Ένα ακόμη ταξίδι οργανώθηκε για τον Αύγουστο του 2022.
Αυτή τη φορά σειρά είχαν οι Δαλματικές ακτές , και λίγο η Ιταλία.
Ωστόσο ο μόνιμος καημός ,''έχουμε καιρό να πάμε Ιταλία'', μας υποχρέωσε να γίνει ο τελικός μας προορισμός.
Έτσι μέσω Αλβανίας από το σύνορο της Κακαβιάς μπήκαμε στο Τεπελένι για την πρώτη μας διανυκτέρευση.
Σταματήσαμε στο καταπληκτικό hotel UJI I FTOCTE για φαγητό με τη μοναδική θέα στο Δρίνο ποταμό ,που σας το προτείνω ανεπιφύλακτα για ποτό, καφέ και φαγητό.
Για την ξεκούραση μας πηγαίνουμε στο φίλο μας Αντρέα΄ς που εργάζεται σε διπλανό μοτέλ ,με πολύ καλύτερες τιμές και καταπληκτικές παροχές.
Ξυπνήσαμε νωρίς για καφέ και φεύγουμε για σύνορα με Μαυροβούνιο.
Άρα για μια διαδρομή περίπου πέντε ώρες ,την κάναμε σε επτά.
Εδώ θέλω να σας συστήσω να αποφεύγετε τον άσχημο ,πολύ στενό επαρχιακό δρόμο που είναι συντομότερος κατά μόνο δέκα λεπτά, από τα σύνορα μέχρι το Bar και να πάτε παραλιακά προς το Ούλτσιν
Για φαγητό σταματήσαμε στο konoba ,Ribar ,που έχει καλό φαγητό και ωραία ατμόσφαιρα και με θέα τη πόλη του Μπαρ.
Στην παραλία του Μπαρ, το κλασικό μνημείο που δείχνει τις χιλιομετρικές αποστάσεις, για διάφορα μέρη του κόσμου
Το απόγευμα σταματάμε στο Σβέτι Στέφαν, ένα κοσμοπολίτικο πανέμορφo ψαροχώρι ,όπως βλέπεται στις φωτογραφίες, που δυστυχώς έλληνας πρώην εφοπλιστής το είχε μισθώσει τα τελευταία χρόνια για επένδυση, με αποτέλεσμα το νησάκι να μην είναι προσβάσιμο.
Μια από τις πιο επεισοδιακές μέρες των ταξιδιών μας περίμενε .
Ένα ζευγάρι από την Αλβανία που γνωρίσαμε στο εστιατόριο μας σύστησε να μείνουμε στη Μπούτβα, εμείς όμως αγωνιώντας να δούμε το Κότορ, αγνοήσαμε την πρότασή τους.
Έτσι μετά τη Μπούτβα και χωρίς δεδομένα στα κινητά, είχαμε κατεβασμένους τους χάρτες ,είχαμε δει πως θέλαμε μια ώρα, με κίνηση, μέχρι το Κότορ.
Κάτι που κράτησε 2,5 ώρες και όλες μέσα στο τούνελ .
Παρασκευή βράδυ λοιπόν στις 21.00 φτάνουμε στο ωραιότερο χωριό των Δαλματικών φιόρδ και φυσικά δεν υπάρχει πουθενά δωμάτιο, που να μπορούμε να το πληρώσουμε βασικά, όλα πάνω από 400 ευρώ το βράδυ.
Συνεχίζουμε λοιπόν προς το Πέραστ,σταματώντας σε όλα τα πιθανά καταλύματα . Απογοητευμένοι καθώς πέρναγε η ώρα ,σκεφτόμαστε πως η καλύτερη λύση είναι να μπούμε στη λιγότερο τουριστική Βοσνία Ερζεγοβίνη.
Η κοντινότερη πόλη της το Τρέμπινιε και ήταν στο πρόγραμμα μας.
