Een gat in de grond. Deel drie

Laat ik beginnen met de link naar deel 1 en 2, lees het en vergeet het!

Deel 1: https://kreta8.wordpress.com/2024/02/23/een-gat-in-de-grond/

Deel 2:https://kreta8.wordpress.com/2025/12/23/gat-in-de-grond-2/

Deel drie, vakantie in Norg!

In 1970 was ik veertien jaar oud, of jong, het is maar net hoe je het bekijkt, ik voelde me al oud, nou ja oud genoeg om op het vrijers pad te gaan, om op zoek te gaan naar een leuk vriendje om plezier mee te hebben. Mijn lieve nicht “Uchie” ze is jonger dan mij, ze was in mijn tienertijd altijd in mijn gezelschap te vinden. Wat ik deed, deed zij ook!

!970, mijn ouders brachten hun vakantie door in een stacaravan van een broer van mijn moeder. De caravan had een vaste plek in Norg, een klein plaatsje in Drenthe. Het was hoogzomer, dus hoogseizoen in het toeristische dorp Norg, de kermis was al een week of drie geleden aangekondigd. Ik had er zin in want ik wist dat Henkie er ook zou zijn, Henkie kwam vaak op zijn Kreidler met een hoog stuur (raar, want Henkie was een kleine Benkie ) langs de camping rijden, hij stopte af en toe om een gesprekje met mij aan te gaan, ik zat dan aan de poort van de camping op een stroomhokje met mijn beentjes in de lucht te wiebelen. De verkering kwam aan, ik was verliefd en Henkie denk ik ook!

Zaterdagavond, de kermis was in volle gang. Mijn nicht Uchie en ik, we genoten van alles wat er op de kermis in Norg gebeurde, Henkie zou me bij de botsautootjes ontmoeten, Uchie zou er niets van vertellen aan mijn ouders, zij wist wanneer ze haar mond moest houden.

We zagen Henkie lopen, samen met zijn vrienden. Uchie moest plassen en mijn nood was nog groter dan die van haar, ik wilde beslist niet naar huis, Stel je voor dat Henkie er daarna niet meer zou zijn! Ik stelde voor om in de bosjes van het grote huis tegenover de kermis onze plas te gaan lozen, zo gezegd zo gedaan, Uchie deed gewoon wat ik ook deed!

Daar zaten we, met ons tweetjes, gehurkt in de bosjes, met onze onderbroekjes op de hielen. de nood was groot!

Daar kwamen ze, de honden die het grote huis bewaakten, hun dreigende grauwende geluiden zorgden ervoor dat Uchie en ik met onze onderbroekjes op de hielen moesten vluchten. Het felle alarmlicht zorgde ervoor dat ik Henkie zag en dat hij ons ook zag.

De volgende dag zag ik Henkie op zijn Kreidler met het hoge stuur , met grote snelheid voorbij rijden, ik wilde toen zo graag in dat grote gat in de grond verdwijnen, Henkie had dat gevoel denk ik ook! 🙂

Fotoalfabet, De letter C

De C van Costas

Costas woont op het strand van Stalida,hij heeft daar een klein paradijsje voor zich zelf gemaakt. Het is eigenlijk een klein strandhutje waar hij zomer en winter verblijft, de bar in het hutje is rommelig, klein en volgestouwd met herinneringen uit zijn jeugd. Het bier is er altijd koud en de raki komt uit Mochos, een klein dorpje in de bergen van Stalis, zijn geboortedorp. Costas is een man van weinig woorden, erg op zich zelf. Toeristen jaagt hij weg wanneer ze zijn paradijsje willen betreden.

Via Griekse vrienden hebben we Costas bijna 20 jaar geleden leren kennen, hij heeft ons in de loop der jaren stilzwijgend toegelaten in zijn paradijsje. Costas en ik, we hebben veel gemeen, we hebben in al die jaren veel met elkaar gedeeld.

Er is in al die jaren een soort van traditie ontstaan. Wanneer we elkaar zien, waar dan ook, op straat, bij vrienden of gewoon in zijn paradijsje, kortom overal waar ik hem zie vraag ik om een kus, hij weigert en ik grijp hem en kus hem met veel liefde en lol.

Voor twee jaar terug waren we met Griekse vrienden uit eten, Costas kwam binnen om iets te brengen en was zeer verrast om ons te zien, en ik dacht: Ik doe niets, ik vraag niets! Hij begroette Hemmo op zijn rustige manier, een klop op de schouders. Hij keek naar mij en riep: “Madame?”. “Hey hello Costas, how are you my love?” Costas begreep er niets van en ging weg,maar kwam na 10 minuten terug en greep mij en vroeg met een big smile om een kus.

Onderstaande foto’s zijn gemaakt in zijn paradijsje, waar wij hopelijk nog vaak naar toe kunnen gaan.

Image
Image

In opdracht van Melody https://klikhierklikdaar.blogspot.com/2026/01/foto-alfabet-3.html

De vraag van Vonnie

Welk tv programma van vroeger zou je nog graag eens terug zien?

Laat ik beginnen met het koppel Van Kooten en de Bie, hun humor is mijn humor. Ik keek er altijd samen met mijn lief naar in onze eerste huwelijksjaren. Ik herinner mij vooral het “Vieze Mannetje” wat gespeeld werd door Van Kooten, geweldig vond ik dat mannetje.

