Γράφει ο Βαγγέλης Ποτέας (Για το Βιβλίο του Νικόλα Κουτσοδόντη, Ίσως φύγεις στο εξωτερικό, Θράκα 2024) Διαβάζοντας εδώ και αρκετούς μήνες τα ποιήματα του Νικόλα Κουτσοδόντη καταλαβαίνω ολοένα και περισσότερο και πιο συνειδητά, πως έχουμε να κάνουμε εδώ μ΄έναν ποιητή που δεν προσπαθεί να «σταθεί σωστά» απέναντι στην ποίηση, αλλά αυτό που επιλέγει είναι σαφώς […]
Seat Belt
Και όταν πια ξύπνησε δεν μπορούσε να καταλάβει αν ήταν παπαγάλος που είχε ονειρευτεί πως ήταν άνθρωπος ή αν ήταν άνθρωπος που ονειρεύτηκε πως ήταν παπαγάλος. Παρόμοια θέματα απασχόλησαν τον Κινέζο φιλόσοφο Γουάν Τζου.* [Να διαβαστεί με την μουσική υπόκρουση των Radiohead, No Surprises. Και όμως.] Σκέπασε το κλουβί, το τοποθέτησε στο πίσω κάθισμα του […]
Μάιρα Λάττα | Ο γύρος του θανάτου
«Η προτελευταία φορά που ράγισε η καρδιά μου ήταν το ξημέρωμα που ο Ευθύμης καβάλησε την μηχανή του και χάθηκε στο κατόπι του τσίρκου Darma». Η γιαγιά μου κατεβάζει μια γερή γουλιά λικέρ από κράνα. Την κοιτάω εμβρόντητη. Εκείνη πάλι, σα να μην με βλέπει συνεχίζει κάτι να ψάχνει στο μυαλό της. «Η Άνοιξη του […]
Κυριακή Σαμπατακάκη | Ο Ερημίτης
Όταν δεν κατέβαινε στην πόλη για προμήθειες, ο Ντμίτρι Στόγιαν περνούσε τα απογεύματα στην καλύβα του, στην έξοδο μιας επαρχιακής πολίχνης από αυτές τις παγωμένες του βορρά. Ξόδευε πολύ χρόνο μπροστά σε ένα ανεμοδαρμένο παράθυρο, καθισμένος στο αυτοσχέδιο γραφείο του. Καμιά φορά, σήκωνε το κεφάλι και χάζευε τη λευκή έκταση, που είχε διασχίσει πριν χρόνια, […]
Ιωάννα Τάσιου | Δύο ποιήματα
Το λεωφορείο Φοράω τα ακουστικά ο ήχος είναι χαμηλός, όχι για να ακούω μόνο για να μη με ρωτάει κανείς τίποτα. Το λεωφορείο μυρίζει βροχή και ανθρώπους. Μπροστά μου, ένας άντρας με μαδημένα λουλούδια τα κρατάει σαν να του ‘πεσε η συγγνώμη απ’ τα χέρια ψάχνει βλέμμα να σταθεί, μα κανείς δεν τον κοιτά. Ένα […]
Με αφορμή το βιβλίο του για τον Γιάννη Χρήστου, ο συγγραφέας Αλέξανδρος Αδαμόπουλος συζητάει με τον συνθέτη Κωνσταντίνο Λυγνό
Για τον Γιάννη Χρήστου (1926-2026) Με αφορμή το βιβλίο του για τον Γιάννη Χρήστου, ο συγγραφέας Αλέξανδρος Αδαμόπουλος συζητάει με τον συνθέτη Κωνσταντίνο Λυγνό Περισσότερα από 50 χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο Γιάννης Χρήστου έφυγε απ’ τη […]
Γιώργος – Ίκαρος Μπαμπασάκης | Au revoir | Εκδόσεις Νεφέλη
Γράφει ο Μάνος Μαυροπαλιάς Υπάρχουνε τόποι, οι οποίοι επιτελούνε τα καταφύγιά μας, στέκια όπου ο χρόνος φαντάζει απλά μια επινόηση, όπου το Είναι αναδύεται στην επιφάνεια μέσα από τις συλλογικές εξεγέρσεις του μικρόκοσμού μας. Εκεί όπου, με κατώφλι την επιδερμίδα μας, τα κορμιά συνευρίσκονται και απολαμβάνουν, δημιουργώντας κοινοκτημοσύνη και αλληλοπεριχώρηση, με σεβασμό και τρυφερότητα, ο […]
Αποστολος Θηβαίος | Πορτρέτα
Άγγελος Βεργολυγερός Γιάννης Τσαρούχης 13 Ιανουαρίου 1910 – Αθήνα, 20 Ιουλίου 1989 Τίμησε όσο κανείς τη ζωγραφική. Στάθηκε και αυτός ισάξιο ταλέντο ανάμεσα σε άλλα ονόματα της γενιάς του, προικίζοντας την πολύπαθη την αισθητική μας με το ουσιώδες και το ακριβό, αυτό που ξεπερνάει το φοκλόρ και το αναβαθμίζει σε αίσθημα συλλογικό. Έκανε, λέει το […]
Νίκος Ι. Τζώρτζης: Αστοχία υλικού-Αναψηλάφηση, Γ΄
I ΔΩΡΟΕΠΙΤΑΓΗ Ανοίγω το ψυγείο· ληγμένα ποιήματα, μουχλιασμένοι μύθοι· στην ψωμιέρα μπαγιάτικες σελίδες και στο μπάνιο στομωμένες λεπίδες (σκέψου – σκέψου, δεν κόβουν πια). Άδεια τα ντουλάπια. Θα πάω για διάβασμα. (Υπενθύμιση: να δω για σκέψεις μία συν μία δώρο – και να προσέχω τις ημερομηνίες λήξεως.) II Αυτοψία πρώτη. Στη θέση Λουτράκι Κριτσάς (ο […]
Άγγελος Μανουσόπουλος | Η ποίηση θα σε βοηθήσει
«Θα αργήσω το μεσημέρι. Γεια σου» της είπε κλείνοντας την πόρτα πίσω του. Δεν τον χαιρέτησε. Δεν μπόρεσε καν να γυρίσει για να του χαρίσει ένα τελευταίο απευθείας βλέμμα. Πρόλαβε μόνο να του στείλει ένα αμήχανο χαμόγελο μέσα από τον καθρέφτη, όπου παρίστανε ότι χτένιζε τα μαλλιά της. Κατηγορούσε τον εαυτό της για τη δειλία […]
