης κ. Νήφων εκ του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και ο Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος.

Πριν από την απόλυση ο Μητροπολίτης μας ευχαρίστησε τους δύο Αρχιερείς που προσήλθαν και συμμετείχαν στην Πανήγυρη του Ιερού Ναού. Ο Ποιμενάρχης μας ευχαρίστησε τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Αμορίου κ. Νικηφόρο για τον θείο λόγο που απηύθυνε στο χριστεπώνυμο πλήρωμα και ευχήθηκε ο Κύριος να ενισχύει τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Ματζούγκα κ. Νήφωνα στο θεάρεστο έργο της ιεραποστολής, το οποίο επιτελεί στον αμπελώνα της Επισκοπής του, στη μακρινή Μαδαγασκάρη.  

Έφυγε και ο δεύτερος....

Ο αείμνηστος κατηχητής Γεώργιος Ξεν. Οκονόμου, 

κάποιον υπάλληλο τον ονόμαζε ‘’παιδίον’’. 

“Τεθνήκασι οι ζητούντες την ψυχήν τού παιδίου”!

Διάβασα στο διαδίκτυο, ότι άλλος ένας εξ αυτών που ζητήσαν την απομάκρυνση του ‘’παιδίου’’, απεβίωσε αμετανόητος άνευ συγνώμης σε αυτόν που εκδίωξε με την παρέμβασή του.

Απομένει ένας ακόμα στην ζωή, ο οποίος με τον τρόπο του έξωθεν του Ναού του Αγίου Ανδρέου, όταν αντίκρυσε το ‘’παιδίον’’ αναλογίσθηκε την ευθύνη του για το λάθος που τον παρέσυρε ο σήμερα απεβιώσας.

Όπως και ο πρώτος, που έφυγε προ μηνών, όταν συνάντησε σε κηδεία το ‘’παιδίον’’ έξωθεν του Ναού Αγίων Αναργύρων Νέας Ιωνίας, κάτι ψέλλισε με το υποκριτικό ευσεβίστικο μειδίαμά του…  

Έχει ο Θεός, μέχρι να φύγει και ο ‘’ένας’’ εκ το επιζώντων, ο τελευταίος της περιόδου αυτής, για να του γράψω όπως έχω πει ‘’απέθανε και ετάφη’’.  

Ενώ δεν προλάβαμε ακόμα να συνειδητοποιήσουμε το γεγονός τής Χριστού γεννήσεως, έφυγε εκ του κόσμου  μια ψυχή που έβαλε ως στόχο “ζητείν το παιδίον τού απολέσαι αυτό”. Ο Άγιος Θεός όχι μόνο προστάτευσε το ‘’παιδίον’’ αλλά και το ευλόγησε να ευδοκιμήσει.

Η Εξόδιος Ακολουθία της Πριγκίπισσας Ειρήνης

 

«ἐν τῷ ὑπάγειν...» - γ.χ.γ.

«ἐν τῷ ὑπάγειν...»

    γ.χ.γ 

       Η σκηνή είναι απλή. Δέκα άνθρωποι στέκονται σε απόσταση. Δεν πλησιάζουν. Δεν τολμούν. Η ασθένεια τούς έχει τοποθετήσει έξω από τον κοινό χώρο, έξω από τη ροή της ζωής. Δεν ζητούν πολλά. Μόνο έλεος. Μια λέξη που δεν απαιτεί εξηγήσεις, δεν περιγράφει λύσεις, απλώς δηλώνει ανάγκη.

            Η απάντηση που λαμβάνουν δεν είναι αυτό που θα περίμενε κανείς. Δεν υπάρχει άμεση θεραπεία, ούτε διαβεβαίωση. Υπάρχει μόνο μια κατεύθυνση: να ξεκινήσουν, να πάνε, να κινηθούν. Χωρίς να έχει αλλάξει ακόμα κάτι πάνω τους. Χωρίς σημάδι ότι αυτό που τους βαραίνει έχει ήδη φύγει.

            Το κείμενο σημειώνει κάτι καθοριστικό: η αλλαγή συμβαίνει καθώς πηγαίνουν. Όχι πριν, όχι μετά. Στη διάρκεια. Στην κίνηση.

            Αυτό το « ἐν τῷ ὑπάγειν » μοιάζει να λέει πολλά περισσότερα από όσα φαίνονται. Δεν περιγράφει μόνο ένα θαύμα, αλλά έναν τρόπο με τον οποίο συμβαίνουν τα πράγματα. Η αποκατάσταση δεν παρουσιάζεται ως στιγμιαία ανταμοιβή, αλλά ως κάτι που ξεδιπλώνεται μέσα στην πορεία. Η υπακοή προηγείται της κατανόησης. Η πράξη προηγείται της βεβαιότητας.