Als kind keek ik heel graag naar “Swiebertje” , zijn avonturen spraken mij enorm aan.

Als tiener keek ik vaak naar de serie “q en q”, niet dat ik dat een leuk programma vond maar ik keek er samen mijn 8 jaar jonger broertje naar, hij vond altijd zo spannend.

Kees, de jongen, was ook al zo’n prachtige serie.

Waar ik nu nog vaak terug naar kijk is de serie “All creatures great and small” waarin een beginnend veearts genaamd James Harriot de hoofdrol speelt.

De humor, de liefde voor de dieren en vooral het mooie landschap, het blijft me boeien.

In opdracht van Vonnie

https://vonnieblogt.wordpress.com/2026/01/15/welk-tv-programma-van-vroeger/

Nieuwe start, schilderen

Dat ik lang geleden af en toe probeerde wat te schilderen is nu al wel bekend, ik deed dat vaak en had er altijd plezier in, sinds de heupoperatie kwam de klad er wat in, het staan voor de ezel ging zo slecht. Nu ik regelmatig naar de fysiofitness ga (2x in de week) gaat het redelijk goed, met alles. Veel minder pijn van de artrose en ik heb weer een heupje als die van een jonge meid.

Met het winterweer zat ik veel binnen, werd kribbig, wilde van alles maar deed dan vervolgens ook weer niets, mijn lief werd er tureluurs van. Hij heeft van de tweede logeerkamer weer een atelier gemaakt, bed eruit, tafel en ezel er weer in!

Ik kreeg van een lieve vriendin haar overgebleven schilderspullen, zij schildert niet meer en ja hoor, mijn vingers begonnen te jeuken, ik ben weer begonnen!

Het schilderij is nog niet klaar, het begin staat er op. En weet je? Ik vind het nu al mooi!

(hopelijk verknoei ik het niet als ik er verder mee aan de slag ga

Image

Alfabet van het leven. De letter N

Bij de letter N moest ik even nadenken, wat of wie heeft in mijn leven nu iets wat van betekenis is wat met de letter N begint?

Terwijl ik dit schrijf slaat mij de schrik om het hart, mijn Nicht, zij is mijn steun en toeverlaat als mijn lief niet in de buurt is. Hoe kon ik in mijn gedachten nu niet op mijn Nicht Uchie komen? Mijn Nicht Uchie en ik, we zijn twee tegenpolen, we hebben elk een totaal verschillende manier van hoe we in het leven staan. En toch…. mijn nicht Uchie en ik, we zijn als twee handen op één buik. Het gekke is dat we in onze jeugdjaren veel tijd met elkaar hebben doorgebracht, en ondanks dat heb ik geen enkele foto waar wij met ons tweetjes op staan, jammer vind ik dat! We zien elkaar tegenwoordig bijna nooit meer in levende lijve, en toch zijn we altijd in onze gedachten dicht bij elkaar!

Gea, dat is de echte naam van mijn nicht Uchie, ik hou van haar! Zij ook van mij, dat weet ik!

Haar moeder en mijn moeder waren zusjes, daar heb ik wel een foto van.

Image

Fotoalfabet. B van Blauw

Wil jij ook eens meedoen aan deze leuke foto-opdracht? Klik dan op de volgende link

https://klikhierklikdaar.blogspot.com/2026/01/foto-alfabet-2.html

De kleur Blauw, je mag wel stellen dat het mijn lievelingskleur is.

Kreta, tja denk ik aan de kleur blauw, dan denk ik aan Kreta. Het gevoel wat ik heb wanneer ik een strandwandeling maak in Stalis. Het lichte blauw van de lucht, het weerkaatsende zonlicht in het blauwe water, het geeft me hetzelfde gevoel wat ik heb wanneer ik naar Bluesmuziek luister. Ik voel me daar thuis, ik ben dan heel dicht bij mezelf!

Image

Minifotografie “Sneeuw”

Loop ik door de gang, hoor ik een jammerend piepstemmetje roepen: ” Ik wil naar buiten, toe nou, breng mij naar buiten! Ik wil mijn thuisland weer even beleven”

Het kleinste kadootje wat ik ooit van mijn broertje *Elzo* kreeg kwam voor heel even weer tot leven. (ik heb het Eskimootje maar naar buiten gebracht, hij bleef maar jammeren 🙂 )

Image
Image

In opdracht van Aukje, https://aukjes.wordpress.com/2026/01/07/minimoment-1/

Foto alfabet A van Avondrood

Melody heeft een nieuwe foto opdracht bedacht. Wil jij daar ook eens aan meedoen? Klik dan op de volgende link. https://klikhierklikdaar.blogspot.com/2026/01/foto-alfabet-1.html

De letter A van Avondrood, wanneer wij op de camping zijn maak ik bijna elke avond een wandeling langs de velden rondom de camping. Dat levert vaak prachtige plaatjes op.

Ik loop dat rondje het liefst alleen, gewoon even alleen met mijn gedachten bij diegenen die ik nog steeds zo ontzettend mis. Het geeft me troost.

Image