Σοφία Βασιλειάδου /// ENA ΠΟΙΗΜΑ

Επίσκεψη κατ' οίκον

Με υποδέχτηκες με το γνωστό χαμόγελο,

όμως πίσω από την πλάτη σου

η πόρτα είχε ήδη προδώσει την ιστορία.

Στο πόμολο κρέμονταν οι μέρες σου·

ένα σακάκι που είχε χάσει τη μάχη με τους ώμους,

μια ζακέτα που έμοιαζε με πεταμένο δέρμα.

Προσπάθησα να κοιτάξω αλλού,

να επικεντρωθώ στο τσάι ή στον καιρό,

αλλά εκείνα τα ρούχα ήταν πιο παρόντα από εμάς.

Μου θύμιζαν πως κάθε σπίτι

έχει τα δικά του μαλακά ομοιώματα

που περιμένουν την επόμενη κίνηση.

Καθώς μιλούσες,

έβλεπα το μανίκι να γλιστράει ένα χιλιοστό.

Μια πτώση αργή, μεθοδική,

σαν να ήθελε να μου δείξει το πάτωμα.

Έφυγα νωρίς.

Είναι δύσκολο να συζητάς με κάποιον

όταν τα άδεια του ρούχα

σε κοιτάζουν τόσο επίμονα από το πόμολο.

*H φωτογραφία είναι παρμένη από το pexels.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΠΟΤΣΙΟΣ /// ΤΡΙΑ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Η Σπονδή

Στα τρυφερά σου πόδια

σπονδή τελώ

δίχως κρασί,

δίχως μέλι

με μόνο πρόσφορο

το σάλιο των φιλιών μου.

“Γαία πυρί μιχθήτω” συλλογίζομαι,

καθώς τα χείλη μου σφραγίζουν

τ'  ανοίγματα των παπουτσιών

με τα ψηλά τακούνια σου.

Στα λυγερά σου πόδια γονυπετής σπονδή τελώ.

Όχι για εξιλέωση,

μα για παράκληση.

Τούτο το θαύμα ποτέ να μην τελειώσει.

*

Ο Αυτουργός Χρόνος

Ανάπηρες μέρες

τα ξύλινα, κομμένα

πόδια τους κοιτούν

ανίκανες πια να υψωθούν

ανάμεσά τους.

Ο χρόνος φυσικός αυτουργός

σαν τον συνέλαβαν

στα χέρια του ακόμη

βαστούσε το πριόνι.

Αθώος είπαν, ενήργησε

υπό κατάσταση ανάγκης

προστάτης φιλιών-

που να φιληθούν δεν έφταναν-

προστάτης ματιών-

που να κοιταχτούν αδυνατούσαν-

προστάτης δαχτύλων-

που να μπλεχτούν αδημονούσαν.

Αθώος είπαν, ενήργησε

υπό κατάσταση ανάγκης

προστάτης φιλιών-

που χείλη πόθησαν

προστάτης ματιών-

που βλέμματα λαχτάρισαν-

προστάτης δαχτύλων

που αγκαλιές θέλησαν να γίνουν.

Προστάτης δικαιωμάτων υπερτέρων.

*

Το κρασί

«Που ήσουν τόσα χρόνια;»

Τον ρώτησε κοιτώντας τον στα μάτια.

Ύστερα σήκωσε

το κρυστάλλινο ποτήρι

κι οι γουλιές αχόρταγες

γλιστρούσαν μέσα της.

Κρατούσε το ποτήρι

μπροστά απ' το γυμνό της σώμα,

με χάρη το περιέφερε μπρος

απ' τις ακάλυπτες ατίθασες ρώγες της,

ενώ κάθε τόσο οι μύτες

των κόκκινων νυχιών

γεννούσαν νότες κρουστικές

το ποτήρι χτενίζοντας.

Κι όσο το ρουμπινί του χρώματος απλωνόταν

στο λευκό καμβά του σώματός της,

εκείνος σκεφτόταν πως τόσα χρόνια

ήταν υπό διεργασία ζυμώσεως.

Κι άλλες μπορεί να ήπιαν απ' το κρασί αυτό.

