Μπαίνει φθινόπωρο; Μπαίνει. Έχω να εμφανιστώ τρία χρόνια; Έχω. Είναι κανείς εδώ; Λογικά όχι. Είστε όλοι στο instagram. Τι κάνω εγώ εδώ λοιπόν; Ψάχνω να βρω κάποια από τα χαμένα μου κομμάτια, ψάχνω να θυμηθώ ποια έχω υπάρξει, ψάχνω να τα πω λίγο με τον εαυτό μου, μια που έχουμε χαθεί τελευταία (2-3 χρόνια, μη… Continue reading καλησπέρα από το υπερπέραν.
Μια άλλη ζωή.
Τα πρωινά των πρώτων μηνώνσηκωνόμουν στις επτά παρά τέταρτο, έχοντας υπολογίσει τον χρόνο που θα χρειαστώγια να φάω πρωινό, να ετοιμαστώ, να κοιταχτώ στον καθρέφτη, να πάρω το τσαντάκιμε τα ταπεράκια της ημέρας, να ξεχάσω κάτι, να γυρίσω, να ανοίξω την πόρτα καινα βγω ξανά έξω στο δρόμο, περπατώντας γοργά μέχρι το γραφείο στο οποίοστεγάζονταν… Continue reading Μια άλλη ζωή.
ενας κοσμος που αλλαζει
Δίπλα στην πολυκατοικία μας, υπάρχει ένα μικρό εμπορικό. Έχει μπαρ και εστιατόρια, ένα μεγάλο φαντεζί σουπερμάρκετ που βρίσκει κανείς όποιο κουλό προϊόν από την άλλη άκρη του κόσμου βάλει στο μυαλό του, αλυσίδες με είδη σπιτιού και ρούχων, κομμωτήρια και manicure, second hand αγορά, τραπέζια με πρίζες για work from home κ πολλά άλλα. Είναι… Continue reading ενας κοσμος που αλλαζει
Ένα ακόμη Φθινόπωρο
Ένα ακόμα Φθινόπωρο που με βρίσκει στον μακρινό βορρά, κόντρα σε όσα θέλησα ή ευχόμουν πέρυσι κάπου τέτοια εποχή. Όπως συνήθως, η ζωή αποδεικνύεται σοφότερη και κατά ένα περίεργο βίτσιο της μας δίνει πάντα αυτό που διακαώς της ζητάμε, σπανίως όμως με τον τρόπο που το θέλουμε. Κάθε τέτοια εποχή τα τελευταία χρόνια θυμάμαι τούτο… Continue reading Ένα ακόμη Φθινόπωρο
The Dig Diary 