Ανεβαίνουμε τα βουνά,περνάμε τα σύνορα και γύρω στις 23.00 είμαστε στο κέντρο της πανέμορφης πόλης, Σερβοβόσνιοι ,ορθόδοξοι, επί το πλείστον, από τις λίγες μη μουσουλμανικές πόλεις και μεγάλος καημός των Μαυροβούνιων.
Δεν υπήρχε πουθενά δωμάτιο ,πρέπει να σταματήσαμε σε περισσότερα από 10 ξενοδοχεία, ενώ ελάχιστοι άνθρωποι μιλάγαν Αγγλικά, συμπεριλαμβανομένων και υπαλλήλων σε ξενοδοχεία, ώσπου τελικά ένας ευγενέστατος άνθρωπος παίρνοντας αρκετά τηλέφωνα, μας βρίσκει σε μια μετριότατη πανσιόν 30' σε βουνό πάνω από την πόλη. Κοιμηθήκαμε με ανοιχτά παράθυρα και στο πρωινό με κακό ιντερνετ ψάξαμε το επόμενο ξενοδοχείο στην Κροατία.
Πρώτη στάση το μαγικό Ντουμπρόβνικ.
💓
Μέσα στην καστροπολιτεία υπάρχουν μουσεία ,κατοικίες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, εμπορικά καταστήματα, εστιατόρια ,καφέ, ανταλλακτήρια συναλλάγματος κτλ.
(μέχρι τις 31/12/2022 οι Κροάτες χρησιμοποιούσαν δικό τους νόμισμα, ενώ ήταν στην ευρωπαική ένωση, το κούνα, δεν έπαιρναν πουθενά ευρώ και όλοι άλλαζαν στο Ντουμπροβνικ ,που είναι η πρώτη μεγάλη Κροατική πόλη που συναντάς όπως έρχεσαι από τα νότια βαλκάνια. Οι Μαυροβούνιοι έχουν ευρώ και στην Αλβανία επίσης πληρώνεις και με ευρώ)
Λήψη από το DRONE μας,
δίπλα στα σύνορα με τη Βοσνία.
Το πρώτο βράδυ πολύ κουρασμένοι ,φάγαμε σε ένα εξαιρετικό εστιατόριο ,κοντά στο χωριό που μέναμε, με τα τραπεζάκια πάνω στη μικρή πλατεία, στο Konoba ''Pod maslinom''
Την επόμενη φεύγουμε νωρίς με προορισμό το Σαράγιεβο, αποφασίζοντας να αφήσουμε το Μόσταρ για την επιστροφή μας.
Όπως πηγαίνουμε στον άνετο αυτοκινητόδρομο μας συνοδεύει για μεγάλο διάστημα ένα φαρδύ και επιβλητικό ποτάμι κάνοντας την διαδρομή μας ακόμη πιο ευχάριστη.
Μια πανέμορφη λίμνη μας καλεί να την θαυμάσουμε από κοντά και έτσι χωρίς πολλές συζητήσεις μπαίνουμε στο δρόμο που οδηγεί σε μια από τις επιχειρήσεις ενοικίασης. ( τοπική επιχείρηση )
Τα πλωτά επιβατικά σε πηγαίνουν όση ώρα συμφωνήσεις ,έναντι χαμηλής τιμής και με όποια συνθήκη θες, για φαγητό, για τσάι ,για κολύμπι ,ακόμη και για μίνι πάρτι με την παρέα σου βόλτα στην λίμνη.
Στο δρόμο περάσαμε από πολλές όμορφες πόλεις και χωριά .
Ήπιαμε τσάι σε μαγαζί που είχε μόνο άντρες, χωρίς κανείς να μπει σε δύσκολη θέση και ψωνίσαμε, σουβενίρ, ρόμπες και εσάρπες σε καταπληκτικές τιμές, μέσα στη Μπαστσάρσια
Το Σεμπίλ ,παλαιό υδραγωγείο και το σύμβολο της πόλης
Το δημαρχείο της πόλης
Καθώς οι Βόσνιοι είναι μουσουλμάνοι κατά πλειοψηφία, στα εστιατόρια δεν θα βρεις χοιρινό ,μόνο αρνί και μοσχάρι. Ωστόσο και μάλλον λόγω κόστους τρώνε κυρίως αμνοερίφια.