Δήλωση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αυστρίας κ. Αρσενίου για τις αήθεις επιθέσεις στο πρόσωπο της ΑΘΠ του Οικουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου

 

Δήλωση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αυστρίας κ. Αρσενίου για τις αήθεις επιθέσεις στο πρόσωπο της ΑΘΠ του Οικουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου

Ζούμε αδελφοί μου, μέσα σε έναν κόσμο όπου ο λόγος έχει πολλαπλασιαστεί, αλλά το νόημα λιγοστεύει. Όπου όλα ερμηνεύονται, αλλά ελάχιστα κατανοούνται. Μέσα σε αυτή τη σύγχυση, η πρόσφατη επίθεση εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου δεν είναι ένα ακόμη επεισόδιο πολιτικής αντιπαράθεσης. Είναι κάτι βαθύτερο και πιο οδυνηρό. Είναι ένα σύμπτωμα πνευματικής ασθένειας, που δεν περιορίζεται στα όρια της διπλωματίας, αλλά αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της εκκλησιαστικής μας αυτοσυνειδησίας.

Όταν ο λόγος φτάνει στο σημείο να ντύνεται με αποκαλυπτική φρασεολογία και να εκτοξεύει κατηγορίες πνευματικής δαιμονοποίησης, τότε δεν έχουμε να κάνουμε με θεολογική διαφωνία, αλλά με παραμόρφωση της πίστεως. Η Εκκλησία δεν έμαθε ποτέ να μιλά με όρους ύβρεως και δαιμονολογίας για τον αδελφό της. Αυτή η γλώσσα δεν είναι γλώσσα Πατέρων, αλλά γλώσσα σύγχυσης. Και όπου κυριαρχεί η σύγχυση, εκεί η αλήθεια υποχωρεί και τη θέση της παίρνει η ιδεολογία.

«Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ως Θρησκευτικός και Εθνικός Ηγέτης», του Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Γεωργίου

«Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ως Θρησκευτικός και Εθνικός Ηγέτης», 
του Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Γεωργίου

Ίδρυμα Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄

Πέρασαν σχεδόν σαρανταεπτά χρόνια από τον θάνατό του, κι όμως φίλοι και εχθροί τον αναζητούν. Οι πρώτοι για να πάρουν πορεία πλεύσης από αυτόν και οι δεύτεροι για να του φορτώσουν τις συνέπειες των δικών τους λαθών και της δικής τους αφροσύνης. Επαληθεύεται έτσι, έμπρακτα, η μεγαλοσύνη του.

Βρήκαν στο πρόσωπό του Μακαρίου πλήρη εφαρμογή τα λόγια που λέχθηκαν στη Βουλή των Ελλήνων κατά τον θάνατο ενός άλλου μεγάλου του Ελληνισμού, του Ελευθέριου Βενιζέλου: «Σπανίως, από καιρού εις καιρόν εμφανίζονται εν τη ιστορία ισχυροί άνδρες ως ισχυρά μετέωρα, εις άλλους εμπνέοντα τον σεβασμόν και εις άλλους το δέος. Πας τις, αν δεν είναι ενθουσιώδης φίλος των, θα είναι άσπονδος εχθρός των. Ο περί αυτούς αγών δεν σταματά προ του θανάτου. Συνεχίζεται περί τον νεκρόν των, περί την σκιάν των, περί την μνήμην των».

Ήταν, ομολογουμένως, ο Εθνάρχης Μακάριος ξεχωριστή προσωπικότητα. Από τους ανθρώπους που εμφανίζονται σπάνια στο προσκήνιο της Ιστορίας για να χαράξουν τις τροχιές, πάνω στις οποίες θα κινηθούν τα έθνη και οι λαοί. Ήταν χαρισματικός άνθρωπος. Άνθρωπος με αρετή, όπως νοηματοδότησε τον όρο η Ελληνική Φιλοσοφία.

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΩΝ ΑΝΤΩΝΙΟΥ & ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΕΙΣ ΚΡΥΑ ΙΤΕΩΝ - ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΠΕΡΣΟΥ- ΒΗΣΣΑΡΙΩΝΟΣ ΑΓΑΘΩΝΙΤΟΥ

 

Για το συμφέρον γίνεται, όλη η φασαρία - π. Νικόλαος Ε. Μήτσος

 

Για το συμφέρον γίνεται,

όλη η φασαρία,

οι πόλεμοι κι οι σκοτωμοί,

σ’ όλη την Κοινωνία.

 π. Νικόλαος Ε. Μήτσος

Κάποιος με είπε...

«Κάποιος με είπε προδότη, 

άλλοι είπαν ότι δεν είμαι Αμερικανός, 

άλλοι δεν είμαι Χριστιανός» 

Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ιάκωβος

Όταν στάθηκε δίπλα με τον Dr King στη Σέλμα

Προς σύγκρουση Ευρώπης – ΗΠΑ; / Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Προς σύγκρουση  Ευρώπης – ΗΠΑ;

