Πρωτοεμφανίστηκα στο πλανήτη γη την εποχή του υπαρκτού σοσιαλισμού, σε μια πόλη που οι κάτοικοί της ήταν φιλάργυροι, κουτσομπόλιδες και επιρρεπείς στις ιώσεις. Μεγάλωσα σε διόροφο με ταράτσα, ανδρώθηκα σε μονωμένο ρετιρέ με μπαλκόνι, γεμίζοντας τον εγκέφαλό μου με άχρηστες πληροφορίες, με αποτέλεσμα να γίνω ειδήμονας στη δοκιμασία συμπυκνωμένου γάλακτος με τσάι. Έχω πολύχρωμους φίλους, κακοπληρωμένους συνεργάτες και απελπισμένους εχθρούς. Επευφημήθηκα ως λαμπρός επαγγελματίας, δυσφημήθηκα ως θύμα μάρκετινγκ ενώ σε κάποιες περιπτώσεις θεωρήθηκα εξυπνότερος από ότι είμαι. Περνώ τον καιρό μου ψωνίζοντας επεξεργασμένο βαμβάκι και αρωματικούς υδρογονάνθρακες στο χιλιοστό της πραγματικής τους αξίας, πληρώνοντας υπέρογκους φόρους, τρώγοντας πίτουρο τη στιγμή που ορέγομαι κατεψυγμένα φαγητά, τυριά, κρέμες γάλακτος, γλυκά και ζύμες τηγανισμένες σε έξτρα παρθένο πετρέλαιο 98 οκτανίων και ακούγοντας παραδοσιακή παγανιστική μουσική σε γραμμόφωνο αντίκα. Μέχρι πρόσφατα ζούσα κάπου αλλού ενώ αναγκάστηκα να εγκαταλείψω τα χόμπι μου εξαιτίας κάποιων νόμων που απαγορεύουν τη συλλογή από τηλεκάρτες και τον φιλοτελισμό.