Three times a week I cycle to the railway station and catch a train to Brussels. Since last week there’s enough light in the mornings to ride via the lock on the river and through Bellebroek. I think I am a contender for the ‘Most scenic commute’ award in the office. That’s what happens when you live in the National Park Scheldevallei.
(Click on pics for alt text in description on Flickr)
Zondag was het dan zover! Meteen jullie uit de spanning verlossen: ik heb de marathon voltooid, in 5u 53 min en 29 seconden. Oef! Dat was ver!
Hier zijn enkele indrukken en inzichten:
Sunday was the big day! First things first, let me put you out of your misery: I completed the marathon in 5h 53 min and 29 seconds. Phew! That’s a long way!
Here are some impressions and musings:
Over 6 dagen is het zover, dan sta ik aan de start van de Wase Marathon. Alle plekjes zijn uitverkocht, er zijn in totaal 500 deelnemers voor de verschillende afstanden. Misschien ben ik dan wel niet mijn laatste over de finish!
Dikke merci aan iedereen die een steentje bijdroeg op mijn actiepagina van Kom op tegen Kanker! De Paypal en offline bijdragen moet ik nog doorsluizen, en met dat erbij stranden we net onder de € 1200!! Wow – dank aan iedereen die een duit in het zakje deed, groot of klein. (En als je dat nog niet deed, het is nog niet te laat!!)
Afgelopen week was het vooral rustig lopen: 5km op maandag, net geen 10 op vrijdag en dan op zondag 16km (10mijl) om een laatste keer te proberen hoe het zit met de waterrugzak en voeding. Een mini-zakje Haribo beerkes werkt goed voor de laatste kilometers, de kikkertjes iets minder, bon -goed om weten. Ook goed om weten dat die laatste 10-mijler meteen mijn snelste was van dit trainingsblok. Conditie is dus verbeterd, en ik ben goed uitgerust na de langere afstanden.
De komende week is het dan gewoon proberen alles goed onder controle te houden. Wat je at, hoeveel je sliep, en of je genoeg water dronk in de dagen ervoor spelen allemaal een rol op de dag zelf. Trainingsessies hebben nu geen impact meer op je conditie, tenzij je te hard van stapel loopt en niet voldoende recupereert om fris aan de start te verschijnen. Ik hou het de komende dagen dus bij een paar korte sessies om de beentjes los te lopen.
Ik voorzie nog steeds dat ik er ongeveer 6uur over doe. Ik wou dat het sneller ging maar het parcours heeft 55% onverharde paadjes en ik ben nu eenmaal niet snel.
Volgende blog komt na de marathon!
We’re 6 days away from the event! Next Sunday I’m queueing up at the start line for the Wase Marathon. All spots are sold out, with 500 participants total for the different distances. Maybe I won’t be the last one across the finish!
A big thank you to everyone who contributed to my fundraiser for Kom op tegen Kanker! I still have to transfer the Paypal and offline contributions, and that will have us closing in on € 1200!! Wow – thanks to everyone who contributed, big or small. (And if you haven’t yet, it’s not too late!!)
Last week I stuck to easy runs: 5km on Monday, 6 miles on Friday and then on Sunday a final 10 miles to check on the hydration pack and nutrition. Little packets of Haribo bears work well for the final miles, the mini-frogs less so – good to know. Also good to know is that this was my fastest 10miler of this training block. I’ve improved, and I am well-rested after the longer distances.
The coming week is mainly about controlling what I can. What you ate, how much you slept, and whether you drank enough water in the days before the race all play a role. Training sessions no longer have an impact on the race, unless you go all out and then don’t recover in time to appear well-rested at the start. So I’ll stick to a few shorter sessions the coming days to loosen up the legs.
I’m still counting on a 6 hour race. I wish I could go faster, but the course has 55% of trail/unpaved roads, and I just am not a fast runner.
Next blog will come after the marathon!
Scroll down for English version
Ja, daar zijn we dan: de eerste week van de ‘taper’ (afbouw) achter de rug. Op die manier krijgt je lichaam voldoende rust na weken van steeds verder opbouwen in training, met steeds meer kilometers per week en sneller tempo als alles goed gaat. Tijd om dat patroon om te gooien!
Trouwens, van opbouwen gesproken: heb je al een gift gedaan om mijn actie te steunen? (Paypal en cash ook welkom!) Dank aan iedereen die me al op weg naar de € 700 hielp!!