Όμως η διεργασία της ζύμωσης δεν σταματά ποτέ

και το κρασί είναι ένας ζωντανός οργανισμός.

Κι άλλες μπορεί να ήπιαν....

Όμως η μποτίλια και πάλι σφραγιζόταν

και πάλι έπαιρνε τη θέση της στο σκιερό κελάρι.

Και μ' αυτές τις σκέψεις,

απ' το βλέμμα της μαγνητισμένος,

απ’ των θηλών της τη μετάληψη

μεθυσμένος,

μποτίλια ορθάνοιχτη αφέθηκε στα χέρια της,

την άφηνε να γεύεται,

αχόρταγα να βρέχει,

να δροσίζει το λατρευτό της στόμα,

την άφηνε να πίνει,

να τον πίνει

στην καλύτερη στιγμή,

στην κορύφωση της ζύμωσής του.

Ο Βασίλης Μπότσιος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πρέβεζα, όπου και κατοικεί. Σπούδασε νομική, είναι μέλος του Δ.Σ. Πρέβεζας κι εργάζεται ως δικηγόρος. Το 2019 εκδόθηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο "ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ", από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη, ενώ τον Οκτώβριο του 2023 εκδόθηκε η δεύτερη ποιητική του συλλογή με τίτλο "ΣΤ' ΑΚΡΟΔΑΧΡΥΛΑ ΞΑΓΡΥΠΝΟΥΝ ΟΙ ΑΦΟΡΜΕΣ", από τις εκδόσεις Ιωλκός. Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί στα περιοδικά Πρεβεζάνικα Χρονικά και Εμβόλιμον, καθώς επίσης και στους ιστοτόπους poiein.gr, bibliotheque.gr και varelaki.blogspot.com. 

*Η φωτογραφία είναι παρμένη από το pixabay.

Roberto Sanesi (1930-2001): Δύο ποιήματα

Roberto Sanesi (1930-2001): Δύο ποιήματα

Μετάφραση από τα Ιταλικά: Θεοδόσης Κοντάκης

Φωτεινό τόξο

[Arco di luce]

Σχεδίασε στο παράθυρο ένα τόξο φωτεινό, πέταγμα σπουργιτιών

λευκό, το χειμώνα - για να μην ξεφύγουνε ποτέ ξανά

από τούτους τους τοίχους∙ κι έν’ άνθος λευκό, νεκρή φύση

εχθρική, κατ’ εικόνα μας. Αρνήσου τη φωτιά τη λυγερή

στα ψηλώματα, το χιονολούλουδο

του Θεού∙ μα να υπάρχεις με τα πράγματα, να ενώνεις

νήμα το νήμα τον μύθο με την ιδέα, ελευθερίας άνεμο

που πλάθεται και ξαναπλάθεται μεμιάς

απ’ τα δικά σου τα κλαδιά, καθώς το χιόνι τα βαραίνει. Άκου

πώς σφύζει στα πατζούρια η σιωπή, πώς στενάζει

η συμπόνια σε τούτη την παγωνιά. Αν η Αθηνά

δεν κάνει να πέσει η νύχτα με το βλοσυρό της

βλέμμα της σοφίας, ας πούμε τότε πως φταίει η καρδιά -

για τη βαρύτητά της που μας τραβά στο κέντρο της γης.

***

Ψευδώς αφιερωμένο

[Falsamente dedicata]

Ήτανε το σημείο αναγνωρίσεώς σου

το να πιστεύεις σε κάποιο μέλλον: ένα βασίλειο όπου να διακρίνεις

τα χνάρια των ταύρων και των φαντασμάτων στ’ ανολοκλήρωτο πράσινο

του κύματος απάνω σε κύμα -στο νερό που σκουραίνει απ’ τα ψάρια-

των ποταμιών που η θάλασσα τα ξασπρίζει, ένα σεντόνι λευκό που πάνω του

προβάλλεις τις πληγές. Κι ακόμα

ήτανε σαν μια απόκριση σ’ ένα αντάτζιο

από σύμβολα και συλλαβές, ένα συναπάντημα υγρό

του τίποτα με την ύπαρξη: έτσι το πουλί-δημιουργός

μπορούσε να ιχνογραφεί τα φωτεινά του τα σύμβολα

ανάμεσα στα χορταράκια: να περιορίζει

τον χρόνο και τον χώρο του, με το σφύριγμά του,

και τον Λόγο στο δικό σου το πρόσωπο, μες στις φλόγες. Αυτό ήτανε

το δικό σου το βασίλειο. Η ορμή.

