Τις τελευταίες μέρες γίνεται μεγάλη κουβέντα στα ΜΜΕ για τους “χώρους φιλοξενίας λαθρομεταναστών”. Πρώτα απ’ όλα η φρασεολογία είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα του newspeak. Οι χώροι αυτοί δεν είναι τίποτα άλλο από στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Η είσοδος του Αουσβιτς με την επιγραφή: "Η εργασία απελευθερώνει"
Επειδή έχει αρχίσει να καταντάει κουραστικό να λέω τα ίδια πράγματα ξανά και ξανά και ξανά, και σε συνέχεια αυτού είπα να τα μαζέψω εδώ και να σας παραπέμπω όλους. Αν το διαβάζεις επειδή σου έστειλα το λίνκ μέσω twitter, email ή με ταχυδρομικό περιστέρι θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι:
Μεταφράζω ένα εξαιρετικό κείμενο σχετικά με την έννοια του προνομίου, που το βρήκα εδώ. Φυσικά η έννοια αυτή είναι γνωστή σε όλους, αλλά ο/η συγγραφέας τη χρησιμοποιεί με λίγο διαφορετικά συμφραζόμενα. Κατά τη γνώμη μου αυτή η πτυχή της έννοιας του (κοινωνικού) προνομίου δεν έχει κατανοηθεί πλήρως ούτε από προνομιούχους, ούτε από μη προνομιούχους και αυτό οδηγεί σε δυσάρεστα φαινόμενα. Θα μπορούσε για παράδειγμα κάποιος να θεωρήσει μία από τις αιτίες του σεξισμού, τη μη κατανόηση αυτής της έννοιας ούτε από τους άνδρες (οι προνομιούχοι), ούτε από τις γυναίκες (οι μη προνομιούχοι). Ελπίζω το κείμενο να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση. Ξεκινάει λίγο αργά, αλλά πιστέψτε με, αξίζει τον κόπο να επιμείνετε.
Με αφορμή την ανακοίνωση του twitter ότι πλέον έχει τη δυνατότητα να αφαρεί επίμαχα tweets σε διάφορες χώρες, κάποιοι χρήστες αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε το εναλλακτικό microblogging social network identi.ca.
Αρχικά είναι ένα μικρό σοκ, γιατί το default interface του identi.ca είναι αρκετά διαφορετικό από αυτό του twitter. Χωρίς να έχω ιδιαίτερα μεγάλη εμπειρία, θα προσπαθήσω εδώ να δώσω μερικές οδηγίες για κάποια από τα settings έτσι ώστε να γίνει λίγο πιο φιλικό σε χρήστες που έχουν εμπειρία στο twitter.
Επειδή πολύ μιζέρια έχει πέσει τελευταία είπα να ασχοληθώ με κάτι που δεν αφορά την πολιτική και την οικονομία σε αυτό το post. Θα προσπαθήσω να εξηγήσω όσο πιο απλά μπορώ ένα πρόβλημα της θεωρητικής επιστήμης των υπολογιστών συγκεκριμένα το ερώτημα αν P=NP. Το πρόβλημα αυτό βρίσκεται στο σταυροδρόμι Επιστήμης Υπολογιστών και Μαθηματικών και είναι ένα από τα 7 προβλήματα τα οποία είναι γνωστά ως Millennium Prize Problems και μία σωστή λύση σε καθένα από αυτά αξίζει 1 εκατομύριο δολάρια.
Αν οι εκλογές μπορούσαν πραγματικά να αλλάξουν τα πράγματα, θα ήταν παράνομες
Ξεκινώντας με αυτό το σχεδόν κλισέ τσιτάτο, θέλω να αναπτύξω κάποιες σκέψεις σε σχέση με το ισχύον εκλογικό σύστημα και την αποχή από τις εκλογές. Αφορμή ήταν ένα tweet του Στέφανου Μάνου, με το οποίο μπορώ να πω ότι συμφωνώ, αλλά όχι ακριβώς έτσι όπως το εννοεί…
Δύο λόγια εν θερμώ. Μετά τη συμφωνία της 6ης Νοεμβρίου μεταξύ Γ. Παπανδρέου και Α. Σαμαρά, την οποία πολλοί (όχι όμως στα ΜΜΕ) τη χαρακτηρίζουν κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, το ελάχιστο που θεωρώ πως πρέπει να κάνει η κοινοβουλευτική Αριστερά είναι να αποχωρήσει από τη Βουλή. Όπως ανέφερα ήδη εδώ, θεωρώ ότι η Βουλή δεν έχει ουσιαστικό ρόλο στο Ελληνικό πολίτευμα, πόσω μάλλον τώρα που η νέα κυβέρνηση θα προκύψει από τερατογένεση. Παραμένοντας στη Βουλή το μόνο που πετυχαίνουν είναι να της δίνουν νομιμότητα.
Ακούγοντας την τελευταία εκπομπή του Γιάννη Νικολόπουλου (AKA Update: Previously Known As Χείρωνα) στο radiobubble το Σάββατο 29/10/2011 προβληματίστηκα. Όπως την κατάλαβα εγώ (αν κάνω λάθος Γιάννη διόρθωσέ με), εξέφραζε την άποψη ότι πορείες προς τα κτήρια της εκτελεστικής εξουσίας (πχ Μέγαρο Μαξίμου, Προεδρικό Μέγαρο, υπουργεία κλπ) θα είχαν μεγαλύτερο νόημα από τις πορείες προς τη Βουλή.
Η φωτογραφία είναι από μαθητική παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2011, (δεν ξέρω όμως από πού Update: Με ενημερώνουν από το twitter ότι η φωτογραφία τραβήχτηκε στη Λάρισα. Ευχαριστώ catalternative και antidrasex). Πέρα από την αμφισβήτηση προς τους επισήμους. που και σε πολλές άλλες περιπτώσεις εκφράστηκε είτε με αποστροφή του βλέμματος, είτε με υψωμένες γροθιές, είτε με γύρισμα πλάτης, η συγκεκριμένη φωτογραφία με συγκίνησε για τον εξής λόγο. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις, (αυτές που είδα τουλάχιστον), οι μαθητές ήταν μέσα στο πνεύμα της παρέλασης, δηλαδή έδρασαν συγχρονισμένα κάνοντας την ίδια ενέργεια. Ο συγκεκριμένος μαθητής, δεν αμφισβητεί μόνο τους επισήμους μουτζώνοντάς τους, αλλά και το ίδιο το πνεύμα της παρέλασης, ενεργώντας σαν άτομο, όταν όλοι περίμεναν να λειτουργήσει ως μέρος ενός ομοιογενούς συνόλου.
Καταγράφω κάποιες σκόρπιες σκέψεις, από την χθεσινή πορεία σαν εξωτερικός παρατηρητής. Δεν είμαι στην Ελλάδα, και η ενημέρωσή μου προέρχεται κυρίως από το Internet.
radiobubble v3.0
Πεχλιβάνης 