Wie op mijn logboek gaat kijken merkt dat dit geen perfect trainingsblok geweest is: extra rust om rond een nakende blessure te werken en weken waarin andere activiteiten mijn schema door elkaar gooiden, maken voor een erm… toch wel aparte aanpak. Maar ik ben wel aan die rust en afbouw toe, want die hiel/enkel speelt me toch nog wat parten, en dat is o.a. het gevolg van de lange of intense kilometers.
Woensdag: lekker goeie sessie met 6x800meter snel, en 1’30” rust ertussen. Oef! Dat liep goed, en ik was zelfs goed op weg met een 7e interval toen ik merkte dat mijn horloge niet mijn ‘minuten per mijl’ weergaf maar gewoon tien minuten aftelde voor de afkoeling 🤣
Vrijdag zat alles snor voor een halve marathon op mijn gemakske, dacht ik (yay, dagje vrij!). Maar onmiddellijk voelde ik mijn hiel een beetje protesteren, en in tegenstelling tot eerdere sessies verdween het niet. Na 6km was er nog geen beterschap (integendeel) en besloot ik dat het wijzer was om terug naar huis te stappen. Ik heb er die avond zelfs wat ibuprofen tegenaan gegooid, helemaal niet mijn gewoonte maar misschien wel eens nodig om de cyclus van constante irritatie te verbreken.
Zondag dacht ik dan gewoon een eindje te fietsen, maar iets fluisterde me in dat ik toch maar moest kijken of ik niet wat kon joggen?… ‘Ok, we proberen het. Als het niet lukt, keer ik me gewoon om en spring ik toch op de fiets.’ En kijk, na wat opwarmen en rustig op lage hartslag lopen had ik toch net geen 10km bij elkaar geharkt. Ik voel dat plekje nu wel, maar minder dan vrijdag.
Waar sta ik nu met de training? Mijn conditie is ok 💪🏻, dat zie ik aan mijn hartslag/snelheid; goede verbetering in dit trainingsblok. De hiel/enkel baart me enige zorgen, maar ik moet sowieso geen gekke dingen meer doen tot ik aan de startlijn sta. Sessies zijn nu vooral onderhoud, en mentaal bevestigen dat ik nog kan lopen. Want eens je begint af te bouwen, heb je geen constante bevestiging meer van je voortgang. Je begint dan te twijfelen of je conditie nog wel op punt staat, je teveel gerust hebt of net niet genoeg. Je moet er maar op vertrouwen dat de 15 ofzo weken ervoor nu wel degelijk hun ding gedaan hebben, en dat het stapje terug je helpt om goed voorbereid aan de start te verschijnen. Duimen maar… 👍🏻
Right, there we are: the first week of the taper period is done and dusted. This is to make sure my body gets enough rest after weeks of building up training, with ever more miles per week and a faster pace if all goes well. Time to reverse!
By the way, speaking of building up: have you already donated to support my fundraiser? (Paypal and cash also welcome!) Thanks to everyone who has already helped me on my way to € 700!!
Anyone who looks at my logbook will notice that this training block was far from perfect: extra rest to work around an injury that threatened to break through, and some weeks when other activities threw my schedule into disarray, make for an erm… rather unconventional approach. But I am ready for that rest and lower mileage, because that heel/ankle is still warranting caution, and that is partly the result of the long or intense mileage.
Wednesday: nice fast session with 6x800m fast, and 1’30” rest in between. Phew! It went well, I was unknowingly halfway through adding a seventh interval when I realised that my watch did not show my ‘minutes per mile’ but simply counted down ten minutes for the cool down 😂
On Friday everything looked good for a half marathon at leisurely pace, I thought (yay, day off!). The heel disagreed immediately, and unlike previous sessions the discomfort did not disappear. After 4 miles there was still no improvement (on the contrary) and I decided to walk back home and run another day. I even took some ibuprofen. Not my fave choice, but I wanted to shake off the irritation once and for all.
On Sunday I thought I would go for a bike ride, but I couldn’t get rid of the nagging thought that maybe I could jog a bit and just play by ear?… ‘Okay, I’ll try. If it doesn’t work, I’ll turn just turn around and jump on the bike.’ After a warm-up walk and jogging quietly at a low heart rate I found I managed to clock in at 6 miles. The heel is a bit tender, but less than on Friday.
