Baslik yok...

Dün ögleden sonra cenaze töreni vardi mezarlikta. Hamilelik yada dogum sirasinda ölen bebekleri defnettiler. Bizde olsa ne olurdu diye düsünmeden edemedim... Cok agladim, üzüldüm ama o bebeklere gösterilen saygiyada sasirmadan edemedim. Iki tane rahibe incilden konusmalar yaptilar, ölen bebeklerin melek olduklarindan ve bizi cennette beklediginden bahsettiler. Sonra iki mezarlik görevlisi tabutu defnedilecek yere kadar tasidilar, saygiyla topraga indirdiler, sonra sapkalarini cikarip selam durdular...Arkadasim Anne yanimdaydi, iyiki yanimdaydi yanliz oraya gidebilirmiydim bilmiyorum...Böylece son adimda atilmis oldu, simdi dogmayan bebegimin kalbimde oldugu gibi dünyadada bir yeri var...

Üzücü bir geri dönüs...

Bloggerin yeni imajini pek begenmedim karisik geldi biraz alismak gerekiyor... Üzücü bir dönüs oldu bu... Leon Can'a kardes gelecekti 18. haftada kalbinin durdugu tespit etti dr. Cok kötü bir iki gün gecirdik hastanede, Thomas yanimdan ayrilmadi. Birserlere yazmam lazimdi yaziyorum. Insan hic böyle seyleri düsünmüyor hamile kalinca, en azindan ben düsünmemistim. Leon Can o gün benimle geldi dr a, dogumgünümdü ayni zamanda. En cok oglumun yanimda olmasi koydu bana, bebek belki uyuyordur falan dedi dr a, bebek monitörde hareket etmeyince...Daha dogrusu kalbi 18. haftada durmamis, dr um 15. hafta falan diye tahmin ediyor. Yani 3 hafta tasimisim ben onu... Psikoloji berbat...Sürekli konusuyorum bu konu hakkinda yoksa kafayi yiycem. Bugün disari ciktik Leon Can bi bebek arabasinin yaninda dolandi durdu, tam elini icine dogru atmistiki, anne gelip bi hisimla cekti arabayi, Leon Can'a da cok kötü bakti, cocugum yerinden sicradi, cok korktu. Hic yapmadigi bir seyi yapti arabaya eline atmakla... Annecim gel dedim yanima, elleme arabayi. Korkusundan gözleri dogmustu, geldi sarildi bana, ben sadece icinde bebek varmi ona bakacaktim baska birsey yapmayacaktim, valla yalan söylemiyorum diye agladi. Sürekli bebekten bahsediyor falan, o kadar icimi acitiyorki onun bu konuda konusmasi... Kresteki ögretmeni konusmasi en iyisi diyor, bu sekilde kafasinda hallediyor sorunu...

Yilmiycaz, tek deniycez, umudumuzu kaybetmedik. Bunun benim kafamda saplanti olmasindan korkuyorum biraz. Sokakta sürekli hamile kadinlari görüyorum, algida secicilik bu olsa gerek...Ve bundan nefret ediyorum, görmek istemiyorum... Cok üzgünüm...

Ühüüü ne kadar zaman gecmis yine

Cok ihmal etmisim blogumu. Eski yazilara baktim cok komik geldi yer yer... Yazmisim öyle salak salak gibi bir his olustu icimde:) Bigimiz u hafta raporluyum evdeyim, üsüttüm sanirim. Mart sonu Ankara'dayiz kismetse 2 hafta paskalya zamani ucuyoruz:) Leon Can seviniyor deli gibi, kac gece uyuycaz diye soruyor. Bizde hersey ayni. Leon Can krese devam, ben ise... Sporumuz ve müzigimiz var devam ediyor. Hayat gecip gidiyor:)Leon Can kocaman adam oldu büyüyor...

Icime yazmak icin pek istek kalmamis:( Belki bir ara dönerim yine buralara...

Sevgiler