Η ιδέα ενός ρόδου ή ενός βότσαλου. Κι η ασάλευτή σου η κίνηση

μέσ’ από το τίποτε ενός πράγματος

που γεννιέται από ένα άλλο, τυχαία,

μετέωρη έμενε κάθε φορά μέσα σ’ ένα δακτύλιο:

ρίμες και πλάσματα από πέτρα ήταν η διάρκεια τούτου του βασιλείου.



Άγνωστος στη χώρα μας, ο Ρομπέρτο Σανέζι υπήρξε ένας από τους σημαντικούς ποιητές της μεταπολεμικής Ιταλίας. Είναι, πάντως, περισσότερο αναγνωρίσιμος ως κριτικός τέχνης και λογοτεχνίας, αλλά και ως ένας από τους πιο γνωστούς μεταφραστές και ανθολόγους της αγγλικής και της αμερικανικής ποίησης στη χώρα του. Ο Σανέζι εμφανίζεται, ήδη από την πρώτη του συλλογή, Il feroce equilibrio (1957), ως ένας ποιητής ώριμος και βαθιά στοχαστικός. Τα στοιχεία αυτά βρίσκουν την πλήρη έκφρασή τους στις κατοπινές ποιητικές του συνθέσεις, με αποκορύφωμα την Πρώτη μέρα της άνοιξης (Il primo giorno di primavera, 2000). Η τελευταία έμελλε να είναι το κύκνειο άσμα του ποιητή, καθώς εκδόθηκε λίγους μήνες πριν από τον θάνατό του...

* H φωτογραφία είναι παρμένη από το pexels.

Vincenzo Cardarelli (1887-1959): Δύο ποιήματα

Vincenzo Cardarelli (1887-1959): Δύο ποιήματα

Μετάφραση από τα Ιταλικά: Θεοδόσης Κοντάκης

Φθινόπωρο

[Autunno]

Φθινόπωρο. Το νιώσαμε ήδη να ’ρχεται

μες στου Αυγούστου τον άνεμο,

στου Σεπτέμβρη τις βροχές,

καταρρακτώδεις και θρηνητικές∙

κι ένα ρίγος διαπέρασε τη γη

που τώρα, γυμνή και θλιμμένη,

υποδέχεται έναν ήλιο σβησμένο.

Τώρα περνά και χάνεται,

σε τούτο το φθινόπωρο που βαδίζει

μ’ ανείπωτη βραδύτητα,

η καλύτερη εποχή της ζωής μας -

και για ώρα πολλή μάς αποχαιρετά.

***

Καλοκαιρινό

[Estivo]

Καλοκαίρι μακρύ,

εποχή του πνιγερού καιρού

με τ’ ατέλειωτα πρωινά

και τα ξημερώματα τα σιγαλά∙

ξυπνά κανείς σαν μέσα σ’ ενυδρείο

από μέρες πανομοιότυπες, αστρικές

εποχή που λιγότερο πονούνε

τα σκοτάδια και οι κρίσεις,

χαρά απλόχωρη∙

καμιά υπόσχεση επίγεια

δε μου ειρηνεύει τόσο την ψυχή

όσο του ήλιου η βεβαιότητα

που ξεχύνεται απ’ το δικό σου τον ουρανό,

εποχή ακραία, που πέφτεις

αποκαρωμένη σ’ ατέλειωτη ρέμβη

και τα πιο μεγάλα όνειρα χρυσώνεις

εποχή που φέρεις το φως

ώσπου να τανύσει

τον χρόνο πέρα απ’ τα όρια της μέρας∙

και μοιάζεις κάποτε να τον ρυθμίζεις

και κείνον, να προχωρά

με τ’ αργό βήμα της αιωνιότητας.