So where are we at with the training? Endurance is ok 💪🏻, as my heart rate/speed show; good improvement in this training block. The heel/ankle is a genuine (but relatively small) worry, but I’m done pushing it with more intense or long runs, until I’m at the starting line. Runs are now mainly for maintenance, and reassurance that I can still run. Here’s the thing: once you start tapering, you no longer have regular feedback on your progress. You then begin to wonder whether your endurance is still there, whether you’ve rested too much, or not enough. You just have to trust that the 15 or so weeks before have now done their thing, and that cutting back a bit helps you to appear perfectly primed at the start. Fingers crossed…🤞🏻
Giften nog steeds welkom!! Heb je al gedoneerd? Waarom niet? Ik wacht hier wel tot je terug bent, doe het gauw nu!
Een korte update over de voorbije week. Ik wil naar mijn bed 😅 Dit is de week waarin ik echt voelde dat het mentaal lang begint te duren. Zijn we er bijna, Grote Smurf?
De intervaltraining deze week was op woensdag. Korte opwarming en dan 2min snel, afgewisseld met 2 min traag, in totaal 5 keer herhalen. Dat voelde een beetje raar aan, maar ik snap achteraf wel waarom: Lichte kost vergeleken met andere sessies vroeger uit dit trainingsblok, maar er stond nog een en ander op het programma de afgelopen week. Enfin, je hoort me niet klagen.
De tempo training op vrijdag had een korte 13km moeten zijn maar het is er 10 geworden (allez, bijna) wegens tijdsnood, maar wel tempo.
Het neusje van de zalm was dan voor zondag — eigenlijk, zeg maar de hele zalm en zijn familie erbij: weer eens 32km. Dit was de laatste kans voor dit soort afstand: drie weken voor de wedstrijd is zowat de limiet voor je training om nog impact te hebben op je prestatie. Dichterbij, en er is ook een goede kans dat je niet volledig herstelt van wat zo’n training vraagt. Nu of nooit dus. Het ging niet zo goed als twee weken geleden, maar ik heb het wel gedaan. Ongelooflijk wat je jezelf allemaal probeert wijs te maken als je al voor halverwege er de brui wil aan geven. Mijn hartslag zat al snel wat te hoog voor mijn goesting, maar verder was er niets fysiek mis. Dus gewoon verder boteren en km per km (of liever: mijl per mijl) aftellen. Het is in elk geval een goede oefening voor tijdens de marathon zelf, als het begint tegen te steken en je je afvraagt wat je daar in hemelsnaam loopt te doen. En nee, ik weet niet waarom het zo was. Af en toe zit er zo’n sessie tussen en je moet er gewoon door. Op naar de volgende week! En doe die gift nu!
Still accepting donations!! Have you donated yet? Why not? Go on then, I’ll wait for you here!
A short update about last week’s training. I wanna go to bed!😅 This past week was really the one where I started to notice the feeling creeping in that it’s all taking a jolly long time to get there. It’s all a mental game, but we’re nearly there!
Interval training on Wednesday. After a short warm up, 2 min fast followed by 2 mins slower, repeated 5 times total. Weird to have such a light session, but in hindsight I realised why: there was a big run coming later in the week. So I’m not complaining!
Tempo training on Friday should have been 8 miles, it was 6 and a bit (just shy of 10k) due to lack of time. At least the speed and effort were in the right ball park.
The pièce de resistance (heck, a whole furniture shop worth of irresistible pieces) was Sunday’s long run – a 20 miler. Last chance for such a distance before the race: three weeks out is when the window begins to close on the benefits from a training session; closer than that and you risk not recovering fully in time from the physical demands on your body. Now or never, so off I went. It didn’t feel as good as two weeks ago, but I did do all 20 miles. You can come up with amazing stories to tell yourself about why you should or shouldn’t continue when you’re already fed up before you’re halfway. I didn’t really like how my heart rate went up early on, but nothing else was physically wrong so I just plodded on and counted down mile by mile. It’s a very good exercise for the marathon itself, when you start to wonder what you’re doing there or why. And no, I have no idea why it felt like this but every now and then you just get a run that doesn’t work and you just have to get through it. On to the next week! And remember to donate!
4 weken te gaan en dan is het zover! Maar er is nog voldoende tijd om een centje bij te dragen voor Kom op tegen kanker. We hebben de kaap van de € 500 gerond op de officiële pagina, en ik ben enorm dankbaar voor alle bijdragen!!
Hoe zat het met de training de afgelopen week? Na de langste trainingsloop van 32km was het een beetje afwachten hoe de enkel/hiel zou reageren. Ik zoek het fijne evenwicht tussen rust en gerichte training, want dit zijn de laatste weken die nog helpen om mijn uithouding en kracht op punt te stellen.
