logboek

De schipper stuiterd momenteel geregeld richting haven,nou eigenlijk in slow motion.zijn hoofd wil nog steeds harder dan zijn lijf aan kan.Maar de matroos,ikke dus doe veel matrozenwerk.Zo hebben we het teakdek weer gereinigd en de hele boot in etappes gesopt.We hadden af en toe een pauzedag vanwege het weer.Vorig jaar hadden we hulp maar dit keer wilden we het zelf helemaal doen.

Afgelopen zaterdag de linnen kap erop gezet,wonderbaarlijk ging het goed.In 2018 waren 3 ramen vervangen omdat we onder plakbomen hadden gebivakkeerd in Frankrijk en dus Billie matglas waren geworden.Maar daarna was de kap er dus nog niet op geweest.De winterkap hebben we schoongemaakt en opgevouwen en opgeborgen.Sommige schippers laten de zomerkap het hele jaar er op staan,hebben wij nog nooit gedaan.Maar misschien doen wij dat van nu af aan ook wel,we overdenken het nog.De winterkap die er nu dus achter elkaar 4 jaar heeft opgestaan vertoond wel enige slijtage.Kortom we zijn weer ‘ouderwets’ in de weer al is het tempo slakkengang.

De motor heeft een servicebeurt gehad,alle filters vernieuwd,olie ververst nou ja de hele reutermeteut dus.Normaal gesproken deed de schipper met assistentie van de matroos het zelf,nu maar uitbesteed aan de monteur.We hebben de watertanken gevuld en er spul in gedaan voor reiniging.Nu zijn ze rvs en al die tijd leeg en afgetapt dus zal het wel loslopen,maar zekerheid voor alles.

Hadden we nog een gevalletje ‘steek de stekker erin’ ruiten wisser dit keer,nieuw wisserblad erop schakelaar aan nop.Bleek achteraf dat er een draadbreuk was,na wat gehannes ook opgelost.En zo waren er nog wat van die klusjes,tja de schipper zegt altijd stilstand is achteruitgang.Maar gelukkig zijn we zelf in staat veel op te lossen,we moeten daarvoor wel eens in de krochten van ons geheugen iets opdiepen maar tot nu gelukt.

Al met al gaan we kalm maar gestaag richting weer varen en ga ik op dit blog het verloop ervan weer opschrijven.

Dit is een reisverslag van onze trip naar Frankrijk in de zomer van 2018.De datums kloppen niet omdat ik het in volgorde heb gezet.De reis vond plaats tussen 25 mei en half september zo’n beetje.Helaas de laatste bootreis tot dusver om bekende redenen bij bloggers die hier geregeld komen lezen.

Even terug naar die goede oude tijd dus.

Deze zomer is het de bedoeling dat we naar Noord-Frankrijk gaan met de boot.Via dit blog kun je virtueel met ons mee dobberen.Het is de bedoeling elke week een blog te schrijven,of dat lukt hangt een beetje af van de verbinding.Dat is meestal wel een puntje op de boot en niet zo vanzelf sprekend.Maar goed we zullen zien hoe het gaat,misschien valt het reuze mee.Volgens knul ga je dood zonder internet,nou zo’n vaart zal het wel niet lopen.

In de jaren 80 gingen we er ook al heen en hadden we totaal geen communicatie middelen buiten de marifoon.Dan moest je uitluisteren via IJmuiden en thuisblijvers een telefoonnummmer geven zodat ze bij nood IJmuiden konden bellen.Later had je telefoonkaarten met een code en zo kon je zelf bellen welliswaar via een telefooncel.Het was wel omslachtig maar het werkte aardig.Hoe anders is het tegenwoordig,maar soms is het op de boot dus nog wat tobben.Vorig jaar hadden wij in de Flevopolder weinig bereik,enkel mijn bejaarde mobiel deed het gelukkig.Dat was wel geluk hebben want zo kon ik de Lovinksluiswachter bellen dat de kleine sluis een stukje terug van slag was.

Tja vrijheid heeft zo ook wat nadelen,maar die zijn vind ik te verwaarlozen.Eigenlijk vind ik overal en altijd bereikbaar zijn geen hoofdzaak,maar bloggen zo af en toe wel fijn.

en uitpakken,dat is hier altijd aan de orde bij de start van het aan de reis gaan.Inmiddels is alles in gereedheid zo’n beetje.Enkel nog wat bezoekjes aan diverse grootgrutters en zo,al ligt het ruim inmiddels al propvol.Mensen vragen wel eens waarom zoveel meenemen,tja natuurlijk zijn er overal winkels om de hoek.Maar nou net niet waar wij ronddobberen,althans vaak niet om de hoek.Eerlijk gezegd vind ik winkelen toch al niet zo leuk en als je zoveel bergruimte hebt en niet op gewicht hoeft te letten,tja gewoon meenemen.Een kilootje meer of minder valt niet echt op,tis nu eenmaal geen schommelwagen.