Ο Vincenzo Cardarelli υπήρξε σημαντική μορφή των ιταλικών γραμμάτων κατά το πρώτο ήμισυ του εικοστού αιώνα, αν και σήμερα το έργο του είναι εν μέρει επισκιασμένο. Από τη νεότητά του ξεκίνησε να δημοσιογραφεί, ενώ στα τέλη της δεκαετίας του 1910 ξεκίνησε την έκδοση του σημαντικού περιοδικού La Ronda. Λίγα χρόνια νωρίτερα, είχε εκδοθεί η πρώτη συλλογή ποιημάτων του, Πρόλογοι (Prologhi,1916), ενώ ακολούθησαν πολυάριθμες συλλογές. Η ποίησή του θεωρείται ότι ισορροπεί ανάμεσα στην υπέρβαση και στην επικέντρωση στον πραγματικό κόσμο.

* H εικόνα είναι παρμένη από το pexels.

ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ

 

Λατρεύω τα χειρόγραφα των ποιητών. Αυτός είναι και ο λόγος που δημιούργησα αυτή τη στήλη στο Περιοδικό Βακχικόν.Σύγχρονοι ποιητές και ποιήτριες καταθέτουν στίχους τους, αλλά και το credo τους σχετικά με την τέχνη του λόγου.Το 2026 η συνέχεια. Να μείνετε συντονισμένοι!

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΚΙΤΣΗ

https://www.vakxikon.gr/poihtika-xeirografa-me-thn-ashmina-xirogianni-filoxenoume-tin-anastasia-gkitsi/

*

ΜΑΡΙΚΑ ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ

https://www.vakxikon.gr/poihtika-xeirografa-me-tin-asimina-xirogianni-filoxenoume-tin-marika-symeonidou/

*

ΠΟΠΗ ΑΡΩΝΙΑΔΑ

https://www.vakxikon.gr/poihtika-xeirografa-me-thn-ashmina-xirogiannh-filoxenoume-thn-poph-aroniada/

*

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΤΣΟΓΛΟΥ

https://www.vakxikon.gr/poihtika-xeirografa-filoxenoume-tin-katerina-atsoglou/

*

ΜΑΡΙΓΩ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ

https://www.vakxikon.gr/poihtika-xeirografa-me-thn-asimina-xirogianni-filoxenoume-th-marigo-alexopoulou/

*

ΜΑΡΙΑ ΣΦΗΚΑ

https://www.vakxikon.gr/poihtika-xeirografa-me-thn-asimina-xirogianni-filexenoume-th-maria-sfika/

*

ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΠΟΛΥΖΟΥ

https://www.vakxikon.gr/poihtika-xeirografa-me-thn-ashmina-xirogianni-filoxenoume-thn-xrysanthi-polyzou/

*

ΕΥΗ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗ

https://www.vakxikon.gr/poihtika-xeirografa-me-thn-asimina-xirogianni-filoxenoume-thn-evi-mavromati/

*

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

https://www.vakxikon.gr/poihtika-xeirografa-me-thn-ashmina-xirogiannh-filoxenoume-ton-giorgo-deliopoulo/

*

ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΛΥΜΠΕΡΗ

https://www.vakxikon.gr/poihtika-xeirografa-me-thn-asimina-xirogiannh-filoxenoume-thn-kleopatra-lymperi/

XAΡΙΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΑΙ ΔΗΣ

https://www.vakxikon.gr/poihtika-xeirografa-me-tin-ashmina-xirogianni-filoxenoume-ton-xarilao-nikolaidi/

*

ΛΙΛΙΑ ΤΣΟΥΒΑ

https://www.vakxikon.gr/poihtika-xeirografa-me-thn-ashmina-xirogianni-filoxenoume-th-lilia-tsouva/

Η φωτό είναι παρμένη από το pexels

OΛΥΜΠΙΑ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΑ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Αποχαιρετισμός

Ξυπνώ και πέφτω στο κρεβάτι

Με μια αγωνία πως κάτι αρχίζω και ξεχνώ

Κάτι πολύ παλιό πολύ δικό μου.