Dinsdag stond een klassieke interval training op het programma: een korte opwarming, dan 400m snel, 400m traag, en herhaal dat nog negen keer. Het was heerlijk om weer eens sneller te lopen na een weekje met rustiger/minder km. Toch knaagde er iets rond de 8e interval, dus de laatste 2 liet ik zo. Het belangrijkste trainingseffect had ik toen al binnen, denk ik.
Donderdagochtend was een belangrijke herinnering dat je kit in orde moet zijn! ‘s Ochtends lopen vraagt nu om extra licht (‘zie en wees gezien’) en na 5km hield mijn lamp ermee op –batterij plat. Het was nog veel te donker om zonder verlichting op de baan te zijn, dus dat was dat. Toch een 3,5km daarvan aan goed tempo gelopen, dus niet helemaal om zeep.
Zondag was het een kortere afstand, tussen twee monsterzondagen in. Met 21km en een sjiek had ik tenminste de halve marathon weer eens in de beentjes, en meteen ook mijn snelste tijd op die afstand sinds 2015 (ik heb nadien 21km ook niet meer gelopen tot juni dit jaar). Ik ben er met de jaren wel trager op geworden, maar met gerichte training en blessurevrij blijven brei ik daar misschien nog wel eens een vervolg op… Prioriteit nu is gewoon de marathon uitlopen op 17 november.
Four weeks until the start! There is still plenty of time for you to do your bit and donate to Kom op tegen kanker (use my official page in Dutch, or find English instructions for alternative ways to donate on my website). We’ve gone past €500, and I am tremendously grateful to all who contributed!!
How was my training the past week? After the longest training run of 20miles, I had to wait and see how the ankle/heel would respond. I’m looking at a fine balance between resting it and focused training, because these are the final few weeks when training can still make a difference for endurance and strength.
Tuesday I had a classic interval training: after a short warmup, 400m fast, 400m slower, and repeat that 9 more tiems. Oh how lovely to run fast again after a week of holding back miles and speed. Still, a small niggle began to rear its head around the 8th interval, so I didn’t continue with the final two repeats. The most important effect from the training was already in the bank, I reckon.
Thursday morning was an important reminder to keep your kit ready and operational! Morning runs are in the dark now and I use a chest light (‘see and be seen’), but after 5k the battery ran out, so that was that. Waaaay too dark to run safely without light. Still, I got about 2miles of that at reasonable clip, not a total write off.
Sunday was a shorter distance between two monster Sundays. With 13.1miles I got another half marathon in the legs, and also my fastest distance since 2015. (I haven’t run that far until I started on this training block, so interpret the stats as you want.) I have got slower through the years, but with focused training and staying injury free, perhaps there may be a little tail to this story yet… Right now the priority is to finish the marathon on 17 Nov.
Dank voor alle giften afgelopen week!! We zitten al aan € 430 op de pagina en nog eens € 40+ via Paypal!! Als je je afvraagt waar ik het in ‘s hemelsnaam over heb en/of ik moet je even porren om op te komen tegen kanker, kijk dan even op deze pagina voor alle details and geef een centje!
Vorige week liet ik jullie met een visademke afwachten wat het nu zou worden met die vervelende enkel/hiel die wat extra aandacht en rust vroeg, net wanneer ik het hoogste aantal kilometers moet lopen in mijn marathontraining. Zou ik moeten afzakken naar een halve marathon (boehoe 😿)? Zou die enkel op mysterieuze wijze zich toch beginnen gedragen zodat ik mijn gebruikelijke snellere trainingen tijdens de week volgens schema kan afronden? En wat met die 32km die ingepland stond voor mijn lange duurloop op zondag? 🤔
Wel, hier is de update dus je kan een zucht van verluchting slaken!
Maandag waren het basisoefeningetjes kracht en stretch, en dan 5km stappen. Dat ging goed maar we waren nog niet aan lopen toe.
Dinsdagavond kon ik even wegglippen voor een goeie 4km. Niet teveel gezeur van die enkel, maar ik was niet zeker hoeveel verder ik kon gaan.
Mijn schema voor de rest van de week ontnam me de keuze, met slechts ruimte voor een kleine 4km stappen-lopen op de terugweg van de fietsenmaker (de fiets is weer ok, hoor), alvorens ik dus aan de grote 32km tocht kon denken voor zondag. Ik had nog wel mijn drie dagen fiets-trein pendel, maar dat voelt niet aan als training (lopers zijn een beetje raar op dat gebied…).
