https://kreta8.wordpress.com/

Geesje geeft iedere maand een woord

Het woord voor de WE300 van de maand April is “Vergelding” Wil jij ook meedoen aan deze schrijfopdracht? Schrijf er dan een stukje over in exact 300 woorden zonder het woord te gebruiken.

Vergelding

Terugbetaling in natura of te wel Oog om oog, tand om tand,

ius talionis of talioprincipe is een uitdrukking die verwijst naar het principe van terugbetaling met precies hetzelfde onrecht dat het slachtoffer is aangedaan door de dader. Deze uitdrukking is te herleiden tot de Bijbel.

Een lichamelijke verwonding is zichtbaar en in meetbare mate te vertalen, maar hoe zit dat met een geestelijke verwonding?

Hoe meet je dat, of hoe zichtbaar is dat.

Wat is de schade?

Soms is openbaart de schade pas na vele jaren, en hoe moet je dan nog wraak nemen, wie gelooft je dan nog?

Oorlog voeren is een vorm van wraak nemen, en de reden kan al eeuwen oud zijn. Een stuk ingenomen land, de onderdrukking van een bevolkingsgroep, een geloof of bijgeloof.

Het hebben van macht en geld maakt het nemen van wraak makkelijker. Daarmee schuilt ook het gevaar van misbruik. En vooral de mens die geilt op macht misbruikt. Soms verdoezelt onder mooie woorden van, het beste voor hebben met de ander.

Een van de straffen in vroeger tijden was de schandpaal.

Men werd aan het schavot gezet en ten toon gesteld aan het dorp of de stad. En naar believen werd de dader bekogeld met rotte eieren.

Nu kwam ik van de week een filmpje tegen van enkele jeugdige meisjes, welke bezig waren een leeftijdgenootje af te tuigen. Ze filmden zelf het hele gebeuren en hadden dit op een social medium geplaatst. Dat vele mensen dit veroordeelden was een bijkomstigheid die deze meiden niet hadden verwacht. En dus vond de politie dat men hiermee moest ophouden. En zo werden (worden) daders slachtoffers.

Sociale media als moderne schandpaal ,de straf bepaalt de ernst van de daad.

Vertaalt wraak het beste.

Maar het gezegde wie het laatst lacht, lacht het best.

Posted on 25 februari 2025

In de Wikipedia staat de volgende omschrijving:

Ook wel papklok of spertijd genoemd, is de tijd waarin bepaalde beperkingen van toepassing zijn. Doorgaans verwijst het naar een tijdspanne tussen zonsondergang en zonsopgang waarin individuen in hun woningen blijven moeten. De beperkingen kunnen in uitzonderlijke gevallen zoals een noodtoestand door de overheid worden opgelegd ter controle of bescherming van de bevolking, bijvoorbeeld in geval van een ramp, een pandemie of in oorlogstijd.

Het is iets van alle tijden In de Middeleeuwen werd de klok geluid om aan te geven dat de stadspoorten werden gesloten. Tot de morgenklok kon er niemand meer in of uit en werd het kwaad buiten de poort gehouden.

Morgenklok

v. (-ken), klokgelui dat het aanbreken van de morgen verkondigt

de tegenhanger dus, het moment waarop alles weer ontwaakt, en net als in alle tijden worden mensen wakker met verschillende gevoelens. al naar gelang het jaar en/of plaats.

Klokken beheersen ons leven, je hebt ze in alle soorten en maten.

een voor om je pols, voor aan de muur, werkklok, kerkklok, stadsklok en het carillon. En er zijn er vast nog wel een paar.

Uiteindelijk beheerst tijd ons leven van de morgenklok tot de …..klok.

We hebben het over vadertje tijd, en moeder Aarde, beide beheersen ons leven ieder op hun eigen manier. 

Wat we doen met de tijd tussen al die klokken, dat wordt voor een groot deel bepaalt door andere mensen, door je ouders, je kinderen.

Of wanneer je achternaam Bonaparte is of Lincoln of Hitler. dan is dat iet wat bepalend.

Hier in Nederland denken we vrij te zijn, vrijer in ieder geval dan mensen in andere werelddelen. we zijn vrij om te reizen, te zeggen en doen wat we willen, of lijkt dat maar zo? De tijd zal het leren. 

https://kreta8.wordpress.com/2025/02/01/101-woorden-over-regen/

Geesje geeft in de eerste week van de maand een woord waarover een stukje wordt geschreven in precies 101 woorden, het gegeven woord mag niet genoemd worden. Je hebt dus, net als bij de WE300, de hele maand de tijd om iets te schrijven. Deze keer is het woord regen.

Rob de Nijs zong over dit natuurlijke waterproduct, het tikte zachtjes op zijn zolderraam op het ritme van de eenzaamheid. En wat te denken van een paarse versie of een waarbij mannen uit de lucht vallen. Hanneke en Janneke gebruikte moeders paraplu tegen de neerslag. Een vrolijk onschuldig kinderliedje, maar soms is de betekenis van de neerslag niet zo onschuldig en is het een protestlied tegen oorlog en onrecht. Vaak is de muziek over hemelwater melancholisch omdat het over verloren liefde en depressie gaat. En dat vloeit het ook ook binnenshuis rijkelijk. Gelukkig zijn er ook veel liedjes over de zon.

Snoepje van de week

was een van de reclameslogans van deze kleingrutter voordat hij uit het winkelbeeld verdween verdreven door de grootgrutters.

De winkel zat door heel het land en was zeer bekend. En service was er ook, een bezorgdienst, niet iedereen beschikte over vervoer en ze brachten de boodschappen bijna tot aan de keukentafel. In Heerhugowaard stond een groot magazijn van waaruit de boodschappen werden verzamelt en uitgereden. Ik was net 15 geworden en had een jaar bij de plaatselijke grutter gewerkt. Een baantje wat mijn moeder had geregeld, met de woorden je kunt morgen aan de gang bij van Leeuwen de 4=6. Dit ga je verdienen en dit moet je aan kostgeld betalen. Ze bedoelde het niet slecht hoor, ze moest alle weken de eindjes aan elkaar knopen. En bovendien ik wist niet beter, mijn oudere zus moest het ook, en het gaf mij een gevoel van iets goeds te doen. Maar na een jaar wou ik weg bij 4=6, niet omdat hij een slechte baas was, maar omdat ik avontuurlijk was en zelf iets wilde regelen. Dus toen ik de advertentie van

‘de Gruyter’

zag solliciteerde ik en werd aangenomen. Iedere dag op en neer naar Heerhugowaard met de trein. Wat een avontuur. Het werk bestond uit het verzamelen van de bestelde boodschappen. Je had een soort van veredelde boodschappen kar op wieltjes met drie plankjes, op de onderste en de tweede plank paste ieder twee plastic boodschap tassen en op de derde plank stond een telmachine met ruimte voor het boodschappen boekje. En een heel lang gangpad met aan beide zijde stellages met dozen levensmiddelen. Voor het eerst in mijn leven ervaarde ik een gevoel van zelfstandigheid. Heb het een jaar met veel plezier gedaan.