  Στο φως το χρυσαφί, εκδ. Σοκόλη, 2012 [από τη συλλογή Τα Μεγάφωνα, Αθήνα, 1966]

***

Αγαπώ τους ανθρώπους που πεθαίνουν μπροστά 

                                                               στη θάλασσα,/

έτσι όπως σκύβουν το κεφάλι πίσω, ψηλά, πολύ ψηλά/

να δουν πώς σβήνει το πέταγμα ενός γλάρου 

(Το πέταγμα ενός γλάρου/ Χειμώνας στη Λέρο)

*****

(Γιόνσιγκ/

«Φύγε απ’ τη ζωή μου», του είχε πει. 

Και τώρα/ 

ήσυχη, ταπεινή,

/βλέπει μαζί του να φεύγει κι η ζωή της. 

(Μέρες σκληρές, σελ. 65. Χειμώνας στη Λέρο)

**

Γκρίζα μέρα

Φτιαγμένη απ΄ όλα τ΄ αναπάντητα ερωτήματα/

 προβάλλει απέναντι/

Απ΄ τη θαμπή, σβησμένη με ομίχλη, Ιωνία./

Γκρίζος βράχος που πλησιάζει επικίνδυνα/

(βυθίζω τα μάτια στο βυθό, σ΄ αναζητώ 

(Γιόνσιγκ/σελ 15 Χειμώνας στη Λέρο)

***

Έχεις καιρό, ποίημα, να φανείς

/Τη θέση σου πήρε

          το πρόσωπό του

/Αχνό, απόμακρο. -φοΦ

Φοβάμαι τη λέξη που θα πω

Αλλοτινό

Χειμώνας στη Λέρο 

***

Νυμφίος

Ποιος είσαι εσύ

Πού 'ρχεσαι μέσα απ' την ομίχλη

Κρατάς στα χέρια σου

Το πρόσωπό μου

Έτσι όπως το ονειρεύτηκα παιδί

Μες στον καθρέφτη

Η πάχνη μάγεψε τα τζάμια

Σκέπασέ με

 Στο φως το χρυσαφί, εκδ. Σοκόλη, 2012 [από τη συλλογή Μάτια του έρωτα (1987-1997), Εξάντας, 1997]

H μέρα αυτή δεν έφτασε ποτέ

/Aνάμεσα στο αύριο και στο χθες/

θα μείνει πάντα η Αστραπή//

Που άφησε πίσω του το ποίημα

/Που ήρθε ζητώντας,/

              επίμονα/, 

            πεισματικά-/

ετούτη τη μέρα όχι άλλη -/

              να γραφτεί. 

(Η μέρα αυτή δεν έφτασε ποτέ/σελ.29 Χειμώνας στη Λέρο)

ΚΑΘΩΣ ΑΚΟΥΜΠΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ

ΣΤΟ ΜΑΞΙΛΑΡΙ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ

...ένιωσα να΄ ρχεται ο ύπνος

σαν πέπλο αργό

σαν έρωτας αγαπημένος που όλο λείπει

σαν χάδι στο πρόσωπό μου

από άντρα τρυφερό.

(σελ.18/ Χειμώνας στη Λέρο)

****

Ιφιγένεια

Σε είδα χτες στο Σύνταγμα, Ιφιγένεια

Το πρόσωπό σου στενόμακρο φεγγάρι πίσω απ' τα κάγκελα του τρόλεϊ

Και ο λαιμός

Λαιμός του απελπισμένου κύκνου

Μέσα στο άδειο σκοτεινό νερό.

Τα πάντα έτοιμα για την ανώφελη θυσία

(έτσι κι αλλιώς η Ελένη κάποτε θα γύριζε)

Ύψωσα αργά το χέρι και χαιρέτισα

Χάιδεψα με τα δάκρυά μου τα μάτια,

Τα κατάμαυρα μαλλιά,

Το σκοτεινό σημάδι πίσω απ' το λαιμό

Οι άλλοι γύρω;

Μα άσ' τους αυτούς –

Σε είδα χτες στο Σύνταγμα Ιφιγένεια,

Σε είδα μες στο δειλινό

  Στο φως το χρυσαφί, εκδ. Σοκόλη, 2012 /από τη συλλογή Το μεγάλο κύμα, Αθήνα, 1974

ΗΧΗΤΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ

 ΑΝΑΓΝΩΣΗ: Aσημίνα Ξηρογιάννη 

(Από το πρότζεκτ Ποιήματα τη νύχτα )

https://www.youtube.com/shorts/RhQGXzDp31g

https://www.youtube.com/shorts/sUIsaKBmHsU

https://www.youtube.com/shorts/KkKC_PktUio

https://www.youtube.com/shorts/ZwE6AukZZHQ

***

Η Ολυμπία Καράγιωργα γεννήθηκε το 1934 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Με σπουδές στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Καΐρου (A.U.C.), στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και στη Σχολή Θεάτρου Χρήστου Βαχλιώτη στην Αθήνα δίδαξε για χρόνια στο Αμερικανικό Κολλέγιο και στη Σχολή Μωραΐτη. Το 1961 εξέδωσε την πρώτη ποιητική συλλογή της με τίτλο Χιλιάδες πρόσωπα της τύχης. Το 2002 τιμήθηκε με το βραβείο της Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας για τη μετάφραση του Καλιγούλα του Αλμπέρ Καμύ, το 2010 με το Βραβείο Λυρικής Ποίησης της Ακαδημίας Αθηνών για τη συλλογή της Χειμώνας στη Λέρο και το 2011 με το βραβείο «Όμηρος» του 1ου Φεστιβάλ Μεσογειακής Ποίησης.

Ανθολόγηση για το varelaki: Aσημίνα Ξηρογιάννη

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ

 

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ

Ένα πρότζεκτ για την ποίηση

Τα ποιήματα τη νύχτα είναι ένα προτζεκτ που ξεκίνησε από το fb. Μια νύχτα που δεν με έπαιρνε ο ύπνος ξεκίνησα και διάβασα ένα ποίημα . Έκανα ένα βιντεάκι με το κινητό μου και το ανέβασα ως reel στο προφίλ μου στο fb και το insta (μάλλον ανέβηκε αυτόματα στο insta μέσω fb.) Βέβαια προηγήθηκε στο soundcloud ( https://soundcloud.com/user-74241821-139338143 ) το project καραντίνα (αναγνώσεις ποίησης), αλλά και στο spotify ο poetry lover (https://open.spotify.com/show/4Z8RndKf6UvcKrUKnIbCrS )

Εκείνη όμως η νύχτα ανάγνωσης ήταν καθοριστική. Ακολούθησαν κι άλλες τέτοιες νύχτες ανάγνωσης ποιημάτων στο fb (αυτόματο μοίρασμα σε Insta). Ωσπου κάποιοι φίλοι μου πρότειναν να ανεβάζω τα ποιήματα που διάβαζα κάπου οργανωμένα. Πολύ καλή ιδέα! Οπότε άρχιζα να ανεβάζω και στο tik τοκ, αλλά και στο you tube, στο κανάλι μου (https://www.youtube.com/@asiminaxirogianni4348/shorts )

Είναι ένα πρότζεκτ διαρκείας. Ποιος ο στόχος του; Να ακούγονται οι στίχοι, να διαδίδεται η ποίηση, κυρίως στους νέους ανθρώπους που καθημερινά και αβίαστα χρησιμοποιούν αυτά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Επίσης, να δοθεί η αίσθηση ότι η ποίηση δεν είναι κάτι ξένο και απόμακρο, αλλά κάτι που υπάρχει στη ζωή μας. Με αγάπη επιλέγω τα ποιήματα που μιλάνε μέσα μου και τα μοιράζομαι με τον κόσμο.

Ο Γιάννης Φαρσάρης στηρίζει αυτήν την πρόσπάθεια και φιλοξενεί τα Ποιήματα τη Νύχτα στην ΑΝΟΙΧΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ του την Οpen Book.

https://www.openbook.gr/poiimata-ti-nychta/

Aν θέλετε μπορείτε να στηρίξετε και διαδώσετε την κίνηση αυτή. Μοιραστείτε τους συνδέσμους με όποιον θεωρείτε πως μπορεί να τον ενδιαφέρει.