En… Ik heb het gedaan! Alle 32 km. Het was niet snel en de tweede helft was volgens systeem ‘blik op oneindig, verstand op nul’, maar het is achter de rug en mijn enkel zeurde niet. Ik voel dat mijn hiel/voet niet 100% blij is met die afstand, maar het werd/wordt ook niet slechter. Dit was dus een goeie boost voor mijn zelfvertrouwen: de kilometers in de beentjes en de laatste 10 tover ik wel tevoorschijn op de dag zelf (zoals dat bij 99% van de trainingsplannen voorzien is). Ik heb nog eens de kans om een lange afstand (meer dan 25km) te lopen, da’s over twee weken.
Voor de andere trainingssessies ga ik nu af op gevoel: misschien geen snelheidswerk, maar gewoon rustige kilometertjes, die dragen ook bij tot het geheel.
Thanks for all your donations over the past week!! We’ve already got €430 on the page and another €40+ via paypal ✌️ If you’re wondering what I’m on about and/or need a little poke to join the fight against cancer, please check this explanation for more details and chip in!
Last week I left you with a bit of a cliffhanger, with a rebellious ankle/heel that needed some TLC and rest right when I should be churning out the highest mileage in my marathon preparation. Would I have to downgrade to a half marathon (sniff 😿)? Would the ankle mysteriously heal itself and allow me to stick to my schedule with my interval and tempo runs? And what about the 20miler that was on the programme for the long run, what did the ankle think of that? 🤔
Wait no more – here’s the update!
On Monday I kept to my basic strength and stretch exercises, and added in a 5k walk. That indicated I was not yet ready to run.
Tuesday evening was for a 2.6M test run. Not too many complaints from the ankle, but not sure how much further or faster I could go later in the week.
My schedule the rest of the week took care of my choices, and I only could fit in a 2.4M walk-run mix on the way back from the bike mechanic (bike is fixed, btw) before attempting the big 20 miler on Sunday. I had my three days of bike-train commute but that doesn’t feel like exercise (it’s still 8-9M three times per week but runners are weird like that).
And… I did it. All 20 miles. It wasn’t fast and the second half was a slog, but it got done and my ankle didn’t rebel. I can feel my foot/heel is not entirely happy but it’s also not getting worse. This was also a big confidence booster: I did get the recommended longest run in and on race day I will squeeze out the remaining 6.2M (as 99% of training plans tell you to do). I have another shot at a long run (16M and upward) 2 weeks from now.
I will play it by ear for my other training sessions the coming week(s): maybe speed work isn’t on the cards, but gentle miles will also be useful.
Na de 29km van vorige week vraag je je misschien af hoe het met me ging? Het goede nieuws is dat ik redelijk snel herstel van mijn sessies. Het slechte nieuws is dat een oud blessuurtje eindelijk besloten heeft om weer eens langs te komen, tijdens mijn lange zondagloop.
Dit zijn de weken waarin het totaal aantal kilometer per week nog steeds een impact heeft, en met slechts 3 sessies per week tot hiertoe zit ik aan de lage kant. Een extra loopje ertussen smokkelen in de week is niet makkelijk als je zo traag bent als ik, want het vraagt tijd. Hier is hoe ik het deze week toch probeerde:
Maandagavond: een kort eindje “herstel” joggen, 6km en een beetje. Fijn dat het makkelijk was om zonder veel wandelpauzes toch mijn hartslag laag te houden. Niets deed pijn of herinnerde me echt aan de 29km van de dag ervoor.
Woensdagavond: intervals, 8km. Interessant dat mijn schemaatje me dit keer intervals van 1-2km liet doen, vorige week waren het er nog van 1-2mijl. Niet zo snel op elk snel stukje als ik al geweest ben de afgelopen maanden, maar genoeg om me gerust te stellen dat zondag goed verteerd was.
Vrijdagavond: 10km, wedstijd tempo, als geïmproviseerde tempo sessie. Ik wou nu eigenlijk wel eens weten hoe snel ik ben op de 10km, dus deed ik er 10 alsof het een race was. Ik stond verbaasd over mijn tijd voor elke mijl, en wist dat ik een goede tijd ging neerzetten. Maar het was helemaal te gek dat dit mijn 3e snelste tijd is die ik ooit op Fetcheveryone optekende. Ik heb geen 10km zo snel gelopen sinds 2009, en dat was in een echte wedstrijd.