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Μετά την εκλογή του Προέδρου Τραμπ στις ΗΠΑ η Ευρώπη ζει εκ μέρους του έναν πρωτοφανή διασυρμό του κύρους της και της ισχύος της. Πρωτοφανές είναι και το γεγονός ότι αυτός προέρχεται από τη χώρα, που έως πρόσφατα εθεωρείτο εκείνη που προστατεύει την Γηραιά Ήπειρο από όποιον κίνδυνο, δια μέσου της Ατλαντικής Συμμαχίας. Έως τώρα, αποδεχόμενοι ή ανεχόμενοι  την προσβλητική συμπεριφορά των ΗΠΑ οι ευρωπαίοι πολιτικοί ηγέτες δείχνουν ότι έχουν παύσει να αποτελούν ισχυρό παράγοντα στην παγκόσμια γεωπολιτική. Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση Τραμπ  υπολογίζει πολύ περισσότερο την ισχύ της Κίνας και της Ρωσίας από αυτήν της Ε.Ε. συν  του Ηνωμένου Βασιλείου. Όμως το θέμα της Γροιλανδίας φαίνεται να αλλάζει τη στάση της Ευρώπης έναντι των ΗΠΑ και το ερώτημα είναι μήπως οδηγηθούν σε σύγκρουση οι, έως τώρα, σύμμαχες χώρες;

            Είναι γνωστό πως το τελευταίο σύμπτωμα της περιφρόνησης των ΗΠΑ προς τους συμμάχους της στην Ευρώπη είναι η Γροιλανδία. Από το πουθενά ο Ντ. Τράμπ εκδήλωσε με έντονο τρόπο την πρόθεσή του η Γροιλανδία να αποτελέσει την 51^η Πολιτεία των ΗΠΑ! Το μεγάλο αυτό σε έκταση νησί κατοικείται από πολίτες και ανήκει στη Δανία – χώρα ιδρυτικό μέλος του ΝΑΤΟ. Ούτε οι Γροιλανδοί ρωτήθηκαν  αν δέχονται την απαίτηση του Προέδρου Τραμπ, ούτε η Δανία αν συμφωνεί με την αρπαγή των εδαφικών δικαιωμάτων της.

Τραμπ: «Δεν χρειάζομαι το διεθνές δίκαιο

 Το Διεθνές Δίκαιο 

υπάρχει μόνο στα πανεπιστημιακά βιβλία 

για το Διεθνές Δίκαιο.

Άσλεϋ Μόνταγκιου

Τραμπ: «Δεν χρειάζομαι το διεθνές δίκαιο - Περιορίζομαι μόνο από τη δική μου ηθική»

Ποια είναι η σχέση του Μακαρίου του Μεγάλου με τον Ευάγριο Ποντικό και τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά; - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Ποια είναι η σχέση του Μακαρίου του Μεγάλου με τον Ευάγριο Ποντικό και τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά;

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στην Ορθόδοξη πνευματική παράδοση, ο Άγιος Μακάριος ο Μέγας (περ. 300–391 μ.Χ.) συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους Πατέρες της Αιγυπτιακής ερήμου. Η εμπειρία του ασκητικού βίου, η έμφαση στην μετάνοια και την εσωτερική εργασία της καρδιάς, καθώς και η παιδαγωγική του επίδραση σε μεταγενέστερους, τον καθιστούν σημείο αναφοράς για την εξέλιξη της μοναχικής και ησυχαστικής θεολογίας. Η σχέση του με τον Ευάγριο Ποντικό (4ος αι.) και τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά (14ος αι.) μπορεί να κατανοηθεί ως μια συνέχεια: από την πράξη της ερήμου, στην διατύπωση ασκητικών σχημάτων και, αργότερα, στην θεολογική ερμηνεία της εμπειρίας της χάριτος.

Ο Ευάγριος Ποντικός (345–399 μ.Χ.) είναι από τους πιο γνωστούς συγγραφείς της πρώιμης μοναχικής γραμματείας, με κείμενα που συστηματοποιούν την ασκητική ζωή και την προσευχή (π.χ. τα Κεφάλαια περί προσευχής). Σύμφωνα με μαρτυρίες όπως η Λαυσαϊκή Ιστορία του Παλλαδίου, ο Ευάγριος εγκαταστάθηκε στο Αιγυπτιακό μοναστικό περιβάλλον αναζητώντας πνευματική καθοδήγηση, και εκεί συνδέθηκε με τους μεγάλους διδασκάλους της ερήμου, μεταξύ των οποίων και ο Μακάριος.

Ὅλοι στὶς ἱερὲς ἐπάλξεις! Ψηλὰ τὸ φρόνημα καὶ τὴ σημαία τῆς Ὀρθοδοξίας - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ὅλοι στὶς ἱερὲς ἐπάλξεις!

Ψηλὰ τὸ φρόνημα καὶ τὴ σημαία τῆς Ὀρθοδοξίας

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία, ἀγαπητοί μου, τὶς ἡμέρες αὐτὲς ἑώρτασε πολλοὺς ἁγίους. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶνε ὁ Ἰωάννης ὁ Καλυβίτης (15 Ἰανουαρίου), ποὺ ἀπὸ μικρὸ παιδὶ ἀγάπησε τὴν Ἐκκλησία. Βγῆκε στὴν ἔρημο καὶ ἔ ζη σε ζωὴ σκληρή. Στὸ τέλος ἦρθε καὶ ἄφησε τὴν τελευταία πνοή του ἔξω ἀπ᾽ τὸ παλάτι τῶν πλουσίων γονέων του. Καὶ τότε αὐτοὶ τὸν ἀνα γνώρισαν ἀπὸ τὸ πολύτιμο Εὐαγγέλιο, ποὺ τοῦ τὸ εἶχαν χαρίσει ὅταν ἦταν μικρὸς καὶ δὲν τὸ εἶ χε ποτέ ἀποχωριστῆ. Ἀπ᾽ ὅ λα τὰ βιβλία ἀνώτερο εἶνε τὸ Εὐαγγέ λιο τοῦ Χριστοῦ. Νὰ τὸ χαρίζουμε κ᾽ ἐμεῖς στὰ παιδιά μας, καὶ οἱ ἴδιοι νὰ τὸ μελετοῦμε καὶ νὰ τὸ ἐφαρμόζουμε στὴ ζωή μας. Ἂν γινόταν αὐτό, ὅλα τὰ προβλήματά μας θὰ εὕρισκαν λύσι.

