Przejdź do zawartości

Wikipedia:Strona główna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Image Czy wiesz…

Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii:

Image
Image

…czy bebzik wrotyczowiec (na zdjęciu) ssie tylko wrotycze, a bebzik krwawnikowiec – tylko krwawniki?

…że Lenin i Stalin zaplanowali napad na bank?

…czyją matką jest pierwsza kobieta wybrana do rady wyspy Pitcairn?

…dlaczego gra Honor of Kings (logotyp pod zdjęciem) została nazwana „trucizną dla młodych ludzi”?

…który polski duchowny był audytorem Roty Rzymskiej oraz rektorem Kościoła i Hospicjum św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzymie?

Image Rocznice

13 stycznia: imieniny obchodzą m.in.: Hilary, Remigiusz i Weronika
Okrągłe, pięcioletnie rocznice:

Image Artykuł na medal
Image

Anna Christie – czteroaktowa sztuka autorstwa Eugene’a O’Neilla, za którą zdobył nagrodę Pulitzera w dziedzinie dramatu w 1922 roku. Jej premiera odbyła się 2 października 1921 roku w Vanderbilt Theatre na Broadwayu i cieszyła się dużym uznaniem krytyków. Łącznie wystawiano ją przez dwadzieścia dwa tygodnie, do kwietnia 1922 roku. W rolach głównych wystąpili: Pauline Lord, George F. Marion oraz Frank Shannon. Oryginalną inscenizację określa się współcześnie mianem cudu realistycznego aktorstwa oraz scenografii. Sztuka uchodzi za najwcześniejsze dzieło O’Neilla, wystawiane po dziś dzień. Dla Thomasa S. Hischaka to dzieło realizmu, jakie tylko O’Neill potrafił wyczarować. Sztuka emanuje atmosferą, a dialogi przeplatane są prymitywnymi wersami poetyckimi, odpowiednimi dla występujących w niej postaci. Ze względu na pozornie optymistyczne zakończenie, Anna Christie jest mniej ponura i w związku z tym często wznawiana, m.in. przez ambitne zespoły teatralne w całych Stanach Zjednoczonych. Czytaj więcej…

Image Dobry artykuł
Image

Niszczyciele typu Friesland – typ holenderskich niszczycieli o uzbrojeniu artyleryjskim z okresu zimnej wojny, zbudowanych w liczbie ośmiu jednostek w latach 50. XX wieku. Głównym budowniczym niszczycieli była stocznia Nederlandsche Dok en Scheepsbouw Maatschappij w Amsterdamie. Służyły w marynarce holenderskiej (Koninklijke Marine) w latach 1956–1982, po czym siedem z nich służyło dalej do 1991 roku w Marina de Guerra del Perú. Wyporność pełna okrętów wynosiła 3150 ton, a długość 116 metrów. Napędzały je turbiny parowe, pozwalające na osiąganie prędkości ponad 36 węzłów. Główne uzbrojenie stanowiły cztery kierowane radarem automatyczne działa uniwersalne kalibru 120 mm w dwóch wieżach, a do zwalczania okrętów podwodnych służyły wyrzutnie rakietowych bomb głębinowych kalibru 375 mm. Czytaj więcej…