Zondagochtend: Ik wist niet goed hoe ver ver genoeg was, maar meerdere marathon training schema’s toonden me dat dit nog niet de week is voor de 32km (20 mijl). Ik koos dan maar de halve marathon en startte met een hartslag die netjes in de juiste zone bleef, met best een goed tempo. Een beetje stijfheid rond de rechterhiel en enkel verdween al snel, en alles liep op wieltjes. Tot ergens rond de 8km, toen de enkel weer van zich liet horen. Ik stopte met lopen net voor de 11km, want het werd niet beter. Dit was niet iets dat ik kon van me afschudden, of mee blijven lopen, tenminste niet zonder grotere schade. Gelukkig was ik niet ver van huis en kon ik terug wandelen.
Dit was een belangrijke herinnering dat ik het volle programma van stretches, foam roller, en de basis krachttraining moet hervatten; dat zat de voorbije weken op een laag pitje. Blijkbaar ben ik niet meer zo jong als ik dacht en dus wanneer de training intensiever wordt, moet ik goed opletten dat er meer gebeurt dan alleen lopen en een snelle stretch hier en daar. Ik ben meteen weer aan de slag met de meer diverse training en het voelt goed om spieren ook eens anders te bewegen! Die 32km volgende zondag komt hopelijk wel in orde, zolang ik alles goed verzorg.
After last week’s long 18 miler, you’re probably wondering what I got up to next.
The good news is that I am recovering from my runs reasonably well! The bad news is that some ancient niggle has finally decided to break through once more as of Sunday’s long run.
These are the weeks when total mileage per week still matters, and with only 3 runs per week so far I’ve been on the lower end. Sneaking in an extra run is possible, but I can assure you this would be easier if I ran faster on average. Here’s how I try to do this anyway:
Monday night: a little recovery run, 4M and change. Nice to see that it was easy to run almost continuously and still keep my heart rate low. Nothing was hurting or complaining about the miles from Sunday’s long run.
Wednesday night: intervals, 5.1M total. Interesting to see the schedule make me do 1-2K intervals after last week’s 1-2M intervals. I was not as fast on every fast bit as I have been already in this training block, but I was close enough to be happy about my recovery from Sunday.
Friday night: 10K race pace — improvised tempo+ session. I was still curious about my actual 10K time now, and so I just ran 10K the way I would run a race. I was amazed by my 1M splits and knew I was heading for a good time but surprised it turns out to be my 3rd fastest 10K I have ever recorded on Fetcheveryone. I haven’t run a 10K distance this fast since 2008, and that was in a proper race
Sunday moring: I wasn’t sure what distance to pick, but looking through various schedules I noticed this was not yet the week for the 20 miler. I chose a half marathon, and set off keeping the heart rate nicely in the zone, yet my pace was decent. The little stiffness around the right heel and ankle disappeared within the first mile, and we’re off! Until… somewhere around mile 5 when the ankle starts complaining. I canned my run at 6.7miles when it still hadn’t got any better. This was not something I could run off, or run through for another 6+miles, at least not without doing some serious damage. Fortunately I was close to home and walked back.
This was a big reminder to resume the full programme of stretches, foam rolling, and basic strength exercises, that had fallen to lower levels in the past few weeks. Apparently I am no spring chicken anymore and as training intensifies, I need to be very careful to do more than just running and a quick stretch. I’m back on the diversified training wagon – and it felt good to move muscles in different ways! I’m hopeful to run that 20miler next Sunday if I baby that spot.
Spring naar de Nederlandstalige versie
We are apparently “M-48 days”: seven weeks to the start of the marathon. Have you donated yet? Don’t wait! Do it now! I’ll wait here for you to return ☕ And a big thank you to those who already chipped in! 🙏
Ok. Donated? Thanks! Back to business now! How’s the training going??
I am in the weird mid-training-block place where I feel totally confident right after I finish a run and the endorphines are high, and then the rest of the time wonder what I’ve been getting myself into and how I’ll ever run a distance that the car was invented for.
So how are things shaping up, 11 weeks into formal marathon training? I had a tune-up 10K on Sept. 20, and that was encouraging even if not perfect.
For starters the 10K was 300meter short, so it doesn’t count as an official race time. But it achieved its main goal for me: assess where I am after 10 weeks of training. I am slow – I’m sure painfully so for most serious runners – but I am faster than I was at the start of the block. In July I calculated my interval pace. That should be a bit faster than my 10K pace, and I came up with 12.05 minutes per mile (I could run faster for short distances). My 10K (or 9.7K) pace is now 11.20MM, a real improvement. This is backed up by what I see in my other training runs, and commensurate with the changes in my “slightly slower-than-10K pace” the tempo runs require. These runs are also faster than they used to, for the same effort. One small caveat: the race was in the evening, when I run faster. If you ever run with me before my coffee or breakfast, you’ll notice the difference.