Στο Restoran Zdrava voda λοιπόν έχει τις ωραιότερες πατάτες φούρνου που έχουμε φάει και καταπληκτικό αρνί σούβλας.
Η /ΓΕΦΥΡΑ ΣΤΑΡΙ ΜΟΣΤ
Στο Μοσταρ τελικά φτάσαμε νωρίς το βράδυ.
Όσο και να φαντάζεστε ότι έχει πολλούς τουρίστες αυτό που βλέπεις είναι απίστευτο.
Ο συνωστισμός και η πολυκοσμία πραγματικά δυσκόλεψαν τη βόλτα μας. Πολλά καφέ, εστιατόρια, τουριστικά μαγαζιά, δίπλα στις όχθες του ποταμού Νερέτβα, με σκηνικά σαν από ταινίες ,σου δημιουργούν μια πρωτόγνωρη αίσθηση.
Η αγορά ,ανάμεσα σε πέτρινα σοκάκια!
Το βράδυ ξαναμπαίνουμε Κροατία για ξεκούραση στο ξενοδοχείο μας και
το επόμενο πρωί φεύγουμε νωρίς για τα βόρεια της Κροατίας
Επόμενη στάση το πανέμορφο Omis που αξίζει να δεις από κοντά.
Διανυκτέρευση στο Ογκούλιν, ένα ορεινό χωριό, στην επαρχία Κάρλοβατς ,που βρήκαμε ξενοδοχείο στα χρήματα που διαθέταμε.
Μετά από καλό πρωινό ,φύγαμε για τη Ριέκα, που είναι μια όμορφη παραθαλάσσια πόλη, γεμάτη καλοδιατηρημένα κτήρια , ναούς και άνετους πεζόδρομους.
Το βράδυ διανυκτερεύσαμε στο Μπουσέτ , το χωριό της τρούφας.
Tο εργοστάσιο που βλέπετε στην παρακάτω φωτογραφία ,επεξεργάζεται δεκάδες προιόντα με βάση τo τοπικό θησαυρό.
Πάνω στο λόφο που έχουμε βγάλει τη φωτογραφία υπάρχει ένα ενετικό κάστρο, που διατηρείται σε καλή κατάσταση και όλα τα κτήρια βρίσκονται στο εσωτερικό των τειχών του .
Ο καημός μου ήταν να κατέβουμε στην Τεργέστη, έλεγα και ξανάλεγα πως τι κρίμα να έχουμε πάει σε τόσες τις ιταλικές πόλεις και ποτέ εκεί .
Και με αποζημίωσε, γιατί είναι Τέλεια.
Το βράδυ εξαντλημένοι φτάσαμε στην Πάντοβα.
Μείναμε στο DC HOTEL INTERNATIONAL ,εξαιρετική επιλογή για τα τέσσερα βράδια μας στην Ιταλία.
Το επόμενο πρωί επισκεπτόμαστε το Τρεβίζο,
που είναι πραγματικά σαν παραμύθι.
Κανάλια και ποτάμι διασχίζουν την πόλη, μεσαιωνικά κτήρια και τείχη μοιάζουν μπλεγμένα ανάμεσα στα σύγχρονα δρομάκια ,στις τρατορίες ,στα καφέ, στα σπίτια ,στα εμπορικά καταστήματα.