Ἑωρτάσαμε ἐπίσης τὸν ἅγιο Ἀντώνιο (17 Ἰανουαρίου), ποὺ ἔζησε στὴν ἔρημο μὲ ἐγκράτεια ἀσκητικά, πάλεψε μὲ τοὺς δαίμονες καὶ ἔφτασε σὲ ἡλικία 105 ἐτῶν. Ὅταν πλησίαζε νὰ πεθάνῃ μαζεύτηκαν οἱ μαθηταί του καὶ τοὺς εἶπε· Παρακαλέστε τὸ Θεὸ νὰ μοῦ δώσῃ μετάνοια. Γιά φανταστῆτε, 105 χρόνια στὴν ἔρημο καὶ ζητοῦσε νὰ τοῦ δώση ὁ Θεὸς μετάνοια! Τί νὰ ποῦμε ἐ μεῖς, ποὺ ζοῦμε μέσα στὸν κόσμο καὶ στὴν ἁμαρτία; Ὁ μέγας Ἀντώνιος λέει· ἡ μετάνοια νὰ εἶνε ἡ διαρκὴς φροντίδα μας.

 Ἑωρτάσαμε δύο ἀκόμη μεγάλους ἁγίους· τὸν ἅγιο Ἀθανάσιο καὶ τὸν ἅγιο Κύριλλο ἀρχιεπισκόπους Ἀλεξανδρείας (18 Ἰανουαρίου). «Ἀθανάσιον ἐπαινῶν, ἀρετὴν ἐπαινέσομαι», εἶπε ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος (P.G. 35,108). Ὁ Ἀθανάσιος διακόνησε τὸν μέγα Ἀντώνιο, ὑ πῆρξε ἥρωας τῆς πίστεώς μας καὶ χαρακτη ρίστηκε ὡς Ἄτλας τῆς Ὀρθοδοξίας, διότι ἐβάστασε πραγματικὰ στοὺς ὤμους του τὴν Ὀρθοδοξία ὅπως ὁ μυθικὸς ἐκεῖνος γίγαντας ποὺ εἶπαν ὅτι κρατοῦσε στοὺς ὤμους του τὸν οὐρανό. Ἀγωνίστη κε ἡρωικὰ ἐπὶ 50 χρόνια. Διώχθηκε γιὰ τὴν πίστι μας. Πέντε φορὲς τὸν ἐξώρισαν· πῆγε στὴν ἔρημο, κρυβόταν σὲ μνήματα, σὲ σπήλαια καὶ ὀπὲς τῆς γῆς. Ἡ δόξα του εἶνε αἰωνία.

Να συνεχίσεις τον αγώνα ... μέχρι την φυγή του Τούρκου εισβολέα από τα εδάφη σου - Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Εθνάρχης Μακάριος Γ΄

 "Οι επιπτώσεις της προδοσίας εξακολουθούν ακόμα να πιέζουν τη ψυχή και την καρδιά σου, άλλα δεν κάμπτεσαι και δεν γονατίζεις, δεν πτοείσαι και δεν υποκύπτεις, δεν προσκυνάς και δεν παραδίδεσαι, να συνεχίσεις την αντίσταση, να συνεχίσεις τον αγώνα ανεξαρτήτως χρόνου και ανεξαρτήτως θυσιών μέχρι την φυγή του Τούρκου εισβολέα από τα εδάφη σου"

Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Εθνάρχης Μακάριος Γ΄ 20/07/1977

Μνήμη των Οσίων Πατέρων ημών και συνωνύμων Μακαρίων, του τε αναχωρητού και Αιγυπτίου, και του πολιτικού και Αλεξανδρέως (19 Ιανουαρίου) - Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Από τους δύω τούτους Οσίους Μακαρίους, ο μεν ένας, ήτον από την Αίγυπτον, ήτοι από το Μισήρι, όθεν και Αιγύπτιος επονομάζεται. Ο δε άλλος, ήτον από την Αλεξάνδρειαν, όθεν και Αλεξανδρεύς επικαλείται. Και ο μεν Αιγύπτιος Μακάριος, όστις έζη κατά τους χρόνους Θεοδοσίου του Μεγάλου εν έτει τογ’ [373], Μέγας επωνομάζετο. Καθό ήτον πρώτος και μεγαλίτερος κατά την ηλικίαν και τους χρόνους. Αυτός λοιπόν, επειδή και ηγάπησε την αρετήν εκ νεαράς του ηλικίας, δια τούτο και εφάνη άμεμπτος και ακατηγόρητος εις την ζωήν, έως εις τους τριάκοντα χρόνους της ηλικίας του. Μετά δε τους τριάκοντα χρόνους, ανεχώρησεν εις την έρημον. Τόσην δε υπομονήν έδειξεν εις τους κόπους της ασκήσεως ο αοίδιμος, ώστε οπού, εις ολίγους χρόνους, ηξιώθη να λάβη το χάρισμα της διακρίσεως, και την κατά δαιμόνων εξουσίαν και δύναμιν, και το να προλέγη τα μέλλοντα, και το να ποιή θαύματα. Με πολλήν δε παρακάλεσιν του Αρχιερέως έλαβε και το της ιερωσύνης αξίωμα. Επειδή δεν υπέφερε να κρύπτεται ο λύχνος υποκάτω εις τον μόδιον. Ούτος προείπεν εις ένα μαθητήν του, οπού έκλεπτε τα εις τους πένητας διδόμενα αργύρια, ότι θέλει λάβη παρά Κυρίου οργήν και παιδείαν, ανίσως δεν παύση και δεν διορθωθή. Εξέβη δε εις έργον η πρόρρησίς του.

Μνήμη του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού (19 Ιανουαρίου)

 Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη δύο μεγάλων ασκητών, του Μακαρίου του Αιγυπτίου, που έχει επονομαστεί Μέγας, και του Μακαρίου του Αλεξανδρέως, καθώς και του Αγίου Μάρκου, επισκόπου Εφέσου του Ευγενικού. Επίσης, επιτελείται ανάμνηση της ανακομιδής του Λειψάνου του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου.
Οι Όσιοι Μακάριοι, έζησαν τον 4^ο αιώνα μ.Χ. στην Αίγυπτο, στα ασκητήρια της Νιτρίας, και έγιναν γνωστοί τόσο για τους πνευματικούς αγώνες και τα κατορθώματα της πίστεώς τους, όσο και για τα πολλά θαύματα, που με τη χάρη του Θεού επιτελούν.
Οι βίοι τους συνεχίζουν να αποτελούν προσφιλή αναγνώσματα και ασφαλείς πνευματικούς οδηγούς για τους μοναχούς, αλλά και για κάθε ενσυνείδητο πιστό Χριστιανό.
Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός επίσκοπος Εφέσου, γεννήθηκε το 1392 μ.Χ. Σπούδασε Θεολογία και Φιλοσοφία. Μαθήτευσε στους πλέον φημισμένους διδασκάλους της εποχής του, τον Ιωάννη Χορτασμένο και το μαθηματικό και φιλόσοφο Γεώργιο Γεμιστό Πλήθωνα.

Κύριλλος: Ο “Ζ” πατριάρχης και η Εκκλησία του - Σίσσυ Αλωνιστιώτου

Κύριλλος: Ο “Ζ” πατριάρχης και η Εκκλησία του

Σίσσυ Αλωνιστιώτου 

Στις 24 Φεβρουαρίου 2022, πρώτη μέρα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η δήλωση του Πατριαρχείου Μόσχας ήταν πολύ σύντομη – ο Πατριάρχης Κύριλλος εξέφρασε την ελπίδα ότι “ο φιλεύσπλαχνος Κύριος θα κρατήσει όρθια τα ρωσικά, ουκρανικά και άλλα έθνη που είναι πνευματικά ενωμένα από την Εκκλησία μας”, προτρέποντας όλους να προσευχηθούν για την ειρήνη.

Στις 3 Μαρτίου, το Πατριαρχείο απέστειλε μια ειδική προσευχή για την ειρήνη: θα έπρεπε από δω και στο εξής να απαγγέλλεται σε όλες τις εκκλησίες που υπάγονται στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Μόσχας. Η προσευχή έκανε λόγο για “πνεύμα αδελφικής αγάπης και ειρήνης” και προέτρεπε σε αποκλεισμούς: “απαγορεύστε τις ξένες γλώσσες των εθνών που διεξάγουν συνωμοσίες εναντίον της Αγίας Ρωσίας και ανατρέψτε τα σχέδιά τους”.

Στις 6 Μαρτίου, την Κυριακή του Αποχαιρετισμού πριν από την έναρξη της Σαρακοστής, ο Πατριάρχης Κύριλλος υποστήριξε στην πραγματικότητα την εκδοχή του Κρεμλίνου για τα γεγονότα στην Ουκρανία, προσθέτοντας νέες λεπτομέρειες: Σχεδόν ο κύριος λόγος της σύγκρουσης στο Ντονμπάς ήταν η απελπισμένη αντίσταση της ανατολικής Ουκρανίας στις παρελάσεις υπερηφάνειας των ομοφυλοφίλων που πραγματοποιούνται εκεί.

Τεσσαρακοστὴ Ἕκτη Ἐπέτειος Ἐπανακομιδὴς τοῦ Σταυροῦ τοῦἈποστόλου Ἀνδρέου στὴν Πάτρα

Σαράντα ἕξι (46) χρόνια πέρασαν ἀπὸ τὴν 19ην Ἰανουαρίου 1980, ὅταν σύμπας ὁ Ἱερὸς Κλῆρος καὶ ὁ Πατραϊκὸς Λαός με ἐπικεφαλῆς τὸν μακαριστό ΜητροπολίτηΠατρῶν, κυρὸν Νικόδημον, ὑποδέχονταν τὸν χαριτόβρυτοΣταυρὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου, ὁ ὁποῖοςεὑρίσκετο στὴν Μασσαλία τῆς Γαλλίας, ἀπο τὸ 1205, κλαπείςἀπὸ τὴν Πάτρα καὶ ἀποσταλείς ἀπὸ τὸν Λατινό ἘπίσκοποΠατρῶν Ἀντέλμο, ποὺ εἶχε τότε καταλάβει τὸν ἘπισκοπικὸΘρόνο τῶν Πατρῶν, ἐκδιωχθέντος τοῦ ὈρθοδόξουἈρχιερέως.

Τὸ ἔτος 1980, ὁ τότε Ἀρχιερατικὸς Ἐπίτροπος τῆς ἹερᾶςΜητροπόλεως Γαλλίας, ἀείμνηστος π. Παναγιώτης Σιμιγιάτος, ὁ Πατρεύς, ἐνετόπισε τὸν Σταυρὸ τοῦ ἈποστόλουἈνδρέου στὴν Μονὴ τοῦ Ἁγίου Βίκτωρος στὴν Μασσαλία καὶ μὲ συντονισμένες ἐνέργειες τῆς Μητροπόλεως Γαλλίας,μὲ πρῶτον τόν ἀείμνηστο Μητροπολίτην Γαλλίας κυρὸνΜελέτιον, τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν μὲ τὸνΜητροπολίτην κυρὸν Νικόδημον καὶ τῆς ΡωμαιοκαθολικῆςἘπισκοπῆς Γαλλίας, ἐπετεύχθη ἡ ἐπανακομιδὴ τοῦ Σταυροῦτοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου, στὴν Πάτρα. Στὴν προσπάθεια αὐτὴ τὰ μέγιστα συνέβαλε τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο.

Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως: Ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος Σιταριᾶς, ἐλπίδα τοῦ τόπου, πηγή ἐλπίδος καὶ πνευματικῆς ζωῆς

Μὲ ἰδιαιτέρα λαμπρότητα καὶ πνευματικὴ συγκίνηση ἑορτάσθηκε τὸ Σάββατο 17 καὶ 18 Ἰανουαρίου 2026 ἡ μνήμη τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου στὸ χωριὸ Σιταριὰ τῆς ἐπαρχίας Πωγωνίου, ἕνα γεγονὸς ποὺ ἀπέκτησε ξεχωριστὴ σημασία, καθὼς συνέπεσε μὲ τὴν πρώτη ποιμαντικὴ ἐπίσκεψη τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ.κ. Ἀλεξίου σὲ αὐτήν τὴν ἐνορία.

Ὁ Σεβασμιώτατος προσήλθε στὸν κεντρικὸ ἐνοριακὸ Ναὸ τῆς Σιταριᾶς, ὁ ὁποῖος τιμᾶται ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου, καὶ χοροστάτησε μὲ ἱεροπρέπεια στὸν πανηγυρικὸ ἑσπερινὸ τῆς ἑορτῆς, πλαισιούμενος ἀπὸ ἱερεῖς τῆς τοπικῆς Μητροπόλεως, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ ἐφημέριος τῆς Ἐνορίας Ἁγίου Ἀθανασίου Σιταριᾶς, π. Μιχαὴλ Μπράχος.

ΜΟΝΑΞΙΑ Ή ΚΟΙΝΩΝΙΑ; - Ιωάννης Σπιτέρης

 

 ΜΟΝΑΞΙΑ Ή ΚΟΙΝΩΝΙΑ;

Ιωάννης Σπιτέρης

«Και είπε ο Κύριος ο Θεός: Δεν είναι καλό ο άνθρωπος να είναι μόνος» (Γένεση 2,18).

Κάθε τόσο παίρνω ένα βιβλίο που έχει ξεχαστεί σε κάποια γωνιά της βιβλιοθήκης μου και το ξεφυλλίζω. Έτσι συνέβη και με μια συλλογή ποιημάτων του Νικηφόρου Βρεττάκου, όπου έπεσε στην αντίληψή μου το παρακάτω ποίημα:

Μοναξιά δεν υπάρχει
Μοναξιά δεν υπάρχει εκεί που ένας άνθρωπος
σκάβει ή σφυρίζει ή πλένει τα χέρια του.
Μοναξιά δεν υπάρχει εκεί που ένα δένδρο
σαλεύει τα φύλλα του. Εκεί που ένα ανώνυμο
έντομο βρίσκει λουλούδι και κάθεται,
που ένα ρυάκι καθρεφτίζει ένα άστρο,
εκεί που, βαστώντας το μαστό της μητέρας του,
μ’ ανοιγμένα τα δυο, μακάρια, χειλάκια του,
κοιμάται ένα βρέφος, μοναξιά δεν υπάρχει.

Ο Βρεττάκος, σε αυτό το ποίημα, υποστηρίζει ότι η μοναξιά δεν είναι αντικειμενική κατάσταση, αλλά τρόπος θέασης του κόσμου. Όπου υπάρχει ζωή, κίνηση, σχέση και πράξη, εκεί δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική μοναξιά.

Ταυτόχρονα, όμως, αυτές τις ημέρες διαβάζω το βιβλίο Morality (σε ιταλική μετάφραση) του φιλοσόφου και κοινωνιολόγου Τζόναθαν Σακς (Jonathan Sacks) και θυμήθηκα το πρώτο, ανησυχητικό κεφάλαιό του, που έχει ως θέμα τη «Μοναξιά». Αν και η ανάλυσή του αναφέρεται κυρίως στην κατάσταση που επικρατεί στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις Ηνωμένες Πολιτείες, περιγράφει μια πραγματικότητα που –έστω και σε ηπιότερη μορφή– αφορά και τις μεσογειακές κοινωνίες, άρα και τη δική μας χώρα.

«ΑΘΑΝΑΣΙΟΝ ΕΠΑΙΝΩΝ ΑΡΕΤΗΝ ΕΠΑΙΝΕΣΟΜΑΙ» - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2026

«ΑΘΑΝΑΣΙΟΝ ΕΠΑΙΝΩΝ ΑΡΕΤΗΝ ΕΠΑΙΝΕΣΟΜΑΙ»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΟΤΤΑΔΑΚΗΣ

       «Εγκωμιάζοντας τον Αθανάσιο, αισθάνομαι ότι θα εγκωμιάσω την αρετή»! «Ταυτὸν γαρ, εκείνον τε ειπείν και αρετὴν επαινέσαι»-«Γιατί κάθε λόγος για κείνον ισοδυναμεί με εγκώμιο της αρετής» ! «‘Ότι πάσαν εν εαυτώ συλλαβὼν είχε την αρετὴν, ή, το γε αληθέστερον ειπείν, έχει»-«Καθώς συνέλαβε και έδειξε με τον τρόπο της ζωής του το όλο πνεύμα και νόημα της αρετής ! Ή για να το πω πιο αληθινά, πιο σωστά, έχει συλλάβει και δείχνει παντοτινά» ! Και αυτό το λέω γιατί. «Θεώ γαρ ζώσι πάντες οι κατὰ Θεὸν ζήσαντες, καν ενθένδε απαλλαγώσι»-«Ζουν κοντά στο Θεό όλοι όσοι έζησαν κατά το θέλημα του Θεού, κι όταν ακόμα απαλλαγούν απ’ την εδώ, τη γήινη ζωή»- Λόγος 21^ος εις τον μέγαν Αθανάσιον Επίσκοπον Αλεξανδρείας.

     Μεγάλη αλήθεια για την κορυφαία μορφή της Εκκλησίας, μεγάλη και επάξια γραφή, από επίσης μεγάλη, κορυφαία, το ίδιο μαρτυρική Πατερική μορφή, Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Και άξιο και δίκαιο !  Και μέρος πρώτο αυτό !

     Αλλά και, πληρωμένη από τον Άγιο με εξορίες απανωτές ! Απ’ όταν μετά την απόφαση της Α΄ στη Νίκαια Οικουμενικής Συνόδου : «Τον εκ του Πατρός γεννηθέντα ου ποιηθέντα, προ πάντων των αιώνων», προσέτι και. ιδιαίτερα. «ομοούσιον τω Πατρί», η αίρεση του Αρείου είχε κατακρημνιστεί, και, εκ των πραγμάτων ο  αιρεσιάρχης ήταν και έμενε της Εκκλησίας εκτός !  

Οι “όμορφες” θεολογίες, όμορφα καίγονται - Παναγιώτης Ασημακόπουλος

Οι “όμορφες” θεολογίες, όμορφα καίγονται

Παναγιώτης Ασημακόπουλος

Φαντάσου και να μην είναι όμορφες, πώς καίγονται!

Τον τελευταίο καιρό, με αφορμή το δίλημμα “καύση vs ταφή”, εμφανίστηκαν από τους συνήθεις πάλι τα γνωστά παραληρήματα, πασπαλισμένα με λίγη θεολογόσκονη (σύνηθες), τα οποία αυτοπαρουσιάζονται ως μοντέρνα θεολογία, που παρηγορεί τον πενθούντα και σέβεται τον άνθρωπο.

Τι κάνουν πάλι οι συνήθεις; 

Τη γνωστή συνταγή!

Ξεκινάνε από μια εσφαλμένη, θρησκευτική άποψη, βάζουν τις δοκισησοφίες τους και καταλήγουν στο ...άσχετο, το οποίο θα τους κατατάξει στους προχώ. 

Θα τούς πιστοποιήσει πάλι το προοδευτόμετρο! Τέτοιο κόμπλεξ, ψώνισμα και αυτομαστίγωμα δεν πρέπει να έχει άλλη ομάδα ανθρώπων επί γης!

Επί του προκειμένου, στηλιτεύουν την αθεολόγητη άποψη (βούτυρο στο ψωμί τους) περί μη Ανάστασης νεκρών για όσους επιλέξουν την αποτέφρωση (λέγε με “άλεσμα” για να κυριολεκτούμε...) και καταλήγουν να αιτιολογούν -δήθεν θεολογικά- την αποτέφρωση (λέγε με “άλεσμα” για να κυριολεκτούμε)! 

Το μόνο θεολογικό επιχείρημα είναι ότι ο Θεός δεν επηρεάζεται από τον τρόπο θανάτου και ταφής ή μη του ανθρώπου. 

Μπράβο! 

Βρήκαμε νερό στον Άρη!

Guarda "Άνσελμος της Αόστας: Το οντολογικό επιχείρημα της ύπαρξης του Θεού" - Παντελή Αντ. Τομάζου

 Άνσελμος της Αόστας: Το οντολογικό επιχείρημα της ύπαρξης του Θεού

Υπό Παντελή Αντ. Τομάζου

Θεολόγου – Υποψηφίου Διδάκτορος Δογματικής Θεολογίας στο ΕΚΠΑ

Κατηγόρησε τον Άγιο Αθανάσιο ότι την βίασε - Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Κατηγόρησε τον Άγιο Αθανάσιο ότι την βίασε

Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος

Στην αφήγηση της ιστορίας για μια γυναίκα στην Αλεξάνδρεια, η οποία κατηγόρησε τον Άγιο Αθανάσιο ότι την βίασε, έμεινε έγκυος και γέννησε το παιδί του, υπάρχει μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια που αποκαλύπτει πολλά για την ανθρώπινη φύση.

Ο Αθανάσιος πήγε στο δικαστήριο συνοδευόμενος από έναν Πρεσβύτερο, τον Τιμόθεο. Στην αίθουσα εισήλθε πρώτος ο Πρεσβύτερος και από πίσω του ακολουθούσε ο Αθανάσιος. Η γυναίκα είδε το παρουσιαστικό Επισκόπου του Τιμοθέου και αμέσως άρχισε να τον δείχνει και να φωνάζει ότι αυτός είναι ο παλιάνθρωπος Αθανάσιος που την διέφθειρε. Η γυναίκα είχε πληρωθεί από οπαδούς του Αρείου να κατηγορήσει τον Αρχιεπίσκοπο. Αλλά μην έχοντας ξαναδεί τον Αθανάσιο, παρασύρθηκε από το αρχοντικό παρουσιαστικό του Πρεσβυτέρου. Η ματιά της εστιάσθηκε στον ψηλό, αρχοντικό και με μακριά γενειάδα Πρεσβύτερο και δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ο κοντός που ακολουθούσε ήταν στην πραγματικότητα ο Επίσκοπος.

Πρόοδος τοῦ ἀγαθοῦ. - Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Η ΕΠΙΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ

Πρόοδος τοῦ ἀγαθοῦ.

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

 «Ὁ καιρὸς ἐγγύς ἐστιν. ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καὶ ὁ ῥυπαρὸς ῥυπαρευθήτω ἔτι, καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» (Ἀπ. 22,10-11)

Μιλήσαμε, ἀγαπητοί μου, πρὸ ἡμερῶν γιὰ τὴν ἐπίτασι τῆς ἁμαρτίας, τὴν ἐπιδείνωσι τοῦ κακοῦ, ποὺ παρατηρεῖται στὶς ἡμέρες μας. Ἀκοῦμε τὴν Ἀποκάλυψι νὰ λέῃ· «Ὁ καιρὸς ἐγγύς ἐστιν. ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καὶ ὁ ῥυπαρὸς ῥυπαρευθήτω ἔτι, καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι»(Ἀπ. 22,10-11). Εἴδαμε ἕως ἐδῶ τὴν πρόοδο τοῦ κακοῦ· ὅτι τώρα ἡ ἐνίσχυσι τοῦ κακοῦ εὐνοεῖται καὶ χειροκροτεῖται. Τὸ θλιβερὸ εἶνε ὅτι, ἐνῷ ὁ κόσμος προχωρεῖ ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο, τὰ παιδιὰ τοῦ Φωτός, οἱ Χριστιανοὶ τῆς Ἐκκλησίας, κοιμοῦνται ὅπως οἱ μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ στὸν κῆπο τῆς Γεθσημανῆ τὴ νύχτα τῆς Μεγάλης Πέμπτης, ὅταν ὁ Θεάνθρωπος Κύριός μας ζοῦσε τὴ μεγάλη ἀγωνία. Ἑρμηνεύσαμε ὣς ἐδῶ τὸ πρῶτο μέρος τοῦ ῥητοῦ τῆς Ἀποκαλύψεως. Συνεχίζουμε τώρα νὰ δοῦμε τὸ δεύτερο μέρος.

Ὑπάρχει καὶ τὸ καλὸ «ἔτι»

Παρὰ τὴν πρόοδο τοῦ κακοῦ ἡ Ἀποκάλυψις μᾶς παρηγορεῖ. Τί λέει στὴ συνέχεια τὸ χωρίο ποὺ ἑρμηνεύουμε· «ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» (Ἀπ. 22,11).