
Τα σχολεία έκλεισαν και φυσικά αυτή η αλλαγή στην καθημερινότητα, πρόσθεσε μια επιπλέον έννοια σε κάθε σπίτι. Μήπως τα παιδιά όλη μέρα θέλουν να βλέπουν τηλεόραση, tablet, υπολογιστή, video games. Εννοείται , δημιουργείται μια γενικότερη τρέλα, όταν όλη μέρα έχεις τουλάχιστον ένα παιδί στο σπίτι.
Γιατί ακόμη και κατασκήνωση να πάνε, είναι ένα θέμα το πώς θα καταφέρουμε μέχρι τις διακοπές να τα απασχολήσουμε δημιουργικά, χωρίς να βαρεθούν και χωρίς το βλέμμα τους κολλημένο σε μια οθόνη τεχνολογίας. Αν πάμε κιόλας όλοι διακοπές.
Ο δικός μου στόχος για το φετινό καλοκαίρι ήταν και είναι, να γίνουμε τουρίστες στην πόλη μας!
Να δούμε αλλιώς, αυτό που ήδη ξέρουμε. Που νομίζουμε ότι ξέρουμε, για να είμαι ακριβής. Γιατί το να περνάς σχεδόν κάθε μέρα δίπλα από αξιοθέατα, αρχαία και μουσεία, δε σημαίνει ότι τα έχεις γνωρίσει κιόλας.
Επίσης, o τουρισμός είναι μια πολύ καλή μορφή εκπαίδευσης των παιδιών. Είναι ένας τρόπος να μιλήσουμε μαζί τους για ιστορία, συμπεριφορά στους δρόμους, πολιτισμό, γεύσεις και ήθη και έθιμα. Να τους πούμε ιστορίες από τα δικά μας παιδικά χρόνια, όταν περνούσαμε/ζούσαμε στα ίδια σημεία. Να κάνουμε εξάσκηση σε όσα έμαθαν μέσα από βιβλία με τρόπο βιωματικό και ευχάριστο. Μπορούν να γίνουν πολίτες του κόσμου, ακόμη κι αν προς το παρόν, απαιτούνται λίγες στάσεις με το μετρό. 😉

Πριν περίπου 1 μήνα, έκατσα και έφτιαξα μια σειρά από ιδέες, έτσι ώστε να επιλέξουμε με τα παιδιά και τον μπαμπά τους ποιες μας ταιριάζουν. Πού θα πάμε όλοι μαζί, τι θα κάνω μόνη με το ένα παιδί, τι μας βολεύει πρωί, τι απόγευμα. Όλες έτσι κι αλλιώς, αποκλείεται να τις καταφέρουμε. 🙂 Τις μοιράζομαι και μαζί σου. Είναι ένα καλό δείγμα από ό,τι ήξερα, έψαξα, έμαθα. Συνέχεια →
Ετικέτες: πόλη, παιδί, τουρίστας, τουρισμός, Αττική, Αθήνα, Πειραιάς, απόδραση, βόλτα, διακοπές, καλοκαίρι, κοντινή απόδραση, οικογένεια
κουβεντουλα να γινεται