Pedram

دفتر خاطرات : من هنوز زنده ام ، اسمم ایـــران است این داستان را یك ایرانی در یك نشریه‌ی معتبر خارجی نوشته ، بخوانید ؛ ببالید. دفتر خاطرات 2559 ساله 548 ق م - یك صبح زیبا جیر جیر پرندگان را از پنجره می‌شنوم. دست و رویم را با گلاب می‌شویم، لباس بلند و سپیدی بر تن می‌كنم، گل سفید رنگ به موهایم می زنم و گردنبند طلائی زرتشت‌نشان را به گردن می‌اویزم. امروز روز بزرگی است.. امروز من و خانواده‌ام برای نخستین بار از لوح كوروش كبیر دیدن می‌كنیم. من تا این لحظه نه، اما شما ای خوانندگان سده‌ی بیست و یكم، همین لوح را به عنوان نخستین اعلامیه‌ی حقوق بشر می‌شناسید. باید بروم، پدر و مادر و برادرانم صدایم میكنند: "بشتاب فارس، دنیا منتظر است." هان، از قرار اس...

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم اس

کجاست؟ کو؟گربه آزاد من کو؟...- listen it: http://www.4shared.com/file/68332185/763611d0/shabnavard-shajarian.html?cau2=403tNull -