Για pasta και καταπληκτικό τοπικό κρασί ( εγώ) και μπύρα κλασικά μπύρα ο Νίκος καθήσαμε στο όμορφο υπαίθριο μαγαζί, δίπλα στο ποτάμι
📌Το βράδυ πάμε στην κεντρική πλατεία της Πάντοβα, που εννοείται, για όσους ξέρουν πόσο εύκολα ενθουσιάζομαι, πως την έχω αγαπήσει💚💜
Τείχη γύρω από την πόλη, καταπληκτικά κτήρια, παλάτσα, ναοί,
📌το παρεκκλήσι της αρένας, της οικογένειας Σκοροβένι,με τις ωραιότερες τοιχογραφίες εβερ, που απεικονίζουν τη ζωή της Παναγίας και του Χριστού και είναι ζωγραφισμένο από τον Τζιόττο) μουσεία,
📌 το πανεπιστήμιο της Πάδοβα, από παλαιότερα της Ευρώπης, που από εκεί πήρε πτυχίο η πρώτη Γυναίκα φοιτήτρια το 1678,εκεί φοίτησαν ο Κοπέρνικος, ο Γαλιλέι ,ο Καποδίστριας ο Μαυροκορδάτος και πολλοί άλλοι σπουδαίοι από το 1222 που πρωτολειτούργησε.
Η πλατεία της είναι η δεύτερη μεγαλύτερη της Ευρώπης,90 στρέμματα, μετά από αυτής της Μπορντό, φτιάχτηκε το 18ο αιώνα ,περιβάλλεται από τάφρο και την πλαισιώνουν αγάλματα ευεργετών και επιφανών της εποχής της.
το βράδυ περάσαμε εκεί από τις πιο όμορφες βραδιές μας, παρέα με φιλόξενους ανθρώπους και καραόκε, φάγαμε και ήπιαμε μέχρι αργά στο At Cittadella 💜
Τη Βενετία την έχω επισκεφθεί πολλές φορές, τα γύρω νησιά μόνο μια φορά όταν ήμουν παιδί.
Έτσι έχουμε αποφασίσει να δούμε το Μουράνο, με τις γνωστές γυάλινές δημιουργίες και το Μπουράνο, διάσημο για χρωματιστά σπίτια δίπλα στα κανάλια.
Στη διαδρομή με το πλεούμενο λεωφορείο περνάς από το νεκροταφείο της περιοχής,
το Σαν Μικαέλε
Είναι ένα ολόκληρο νησί μόνο για τους νεκρούς 💜💜 έχουν ταφεί προσωπικότητες όπως ο Στραβίνσκι, και ο Μπρόνσκι.
Λόγω χρόνου κυρίως δεν πήγαμε στο Μπουράνο που είναι μια ώρα μακριά από το Μουράνο και έτσι περιηγηθήκαμε στα κανάλια και στη θάλασσα της Βενετίας.
Το έργο αυτό παρουσιάστηκε στη Μπιενάλε
Γκραν καναλ
Το βράδυ φαγητό και ύπνος στην Πάντοβα που την χαιρετάμε προσωρινά.
Για ακόμη μια φορά θα αποχωριστούμε την Ιταλία και ξεκινάει σιγά σιγά το ταξίδι της επιστροφής μας.
Μια στάση στη Ιταλική πόλη Gorizia,λίγο πριν τα σύνορα της Σλοβενίας.
Πρώτος σταθμός η επίσκεψη μας στα σπήλαια της Ποστόινα
Συνεχίζουμε για το Μάριμπορ, που έχουμε κλείσει να μείνουμε δυο νύχτες.
Στο δρόμο ο Νίκος κάνει τις κλασικές του ερωτήσεις ''Πόσα χλμ είναι το Γκρατσ της Αυστρίας από το δω;'' και φυσικά στο άκουσμα 60χλμ δεν τον σταματάει κανείς.
Και ευτυχώς δλδ γιατί είναι πανέμορφη και άξιζε η βόλτα 100%
Ο ποταμός Μούρα διασχίζει την πόλη και οι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει αξιοθέατα που μας άρεσαν ιδιαίτερα.
Το μουσείο μοντέρνας τέχνης είναι όσο εντυπωσιακό του πρέπει.
καταπληκτικό εστιατόριο που προτείνω σε όποιον βρεθεί στην πόλη, τα κρασιά και τα ντόπια προιόντα σε συνδυασμό με τους γλυκύτατους ανθρώπους που εργάζονται εκεί ,μας κατέκτησαν αμέσως.