Daarnaast neemt de schipper ook altijd reserve spullen mee voor het technische gedeelte en wat hij zelf zou kunnen vervangen.Filters,impellers en dat soort gedoe.Voor de rest sjouw ik alles mee wat van pas kan komen,zoals bv  o.a het naaimachientje. Komt elk jaar wel een keer van pas,al is het maar om iemand te helpen.Natuurlijk genoeg wol en boeken voor eventuele saaie momenten. Die zijn er niet zoveel maar bij wijze van spreken dan hé.Want ja stille handen,zijn luie handen.

Ik heb wel eens een lijst gemaakt en het is eigenlijk te gek voor woorden,nog spul vergeten.Maar wat je ooit bent vergeten,gebeurd zelden een tweede keer.En is het echt nodig,dan maar een winkel in van armoe.Niet te vaak want dubbele spullen vind ik gewoon zonde om te hebben.We hebben immers al twee complete huishoudens tjoe.Ons zomerverblijf is net zo comfortabel als het winterverblijf enkel wat compacter.Daar verbazen ‘verstekelingen’ zich wel eens over. Het is toch tweederde aan oppervlakte van ons winterverblijf grofweg.

Er word mij wel eens gevraagd,mis je niets? jawel de tuin,maar ik beschouw dan de omgeving maar als tuin,onderhoudsvriendelijk ook nog.Het is niet anders voorlopig,hopelijk nog heel lang eigenlijk.Maar dat heb je niet voor het zeggen,dus mij hoor je niet klagen.Mijn vader zei altijd kijk niet naar wat je mist,maar wat je hebt. En dat geld niet alleen voor aardse zaken.

Dus geniet ik nog even van de tuin……

 

 

En visa versa,dat is elk jaar twee keer aan de orde eigenlijk.Voordat we echt op weg gaan zijn we meestal al een paar dagen aan boord.Vroeger was dat anders en was het slechts 1 dag van te voren,tijd was toen een schaars goed.Om uit het werkritme los te komen namen we eerst even de slome route en daarna ging het gas erop.Nog een puntje was dat het halve vaarvolk ook gelijk van start ging,net als half Nederland.Het was een drukte van belang zowel op het water als op de weg.Waar we elkaar tegen kwamen waren vaak de bruggen en sluizen.

Maar dat is verleden tijd,nu kunnen we gaan wanneer we willen,nou bijna dan.Kwaaltjes zijn nu de leidraad,met bijbehorend bezoek aan het bacterie &virus huis zoals ik het ziekenhuis noem.Voor je het goed en wel in de gaten hebt kom je met meer terug als dat je al had,vooral als er iets heerst.Ik ben altijd wat huiverig om er,om maar wat te zeggen beet te pakken instant smetvrees.Maar meestal loopt het wel goed af gelukkig.

Maar goed tis weer goed gegaan en gaan we aan de slome route beginnen.Deze keer extra sloom omdat iemand die niet zo sloom was een spoorbrug ramde.Dat gaf oponthoud want de scheepvaart stagneerde.Dus zijn we nog even gebleven waar we waren,gewoon in de thuishaven.Zodoende pendelde we nog even tussen wal en schip,ach ja zo gaat dat.Onvoorziene zaken kunnen ons niet meer van de wijs brengen.Zo zijn er hier ook heren die behoren te besturen en alles in goede banen te leiden,helaas lukt dat niet zo.Bewoners kunnen amper het dorp uit doordat ze ineens wegen en bruggen gaan herstellen,tis een zooitje. Hopelijk is de boel op orde als we terug komen over een maand of vier.

Zit er een beetje onder,figuurlijk dan want een radar hebben we niet.Wel een radar reflector,daar kunnen degene die een radar hebben ons door opmerken.Dit gezegd hebbende hebben we wel weer een ander vernuftig geval op de boot tegenwoordig een schotelantenne wow.Niet zo’n wok maar een geheel automatische vlakke nog wel.Voorheen hadden we digitenne,maar de kpn heeft besloten er mee te stoppen.Over de preciese datum zijn de meningen verdeeld.Maar de schipper wilde dit al een tijdje vanwege vooral o.a het WK voetbal,nog niet wetende dat oranje niet mee doet beetje sneu wel.Maar ach hij kan kiezen uit zo’n 500 zenders,tis wat.

