Nizzlay

Automatically cancelling duplicate projects in Things

2025-02-11T00:00:00+00:00

I (try to) run my whole life through Things(3), and I’ve been doing so for many years. Which means I have quite a bunch of recurring tasks and projects. Some of them recur once a year, some of them daily.

The way recurring tasks and projects work in Things3^[1] is that you have a master template, in which you define when it reoccurs, and what tasks are contained in the project. Then, as soon as the moment comes, Things3 will create a new copy of that template.

Which means one of the tricky things with daily recurring projects, is that they can quickly pile up if you didn’t get to finish them. A new copy each day.

For recurring tasks you could easily just switch it to recur upon completion instead of a fixed daily reoccurrence. But for projects I don’t think that’s a good idea. As sometimes it can be that I did do some tasks from the project, but not all of them. In that scenario it’s good to get a fresh copy, which will contain all the tasks again.

So I’ll stick with recurring projects, but sometimes life happens. And the system is no good if we don’t account for life happening.

So what to do if life happens, and I end up with multiple copies of the same project?

I could easily just select it, and CMD(⌘) + Option(⌥) + . to mark it as cancelled. But being reminded of the past failures is not a great feeling. Dealing with these kinds of emotions is part of the fight with procrastination, so it’s probably a good thing to prevent the guilty feelings (even if the guilt is only on the subconscious level).

Thus, let’s automate it.

Initially I tried using Shortcuts, since that’s all the hype. But once again I really just can’t get it to do what I want. It’s too oversimplified for me. Apparently there’s no way to compare time variables^[2], so I can’t figure out which is the new project and which is the old one.

Then I switched to AppleScript. Even installed Script Debugger to get some actual proper tooling to figure stuff out. But here as well, the frustration got the better of me. In trying to make AppleScript look simple, they’ve actually made it very hard to use. Just give me actual syntax (and proper errors), not mysterious words that could be syntax.

So, Python it is.

In Python there’s a pretty good library for reading Things3 data. And even though I’m not a Python developer, Claude AI is pretty decent^[3] at it.

For the script to work you’ll need to install the unofficial Things Python API, and make sure you enable Things URLs. Click Manage, to grab your token.

Then take this code, replace the THINGS-TOKEN-HERE with your actual token, and save it somewhere:

import things
import subprocess
from collections import defaultdict
from datetime import datetime

def get_today_items():
    return things.today()

def parse_date(date_str):
    if not date_str:
        return datetime.min  # Return minimum date if no date provided
    
    try:
        # First try ISO format
        return datetime.fromisoformat(date_str)
    except ValueError:
        try:
            # Try standard format
            return datetime.strptime(date_str, "%Y-%m-%d %H:%M:%S")
        except ValueError:
            print(f"Could not parse date: {date_str}")
            return datetime.min

def cancel_item_via_url_scheme(item_uuid):
    auth_token = "THINGS-TOKEN-HERE"

    url = f"things:///update-project?auth-token={auth_token}&id={item_uuid}&canceled=true"
    
    try:
        # Use macOS open command to trigger URL scheme
        result = subprocess.run(['open', url], 
                                capture_output=True, 
                                text=True, 
                                timeout=5)
        
        if result.returncode == 0:
            print(f"Canceled item with UUID: {item_uuid}")
        else:
            print(f"Error canceling item {item_uuid}: {result.stderr}")
    
    except subprocess.CalledProcessError as e:
        print(f"Subprocess error canceling item {item_uuid}: {e}")
    except Exception as e:
        print(f"Unexpected error canceling item {item_uuid}: {e}")


def check_and_cancel_duplicates():
    # Get all items from Today
    today_items = get_today_items()
    
    # Dictionary to store projects: {project_name: [(item, creation_date)]}
    project_dict = defaultdict(list)
    
    # Print first item to see structure
    if today_items:
        print("\nExample item structure:")
        print(today_items[0])
    
    # Collect all projects and their creation dates
    for item in today_items:
        # Check if item is a project
        if item.get('type') == 'project':
            project_name = item.get('title')
            
            # Try different possible date fields
            creation_date = item.get('creation_date') or item.get('creationDate') or item.get('created')
            
            parsed_date = parse_date(creation_date)
            project_dict[project_name].append((item, parsed_date))
    
    # Check for duplicates and cancel older ones
    for project_name, items in project_dict.items():
        if len(items) > 1:
            # Sort by creation date, newest first
            sorted_items = sorted(items, key=lambda x: x[1], reverse=True)
            print(f"\nFound duplicate project: {project_name}")
            print(f"Keeping newest: Created at {sorted_items[0][1]}")
            
            # Cancel all but the newest
            for item, date in sorted_items[1:]:
                print(f"Canceling duplicate from: {date}")
                cancel_item_via_url_scheme(item['uuid'])

if __name__ == "__main__":
    try:
        check_and_cancel_duplicates()
        print("\nDuplicate check completed successfully")
    except Exception as e:
        print(f"An error occurred: {str(e)}")
        import traceback
        traceback.print_exc()

This code will use the Things Python API library to get all the projects from your Today view, and iterate through them to figure out if there are duplicates (based on the name). If there are duplicates, it will figure out which one’s the newest, and create a list of all the others. Then, since the library is read only, it will use Things official URL scheme to cancel the old duplicates.

You can run the script using: python3 cancel-duplicates.py

Finally, let’s make sure that the command to run the script is automatically running as well. To automate it, I’ve created a Keyboard Maestro action that triggers every time I wake my laptop.

This process would literally only save me a handful of seconds in time. But according to XKCD I could still get a return on time invested within 5 years or so.

But friction is not only measured in time, it’s also measured in emotion. And being reminded by the stuff you didn’t finish, is bad for your confidence. Which will lead to procrastination, and decreased productivity. So from that perspective, I feel like it’s definitely been worth it.

Did you ever automate anything to save you seconds?

The app’s name is “Things” but that’s kind of an annoying thing to say, as it’s also just a word that you would use frequently in this context, so I’ll refer to it as “Things3” from now on. ↩
Or at least I couldn’t figure it out. I could only hard code the comparison. It might exist, but I didn’t want to waste too much time on being annoyed with Shortcuts. I tend to move away from Shortcuts quite quickly as I don’t really like using it. ↩
Nowhere near perfect. But I understand enough Python to be able to fill in the gaps, and prompt for whatever needs to be our next steps. ↩

Achieving goals, using friction

2025-01-31T00:00:00+00:00

To achieve any kind of goal in life, no matter how small, an amount of effort is required.

The amount of effort required is mostly determined by how far you want to go, and the friction that you have to overcome^[1].

$$ \text{Goal}_{\text{achieved}} \iff \text{Effort} \geq \text{Distance} \times \text{Friction} $$

This is how it works in the physical world, as well as in the intangible world.

The goalpost is somewhere, you’re somewhere else, so there’s a distance. Or a length of time, how long you need to keep going to get there.

There’s not much you can do about the distance. That’s the nature of a goal.

You can quantify it however you like, format it in a nice S.M.A.R.T. way. That might make it easier to understand, to track, or to communicate.

But it is set, it’s there, all the way down the field. You have your thing you’re aiming at, now it’s your job to figure out how to get there.

The more interesting part is the friction.

As is the case in the real world, this friction is determined by the weight, and the interaction with the surface.

$$ Friction \approx Weight \times Surface $$

The task can be easy, hard, or anything in between. There can be many, or few. So there’s some weight^[2].

And there’s how easily you can get started, and keep going with the task, so there’s the interaction between the surfaces.

Friction is what you have the most influence on. And I dare say, for a big part, our lives are shaped by friction.

When you set a goal, it’s your first job to figure out what needs to be done to achieve it.

And then, since the amount of effort you can put into something is limited, you’ll need to play with the friction.

Either decrease, or increase, the friction. Depending on the goal, and the tasks involved. Make it easy to do the right thing, make it harder to do other things.

It can be that the friction is too great to overcome, and you’ll never achieve your goal.

It’s simply too much hassle to go to the tip for every single piece of rubbish.

Even if you’re crazy enough to do it, you’ll quickly exhaust all your available effort, and won’t be able to achieve much else.

So you introduce a system of escalation. A small bin in each room, which is convenient enough to overcome the friction, and you’ll actually use it instead of throwing stuff on the floor.

At some point the small one in the room is full, and since the total amount of contents now is more than just that single scrap, it’s worth the effort to empty it in the bigger bin outside.

You’re paying for the big one to be picked up every couple of weeks, effectively outsourcing your trip to the tip. In all, reducing the friction to a manageable amount, and achieving the goal of properly disposing of your garbage.

Now, since you have effort left over, you can add additional goals into your life.

This is how you move forward. Both in life, and in business. It’s a virtuous circle, spend some efforts to reduce friction, so that you have more effort left over to deal with other things.

Effort is your budget, in either time or money. Friction is the cost.

Friction can be psychological, emotional, physical, digital. It’s always there, in everything that we (want to) do.

Since the amount of efforts you can spend each day is limited, and friction is involved in everything. It’s worth to optimise both big and small. So hone your skills, outsource, and automate.

The more you manage friction, the greater the heights you can climb.

What’s a way in which you have managed friction to your benefit?

There might be some momentum, gravity, and slopes involved too, but let’s not overcomplicate it. ↩
I’m sure this is why GitLab has named their estimation field Weight. ↩

What's in a name?

2025-01-24T00:00:00+00:00

Previously, I used my full name for my website, as well as for my online profiles. Which is not Nizzlay, obviously.

There’s no exciting reason why I stopped doing that. No crazy scandals. I don’t believe anything bad would happen if you found out that my full name is Niels Gouman. Hell, I still share my LinkedIn in the footer.

Some bloggers say they would stop blogging if anybody found out their real identity. I don’t have some secret personality like that, I don’t really have anything to hide^[1], I just felt like it.

“Nizzlay” is more of a nickname, even though no one in real life actually calls me this any more.

It started in high school. When Mr. Snoop Dogg was quite popular. Which caused a trend, people found out you could -izzle a lot of things.

The -izzle version of Niels (my real name) apparently is “Nizzle”, so this quickly became my nickname in high school.

The main downside of using “Nizzle” as a nickname was that, apparently, it was also slang for other things. Little did we know. Young, naive, and English wasn’t our first language.

The other downside was: The internet

Back then, when you signed up for an account somewhere, and you had to put in a nickname, it had to be unique. Even when you signed up using an email address, whenever you had to pick a nickname, it had to be unique.

Nowadays, we have solved for this by deciding that the nickname is not the ID, we would have some kind of UUID and show the nickname as a display name, no matter how many people have the same one.

Back then, it was all pretty new. We usually didn’t have such fancy solutions.

Which made my nickname kind of useless, online at least. Since usually it was already taken.

This led my friends to brainstorm, and eventually they decided. We could take Nielsie, which is the Dordrecht version^[2] of a Dutch diminutive for “Niels”, and combine that with the izzle, leading to “Nizzlay”.

It means absolutely nothing, as far as I know. And the best thing about that, is that it’s probably available whenever I need to sign up anywhere.

Even though real world usage of the nickname has died out when I finished high school, online the name lives on.

Though, there is some appeal to go fully anonymous. There might be certain topics I don’t want to share online, but I’m not sure that I would share those things under a different name either. ↩
Yes, Netherlands is a small country, but we do have (very tiny) dialects between cities. ↩

Changes: 23rd of January 2025

2025-01-23T00:00:00+00:00

The IndieWeb says you should POSSE.

Publish (on your) Own Site, Syndicate Elsewhere.

So I’ve set some things up for that.

Mastodon

Initially I wanted to use EchoFeed, but for some reason it couldn’t fetch the RSS feed. 🤷‍♂️

So I decided to use MastoRSSbot as a GitHub action in the repository.

Their example assumes you’d set it up as a cronjob, but that seemed a bit wasteful. It might be days, or weeks, before I post anything new. Since I can guarantee there won’t be anything new as long as the deploy pipeline hasn’t run, might as well trigger it on a merge to main instead, and make sure it depends on the fact that the updated site has been published.

name: FeedBot
on:
  workflow_run:
    workflows: ["Build and Publish to AWS"]
    branches: [main]
    types: 
      - completed
permissions:
  contents: read
jobs:
  rss-to-mastodon:
    runs-on: ubuntu-latest
    steps:
      - name: Generate cache key
        uses: actions/github-script@v6
        id: generate-key
        with:
          script: |
            core.setOutput('cache-key', new Date().valueOf())
      - name: Retrieve cache
        uses: actions/cache@v3
        with:
          path: ${{ github.workspace }}/MastoRSSbot
          key: feed-cache-${{ steps.generate-key.outputs.cache-key }}
          restore-keys: feed-cache-
      - name: GitHub
        uses: 'rich-howell/mastofeedbot@v1'
        with:
          # This is the RSS feed you want to publish
          rss-feed: https://nizzlay.com/atom.xml
          # This is your instance address
          api-endpoint: https://indieweb.social
          # This is the secret you created earlier
          api-token: ${{ secrets.MASTODON_ACCESS_TOKEN }}
          # This is a path to the cache file, using the above cache path
          cache-file: ${{ github.workspace }}/MastoRSSbot/cache.json

Initially it did post for each item in the RSS feed, which was a bit spammy, but I’m assuming that’s because it had to build up a cache. I have since cleaned up those posts, so let’s see how it goes from now on.

Twitter (or X?)

Regardless of our opinions of Twitter^[1], it’s still a place we can syndicate to, so that’s what I’ve set up.

Here I used Zapier, which seems to have no issues with the feed. Set Zapier to check the RSS feed, and whenever anything new is there it will post it to Twitter (through Buffer).

Had to go through Buffer, since Twitter is charging an obscene amount of money to use their API, which Zapier (understandably) decided not to want to pay.

IndexNow

Let’s consider search engines also a place that can be syndicated towards. Sure they’ll find the site by themselves eventually, but it’s nice to let them know when changes have happened, so the crawling can be more efficient.

For previous websites I had a simple curl in the pipeline to ping, something like:

- curl https://google.com/ping?sitemap=https://nizzlay.com/sitemap.xml
- curl https://www.bing.com/ping?sitemap=https://nizzlay.com/sitemap.xml

Which would basically tell them to check out this sitemap, as something has been updated. But it seems both Google and Bing have since deprecated and removed this method.

It seems that Bing, and some other search engines, have switched to IndexNow. For which I’ve also implemented another GitHub action. Again only triggering after I’ve actually deployed a new version of the site, no need for a cron.

This action takes the latest version of my sitemap, checks which pages have been updated in the last day, and sends that to IndexNow as an array of URL’s.

As recommended in the README, I have dynamically added the key file website by adding it into the static folder before building using Zola, which will simply copy the file to be deployed.

      - name: Setup IndexNow # Generate files dynamically to prevent them from being leaked in public repositories.
        run: echo ${{ secrets.INDEXNOW_KEY }} > static/${{ secrets.INDEXNOW_KEY }}.txt

And then implement the action:

name: 'IndexNow'
on:
  workflow_run:
    workflows: ["Build and Publish to AWS"]
    branches: [main]
    types: 
      - completed
permissions:
  contents: read
jobs:
  check-and-submit:
    runs-on: ubuntu-latest
    steps:
      - name: indexnow-action
        uses: bojieyang/indexnow-action@v2
        with:
          sitemap-location: 'https://nizzlay.com/sitemap.xml'
          key: ${{ secrets.INDEXNOW_KEY }}

I opened it up today, for the first time in forever. The timeline was full of people I don’t follow, creating a whole lot of drama about things I don’t care about. Fine for syndicating towards, but you won’t find me there for anything else. ↩

Tempted by the Tux

2025-01-21T00:00:00+00:00

Years, no, decades, ago. Back in the time that Windows XP was state-of-the-art. I was annoyed with the instability of Windows on my PC^[1].

I had never known any other operating system. Sure, we had Windows 98SE before, and 95 before that. I had heard of Windows NT and 2000, but I was blissfully unaware of anything outside of Microsoft.

So I started researching. Initially just to find a potential silver bullet that would help, but instead of that I stumbled onto Linux. It seemed fascinating, but also very unknown and scary.

Until I found out about Ubuntu. For Ubuntu, you could order a CD, for free. The CD would allow you to run Ubuntu directly from the CD, installing to try it out was optional.

That seemed less scary, so I called their bluff, and ordered a bunch of the CD’s. To my surprise, they actually arrived. No strings attached.

I installed Ubuntu, and I made it my primary operating system for years to come.

Initially, I had it set up as a dual boot with Windows, so I would have an escape hatch.

Later I decided to keep Windows only for playing games. Which also meant I could play around with creating custom Windows installers, with basically everything I thought of as optional removed. Which in my mind increased performance for the games.

As I started playing games less and less, and I got the most important ones to run on Ubuntu^[2], I eventually said goodbye to Windows (and Microsoft) entirely.

It was finicky, but I enjoyed it. Ubuntu served me well for years.

I was a fanboy. I recommended it to everybody, and I gave out the CD’s to whoever would accept them. I reinstalled a part of the computers on campus to run Ubuntu, and I even transitioned by grandfather onto Linux (I was the one doing tech support anyway, so why not.).

When I got my first real job, with the associated first actual income, I started looking around for what to do with all that money.

I remembered my transition from Windows to Ubuntu, and how good it’s been for me. And I got interested in the world of Apple.

What’s not to like? It’s still Unix, but with a wealthy commercial company developing it. This must be the best of both worlds.

So I caved. I got myself a state-of-the-art Mac Mini, running the latest and greatest: Mac OS X, Tiger.

Money well spent. It was great. And I haven’t looked back in a long time. I didn’t even dual boot for this transition!

I’ve owned pretty much every type of Mac over the years. Mac Mini, Mac Pro, MacBook Pro, MacBook Air. All have been good.

But lately.. I’ve started looking around again. I’ve tried a Hackintosh when Apple’s hardware didn’t meet my requirements, but since the M1 the hardware is no longer the problem.

The hardware is pretty great now. Overpriced, but good quality.

The software is becoming more and more of a concern. I feel like macOS is getting noticeably worse with every single update.

For example:

Used to be able to do CMD+first-letter-of-the-primary-button, whenever a dialog popped up, to “click” the button. Now, it doesn’t work most of the time.
Used to be able to press Z, and go to the last file in the current folder in Finder (regardless of the filename). They broke it, so it would only jump to whatever filename started with ‘Z’.
Got this annoying “external monitor” thing in the toolbar now, with no official way to hide it. Permanently fucking purple, as if it demands my immediate attention.
Widgets in the notification center will randomly decide to remove themselves.
Give permission, re-give permission, so many alerts “ARE YOU SURE!?”
And even after you’ve given permission, randomly the app will start complaining that it can’t work any more because of missing permissions, while the permissions are still configured correctly according to the system settings. You then have to remove the permissions, to re-add them.
I can’t have Colemak-DH as my only keyboard layout. Other keyboard layouts are allowed to be the only option, but in the case of Colemak-DH I’m forced to have another one in the list as well.
Which wouldn’t be too bad, if macOS didn’t randomly decide to switch the active keyboard layout. It can even switch mid-sentence, really screwing with my appeared competency as a typist.
It used to be possible to manually set a preference for which Wi-Fi to connect to, give them a priority. Now it just uses whichever one you used last, even if the better option is within range.
External LAN ports were broken for a while. Forcing me to use Wi-Fi even if a (better) wired connection was available.

Sometimes Apple comes back to fix it later, so it feels like they’re skimping out on doing QA. And sometimes I get the impression that people like me simply aren’t their target audience any more. Both of which make me sad.

So… I’ve been looking around.

I don’t need anything bleeding edge, I prefer stability. So something like Debian would be great, and aligns with the vague familiarity I might still have from my Ubuntu days. Or NixOS, which introduces a bit of a learning curve but a very interesting concept that pretty much guarantees that I will have a bootable system no matter.

Sadly, Apple has managed to lock me in a bit. I’m using the M1 MacBook Pro, which isn’t supported very well outside of macOS.

I currently don’t have the budget to get me a new machine. Especially since I know myself, and if I do decide to switch, I need to wow myself. If the system is slow and unresponsive, it’s a bad impression, and not a fair comparison of the day-to-day experience. Which means that using a Raspberry Pi as a desktop computer is probably not going to cut it.

So dual boot would be my best bet, and the most fair of a comparison. That basically leaves only Asahi Linux.

Asahi looks promising, but unfinished. They’ve not managed to reverse engineer all the hardware yet. I can live without Touch ID, and the microphone, but USB-C Display is kind of a must-have for actually using it daily.

So that leaves me… Stuck… Tempted by the Tux, but not quite able to switch at this time.

I’ll keep an eye on it, and maybe someday…

What about you? What are you running? Are you happy with it, or ready to jump ship?

To be fair, it might have been at least partially caused by me. I did tend to mess with settings I didn’t understand, and edit values in the registery just to see what would happen. ↩
The main one I played was “Wolfenstein: Enemy Territory”, which actually supported Linux. For the others Wine was quite impressive. ↩

Default apps: 2025

2025-01-15T00:00:00+00:00

Default apps. Inspired by Hemispheric Views, and catalogued by Robb Knight.

I’m not a fan of trying to stick with the default apps that come with your OS. Your device should be personalised, optimised. Use apps that work best, for you. Customise apps, create your own automations, make it your own. It’s personal computing.

Bonus points if other people struggle using your device, as it’s sooo you.

That being said, let’s give it a shot.

📨 Mail Client: Apple Mail (I hate it, it’s buggy, and switch clients every couple of months)
📮 Mail Server: iCloud (only because I’m already paying for storage anyway)
📝 Notes: Obsidian
✅ To-Do: Things3
📷 Photo Shooting: iPhone 13 mini
🎨 Photo Management: Photos
📆 Calendar: Fantastical
📁 Cloud File Storage: iCloud
📖 RSS: NetNewsWire
🚀 Launcher: Alfred
🙍🏻‍♂️ Contacts: Apple Contacts
🌐 Browser: Firefox (Firefox Focus on iOS)
💬 Chat: iMessage, WhatsApp, Signal
🔖 Bookmarks: Firefox
📑 Read It Later: Instapaper, but also Pocket. I should probably pick one and merge, it’s a bit of a mess now.
📜 Word Processing: Pages, unless iA Writer counts
📈 Spreadsheets: Numbers
📊 Presentations: Keynote
🛒 Shopping Lists: Pen & Paper
🍴 Meal Planning: Numbers
💰 Budgeting and Personal Finance: None 🚫
📰 News: None 🚫
🎵 Music: Brain.fm
🎤 Podcasts: Overcast
🔐 Password Management: Apple Passwords
🌤️ Weather: Apple Weather
🔎 Search: DuckDuckGo
🧭 Maps: Apple Maps
🧑‍💻 Code Editor: VSCodium
✈️ VPN: None 🚫

Blog Questions Challenge

2025-01-14T00:00:00+00:00

Apparently this was started by Brandon, made a bit more generic by Kev, but I saw it first in a post by Mijndert. A blog questions challenge.

Truth be told, it’s not much of a challenge, more a couple of questions like an a-sync interview. But I’m always fascinated by the why behind things, so it’s fun nonetheless.

Why did you start blogging in the first place?

I’ve always enjoyed tinkering with web stuff. My first outlet was forums, as I was young and didn’t know content management systems were a thing^[1]. I even managed to get something running on my own computer and dealt with port forwarding to make it public^[2]. I posted things there from time to time, and even got some friends and strangers to join in too.

True blogging started later. When I also set up a domain name, and got a proper host. On my very own website.

My main drive has been that I enjoy having my own little piece of the internet. Sometimes I would feel the need to share, and where better to do that than on my own blog/website.

What platform are you using to manage your blog and why did you choose it?

Currently, I’m using Zola. I picked it primarily because I just couldn’t get used to the syntax for the previous site generator I had. Plus, it’s written in Rust, which is a meme.

All the (techy) details can be found in the colophon.

Have you blogged on other platforms before?

Yes, many. I started with several forum software packages, mainly phpBB stuck for a while. Then it was mostly WordPress, on several different websites. Later I transitioned to static website generators, Jekyll, Hexo, Hugo, and now Zola.

How do you write your posts? For example, in a local editing tool, or in a panel/dashboard that’s part of your blog?

Never really trusted the dashboard, and currently I don’t even have one.

I tend to write in iA Writer, or maybe Obsidian. Then, when it’s ready for a preview, I’ll move it into VSCodium to be part of the website, and run the local server to check if it all works and do some proofreading.

When do you feel most inspired to write?

Often while reading, especially personal websites of others.

For example, this post is because I read Mijndert’s post, which led me down the rabbit hole of others writing for this “challenge”. So it found its way into my to-do list.

Or when I feel like I achieved something. Like a lessons learned kind of thing.

Rarely I actually document stuff beforehand, because I had planned to blog about it later.

Do you publish immediately after writing, or do you let it simmer a bit as a draft?

As soon as possible after writing, since now I’m still excited about it. The longer I would let it wait, the bigger chance of it never getting published at all.

That being said, sometimes I do hold off on publishing for a day or so, just so I can check it once more after sleeping on it.

What’s your favourite post on your blog?

This is a new blog. Not much on here yet, other than a hello world. So none, for now.

Any future plans for your blog? Maybe a redesign, a move to another platform, or adding a new feature?

A couple of things:

Adding related posts
Adding some way to subscribe
Migrating (and redirecting) my previous website to this one, maybe even translating some of it
Figuring out what to do with analytics (for vanity’s sake only)

Probably more as time goes on. A virtual home is similar to a physical home in the sense that it’s never finished, always something to maintain or improve.

I’m not sure whether they even existed back in the day, but given the fact that forums existed, surely CMS’s must also have existed. ↩
No security, not even a domain name. You would have to know my IP address to find it, and if you did, you would be happy to know that I probably would not even have had a basic firewall in place. ↩

Hello, World!

2025-01-08T00:00:00+00:00

Tadaaaa! 😄

Here we are, again. Another version of my personal home on the internet. In English this time. Or at least primarily, I haven’t fully decided yet. On a new domain name, because that made sense to me given the English context.

The previous website is still online, but I might move the content and redirect some stuff at some point.

In this case I chose Zola, because Rust FTW. With the Tabi theme, which instantly convinced me with “optional JavaScript”, and “perfect Lighthouse score”.

I was was very impressed with how easily I could get everything online Tabi’s starter template on GitHub, and hosting it using Cloudflare Pages.

Sadly, Cloudflare Pages did not come with the benefit of analytics I was hoping for. And it did come with the downside of being relatively slow (page load time was over 500ms!).

So I’ve since switched it back to the trusted S3 with CloudFront hosting. It’s not free like Cloudflare, but at the estimated cost of <€1 per month, it doesn’t make much of a difference.

More (techy) details in the colophon, and I’ll try maintaining a changelog as well.

Is zo dat zo, Marktplaats?

2022-10-18T00:00:00+00:00

Vandaag viel me iets nieuws op bij marktplaats. Ze willen eco-credits scoren door aan te geven dat ik goed bezig ben als ik tweedehands spulletjes koop.

Tot op een bepaald niveau kan ik daar wel in mee gaan. Het komt logisch over. Tweedehands is waarschijnlijk beter voor het milieu dan nieuw. Helemaal niets kopen zou dan waarschijnlijk zelfs nog iets beter zijn.

Prima om je imago op te krikken, en tegelijkertijd je gebruikers een positief gevoel te geven dat zij goed bezig zijn.

Maar wat ze dan vervolgens doen is het concreet maken met een voorbeeld.

Dat staat gelijk aan van Amsterdam naar Breda rijden met een benzineauto.

Zo’n typisch ding wat je meestal voor waar aanneemt, want tja 🤷‍♂️ weet jij veel.

Maar het triggerde mij. Ik heb wel eens een jerrycan benzine vastgehouden, en dat herinner ik me niet als zijnde super zwaar. Gevoelsmatig kost een tripje Amsterdam geen kwart tank benzine, en zo ver woon ik niet van Breda. Dus 26.9kg CO2 klinkt als veel.

Daarnaast heb ik een gezond wantrouwen naar marketing van corporates. Dus ik heb het nagerekend.

De feiten:

Benzine weegt 0.755 kilogram per liter (volgens Wikipedia)
Een benzine auto rijd gemiddeld 15 kilometer met 1 liter benzine (volgens autoweek)
De route “Amsterdam” naar “Breda” is 106 kilometer (volgens Google Maps)
De verbranding van een liter benzine veroorzaakt 2269 gram CO2 (volgens ANWB)

Op basis van die feiten kun je dus zeggen dat voor die trip van 106 kilometer ongeveer 7 liter benzine nodig is.

$$\Huge 106 \small\text{ Kilometer } \Huge\div 15 \small\text{ Kilometer per liter } \Huge\approx 7.06 \small\text{ Liter benzine } $$

Die 7 liter benzine zijn verantwoordelijk voor zo’n 16 kg CO2.

$$\Huge 7.06 \small\text{ Liter benzine } \Huge\times 2.269 \small\text{ CO2 per liter } \Huge\approx 16.034\small\text{ CO2 } $$

Ik heb nooit scheikunde gestudeerd, dus hoe iets van in totaal 5.3kg verantwoordelijk is voor 16 kg kan ik niet helemaal volgen, maar dat is in dit geval niet waar het over gaat.

Ik kan Marktplaats óók niet volgen. 16 is iets heel anders dan 26.9. Dat is een verschil van bijna 70%.

Het verschil is significant, maar niet groot genoeg dat ze een retourtje bedoeld kunnen hebben.

Klopt mijn wiskunde dan niet? Kloppen mijn bronnen niet (ik heb er meerdere gecheckt, zeggen allemaal iets soortgelijks)? Of klopt marktplaats niet? 🤔

CEO Peter

2022-01-27T00:00:00+00:00

Op LinkedIn loopt momenteel een campagne. Vrouwen die hun naam aanpassen naar Peter, omdat zij vinden dat vrouwen sterk ondervertegenwoordigd zijn als CEO.

Volgens de cijfers van de campagne hebben ‘slechts’ 14% van de 100 grootste bedrijven van Nederland een vrouwelijke CEO. De actie pleit voor meer vrouwelijke CEO’s, met allerlei prima argumenten wat betreft de voordelen. De organisatie heeft de ambitie om van 14% naar 50% te gaan. Netjes in balans.

Los van het feit dat een CEO iets meer kwalificaties nodig heeft dan man/vrouw, of toevallig Peter heten.

50/50, klinkt op zich niet onredelijk. Volgens CBS hebben we zo’n 6.564.000 mannen, en 6.549.000 vrouwen in Nederland. De verdeling mensen is gelijk, dus zou aantal CEO’s ook gelijk moeten zijn.. Toch?

Op zich wel interessant om eens naar de cijfers te kijken. Ik heb wat cijfers opgezocht bij het CBS, Q2 2021 was het meest recente wat ze hadden.

Als we er vanuit gaan dat CEO voor één van de 100 grootste bedrijven van Nederland een voltijd functie is, en dat je toch minstens wel iets van ervaring nodig hebt kun je de cijfers gebruiken van voltijd werkenden, tussen de leeftijd 34 en 65.

	Man	Vrouw
34 - 45. Werkend. Voltijd.	766.000	208.000
45 - 55. Werkend. Voltijd.	881.000	265.000
55 - 65. Werkend. Voltijd.	708.000	159.000
Totaal	2.355.000	632.000

Dan komt het erop neer dat er 632.000 voltijd werkende vrouwen, en 2.355.000 voltijd werkende mannen zijn. Dat is al een heel andere balans dan de 50/50.

Op basis van de hoeveelheid voltijd werkende personen komt het er dan op neer dat 0.0037% van de werkende mannen CEO is, en 0.0022% van de werkende vrouwen.

	Man	Vrouw
34 - 45. Werkend. Voltijd. - Waarvan CEO	0.0112%	0.0067%
45 - 55. Werkend. Voltijd. - Waarvan CEO	0.0098%	0.0053%
55 - 65. Werkend. Voltijd. - Waarvan CEO	0.0121%	0.0088%
Totaal CEO’s	0.0037%	0.0022%

Genormaliseerd is het dus ongeveer 62,7% tegenover 37,3%. Wat dat betreft zijn we niet zo ver verwijderd van een gelijke balans.

Als de organisatie hun ambitie van 50% vrouwelijke CEO’s behaalt, dan zou 0.0021% van de werkende mannen CEO zijn. Dat lijkt veel op het aandeel vrouwelijke CEO van momenteel.. Maar als je die lijn doortrekt zou 50% vrouwelijke CEO’s betekenen dat 0.0079% van de voltijd werkende vrouwen CEO is.

	Man	Vrouw
34 - 45. Werkend. Voltijd. - Waarvan CEO	0.0065%	0.0240%
45 - 55. Werkend. Voltijd. - Waarvan CEO	0.0057%	0.0189%
55 - 65. Werkend. Voltijd. - Waarvan CEO	0.0071%	0.0314%
Totaal CEO’s	0.0021%	0.0079%

Genormaliseerd: 21% tegen 79%. Om dus echt die balans te vinden komt nog wat nuance bij kijken. 😉

Maar die balans komt vast goed. Volgens de organisatie bestaat namelijk reeds 28% van de subtop uit vrouwen.

	Man	Vrouw
34 - 45. Werkend. Voltijd. - In subtop	0.0094%	0.0135%
45 - 55. Werkend. Voltijd. - In subtop	0.0082%	0.0106%
55 - 65. Werkend. Voltijd. - In subtop	0.0102%	0.0176%
Totaal	0.0031%	0.0044%

Komt neer op 58.7% tegen 41.3%, in het voordeel van de vrouwen. Klein beetje middelen tussen de subtop en CEO, en dan zijn we er al qua balans. 🤓

Boring.. Taxi? Metro?

2022-01-08T00:00:00+00:00

Elon Musk staat erom bekend geniaal te zijn, en in het geval van PayPal, SpaceX, en Tesla wil ik dat vaak geloven.. Maar The Boring Company kan ik niet volgen.

De visie/missie is op zich prima. Er is veel verkeer, files zijn niet fijn, en proberen dat te verhelpen met tunnels.

The mission: solve traffic, enable rapid point-to-point transportation and transform cities

Mijn probleem zit vooral in hoe.

Recent in het nieuws dat The Boring Company hun eerste “loop” hebben geopend: LAS VEGAS CONVENTION CENTER (LVCC) LOOP.

Mijns inziens ziet dat eruit als.. Een ondergrondse taxi dienst met standplaats voor 6 taxi’s? Wellicht dat er in de tunnels nog een aantal extra Tesla’s verstopt zitten, maar dan nog denk ik dat de totale capaciteit best beperkt is.

Kijkende naar hun missie vraag ik me af in hoeverre ze daadwerkelijk traffic problemen oplossen hiermee. Een stuk of 6 (of 15?) auto’s van de weg halen, los je daarmee de files op?

Als je de Amerikaanse auto obsessie (en Tesla sluikreclame) loslaat, is dan die tunnel gebruiken voor een metro niet een beter idee voor je eigen doelstelling? In een metro passen significant meer mensen (of goederen), dus je haalt meer auto’s van de weg..

Twitter geautomatiseerd opruimen

2021-12-15T00:00:00+00:00

Sinds het moment dat ik afscheid heb genomen van Facebook in 2017 twijfel ik over mijn Twitter account. Aan de ene kant is Twitter minder vaak in het nieuws met gigantische privacy overtredingen, maar aan de andere kant is het nog steeds een tech gigant met een platform gestuurd door algoritmes en gefinancieerd door advertenties.

De algoritmes heb ik bij Twitter minder last van. Ik gebruik al jaren Tweetbot, daarmee krijg ik de timeline in chronologische volgorde, en heb ik de nodige filters om ervoor te zorgen dat ik zaken die mij niet interesseren minder binnen te krijgen. Bevalt prima.

Hetgeen wat ik niet fijn vind is dat je van alles erop kunt zetten, en dat blijft permanent bestaan. Zonder mogelijkheid tot editten, en je eigen timeline opruimen word je niet makkelijk gemaakt. Het archief wat hier ontstaat heeft mijns inziens weinig meerwaarde. De context van de tijd gaat verloren, en het is niet echt diepgaande informatie die als naslag werk kan dienen (nee, ook “threads” niet, dat moet je gewoon op je blog doen).

Tijd dus om Twitter te temmen. Ik gebruik daarvoor nu Semiphemeral. Deze tool kan volledig automatisch je Twitter timeline opruimen. Op basis van een wat simpele settings, en eventueel lijstje met tweets die je handmatig kunt selecteren als een filter voor tweets die je wél wil bewaren. Volledig open source, en eventueel ook zelf te hosten.

Hoewel ik een voorstander ben van transparantie, en begrijp dat hierdoor ook conversaties die ik met anderen heb gehad hun context zullen verliezen (omdat mijn tweets dan weg zijn uit de discussie, kan er een raar gesprek overblijven), is dat een consequentie die ik acceptabel vind. Twitter in combinatie met Semiphemeral is wat dat betreft beter vergelijkbaar is met de echte wereld.. Het was een goed gesprek, je had erbij moeten zijn.

Social media is leuk, maar je moet het onder controle blijven houden. Wat dat betreft houd NielsGouman.nl mijn voorkeur. Open web, waar ik zelf de volledige controle over heb.

Welke Gitlab boards ik gebruik als productmanager

2021-06-26T00:00:00+00:00

Product management in mijn werk doe ik voornamelijk via Gitlab. Op basis van wat boards, en een flow, die ik zelf heb bedacht. Grotendeels agile/scrum, met wat lessen uit mijn GTD verleden. Volledig transparant voor het gehele team.

In principe gebruik ik 3 losse boards om het overzichtelijk te houden, maar het is één overkoepelend proces wat ik eventueel ook op 1 enkel kanban board zou kunnen plaatsen (maar dan moet je zoveel scrollen). Het geheel maakt vooral gebruik van scoped labels, om ervoor te zorgen dat een issue zicht altijd maar in één stap binnen het proces kan bevinden.

Issues zijn als zaadjes die je plant, en water geeft zodat ze groeien. Stapje voor stapje komen de issues verder in het proces. Met als doel dat je uiteindelijk een mooi product ontwikkelt.

Te beginnen met het board wat ik Backlog refinement heb genoemd. Het doel van dit board is om overzicht te hebben in alle issues, en in welke fase deze zich momenteel bevinden. Per issue kan ik zien of het verder uitgewerkt moet worden, besproken moet worden met stakeholders, een plan voor gemaakt moet worden met de developers, of klaar is om ingepland te worden in een sprint.

Status: Draft

Een issue begint als draft. Soortgelijk als de GTD inbox. Soms moet je even snel iets noteren zodat je het niet vergeet, maar deze issues zijn nog verre van bruikbaar. Vaak alleen een titel, maar nog geen details. Veel te beknopt om überhaupt met het team te kunnen bespreken. Dit is dus de bak met issues die ik verder uit moet werken.

Priority: Someday/Maybe

Aangezien we nog niet live zijn (enkel aan het testen met een aantal beta gebruikers) kan ik met hele simpele prioriteit stelling uit de voeten. Prioriteit is daarom vooral iets om de volgordelijkheid aan te geven van welke functionaliteiten ik binnen het product eerst wil ontsluiten. Aangezien we het dan hebben over honderden punten die gebouwd moeten worden, wilde ik een manier om hier in te filteren. Hiervoor heb ik een lesje vanuit GTD geimplementeerd. Alles wat voorlopig nog niet aan de beurt is blijft als Someday/Maybe staan, en dat review ik regelmatig.

Priority: Next

Next is de volgende stap. Dit zijn de functionaliteiten die binnenkort aan de beurt zijn om gebouwd te worden. De eerstvolgende zaken die uitgewerkt, en besproken moeten worden.

Status: To be validated

Hier rusten alle issues die uitgewerkt zijn. Op het moment dat iets uitgewerkt is, en ik denk dat het goed is, moet het besproken worden. Besproken met de stakeholders, en met het team.

Status: Approved Business

Allereerst de discussie met de stakeholders. Zij moeten tenslotte ook aftekenen op de ontwikkelkosten. Op het moment dat ik een meeting heb met belanghebbenden, dan kan ik alle issues uit de vorige stap bespreken. Alles waar we het over eens zijn, en goedgekeurd word komt in deze bak terecht. Nog niet akkoord? Dan gaat het een stapje terug in het proces.

Deze punten zijn enkel inhoudelijk door de business goedgekeurd. Over de timing hebben we het nog niet, daar is de sprint planning voor.

Status: Approved Tech

Dan volgt de discussie met het tech team. Is dit überhaupt wel te bouwen? Is alles duidelijk? Hebben we nog eventuele afhankelijkheden? Hier komt vaak ook naar voren of het uitgewerkte issue misschien niet beter meerdere issues (of zelfs een epic) had moeten zijn.

Ook hier zou het kunnen dat het issue terug gaat in het proces. Bijvoorbeeld omdat er technische beperkingen zijn, en de oplossing zoals omschreven niet kan. Of juist dat er meer mogelijk is dan gedacht, en we het uitgebreider aan kunnen pakken. Dan moeten we het dus opnieuw aanscherpen in de uitwerking, en nogmaals met de business kant bespreken om te checken of we nog in de juiste richting zitten.

Status: Weigh in

Alles helder, iedereen akkoord. Maar hoeveel werk is het dan eigenlijk? Deze lijst zijn alle punten waar we over moeten pokeren. Wij werken volledig remote, dus voor ons geen kaartjes, maar een Zoom call en een online tool. Belangrijk hier is dat ieder uit het team de ruimte krijgt om zijn eigen inschatting te geven. Om ervoor te zorgen dat het niet op beloftes lijkt (en het zelfvertrouwen van het team te vergroten) gebruiken wij 3-point estimates. Voor elk issue, geeft elk teamlid, 3 punt waarderingen. Positief, realistisch, en negatief. Uiteindelijk pak ik het gemiddelde van iedereen, en dat is het aantal punten wat ik als weight in Gitlab invoer.

Status: Ready to Build

Nadat weight is ingevuld weten we (ongeveer) hoeveel werk het is. Dan zijn issues klaar om ingepland te worden. Dit is de verzamelbak waar alles blijft staan totdat het ingepland is.

Planning

Epic boards gebruik ik zelden. Epics worden automatisch in de roadmap correct weergegeven zodra de issues ingepland staan in een sprint.

Voor de planning gebruik ik een board wat vooral alle sprints laat zien, zodat ik issues snel naar de juiste sprint kan slepen om zaken in te plannen.

Status: Ready to Build

Dit board begint in principe met de laatste stap van het vorige board. Daar waren we tot het punt gekomen dat de issues klaar waren om in te plannen, dus de verzamelpak met planbare punten is waar we hier beginnen. In dit board sleep ik deze issues naar de gewenste milestone.

Milestone: x

Vervolgens heb ik een lijst met alle aankomende milestones (sprints). Dit onderdeel van het board vereist wat onderhoud. Bij aanvang van een nieuwe sprint zorg ik ervoor dat ik oude milestones uit dit board verwijder, en nieuwe toevoeg. Doordat deze allemaal naast elkaar staan kan ik in no time issues inplannen, en eventueel besluiten om issues tussen sprints te verplaatsen.

Development

Tot slot het board waar de dagelijkse gang van zaken te volgen is. Dit board heeft een filter Milestone = %#started, hierdoor toont het alleen issues uit de actieve milestone (sprint). Dit is het board waar we dagelijks naar kijken in de standup.

To Do

De verzamelbak van issues welke zijn ingepland voor de huidige sprint, maar waar tot nu toe nog niets mee gedaan is. Zodra een teamlid klaar is met zijn huidige taak zal hij één van deze issues oppakken. Op dat moment zal hij zichzelf assignen, en het issue verslepen naar de volgende kolom.

In theorie kun je deze issues in een volgorde zetten, maar dat is een niveau micro managen waar ik niet aan wil beginnen. De teamleden bepalen zelf wie aan welk issue werkt, en welk issue zij als eerstvolgende oppakken. Als productmanager is het voor mij genoeg om te weten dat het in principe deze sprint klaar is.

Doing

Alle issues waar op dit moment actief aan gewerkt wordt door de teamleden. In principe hanteren wij de regel dat iedereen slechts aan één ding tegelijk werkt, en dit afmaakt voordat iets nieuws opgepakt mag worden. Meestal is dit hierdoor de kortste lijst.

Code Review

De code voor issue wordt ontwikkeld in een aparte eigen branch. Vanaf het moment dat de eerste letter code is geschreven, en de eerste commit is gedaan, wordt een draft merge request geopend. Zodat het hele team ten alle tijde kunnen zien wat iedereen aan het bouwen is, en geautomatiseerde tests continue kunnen lopen.

Op het moment dat alle benodigde code geschreven is, aan alle acceptatie criteria is voldaan, en (unit) tests zijn toegevoegd.. Dan gaat het issue door naar de code review. Dit is het moment dat de merge request van status draft wordt afgehaald, en dat de andere teamleden actief wordt gevraagd om kritisch naar de code te kijken. Om het voor de teamleden te versimpelen hebben we hiervoor ook sonarcloud geimplementeerd, zodat code review deels geautomatiseerd is en teamleden zich kunnen focussen op de diepgaandere review.

QA

Nadat de developers het eens zijn over de opgeleverde code is het tijd dat testers zich er mee gaan bemoeien. In de quality assurance fase wordt de oplossing uitvoerig gecheckt. De testers controleren of de oplossing daadwerkelijk aan alle acceptatie criteria voldoet, testen of er door de implementatie niet toevallig iets anders stuk is gegaan, en proberen het product stuk te maken door de oplossing op onverwachtte manieren te gebruiken.

Goed of niet goed? De tester voegt altijd haar bevindingen toe aan het issue.

Mochten er punten boven water komen waardoor de kwaliteit in twijfel kan worden getrokken, gaat het issue terug in het proces. Was alles perfect, dan word het issue nu gesloten.

Vervang Dropbox (of Stack)

2020-11-12T00:00:00+00:00

Het synchroniseren van mappen over verschillende devices is best handig. Zo kun je altijd bij je bestanden, inclusief de laatste wijzigingen, ongeacht welk apparaat je op dit moment gebruikt.

Helaas zitten er wat problemen aan de meeste diensten die je hiervoor kunt gebruiken:

Amerikaanse providers zoals Dropbox staan er niet echt om bekend dat ze anoniem en veilig met jouw documenten omgaan
De meeste leveranciers zijn best prijzig, paar euro per maand voor beperkte opslag, tot een paar tientjes per maand voor meer bruikbare opslag.
Langsaam, omdat alles altijd via het internet loopt (zelfs voor apparaten die op hetzelfde WiFi verbonden zijn)

Lang geleden was ik al overgestapt van Dropbox naar Stack. Om in ieder geval 1 of 2 van die punten af te vangen. Maar aangezien die nu stoppen met de gratis accounts, en de nodige problemen hadden om de data veilig te houden, ben ik me weer eens gaan heroriënteren.

Ik heb the best of all worlds gevonden in de vorm van Resilio Sync.

Deze dienst is gratis, kan over je eigen netwerk werken, en de enige limiet in opslagruimte is je eigen laptop.

Premium versie kun je ook dingen met selective sync. Dat heb je in principe niet nodig, want je kunt ook gewoon meerdere mapjes maken.

Enige nadeel van deze vervanger is dat je wel meerdere devices tegelijk aan moet hebben staan om te kunnen syncen. Dit heb ik afgevangen door het ook gewoon op mijn NAS te installeren, die staat toch altijd aan.

Hello World!

2020-09-29T00:00:00+00:00

Hoppaaaa! 😄

Alles lijkt te werken. Weer nieuw leven ingeblazen in mijn persoonlijke website.

Van de vorige versie was ik de content repository kwijt, en kon enkel nog de repositories vinden van de submodules.

Dus maar weer eens ff opnieuw begonnen. En gelijk van de mogelijkheid gebruik gemaakt om met wat nieuwe tools te spelen.

Tech stack deze keer:

Bitbucket, met CI/CD pipeline voor deploy
Amazon S3
Amazon Route 53
Amazon CloudFront
Hugo, met cactus theme

Verder is er nog steeds qua intentie geen enkele vorm van een plan voor de website. Wilde vooral een plek die van mezelf is. Van mij, door mij, over mij. Welke kant dat op termijn op gaat? Who knows. We zullen het zien, ooit.

Dus voor nu: Once again. Hello World.

Omdenken met een eRadiator

2017-05-30T00:00:00+00:00

Briljant vind ik het. Kijken naar iets wat ergens op een plek “over” is, of zelfs een probleem, en dat dan beschikbaar maken op een plek waar er vraag naar is.

Of je het nou cradle to cradle noemt, circulair, omdenken, of tijdens 7 days of inspiration noemden we het “sociale overwaarde”. Het principe kan ik van genieten.

Zo ook bij Nerdalize.

Het idee is vrij simpel. Ons leven gebeurt steeds meer in de cloud. Of het nou is voor de opslag van onze backups, het hosten van onze websites, de social media die we gebruiken, of zelfs het wetenschappelijke onderzoek wat er word gedaan. Allemaal in de cloud.

Die hele cloud is eigenlijk gewoon een verzameling servers in data centers. En die servers worden warm als ze gebruikt worden. Net zoals onze laptops warm worden als ze druk bezig zijn.

Dat is een probleem voor de datacenters. Want in die datacenters zijn heel veel van zulke servers. Die allemaal warm worden. En als een datacenter daar niets aan doet krijg je een vicieuze cirkel van warmte, totdat de servers oververhitten en uitvallen.

Dus die warmte is een probleem, en worden data centers gekoeld. Iets wat bizar veel stroom verbruikt. Naar schatting ongeveer 10% van al het elektriciteitsgebruik in de wereld word gebruikt voor het koelen van al die datacenters.

Zonde natuurlijk, want warmte op zich is geen probleem. Warmte op zich is juist iets wat wij als mensen graag willen, zeker hier in ons koude Nederland.

Maar je moet het zien te verplaatsen. Zodat je diezelfde warmte nuttig kunt gebruiken.

Dat is wat ze bij Nerdalize willen doen.

Ze hebben een speciale behuizing uitgevonden voor die cloud servers. Feitelijk gewoon een moderne radiator. Eneco noemt het de eRadiator.

En die eRadiator plaatsen ze dan bij jou thuis. Zodat de warmte jouw huis verwarmt.

Geen data center gebouwen meer nodig. Geen verspilling van warmte bestrijden terwijl diezelfde warmte op een andere plek juist gewenst is. Win/Win.

Volgens eigen zeggen zou je als particulier €300 tot €500 per jaar kunnen besparen door gebruik te maken van zo’n eRadiator. Bedrijven die gebruik willen maken van de server besparen 30% tot 55% in computing kosten. Nogmaals Win/Win.

Het is een startup, en alles is zoals ik het begreep nog in de test fase, maar interessant is het zeker. Neemt natuurlijk niet weg dat ik nog wel wat vragen heb.

Want wat doe je bijvoorbeeld als het een keer wél warm is, en je de verwarming niet aan wilt zetten? Een probleem wat zichzelf op kan lossen als die eRadiatoren over heel de wereld zijn uitgerold, dan moet je gewoon kunnen bepalen hoe warm jij het thuis wilt hebben, en werkt dat als een soort load balancer voor de servers. Maar tot die tijd? Misschien kunnen ze iets regelen met dynamische prijzen voor die Cloud servers afhankelijk van beschikbare capaciteit.

Wat me ook interessant lijkt is als je het gaat combineren met het uitrollen van glasvezel. Het internet wat zo’n server nodig heeft is een stuk meer dan de gemiddelde particulier thuis heeft. 10 Gb/s bied Nerdalize aan hun klanten. Daar is glasvezel voor nodig, glasvezel ligt (helaas) niet overal. Voor nu is het dan ook een eis om een glasvezel aansluiting te hebben om mee te kunnen doen met het experiment. Maar wat als ze van Nerdalize ook zouden zorgen voor die aansluiting? En dan de particulier daar ook gebruik van laten maken. Fair Use natuurlijk. Particulier verbruikt dusdanig weinig dat die server daar waarschijnlijk nauwelijks iets van merkt. Dan heb je daar nogmaals €60 per maand winst te pakken, bovenop die €500 per jaar. Dat maakt het extra interessant. Investering in duurzaamheid met een ROI van minder dan 5 maanden.

Exit Facebook.

2017-05-08T00:00:00+00:00

Al lange tijd ben ik sceptisch over Facebook.

In het begin vooral omdat ik merkte dat ik er weinig waarde uit haalde. In theorie gebruik je Facebook om contact te onderhouden met vrienden en kennissen. In de praktijk blijkt dat je newsfeed word overgenomen door van alles, behalve die vrienden.

Later werd ik ook steeds huiveriger vanwege de privacy. Het viel mij op dat Facebook eigenlijk de tactiek hanteert dat ze besluiten nemen die 3 stappen te ver gaan, dat daar ophef over ontstaat, en dat ze dan 1 stap terug gaan om mensen tegemoet te komen. Conclusie is dan nog steeds dat jij (en je privacy) genaaid word, ondanks dat ze er sympathiek en naïef over proberen te doen.

Het voelt gewoon niet goed om het product te zijn wat verkocht word, zonder dat je daar zelf echt invloed op hebt.

Maarja. Je Facebook verwijderen, dat doe je toch zomaar niet?

Tegenwoordig lijkt het de norm dat je in contact moet blijven met iedereen die je kent.

Maar waarom? Waarom zou ik willen weten wat de hoogtepunten zijn in iemands leven als ik verder eigenlijk geen contact heb met die persoon?

Best leuk om bij te praten als je iemand na lange tijd toevallig een keer tegenkomt.. Maar echt op de hoogte blijven van ontwikkelingen in iemands leven? Nee, voor mij hoeft het niet.

Redenen

Dus ik ben het voor mezelf eens op een rijtje gaan zetten..

Ik merk dat ik vooral contact heb met mensen via iMessage en WhatsApp.
Als ik iemand wil spreken, of iets wil delen, gebruik ik wederom iMessage of WhatsApp.
Of als ik iets me af wil schrijven dan heb ik deze blog
Ik ben niet nieuwsgierig genoeg om mensen te gaan stalken via Facebook.
Ik heb heel wat aan te merken op het algoritme wat mijn Facebook newsfeed bepaalt. Zie zelden iets interessants. Meer ongewenste reclame dan levensgebeurtenissen van mensen waarmee ik bevriend ben. Een vriendin die ik al zeker 15 jaar ken is nu bijvoorbeeld voor een half jaar aan de andere kant van de wereld aan het backpacken, Facebook heeft me daar niets over laten weten.
Ik ben enorm huiverig voor de invloed die Facebook (en de bijbehorende algoritmes) hebben op mijn gedachten en emoties. Super creepy om over na te denken, maar ik ben er van overtuigd dat die algoritmes meer invloed hebben op bijvoorbeeld wat mensen gaan stemmen dan dat de tv debatten of politieke campagnes hebben.
Ik geen journaal, maar denk ook wel dat het beter is om ongeïnformeerd te zijn dan verkeerd geïnformeerd (weer terugkomend op die algoritmes)
Ugh.. De “games”.

Oh en ik ben natuurlijk ook gewoon een piraat. 🏴‍☠️

Of dan toch niet?

Maar. Laten we zo’n beslissing wel eerlijk houden. Heeft niet alleen invloed op mij, maar ook op mijn omgeving. En misschien zijn er ook wel zaken die ik voor het gemak vergeet die wel degelijk waardevol zijn.

Dus ik heb rondgevraagd over wat de meerwaarde is van Facebook. Ironisch genoeg vroeg ik dat zowel op Facebook als 1-op-1.

Ik heb drie goede argumenten gehoord om Facebook toch maar niet te verwijderen.

Om te beginnen zijn er natuurlijk anderen die wél op de hoogte willen blijven van de gebeurtenissen in het leven van iemand waar ze weinig tot geen contact mee hebben. Er zijn dus mensen die mij als Facebook vriend willen houden, zodat ze af en toe een teken van leven hebben.

Ook als ik er zelf niets op zet kunnen ze dan in ieder geval iets zien als ik getagd word of iets dergelijks.

Op zich snap ik het punt, maar dat weegt niet op tegen mijn privacy. Als ze contact met mij willen kunnen ze mij spreken. Of als ze wat meer low-profile willen volgen wat mij bezig houd dan heb ik deze blog.

Een tweede was eigenlijk hetzelfde als mijn advies over email. Je moet het managen, anders verlies je de controle.

Als je Facebook feed vol rotzooi zit, dan moet je beter managen wat wel en niet in je feed mag. Je geeft toch ook niet je e-mailadres aan alle websites en dan klagen dat je veel spam ontvangt.

Beetje close to home wel. Ik als lifehacker zou beter moeten weten. Tot ik er wat beter over na ging denken.

De vergelijking gaat niet op. Bij email betaal je om een postvak te hebben waar je email kunt ontvangen. De provider heeft er geen enkel belang bij om te bepalen welke mails jij ontvangt. Jij bent zelf de klant.

Bij Facebook is het andersom. Daar ben jij niet de klant, maar juist het product. Het verdienmodel is precies andersom. De adverteerder betaalt om in jouw newsfeed te komen, ook als jij daar niet op zit te wachten en je daar nooit voor hebt aangemeld.

E-mail is wat dat betreft een stuk simpeler. Als ik mij ergens voor heb aangemeld, dan ontvang ik dat. Als ik mij niet heb aangemeld, dan ontvang ik het niet. Met de spam filters van tegenwoordig is er verder eigenlijk geen middenweg.

Bij Facebook zijn er constant dingen waar ik mij nooit voor heb aangemeld die ik wel ontvang, en ook genoeg dingen waar ik mij wél voor heb aangemeld die ik nooit zie.

Op zich zijn er wel filter opties, maar die werken altijd pas achteraf (en meestal eenmalig). Nadat ik ongevraagde spam krijg op Facebook kan ik aangeven dat ik deze specifieke spam niet meer wil zien. Daarbij kun je geen categorie of thema’s of iets dergelijks aangeven. Elke keer kun je opnieuw beginnen. Druppels op een gloeiende plaat.

Eerlijk is eerlijk het probleem hier is vooral de algemene newsfeed.

Wat dat betreft heb ik dan ook een tijd geprobeerd om Facebook alleen te gebruiken met behulp van lijsten die je kunt aanmaken. Gewoon een aantal vrienden in een lijst zetten, en alleen die lijst checken.

Helaas waren daar twee problemen mee.

Aan de ene kant is het dan zo dat je ook alleen van die geselecteerde vrienden dingen te zien krijgt. Niets van al je andere vrienden, en niets van de pagina’s die je volgt.

En aan de andere kant merkte ik dat Facebook het gebruik op die manier wil ontmoedigen. Zo werken de lijsten regelmatig niet, en worden ze steeds verder weggestopt. Logisch ook, gezien het verdienmodel..

Tot slot was er het argument dat je waarschijnlijk uitnodigingen zou missen als je je Facebook verwijdert.

Stel iemand viert zijn verjaardag. Dan is het vaak zo dat ze daarvoor een Facebook evenement aanmaken, en via die weg mensen uitnodigen. Best kans dat je zo’n uitnodiging mist als je geen Facebook meer hebt.

In dit geval is dat voor mij niet zo’n probleem, omdat het er alleen om gaat dat ik mijn Facebook wil verwijderen. Mijn vriendin houd haar Facebook wel, en dus zal het waarschijnlijk zo zijn dat zij dan in ieder geval de uitnodiging ontvangt en ik via die weg alsnog op de hoogte ben.

Het pad er naartoe

Mijn conclusie is dus nog steeds dat mijn Facebook weg kan.

Het grappige is wel dat het er eigenlijk al lange tijd aan zat te komen.

Zo heb ik bijvoorbeeld al zeker een jaar geen Facebook app meer op mijn iPhone. Heb ik heel lang mijn Facebook newsfeed geblokkeerd met een plugin in mijn browser.

Nu tijd voor het echte werk.

Voorbereiding

Voordat je Facebook verwijdert wil je eigenlijk nog twee dingen doen.

Check bijvoorbeeld de plekken waar je inlogt met Facebook. Misschien dat er dingen tussen zitten waar je eerst moet zorgen dat je op een andere manier kunt inloggen, of waar je heel je account moet overzetten.

Daarnaast kun je een backup maken van alles wat jij nu op Facebook hebt staan. Dan heb je in ieder geval alle foto’s die nu online staan ook zelf weer in bezit.

Sowieso interessant ook als je Facebook niet gaat verwijderen. Kun je gelijk eens zien wat ze allemaal van je weten. Best een eye opener.

Doe het

Tot slot het daadwerkelijk verwijderen. Best interessant hoe ze daar bij Facebook mee omgaan. Als je gaat zoeken in je account settings zul je zien dat je alleen kunt aanvragen om je account te laten verwijderen na je dood. Zolang je niet (aantoonbaar) dood bent kun je je account in principe alleen deactiveren.

Allemaal onder het excuus van dat het dan voor jou makkelijk is om weer terug te komen natuurlijk, mocht je dat willen.

Maar deactiveren is niet wat ik wil. Dan bewaren ze nog steeds al je gegevens, en verkopen die nog steeds door aan adverteerders voor retargetting campagnes. Je blijft een product wat verkocht word, zelfs als je denkt je account weg te hebben gedaan. Moreel discutabele praktijken.

Na meer zoeken dan ik durf toe te geven blijkt dat je ook je account echt kunt verwijderen.

Schijnt dat het dan nog steeds 90 dagen duurt voordat je gegevens echt weg zijn. Volgens eigen zeggen komt dat door verschillende back-up systemen, al zou het ook goed kunnen dat het juridische redenen heeft.

TL;DR

Sudoku Solvert

2017-04-25T00:00:00+00:00

Het begon met een zoektocht voor mezelf. Java weer oppakken, eens zien hoe ver ik kom als ik gewoon een project voor mezelf bedenk en er aan begin.

Gewoon beginnen en in het diepe springen is iets wat voor mij eigenlijk altijd goed werkt. Hello World projecten gaan snel vervelen en zijn niet echt motiverend om mee bezig te zijn.

Dus zo bedacht, zo gedaan.

Een sudoku solver zou ik gaan maken. Dat klonkt wel als iets waar aardig wat elementen in zouden zitten. En ik hoorde uit mijn omgeving dat er mensen zijn die weken zoet konden zijn met een sudoku solver. Stuk meer uitdaging dus dan een Hello World projectje.

Vrijwel direct wist ik waar het op uit moest komen. Wist ook wel ongeveer welke objecten er moesten zijn. De principes ben ik niet verleerd. Maar het daadwerkelijk produceren van Java code was wel weer even wennen.

Maar ach.. Kwestie van Eclipse installeren en wat proberen. Er komen vanzelf allerlei suggesties vanuit Eclipse, en rode lijnen onder dingen die niet kunnen.

Gaandeweg wat dingen opzoeken op internet van hoe het allemaal zat met het maken van die UI.

En een paar dagen later was het zo ver. De Sudoku Solvert is af, en werkt.

Niet zo polished als echt werk, maar dat was mijn doel ook niet.

Heb het hele ding op Github gezet. Open Source. Voor iedereen om van af te kijken en mee te spelen. Bugs en suggesties zijn welkom op Github bij de issues.

Tesla is geen autofabrikant

2017-04-11T00:00:00+00:00

Regelmatig lees ik iets over “Tesla is nu meer waard autofabrikant x”.

Waar dan vervolgens natuurlijk aardig wat reacties op komen. Vooral in de richting van “Hoe dan!? Autofabrikant x verkoopt meer auto’s per kwartaal dan Tesla heeft verkocht sinds hun oprichting”.

De grap die maar weinigen zich lijken te beseffen is dat Tesla helemaal niet te vergelijken is met autofabrikant x. Volgens mij is Tesla namelijk nauwelijks een autofabrikant. Ze zijn veel meer dan dat.

Bij Tesla pakken ze het volledige spectrum.

Eerst wekken ze de energie op met zonnepanelen, die energie slaan ze op in batterijen (die toevallig soms ook in een auto gaan), die energie gaan ze vervolgens distribueren via charging stations, en tot slot gebruik je die energie in een elektrische auto, en trainen ze die auto om zichzelf te besturen.

En op elk punt hebben ze een vinger in de pap. Geloof dat ze het verticale integratie noemen.

Eigenlijk zijn ze wat dat betreft meer een energie bedrijf dan een autofabrikant.

Klushack: Gebruik een scanner om dingen altijd perfect op te hangen, zonder te meten

2015-02-18T00:00:00+00:00

Zelf ben ik aardig wat aan het bijleren in de categorie “Klussen” sinds ik samen met mijn vriendin een bouwval heb gekocht.

Één ding wat mij als relatieve amateur regelmatig opvalt: Meten kost heel veel tijd.

Schijnt zelfs een gezegde te zijn:

2x meten 1x zagen anders is het om problemen vragen

Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat je elke keer opnieuw hoeft te meten. Je kunt ook een soort mal maken. Bijvoorbeeld als je weet dat de volgende 200 balken net zo lang moeten zijn.

1x goed uitmeten, en daarna 200x hergebruiken. Zo’n mal werkt stukken sneller.

Om dat een beetje te vertalen naar de wat meer huis-tuin-en-keuken klusser kwam ik het volgende voorbeeld tegen: Scan de dingen die je op wilt hangen.

Leg bijvoorbeeld een stekkerdoos (of de achterkant van een schilderijtje) op je scanner, en laat een kopie maken (zonder te vergroten).

Hoeft niet heel scherp te zijn, als de montage gaatjes maar zichtbaar zijn. Zwart-Wit is ook prima.

Vervolgens kun je de uitgeprinte scan op de muur hangen met plakband of iets dergelijks, en kijken waar het precies moet komen.

Zodra het naar je zin zit kun je gewoon dwars door het papier heen boren en schroeven, en weet je altijd dat je op de juiste plek hebt geschroefd zonder dat je hebt hoeven meten.

OmniFocus 2 met een compactere layout

2014-07-02T00:00:00+00:00

Versie 2 van OmniFocus voor de Mac is inmiddels alweer een tijdje uit. Met een berg nieuwe features, zoals bijvoorbeeld Review en Forecast. Daarnaast is er een geweldige design upgrade.

Maar al sinds de beta van OmniFocus 2 is er veel discussie over de “data dichtheid” van het nieuwe design. Alles nam gewoon teveel ruimte in. Zeker op een wat kleiner scherm, zoals een MacBook Air, heb je hier last van.

Daarom heeft de Omni Group een “hack” uitgebracht. Een verborgen instelling, om de data dichtheid te verbeteren.

Ga naar omnifocus:///change-preference?ContentLayout=compact om over te schakelen naar deze compactere layout.

Of ga naar omnifocus:///change-preference?ContentLayout om de layout weer terug te zetten naar normaal.

Klik op de link, wacht op de melding, en herstart je OmniFocus om het verschil te zien.

Kom makkelijker in slaap, dankzij F.lux

2014-02-24T00:00:00+00:00

Een wekker hebben waar je écht van wakker wordt, en je slaapritme tweaken is leuk, maar dan moet je natuurlijk wel eerst in slaap komen. Heb je ’s avonds vaak moeite om in slaap te komen? Dat zou zomaar eens kunnen komen omdat je (te) laat nog achter je laptop bezig was.

Het schijnt namelijk zo te zijn dat al onze digitale schermpjes helemaal niet zo goed zijn voor onze hormoonhuishouding.

Je lichaam gebruikt het hormoon melatonine om het slaap-waakritme te bepalen. Dit hormoon wordt aangemaakt in de zogenaamde pijnappelklier. En het is die pijnappelklier die last heeft van jouw digitale schermen (en van de Fluoride in je tandpasta).

De pijnappelklier checkt licht van bepaalde receptoren in het netvlies van de ogen. Bij de aanwezigheid van blauwachtig licht (uit zonlicht of uit kunstlicht, televisie of monitor) wordt de productie van melatonine geremd. Neemt de blootstelling aan licht af, dan komt de natuurlijke productie van melatonine weer op gang.

Vooral blauw licht is dus de boosdoener.

De oplossing voor dit probleem: F.lux.

F.lux is een gratis app die de temperatuur van je scherm aanpast, gebaseerd op de zonsondergang van jouw huidige locatie.

Midden op de dag: Net zoveel blauw als altijd (6500K)
Na zonsondergang: ‘Warmer’. Weg blauw, hallo melatonine (2700K)

In het begin klinkt het misschien alsof deze temperatuuraanpassing hinderlijk kan zijn, in de praktijk merk je er niets van (tenzij je kleurgevoelig werk doet..). Dit komt omdat F.lux de temperatuur geleidelijk aanpast, net als de echte zonsondergang.

F.lux is beschikbaar voor: Mac OS X, Windows, Linux, iPhone/iPad (Jailbreak nodig). Android wordt aan gewerkt.

Een wekker waar je écht wakker van wordt

2013-11-25T00:00:00+00:00

De meeste mensen hebben een enorme haat/liefde verhouding met hun wekker, en vooral met de snooze functie. Aan de ene kant wil je graag om een bepaalde tijd wakker gemaakt worden. Of nouja, je wilt eigenlijk vooral om een bepaalde tijd uit bed.

De meeste wekkers halen je uit je slaap, maar maken je vaak niet echt wakker, en ze helpen je al helemaal niet om daadwerkelijk uit bed te komen of in je ritme te raken.

Een (halve) oplossing hiervoor is om bijvoorbeeld een helikopter wekker naast je bed te zetten.

Die wekker blijft af gaan tot je dat helikoptertje weer terug op de wekker hebt geplaatst.

Maar (gebaseerd op het filmpje) dit is nog redelijk makkelijk. Een nog veel lastigere wekker is ‘Clocky’, of ‘Tocky’. Die rent van je weg zodra hij af gaat.

Je zult deze wekker eerst moeten vangen voor je hem uit kunt zetten 😉

Om echt wakker te worden is het namelijk best belangrijk dat je uit bed komt (in plaats van te snoozen), en beweegt. Pas zodra je beweegt wordt je lichaam echt wakker.

Een app die dit ook goed heeft begrepen is: Step Out

Bij Step Out kun je een wekker zetten, en kun je de wekker pas uitzetten als je 30 stappen hebt gelopen. Dus tegen de tijd dat je die irritante wekker uit kunt zetten ben je al wakker, en uit bed.

Of als je instelt dat je een foto moet maken van je ontbijt. Dan ben je uit bed, heb je ontbijt gemaakt, en ben je aan het eten, en pas dan kun je de wekker uit zetten. Zo helpt die wekker je toch om gelijk in je ritme te komen.

Ondertiteling downloaden, zonder te zoeken

2013-11-15T00:00:00+00:00

Stel je hebt een film of serie gedownload. Handmatig opgezocht, of automatisch laten downloaden. Dan is het (in mijn ervaring) meestal zo dat daar geen ondertitels bij zitten. Laat staan Nederlandse ondertitels.

Je moet dus op zoek naar ondertitels. Vaak vind je ze wel op Opensubtitles.org, maar het kost je al snel een paar minuten en soms zelfs frustrerend veel langer.

Tijd dus voor een app: Subtitles app.

Subtitlesapp versimpelt het proces van ondertitels downloaden enorm. Je leert de app wat jouw voorkeurs talen zijn voor ondertitels (Je kunt een primaire en secundaire taal instellen, bijvoorbeeld Nederlands & Engels). En vervolgens hoef je alleen nog maar het bestand van jouw film of serie naar de subtitlesapp te slepen.

Zodra je het bestand op de app gesleept hebt gaat de app het web rond zoeken voor je, download de juiste ondertitels, en plaatst die in het mapje van je film erbij (met dezelfde naam als je film, zodat de meeste media spelers de ondertitels automatisch inladen).

Eventueel, als je te lui bent om al je films stuk voor stuk naar de subtitles app te slepen, kan je zelfs een hele map vol met films en series naar de subtitles app slepen. Dan gaat hij gewoon aan de slag om voor alle films en afleveringen ondertitels te zoeken.

Project Templates in OmniFocus

2013-10-29T00:00:00+00:00

Een beetje GTD fanatiekeling heeft een brute GTD app. Ikzelf heb OmniFocus. Één van de meest uitgebreide lijstenbouw apps die er te krijgen is. Super uitgebreid, en toch miste ik iets..

Als je namelijk druk bezig bent met alles wat je in je hoofd hebt op te slaan in een extern systeem kom je al snel tot de conclusie dat je ook checklists en project templates moet hebben. Voor projecten die vaker terug komen, maar niet regelmatig genoeg om er een herhalend project van te maken.

Want je wil 1x nadenken, en vervolgens altijd het project tot in de puntjes perfect uitvoeren. Keer op keer.

Er zijn vrij weinig GTD apps die hier een feature voor hebben (Jammer!). Maar gelukkig zijn OmniFocus gebruikers enorme nerds, en bouwen ze gewoon een script die deze functionaliteit inbouwt.

In dit geval was die nerd: Chris Sauve. Hij heeft een bizar uitgebreid script gebouwd voor templates in OmniFocus.

Wat je ermee kunt doen is vet handig.

Project template kopieren naar een nieuw project
Vervangbare variabelen toevoegen
Meerkeuze variabelen toevoegen
Deadlines laten berekenen
Startdatum laten berekenen
If.. Then.. Logica toevoegen in je template
Bijlages laten toevoegen

Check ook zeker even het video’tje van Chris, waarin hij de mogelijkheden laat zien:

Ik gebruik dit script zelf bijvoorbeeld voor de voorbereiding als ik op trainingskamp ga. Ik ga een paar keer per jaar op (karate) trainingskamp, maar weet niet van te voren wanneer dat is (ga niet elk jaar naar dezelfde, en ze zijn niet altijd op dezelfde data).

Zodra ik me heb ingeschreven voor een kamp klik ik het script aan. Script vraagt me wanneer het kamp is, en hoe het kamp heet. Dan de rest gaat vanzelf. Het script maakt een kopie van mijn template (vooral een paklijst). Berekent de deadline (Een dag vóór het kamp is moet mijn koffer ingepakt zijn). Berekent de start datum (2 weken van te voren check ik even of ik nog inkopen moet doen).

Zo vergeet ik dus nooit iets als ik op kamp ga. En als achteraf blijkt dat ik tóch wat ben vergeten, dan voeg ik het toe aan de template zodat ik het de volgende keer in ieder geval niet vergeet. (Ik ben er onder andere achter gekomen dat het handig is om een kledinghaakje mee te nemen, zodat ik mijn karatepak kan luchten tussen de trainingen door.)

Ik gebruik het template script ook voor blogposts. Één template, voor verschillende sites. Zodra ik het script start voor deze template vraagt hij me voor welke site ik wil schrijven (meerkeuze), en waarover ik ga schrijven. Vervolgens kan ik optioneel aangeven of er een deadline aan vast zit.

Afhankelijk van de gekozen site laat hij bepaalde stappen in het project weg, of voegt er een paar toe. Het is namelijk zo dat ik op mijn eigen site (StrategischLui.nl) zelf posts in kan plannen, en bij Lifehacking.nl moet ik dat aan de redactie overlaten. Als ik dus kies om voor Lifehacking.nl te publiceren staat er dat ik even moet doorgeven dat ik een concept klaar heb staan voor publicatie, terwijl er bij StrategischLui.nl zou staan dat ik de post in moet plannen.

Het aanmaken van die templates is even werk (en je moet even snappen hoe het scriptje werkt), maar als het goed is heb je daar uiteindelijk vaak profijt van.

Automatisch ScanSnap software starten met Keyboard Maestro

2013-10-25T00:00:00+00:00

Bij Lifehacking hebben we het al vaker gehad over de ScanSnap scanner. Een geweldig ding, volgens ons. Met één nadeel: De software moet aanstaan voor hij überhaupt iets wil scannen.

Verstrooid als ik ben heb ik al een paar keer iets geprobeerd te scannen zonder dat die software aanstond. Dan kan je lang wachten, want de scanner doet namelijk helemaal niets.

Tijd dus om dat te hacken, met behulp van Keyboard Maestro.

Bij Keyboard Maestro kan je zelf macro’s maken, en die activeren met een sneltoets. Althans, zo is het ooit begonnen geloof ik, inmiddels kan je veel meer.

Je kan applicaties starten, op basis van bepaalde criteria. Bijvoorbeeld als er een USB apparaat wordt aangesloten.

Perfect voor deze situatie. Keyboard Maestro kan het dus regelen. Zodra de scanner wordt aangesloten, start dan de applicatie. En zodra de scanner niet meer aangesloten is, sluit dan ook de software af.

Dat ziet er ongeveer zo uit:

En andersom, de software weer afsluiten als de ScanSnap niet meer aangesloten is, werkt zo:

Het mooiste is dat dit ook werkt als je de USB kabel van jouw ScanSnap altijd aangesloten laat. Keyboard Maestro snapt namelijk pas écht dat hij aangesloten is zodra je de ScanSnap open doet, en hij aan gaat. Op dat moment is hij “Attached” en zal Keyboard Maestro de software opstarten voor je. Zodra je het klepje weer dicht doet, en de scanner uit gaat, ziet Keyboard Maestro dit als “Detatched” en zal hij de software weer afsluiten voor je.

Als je niet kan wachten om dit zelf ook te hebben, heb ik mijn Macro’s geexporteerd voor je

Webinar: 'De Meerwaarde van Luiheid' bij de 'Online Business School'

2013-09-26T00:00:00+00:00

Afgelopen dinsdag 24 september 2013 was ik te gast bij de Online Business School van Petra Mertens. Te gast met een webinar. Mijn eerste echte webinar, best wel spannend.

Petra organiseerde voor de tweede maal deze ‘Online Business School’ en vroeg mij of ik een webinar van maximaal 90 minuten wilde vullen. Zij wilde dat ik de cursisten van deze gratis business school iets vertelde over luiheid. Zo gezegd, zo gedaan.

Ik heb het volledige webinar opgenomen, en op YouTube geplaatst. Zodat ook de mensen die niet bij het webinar aanwezig waren het kunnen volgen.

Helaas is de opname niet helemaal goed gegaan. Zo hoorde je bij het live webinar de eerste 1,5 minuut hoe Petra mij introduceerde, en is bij de opname dat geluid behoorlijk weggevallen. Ook de vragen sessie is helaas weggevallen. Jammer, maar ach de rest is wel prima te volgen. 🙂

Naast dat het stiekem een beetje spannend was om voor ’t eerst een echt webinar te geven, merkte ik ook dat het behoorlijk wennen is. Ik doe wel vaker spreekbeurtjes voor een zaal, maar zo’n webinar is toch wel degelijk iets heel anders. Ik ben gewend om meer dingen live te laten zien (heb bijna nooit slides), maar dat werd mij afgeraden. Ook vond ik het lastig dat je je publiek niet kunt zien, het is dus lastig in te schatten of het kwartje is gevallen.

Referentie items automatisch toevoegen aan je OmniFocus inbox

2013-09-01T00:00:00+00:00

Heb je dat ook wel eens? Je hebt een bestand waarvan je weet dat het referentie is voor een taak in je GTD systeem. Dus je verplaatst netjes het bestand naar een mapje ‘Referentie’, en vergeet het vervolgens. Vervolgens kom je er pas bij je volgende Weekly Review achter dat je natuurlijk ook wel even een taak had moeten aanmaken, en in de notitie van die taak had moeten verwijzen naar dat bestand.

Of andersom. Je ziet een bestand, weet dat er een taak bij hoort en het bestand referentie is. Snel gooi je die taak je OmniFocus inbox in, en vergeet het verder. Later begin je aan de daadwerkelijke taak, maar kan je het bestand nergens meer vinden.

Gaten in je GTD systeem, in beide gevallen.

Gelukkig herken ikzelf dat probleem ook, en ben ik een Lifehacker, dus gaan we dat oplossen. Oplossen met Hazel, en een stukje AppleScript. Zie het als een soort vervolg op het artikel van Jos, hij schreef over “GTD ticklers direct scannen naar Omnifocus (Mac only)”

In Hazel heb ik een regel aangemaakt dat alles wat ik in Finder het label ‘Paars’ geef, wordt verplaatst naar mijn ‘Referentie’ mapje:

Vervolgens maak je in je ‘Referentie’ mapje ook een regel met Hazel. Deze keer wil je alles wat nog paars is, toevoegen aan OmniFocus met behulp van een AppleScriptje, en vervolgens ontdoen van kleur:

De code van het AppleScript wat ik hiervoor heb gebruikt is als volgt:

tell application "Finder" to set fileNaam to (name of theFile)

set TaakNaam to "Nieuw item in referentie: " & fileNaam
set Notitie to "Toegevoegd op " & (current date) & "

."

tell application "OmniFocus"
 tell front document
  set NewTask to make new inbox task with properties {name:TaakNaam, note:Notitie}
  tell the note of NewTask
   make new file attachment with properties {file name:theFile, embedded:false}
  end tell
 end tell
end tell

Vervolgens hoef je nu alleen nog maar bestanden paars te markeren, en dan komt alles goed. Het bestand wordt verplaatst naar je Referentie map, en er komt een nieuw item in je OmniFocus inbox. Compleet met naam, datum, en bestand in de bijlage. Zoiets dus:

Taken aanmaken via QR Codes

2013-07-11T00:00:00+00:00

Vaak zorgen dingen die jij in de ‘echte’ wereld tegenkomt voor nieuwe taken, die je dan natuurlijk in je digitale (cloud gesynchroniseerde) takenlijstje wilt noteren. En in veel van die gevallen gaat het nog om terugkerende dingen ook. Denk bijvoorbeeld aan: Lege batterijen, of een rommelige kledingkast.

Je merkt in je bakje met batterijen dat je batterijen op zijn, dus je moet nieuwe gaan kopen. De taak van nieuwe batterijen kopen zet jij netjes op je takenlijstje, en dan komt alles goed. Of: Eens in de zoveel tijd merk je dat je kledingkast wel eens opgeruimd mag worden, want die is op mysterieuze wijze ‘ineens’ een rotzooi geworden, ook dat noteer je netjes als een project op jouw takenlijstje zodat je er later mee aan de slag kunt.

Best handig toch die digitale lijstjes? Noteren op je telefoon, en dan hoef je het niet meer te onthouden. En dat lijstje synchroniseerd netjes, dus is nog eens overal vandaan te benaderen ook.

Zeker handig. Als je zover bent heb je al een prima basis gelegd voor jouw ‘Geest als Water’. Maar! Met behulp van wat Lifehacken kunnen we het versimpelen.

Het is namelijk zo dat veel van die takenlijstjes apps een zogenaamd ‘URL Scheme’ hebben (op iOS. Geen idee hoe dat op Android zit, maar kan me niet voorstellen dat die achterblijven). Via zo’n ‘URL Scheme’ kunnen apps aangeven dat ze gebruik willen maken van functionaliteiten die in een andere app zitten, bijvoorbeeld voor het aanmaken van een taak.

Via dat ‘URL Scheme’ kan je bijvoorbeeld in Instapaper direct nieuwe items je OmniFocus inbox ingooien. Of een RSS artikel vanuit Reeder direct opslaan in Evernote. Merk jij niets van, heeft de ontwikkelaar al zo voor je gemaakt.

En van die functionaliteit gaan we gebruik maken om het proces van taken uit de ‘echte wereld’ noteren te versimpelen.

Wat je kunt doen is het volgende:

omnifocus:///add?name=TAAKNAAM&note=EXTRAINFO

Waarbij je TAAKNAAM, en EXTRAINFO, natuurlijk wilt vervangen met wat er in je OmniFocus terecht zou moeten komen. Zoiets dus:

omnifocus:///add?name=AA Batterijen Kopen&note=Duracel Procell Alkaline 10 stuks

Maar dan ben je er nog niet. Spaties mogen niet, dus die moet je nog eventjes vervangen met %20. Dan krijg je dit:

omnifocus:///add?name=AA%20Batterijen%20Kopen&note=Duracel%20Procell%20Alkaline%2010%20stuks

Als je die URL opent in Safari wordt je direct doorverwezen naar OmniFocus, en OmniFocus maakt een nieuwe taak voor je aan.

En nu denk je “Mijn god Niels, dit is toch veel meer werk om in safari te typen dan dat ik de daadwerkelijke taak in mijn OmniFocus zou typen?” Klopt helemaal. Maar we zijn pas halverwege met het versimpelen 😉

Wat je vervolgens moet doen is deze URL om laten zetten naar een QR code. Gewoon door het even te plakken in een QR-Code generator

Dan krijg je dit:

Deze blokjes code kan je scannen met je telefoon, en dan vertaalt je telefoon die blokjes naar de URL. Vervolgens probeert hij die URL te openen, herkent dat het gaat om een ‘URL Scheme’ die bij OmniFocus hoort, en geeft het dus netjes door aan OmniFocus. OmniFocus herkent de gegevens, en maakt een nieuwe taak aan met de naam zoals jij die hebt gegeven, en de zet de extra info in de notitie.

Nu hoef je dus niets meer te typen, alleen maar eventjes de blokjes te scannen. Een beetje zoals dat kassameisje het ook met je boodschappen doet met de streepjes codes.

Het enige wat je nu nog hoeft te doen is die QR Code uit te printen en opplakken in je batterijen bakje. Als je bakje dan leeg genoeg is om de QR code te zien scan je hem even, en klaar. Stuk makkelijker, sneller, en stiekem ook gewoon stoerder.

Dus.. Voor welke taken ga jij QR Codes printen? 😄

5 uur krachttraining, in 20 minuten.

2013-07-05T00:00:00+00:00

Strak en fit in 20 minuten per week! Klinkt ideaal, toch? Voor sommige mensen misschien wel, voor mij persoonlijk wat minder. Persoonlijk heb ik een sportverslaving dus zou ik er helemaal niet blij mee zijn met slechts 20 minuten per week sporten. Maar voor de mensen met tijdgebrek, die niets hebben met sporten, zou ‘elektro spier stimulatie’ training ideaal kunnen zijn.