Το πρωί επίσκεψη στην πανέμορφη λίμνη Μπλεντ., με τους πύργους και τις ιδιαίτερες εξοχικές κατοικίες των ευυπόληπτων Σλοβένων να την περιβάλλουν.
Το απόγευμα γνωρίσαμε την κουκλίστικη πρωτεύουσα Λουμπλιάνα, παλαιότερη ονομασία είναι Λαιμπαχ, γνωστή από το 1ο Π.Π και το συνέδριο που έγινε εκεί με σκοπό την αποφυγή του πολέμου.
Ο ποταμός Σάβος και ο παραπόταμος του Λουμπλιάνικα ,την διασχίζουν με απόλυτη γαλήνη και σεβασμό και κάπως την αγκαλιάζουν .
Δοκιμάσαμε τέλειο παραδοσιακό γλυκό που μοιάζει εξωτερικά με μιλφέι, το prekmuska gibanica
Το βράδυ επιστροφή στο Μάριμπορ, για βραδινό είχαμε αποφασίσει παγωτό στην καντίνα απέναντι από το ξενοδοχείο μας, που από το προηγούμενο βράδυ μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.
Το πρωί μια βόλτα με τα ποδήλατα ,για να ξυπνήσουμε βασικά και να αφήσουμε τη πόλη με τις καλύτερες εντυπώσεις . Εδώ να πω πως στην πόλη καλλιεργείται το αρχαιότερο αμπέλι παραγωγής στον κόσμο ,το Ζametovka, με το οινοποιείο να έχει γίνει παράλληλα και μουσείο-κόσμημα για την πόλη.
Τελευταίος σταθμός στη Σλοβενία το Πτούι που με το δεδομένο της αρχαιότερης πόλης της χώρας σπεύσαμε να το γνωρίσουμε
Υπάρχουν ενδείξεις ανθρώπινης ζωής από τη Λίθινη Εποχή.
Δυο ποτάμια καταλήγουν σε λίμνη δίπλα σε μια πανέμορφη πόλη με λιθόστρωτα δρομάκια.
Από τα κεντρικά σύνορα Σλοβενίας- Κροατίας αυτά κοντά στο Ζάγκρεμπ ,δεν θα ξεχάσουμε ποτέ την ουρά για να μπουν οι νταλίκες στη Σλοβενία, περίπου 2-3 χλμ.
Ένα πέρασμα μόνο από το Ζάγκρεμπ για λίγες φωτογραφίες και κλασικά, αναμνηστικά αντικείμενα
Εδώ το μουσείο τέχνης που μας τράβηξε τα βλέμματα με την αρχιτεκτονική του.
Διαμονή ένα βράδυ σε μια πόλη της Κροατίας το Βινκόβτσι πάνω στον αυτοκινητόδρομο που πάει για Βελιγράδι
Hotel Admiral στο Vinkovci
Φτάσαμε στη Σερβία νωρίς και έτσι απολαύσαμε το Βελιγράδι με την ησυχία μας
Η βουλή των Σέρβων
Το υπαίθριο μουσείο Δεινοσαύρων
Ο αλησμόνητος φίλος μου Σάσα Ζιβούλοβιτς μας είχε γνωρίσει το μέρος που επί χρόνια φιλοξενούσε καμπ για αθλητές του RUKOMET
Μετά τη Σερβία μέσω Β.Μακεδονίας ,μένοντας ένα βράδυ στη Γευγελή και περνώντας από τα σύνορα στη λίμνης Δοιράνης κάναμε μια βόλτα γύρω απο την λίμνη έτσι για να πάρουμε μια γεύση
και μπήκαμε Ελλάδα.
Κάναμε περίπου 5.000 χλμ και άξιζε κάθε λεπτό 💞
ΟΛΗ Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΜΑΣ
ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΤΑΞΙΔΙΑ
