Vandaag is het er de tijd voor:
Internationale knuffeldag
Wie weet is het leuk, lekker, lief. Of juist een kleffe bedoening.
Vind je het niks?
Dan doe je er niet aan mee of je doet het met de robot, hij strekt de armpjes al naar je uit.
Ik ga kijken of ik er een kan vinden, de stofzuiger gaat zo vervelen.
==
Wat zal ik nou es bloggen..
Over een beetje actueler zaken? Wereldser ook?
Zou ik graag willen maar durf het niet. Bang voor schut te staan met onnozele ideeën.
Dan zie je iets over, bijvoorbeeld, politiek, geloof, oorlogen, ontwikkelinggebieden, enzovoorts, thema’s waar ik geen verstand van heb maar wel een oordeel. 
En dan ga je af door je onwetendheid. Heel af en toe probeer ik het maar het stelt niets voor.
Beter de kranten aan het woord te laten, journalisten schrijven deskundiger. Hoewel…
Over iemand als Trump is het makkelijker, hij doet er zelf alles aan om in de belangstelling te komen. 
Zijn lompe optreden is overbekend, hij laat zich graag zien en horen
Alleen al zijn lachwekkende uitspraken over de vredesprijs die hem ontzegd is, een giller als het niet zo’n beschamende vertoning was. Maar om er je weblog mee te vullen? Nou nee.
Over het koningshuis wil ik niets schrijven, weinig interessant en bovendien is er die lachwekkende mediacode, hoe klein wil je het hebben.
Laat de pers dat maar oplossen.
–
Ik ga dus gewoon verder met van alles wat, veelal niets bijzonders.
Een onzinblog is handig, je kan over elk flauwekul-onderwerp iets verzinnen.
Dat lukt me in ieder geval.
====
Wat me nou overkwam…
…en het is niet eens een verzinsel.
Ik haalde een trui uit de schone was, trok hem aan en wat denk je?
Is een van de mouwen gekrompen.
Andersom geprobeerd en linkerarm erin, hielp niet. Het lag hem aan de mouw, niet aan mijn arm. Met rekken en strekken en een warme strijkbout werd het nog wat.
Raar.
Je vraagt je af: wat doet zo’n wasmachine als je niet kijkt?
Heeft hij genoeg van oude truien?
Of van mij?
Van vervaalde kleuren?
Ochtendhumeur?
Geintje uitgehaald?
Je kan nu eenmaal niets meer vertrouwen, zelfs voorgeprogrammeerde apparatuur niet.
Enfin.
Voor alle zekerheid de bovenarmen opgemeten: beiden 31 cm. Ik heb dus niet teveel gegeten aan één kant.
Ik bedoel…
Laat maar zitten.
====
Zaterdagavond.
Kranten doorgebladerd, puzzels gemaakt voorzover het lukte.
Nu is het klaar.
Zaterdagavond doe ik absoluut niets meer.
Stof op een kast? Laat maar liggen.
Afwas? De vaatwasser in en klep dicht.
Zaterdagavond is om uit te rusten en al heb ik een eenpersoonshuishouden, ik rust.
Ga van luie stoel naar laptop en weer terug, bekijk de tvgids, lees een stukje boek en krant, onderhoud contacten, en that’s it.
En straks is het bedtijd.
Om uit te rusten.
Versje
Al lang had ik niet meer gedicht
maar opeens zag ik het licht
– een gevoel en prikkeling
door mosselen en kibbeling
in een geur van heerlijkheid
waarbij je denkt aan etenstijd –
Ik zag hem werken, onverstoord,
en wist meteen: precies mijn soort.
Een man die weet van fijne smaken
die mijn hong’rig hart kan raken.
Nog altijd is het niet een vraag
man’s liefde gaat steeds door mijn maag.
==
Noodpakket?
Opruimend kwam ik de folder voor het noodpakket weer tegen, het ding ligt er maar te niksen.Wat moet je ermee?
Na de eerste paniek (radiootje, waar staat dat ding nou – hoeveel kaarsen – hoe warm je blikvoer zonder vuur -) heb ik er niet meer naar omgekeken.