Ασημίνα Ξηρογιάννη

Παρουσίαση της δίγλωσσης ανθολογίας «Εκδοχή/poesia grega contemporânea» στην πρεσβεία της Βραζιλίας

«50 αποχρώσεις του Βακχικόν» θα μπορούσε να ονομάζεται η δίγλωσση ανθολογία «Εκδοχή/poesia grega contemporânea» που κυκλοφόρησε στη Βραζιλία από τον εκδοτικό οίκο Confraria do Vento, σε μετάφραση των Polina Dimea και Fabiano Costa Coelho.

Οι Εκδόσεις Βακχικόν - Vakxikon Publications δεν σταματούν να εργάζονται για την προώθηση της σύγχρονης ελληνικής ποίησης σε όλο τον κόσμο και αυτή η ποιητική «στάση» στη Βραζιλία ακολουθεί την πρόσφατη έκδοση της ανθολογίας «30 Contemporary Greek Poets» στη Βόρεια Μακεδονία (εκδόσεις Prozart Media).

Η ανθολογία «Εκδοχή» όπως διαμορφώθηκε από τη δημιουργική ομάδα των εκδόσεων Βακχικόν στα τέλη του 2021 περιλαμβάνει 50 ποιήματα ισάριθμων αξιόλογων, βραβευμένων και αναγνωρισμένων ποιητών και ποιητριών που αποτυπώνουν όλο το φάσμα της σύγχρονης ποιητικής σκηνής στην Ελλάδα και αναδεικνύουν την πολυφωνία που κυριαρχεί στις διάφορες τάσεις της ποιητικής πραγματικότητας της χώρας. Πρόκειται για μια παλέτα πενήντα διαφορετικών ποιητικών και ποιοτικών αποχρώσεων -πλέον- και μέσα στον μεγάλο και ηλιόλουστο πορτογαλόφωνο κόσμο.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ 

 Εκδοχή/poesia grega contemporânea
Τετάρτη 12 Νοεμβρίου στις 19.00
Πρεσβεία της Βραζιλίας, στην Αθήνα, Λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας 23.

Συμμετέχουν οι ποιητές: Νάσος Αθανασίου, Νικολέττα Αλεξάνδρου, Ανδρέας Αντωνιάδης, Ανδρέας Αντωνίου, Κατερίνα Ατσόγλου, Βασιλική Βλαστού, Νίκος Βλαχάκης, Δάφνη Μαρία Γκυ-Βουβάλη, Σύλβα Γάλβα, Θάνος Γιαννούδης, Χριστίνα-Παναγιώτα Γραμματικοπούλου, Κώστας Δερμούσης, Σοφία Δευτερίγου, Ανδρονίκη Δημητριάδου, Πηνελόπη Ζαλώνη, Κατερίνα Ζυγούρα, Χρυσάνθη Ιακώβου, Μαλβίνα Ιωσηφίδου, Σωτήρης Κακίσης, Αγγέλα Καϊμακλιώτη, Ευτυχία Κατελανάκη, Αντιγόνη Κολοβέντζου, Φροσούλα Κολοσιάτου, Μαργαρίτα Στ. Κοντού, Βιβή Κοψιδά-Βρεττού, Χαρά Κυριακοπούλου, Νίκη Κωνσταντοπούλου, Ανέστης Λάιος, Κατερίνα Λιάτζουρα, Κατερίνα Λιβιτσάνου – Ντάνου, Ευφροσύνη Μαντά – Λαζάρου, Πάνος Μαυρομμάτης, Μάνος Μαυρομουστακάκης, Άννα Μαχαιροπούλου, Ασημίνα Ξηρογιάννη, Ακύλας Παπαδομανωλάκης, Ειρήνη Παραδεισανού, Σοφιάνα Παρασκευοπούλου, Μαριάννα Πλιάκου, Σωτήρης Σαμπάνης, Φώτης Σκουρλέτης, Κωνσταντίνα Σκουφή, Μιλένα Σπανού, Κωνσταντίνος Σύρμος, Κατερίνα Ταγαρά, Ευαγγελία Τάτση, Μαρία Τζίκα, Τώνια Τσαρούχα, Έλενος Χαβάτζας, Στέργιος Φωτόπουλος