So far for speed. I’m still looking at a 6hr marathon (I know… 🐢). What about endurance for the distance? I am not afraid of mixing running and walking when it helps me go the distance: it lowers my HR, and mixes up the muscles I use. The race and my training runs take place in the pancake-flat parts of Flanders, so there is not much beyond variety of the terrain underfoot to entertain me.
I’ve done 3 half-marathon runs since June, and 6 runs beyond: 14, 15 or 16 miles, and today 18. Ideally I’d get 1 or 2 20-milers in for confidence. With 7 weeks left (including taper), I don’t have many shots left for that distance, so this enters into the confidence debate I mentioned at the start. Will I be alright without a 20-miler? Heck, I ran my first marathon with two 16-milers as my longest runs and lived to tell the tale. And I’ve done more quality training the past months than I did in years. Should be alright, shouldn’t it? 🤞
Today’s plan was to run a mile, walk until heart rate was back to “comfortable and easy run”, then resume running for the rest of the mile. I had a few longer breaks to nibble on snacks, but it was only after mile 16 that I really needed a different pattern. At no point did I feel like 18 miles was impossible, and any niggles that tried to show up disappeared within the mile. I even managed a little sprint for the final 200m! 🏃♀️
That concluded a training week of 33 miles, my longest since late December 2023, and definitely of much better quality! Overall, I am feeling happy with my progress so far.
So all in all I know this won’t be easy, and it certainly won’t be fast. But as long as I stay injury free, it will likely get done. Check back next week for more, or check my Fetcheveryone log for the detailed stats until then!
We zijn blijkbaar “M-48 dagen”: zeven weken tot de start van de marathon. Heb je al een gift gedaan? Wacht niet! Doe het nu! Ik wacht hier op je terugkomst ☕ En heel veel dank aan iedereen die al een steentje bijdroeg! 🙏
Ok. Gedoneerd? Bedankt! Terug naar de training tussenstand! Hoe loopt alles nu?
Het midden van een trainingsblok vind ik altijd wat raar: soms voel ik me 200% zeker dat het zal lukken, vooral als de endorphines na een goeie sessie lekker vloeien. De rest van de tijd vraag ik me waar ik nu weer in hemelsnaam aan begonnen ben, en hoe ik ooit een afstand ga lopen waar ze de auto voor uitgevonden hebben.
Dus waar staan we, 11 weken na de officiële start van mijn training? Om dat na te gaan liep ik op 20 september een 10km wedstrijd. Aanmoedigend resultaat, ook al zijn er nog werkpuntjes.
Om te beginnen was de 10km eigenlijk 300 meter te kort, dus het is geen officiële wedstrijdtijd. Maar mijn doel was beoordelen waar ik stond na 10 weken training, en dat zit snor. Ik ben langzaam –schildpadlangzaam voor serieuze lopers– maar ik ben sneller dan 11 weken geleden. In juli berekende ik mijn tempo voor intervaltraining (da’s iets sneller dan mijn 10km tempo), en ik kwam uit op 7:30 minuten per km (ik kon wel sneller lopen voor kortere afstanden). Mijn wedstrijd 10km (of 9,7K) tempo is nu 7:03MM, da’s een reële verbetering. De data van mijn andere sessies bevestigen dit, vb in mijn “iets langzamer dan 10km” voor tempo sessies. Die gaan sneller dan vroeger met dezelfde inspanning. Let wel: de wedstrijd was ‘s avonds, wanneer ik sowieso sneller loop. Als je me ziet joggen voor ik koffie of ontbijt had, merk je het verschil.
Tot zover snelheid. Dit wordt nog steeds een marathon van 6 uur (ik weet het… 🐢). Hoe zit het met uithoudingsvermogen voor de afstand? Ik gooi er gerust een stukje stappen tussen als het me helpt de afstand te halen: het verlaagt mijn HR en gebruikt iets andere spieren. Ik loop de marathon en mijn training in de vlakste landsdelen, dus de afwisseling tussen asfalt en onverharde baantjes is dan de enige die ik vind.
Voor lange duur heb ik sinds juni 3 keer een halve marathon afstand gedaan, en 6 keer verder gelopen: 22,5km, 24km, 25,7km en vandaag 29km. Idealiter zou ik 1 of 2 keer ook 32km lopen om mijn zelfvertrouwen een boost te geven. Met nog 7 weken te gaan (inclusief afbouw/rust), heb ik niet veel ruimte meer voor die afstand, dus je snapt waar de twijfels waar ik het eerder over had vandaan komen. Red ik het zonder de klassieke 32km sessie(s)? Mijn eerste marathon liep ik met twee keer 25,7km als langste afstand, en ik overleefde het. Daarbij heb ik de afgelopen maanden met meer focus en kwaliteit gelopen dan ik in jaren deed. Dat moet toch goed komen? 🤞
Vandaag was het patroon een mijl (1.6km) lopen, dan stappen tot mijn hartslag weer zakte naar ‘aangename inspanning’, en dan de rest van de mijl weer lopen; en een paar langere stukjes stappen om mijn snacks te eten. Pas na 25km voelde ik de nood voor een ander patroon, maar op geen enkel moment had ik het gevoel dat 18 mijl onmogelijk was. Als iets begon tegen te wringen, verdween dat voor de mijl uit was. Ik kon zelfs nog een sprintje trekken voor de laatste 200 meter! 🏃♀️
Daarmee heb ik deze week 53km bij elkaar gelopen, mijn langste week-afstand sinds eind december.
De marathon wordt dus niet een makkie, en snel al helemaal niet. Maar zolang ik vrij van blessures blijf, ziet het er haalbaar uit. Kom volgende week kijken hoe het verder gaat, of bezoek mijn Fetcheveryone log voor alle gedetailleerde info over mijn training!
Hop down to the English version
Omdat zomaar 42km lopen tot de finishlijn niet genoeg is voor me…🏃♀️
Omdat papa 9 jaar geleden aan kanker overleed… 🕯️
Omdat die rotziekte nog steeds te veel mensen rond me raakt… 😢
Omdat er na jaren toegewijd onderzoek nog steeds geen wereld zonder kanker is –maar we komen telkens een stapje dichter…🔬
Omdat jij niet hoeft te lopen ter nagedachtenis van een dierbare, maar me wel een duwtje in de rug kan geven met een gift! 💪🏻
Op zondag 17 november loop ik de Wase Marathon – de volle 42.2km! En jij kan intussen helpen om ons allemaal wat dichter bij een toekomst zonder kanker te brengen: 💰💰💰
Alle beetjes helpen, want vele kleintjes maken één groot! Doe dit voor 17 November!
Stort je liever een anonieme bijdrage? Dat doe je op rekeningnummer BE03 4886 6666 6684 met de vrije mededeling 110399720 GIFT. Ik weet dan niet wie je bent, maar je bijdrage gaat wel naar mijn actie 😇
En heb je cash gevonden tussen de kussens van de sofa? Ook welkom in een envelopje! Ik zorg dat het netjes bij Kom op tegen kanker beland 👌
Inschrijving en de kosten voor vervoer en bevoorrading neem ik op mij! Elke gift van jou, groot of klein, helpt rechtstreeks en 100% om onderzoek te financieren, patienten en hun families te ondersteunen, en red dus levens ❤️
🏆 Samen kunnen we opkomen tegen kanker! Ik loop, jij doneert. Deal?
Ik hou je op mijn blog wekelijks op de hoogte van mijn training, of je kan de tussenstand bekijken op Fetcheveryone, mijn online logboek 📊
Because just running 26.2 miles to the finish isn’t enough for me…🏃♀️
Because dad died of cancer 9 years ago…🕯️
Because that horrible disease still affects way too many people around me…😢
Because after years of dedicated research, we still don’t live in a cancer-free world –but we get closer, step by step… 🔬
Because you don’t have to run in memory of a loved one, but you can support me with a donation! 💪🏻
On Sunday 17 November I will run the Wase Marathon. Yes, all 26.2 miles of it! And you can help to bring us all a bit closer to a future without cancer: 💰💰💰
Every little helps, from pennies to pounds, cents to dollars/euros! Donate by 17 November.
You prefer an anonymous donation? Use this account number: BE03 4886 6666 6684 and add the following message: 110399720 GIFT. I won’t know who donated but with that message you’ll contribute to my specific fundraiser. 😇
👉 Send your donation to my Paypal (email address tinekedhaeseleer @ me.com), and mention MARATHON. I will send everything to the Belgian cancer-fighting charity Kom op tegen kanker! 👌
I also accept cash, so save up those coins you find under the sofa and send them to me before 17 November
I take care of all costs for participating in the marathon, such as entry fee, transport and supplies. This means that every single donation from you, small or large, directly helps to finance research, and supports patients and their families, and thus will help to save lives. ❤️
🏆 Together we can fight cancer! I run, you donate. What a deal!
I’ll keep you up to date every week on my training progress on the blog, or if you can’t wait, have a peek at my most recent training via Fetcheveryone, my online running log 📊