Bovendien liggen er een paar km verderop kernwapens opgeslagen dus zijn we, als het zo ver komt, sowieso de pineut met noodrantsoen en al.
En, eerlijk gezegd, heb ik er nog steeds geen zin in omdat ik niet weet of het echt nuttig is.
Het feit dat een westerse president de wereld probeert te beheersen is op zich al een noodsituatie en wat helpt daartegen?
Bovendien liggen er een paar km verderop kernwapens opgeslagen dus zijn we, als het zo ver komt, sowieso de pineut met noodrantsoen en al.
En, eerlijk gezegd, heb ik er nog steeds geen zin in omdat ik niet weet of het echt nuttig is.
Het feit dat een westerse president de wereld probeert te beheersen is op zich al een noodsituatie en wat helpt daartegen?
==
Pauze voorbij.
Het was nuttig een paar dagen na te denken,
gedachten simpelweg in je hoofd laten opkomen.
Over allerlei zaken, leven en dood.
Je wordt nooit echt wijzer maar het denken-op-zich is al voldoende om de dingen wat duidelijker te zien.
En nu ben ik uitgedacht en ga vanaf morgen weer bloggen.
Tot dan.
Pauze.
Weet nog niet voor hoe lang.
Groet,
Bertie.
Wanneer we hier aan toe zijn….
…schiet het op.
De winter kan ik heus wel aan maar kijkend naar zo’n fotootje wil ik onmiddellijk aan de slag.
Stekken uitzoeken, potjes klaarzetten, geschikte plek maken, aanwezige potgrond controleren, rennen naar de Boerenbond, enzovoorts.
Het liefst zou ik gisteren beginnen.
Enfin, tuinliefhebbers weten wat ik bedoel.
Nu al zie ik het voor me dat de bamboe eindelijk opschiet en de klimops bloeien, wat heet, het wordt een supergroenetuinwonder, het dromen waard.
Maar laat ik me inhouden.
Eerst nog even overwinteren en de sneeuwpop wegkijken.
=
Vriezen
We krijgen zondagnacht strenge vorst.
Streng is een temperatuur tussen −10,1 °C en −15 °C
De laagste temperatuur van de 21e eeuw in Nederland tot nu toe werd in Lelystad gemeten: −22,9 °C op 4 februari 2012.
Die van de 20e eeuw in Nederland werd gemeten te Winterswijk: −27,4 °C op 27 januari 1942 (wikipedia)
Zelf kan ik me dergelijke vorst niet (meer) voorstellen, kan het me tenminste niet herinneren. Waarschijnlijk bleven we binnen.
Nu ben ik benieuwd naar zondag.
Bij de warme kachel zitten is een optie,
best lekker om de dag door te komen,
kop hete thee er bij.
Maar het kan ook het begin zijn van een echte winter, daar houd ik rekening mee. In een blad zag ik een beeldig bontpakje, met bijpassende oorwarmers, handschoenen en ronduit schattige sloffen.
Ik kan niet wachten…
==
Veranderende sterrenbeelden.
De dierenriem klopt niet meer.
Hoe en waardoor weet ik niet, iets met de as en een wiebelende aarde, maar de sterrenbeelden zijn al lang niet meer hetzelfde als we denken. Het is al veel langer bekend, dat wist ik niet, lees het nu in een krant en in DIT bericht.
– We deden er altijd wat lacherig over, die adviezen en beschrijvingen in de bladen, te meer omdat een nichtje het bloedserieus nam. Ze geloofde heilig in de betere eigenschappen. En wie weet zat er iets van waarheid in, het is best leuk om iets te horen waar je goed in bent of zou kunnen zijn. Misschien hadden we herkenbare karaktertrekken
– Maar alle beelden zijn verschoven en ik heb geen idee naar welke kant.
Nu weet ik dus dat ik niet dapper ben, waardig, sterk, wijs, edelmoedig, royaal en godweetwatnog meer.
Waarschijnlijk nooit geweest zelfs.
–
Toch jammer.
Al geloofde ik niet in een sterrenbeeld, het was in ieder geval een gùnstig beeld.
==
BERTJENS 