Het was wel weer kruip door sluip door om het allemaal goed te installeren,maar gelukt.Ben toch nog een lenige matroos,tja ik was natuurlijk weer de klos om Houdini te spelen.Maar ach tis gelukt,enkel het installeren op de tv was wat lastig.Onze tv is een waar mysterie kwa instellen,zeer gebruiksonvriendelijk. Net als de hulplijn van Philips,konden we geen garen mee spinnen.Uiteindelijk was er een collega schipper die uitkomst bood en hebben ze samen de klus geklaard.Deze matroos heeft daar de hand niet in gehad,mijn terrein is meer de laptop en zo.Maar goed ‘gevalletje steek de stekker er in’ dus maar weer eens.Er ligt er nog een op de ‘plank’ maar dan moet ik bij de t- mobile langs,die hebben er een rommeltje van gemaakt.Internet blijft tobben op de boot,we zijn niet anders gewend trouwens.

 

Nee dan de gordijnen,daar ben ik van de winter dus een beetje druk mee geweest en zie hier het resultaat.Ben er weer content mee.

 

Ondertussen zijn we dus van wal gestoken en dus onderweg.Hier nog ‘gestald’ in de haven.Onze buren zijn al weg en dus kon ik deze foto maken.De buren hebben hun boot verkast naar een verkoophaven en de andere is ook onderweg naar Frankrijk,het zuiden in hun geval.De schipper zat hier al startklaar zoals je ziet,die stuiterde trouwens al vroeg in het voorjaar.De haven raakt al wat leger al is dit een beetje vertekend beeld want dit was in een zonnig weekend van de meivakantie.

Het is erg warm momenteel en dat betekend inpakken en vooral in de schaduw blijven.Maar ja de boot ligt negen van de tien keer in de zon,dus verkassen wij vaak naar de wal in de schaduw.We varen waarschijnlijk tussen de onweersbuien door want we hebben slechts twee maal 1 bui gehad.Langzaam zakken we naar het zuiden en ja daar zijn de buien af en toe fiks.We zien wel,misschien wordt het weer wat stabieler.

Met de warmte is het van belang zo weinig als mogelijk te doen,lukt prima tot nu toe.Maar we maken daardoor ook weinig mee wat de moeite is om op te schrijven.

We kwamen langs Marnemoende vlakbij bij IJsselstein waar van de winter twee loodsen zijn afgebrand.De loodsen lagen vol met boten,die zijn allemaal verbrand.Nu ligt er enkel nog de fundering en de vloeren van de loodsen,alles was dus al opgeruimd.Hopelijk krijgen de gedupeerde op z’n minst geldelijke vergoeding uitgekeerd.Maar alle liefde,ziel en zaligheid kan door niets meer vergoed worden.

 

 

Vorig jaar hadden we problemen met het toilet,monteur erbij geweest en het leek opgelost.Dat bleek dus niet helemaal het geval,er kwam veel herrie aan te pas wat ons toch niet helemaal oke leek.De schipper wilde zo niet over de grens en zo waren we wat dagen bij een jachtwerf te gast.Nieuwe motor besteld en alles gedemonteerd en gemonteerd.Zo waren we dus even zonder ‘gemak’ oftewel een wc.

Inmiddels zijn we op ons dooie gemak naar het zuiden gedobberd en in het land van de zuider buren.Er is in noord Frankrijk veel water gevallen en dat merken we op de Maas of Meuse zoals de rivier hier heet.Het stroomt dus behoorlijk en mede vaarvolk ligt stroomopwaarts zelfs stil.Ferme en het is niet toegestaan verder te varen,dus wachten tot het water voldoende is afgevoerd.

Met al dat water komt ook veel vooral drijfhout mee en we laveren dus vaak om de rommel heen.Bij de sluisen zie je stapels drijfhout liggen die ze uit het water hebben gehaald.Ze hebben daar speciaal een hijskraantje staan die het eruit vist.Toch kwam er nog een hoop terecht in het Julianakanaal waar Rijkswaterstaat weer werk aan had.De schippers hadden aan de bel getrokken want het was gewoon niet te doen.En krijg je zoiets in je schroef dan zit je niet echt op je gemak.Het zal nog wel een duren voordat al dat drijfhout verdwenen is en het blijft dus opletten.

Het rondje wat we van plan waren is van de baan,er is door overstromingen een sluis compleet met sluiswachtershuisje ingestort op een gedeelte van de route.Dus laten we dat maar varen en bekijken we of we niet gewoon halverwege keren.Dan kunnen we halverwege de terugweg nog een andere route kiezen.Maar dat is voor later,nu drijven we nog even richting Givet.

 

 

Na ferme regenbuien was het dus fermé.

 

foto’s  gekregen van een collega schipper