Elektro spier stimulatie training is al best wel oud. Fysiotherapeuten en Topatleten gebruiken het al jaren. Grote persoonlijke held Bruce Lee stond erom bekend dat hij regelmatig experimenteerde met allerlei trainingsconcepten, zo ook met elektro spier stimulatie.

Wat is het? De meeste van ons kennen het waarschijnlijk van de Telselladvertenties over buikspierbanden die je alleen maar om hoeft te doen. Maar dan met een tikkie meer vermogen en werkt het daadwerkelijk.

Als Lifehacker werd ik toch wel getriggerd door de tijdbesparing die wordt beweerd, en de totaal andere manier van dan ‘normaal’ sporten, dus besloot ik het eens te proberen. Skeptisch, maar nieuwsgierig. Een bizarre ervaring was het. Je moet een strak pakje aan, vervolgens word je vol gehangen met allerlei elektroden. De elektroden zijn van te voren al nat gespoten (dat geleidt beter), dus het voelt al gelijk alsof je hard getraind hebt en bezweet bent. Vervolgens gaat de stekker erin, gaat het ‘BODYTEC’ aan.

Na 20 minuten trainen, of nouja ‘trainen’, het is eerder bewegen. Je hebt vrij letterlijk 0 conditie nodig. Je beweegt zelfs niet eens de volledige 20 minuten. Bij mij was het zo ingesteld dat er 4 sec lang stroom op het pak stond, en dan 4 sec niet, en dat bleef 20 minuten lang herhalen. Het idee is dat je bewegingen maakte tijdens die 4 sec dat de stroom door je pak heen gaat, en die andere 4 sec zijn rust. De trainer (of nouja, begeleider?) deed de oefeningen voor, en stond daarnaast met de spanning te spelen.

Klinkt simpel, maar was af en toe nog knap lastig. Als de elektriciteit aan staat spannen namelijk al je spieren zich aan, dus eigenlijk houdt je eigen lichaam je tegen. Daarnaast prikkelt het ook nog andere spierlagen wat vooral heel erg kietelt.

Uiteindelijk 20 minuten later waren we klaar met ‘trainen’. Niet moe. Niet gezweet. Geen voldaan gevoel. En ervan overtuigd dat het tijdverspilling was. Voor mijn gevoel hadden we geen donder gedaan. Het was dan ook een grote verassing toen ik de volgende ochtend wakker werd met spierpijn. En dat voor iemand die toch minstens 6 uur in de week traint, overal naartoe fietst, mudmasters afmaakt zonder moe te zijn, en regelmatig een paar dagen naar trainingskampen gaat.

Of het de moeite waard is vind ik nog steeds discutabel. Ja, je krijgt er spierpijn van. Het zou dus goed kunnen dat je er sterker van wordt. Nee, je krijgt er geen conditie van (Denk ik. Je wordt niet moe, je longen worden dus niet getraind lijkt me). Dus je bent nog steeds kapot als blijkt dat de lift het een keer niet doet op je werk.

Mijn persoonlijke conclusie is dat Elektro Spier Stimulatie training leuk is voor ‘erbij’. Best tof dat je zonder echte inspanning in 20 minuten iets doet wat spierpijn oplevert, maar het mist volgens mij veel voordelen van ‘echt’ sporten. Als het je om die 20 minuten te doen is denk ik dat je meer hebt aan andere workouts, die ook in 20 minuten te passen zijn. Ga een paar kilometer hardlopen, doe een burpee challenge, High Intensity Training, gooi wat met een Kettlebell, probeer een M-100, allemaal opties waarmee je conditie én kracht opbouwt in slechts een paar minuten.

De tijdwinst van een Lifehacker

2013-05-21T00:00:00+00:00

Als lifehackers zijn wij vaak bezig met productiviteit, en proberen om dingen voortaan automatisch te laten verlopen. Als gevolg daarvan krijgen we natuurlijk ook meer dan regelmatig reacties van mensen die deze tik niet hebben “Joh Niels, jij zit zoveel te klojo’en, kan je die tijd niet beter besteden in het daadwerkelijk uitvoeren van je taak?”

Vaak volgt er dan een discussie over dat het niet per se om de tijdwinst gaat, maar vooral om de gedoe vermindering. Ik besteed liever een dag aan iets automatiseren, dan een uur het gewoon simpelweg doen. Zodat ik er later nooit meer last van heb.

Wij lifehackers denken namelijk ongeveer zo:

Tuurlijk ook wij beginnen met dingen handmatig te doen, maar daar raken we al snel van gefrustreerd. Wie heeft er nou zin in om elke keer hetzelfde te blijven doen? De tijdwinst komt wel.. Uiteindelijk.

Laatst kwam ik bij XKCD een geniale comic tegen. Die gasten hebben het gewoon uitgerekend voor ons of het rendabel is om een hele dag bezig te zijn met iets te automatiseren wat normaal gesproken slechts een uurtje kost. Goed nieuws voor ons allemaal. Zelfs als we 9 maanden besteden voor een tijdwinst van 5 minuten komen we na een periode van 5 jaar nog steeds positief uit.

Lifehacking Meetup: Donderdag 21 maart 2013

2013-03-10T00:00:00+00:00

Het is weer zover, er komt een nieuwe Lifehacking meetup! Voor ieder die Lifehacking interessant vindt, en graag eens in contact wil komen met andere Lifehackers organiseren we eens in de zoveel tijd een Lifehacking Meetup.

De details voor deze meetup zijn ongeveer als volgt:

Wat: Lifehacking Meetup
Wanneer: Donderdag 21 maart 2013
Hoe laat: Vanaf een uurtje of 10 ’s ochtends
Waar: Seats2Meet Amersfoort (op het NS Station)
Kosten: Gratis
Voor Wie: Voor iedereen die ooit nagedacht heeft over hoe dingen ‘slimmer’ kunnen

Hoe ziet zo’n meetup eruit? We hebben geen officieel programma, er zijn geen lezingen, productpresentaties of andere workshops. Gewoon een tafel waar we met elkaar van gedachten wisselen. Naast dat het natuurlijk bijzonder gezellig is, heb je ook ruimschoots de kans om al je vragen te stellen aan schrijvers om direct geholpen te worden. Neem ook gerust je laptop of andere gadget(s) mee, er is gratis wifi op de locatie.

De meetup duurt ongeveer de hele dag. En je kan te allen tijde inlopen, of juist weer opstappen. Wij zorgen dat er altijd op z’n minst iemand aanwezig is. Seats2Meet zorgt voor een lunch. Na afloop zoeken we vaak een kroeg om de hoek op.

Zin in? Dan vinden we het fijn als je aangeeft dat je erbij bent (dan kun je ook gelijk zien wie er nog meer komen). Dat kan bij het Facebook Event, en/of bij het Google+ Event. En schroom niet om nog meer mensen mee te nemen om ze kennis te laten maken met Lifehacking! 😉

Ohja, bij Seats2Meet vinden ze het ook fijn als je even aangeeft dat je komt, dat kun je doen door even een gratis ‘workspace’ te boeken. Op zich zijn de tijden die je aangeeft redelijk vrijblijvend, maar ze hebben die gegevens wel nodig om te zorgen voor voldoende lunch.

We zien je graag de 21ste in Seats2Meet Amersfoort!

Niels Gouman als spreker bij de 'Lifehacking Mini Academy'

2013-03-01T00:00:00+00:00

Een tijdje terug had Lifehacking.nl (waar ik één van de vaste auteurs ben) een feestje, ze bestonden alweer 5 jaar! Om dat te vieren werd er een evenement georganiseerd: De Lifehacking Mini Academy Online (LMAO). Een dag vol met taart, pizza, bier, en een bergje toffe sprekers die wat te vertellen hadden over slimme dingen.

Het programma van de dag toen:

10:00 - 11:00 Inloop bij het Hypershifterslab
11:00 - 11.15 Frank Meeuwsen (frankmeeuwsen.com)
11:15 - 11:35 Niels Gouman (Strategisch lui)
11:35 - 11:55 Ellen de Lange-Ros (Faxion)
Lunch
12:45 - 13:15 Alexis van Dam (Connection of Minds)
13:35 - 13:55 Mike Verbruggen (mikeverbruggen.nl)
13:55 - 14:15 Patty Golsteijn (pattygolsteijn.nl)
14:45 - 15:05 Marten Nube (Digitalis)
15:05 - 15:25 Jerre Lubberts (World of Minds)
15:25 - 15:45 Richard Wolfe (Email Handyman)
15:45 - 16:05 Mathieu van der Wal (aHa! Coaching)
16:05 - 16:25 Stefan Knapen (Study Successful)
Pizza & Bier

Al met al was het wat mij betreft een hele toffe dag. En niet getreurd, ook voor als je er niet bij was is alles opgenomen in zowel beeld, als geluid, als zelfs een mindmap, zodat je er alsnog van kunt nagenieten. 🙂

Nieuwsgierig naar meer van de praatjes bij de Lifehacking Mini Academy Online? Ellen heeft haar presentatie ‘Facebook en de onbekende nadelen‘ ook online geplaatst 😉

Een Context gevoelige MacBook met ControlPlane

2012-12-17T00:00:00+00:00

Heb je ook altijd je instellingen van je MacBook thuis anders dan op kantoor? Zet je bluetooth altijd even uit als je in de trein werkt? Je download app op pauze als je niet op je eigen WiFi zit? Best wel een gedoe om dat elke keer handmatig te doen, daarom is er ControlPlane!

ControlPlane doet iets wat ze zelf ‘Context Sensitive Computing’ hebben genoemd. Wat er feitelijk een beetje op neer komt dat ControlPlane probeert te achterhalen in welke ‘context’ (net zoiets als bij Getting Things Done) je bent (of juist niet meer bent), en afhankelijk van de context kan het bepaalde acties uitvoeren.

Om die context te kunnen bepalen kan je een hele berg ‘bronnen’ instellen. Bijvoorbeeld: Als het WiFi netwerk waar ik op zit ‘Gouman’ heet, ben ik waarschijnlijk thuis. Of als ik mijn Thunderbolt Display heb aangesloten, ben ik waarschijnlijk op kantoor.

Die bronnen kan je natuurlijk ook combineren, waardoor je interessante instellingen kan doen. Zo kan je ControlPlane bijvoorbeeld uitleggen dat als je thuis bent, en het is na 23:00, dat hij dan je geluid mag muten. Dan hebben slapende huisgenoten geen last van je.

Je kan acties instellen op het ‘aankomen’ in een context, of bij het ‘verlaten’ van de context. Zo zet ControlPlane mijn WiFi uit als ik mijn Thunderbolt Display aansluit, want daar zit toch al een netwerk kabeltje in. En zo zet ControlPlane mijn Bluetooth uit, zodra ik het huis verlaat. Én zet hij bluetooth weer terug aan zodra ik een beamer aansluit, want ik gebruik regelmatig een extern toetsenbord tijdens presentaties.

Kortom: Met ControlPlane kan je een hele berg ‘frictie’ automatiseren. Het is typisch zo’n app waarvan je vergeet dat je hem hebt, maar enorm gaat missen zodra je hem niet meer hebt. Als jij ook je laptop echt gebruikt als een laptop ga je verliefd worden op deze app.

Verslag Lifehacking Meetup #6

2012-12-02T00:00:00+00:00

Afgelopen 20 november was het zover, toen was alweer de 6e Lifehacking Meetup. Dit keer ‘georganiseerd’ door mij, nouja voor zover er iets georganiseerd was dan.

Ik merk dat het bij zulke meetups gebruikelijk, logisch, en makkelijk is om er zo min mogelijk aan te organiseren. Het is een meetup, dus het gaat over gelijk gestemden te ontmoeten, daar hebben we alvast geen programma voor nodig. En als je kritisch nadenkt, wat heb je eigenlijk wél nodig? Nouja een datum en locatie is eigenlijk wel genoeg.

Het duurde de hele dag, maar een (begin)tijd afspreken bleek discutabel. De rest komt namelijk heus vanzelf wel goed. In de ochtends werd er gevraagd naar een #Hashtag, dus die hebben we spontaan ter plekke nog even erbij bedacht, #LHN070 (LifeHackingNL, in Den Haag, simpel zat).

Met hippe buzzwords zou je het organisch organiseren kunnen noemen, of easycratie, maar ik vind persoonlijk ‘versimpelen’ wel een mooie.

Los van de discutabele ‘begintijd’ was de meetup wat mij betreft geslaagd. We zijn net zo lang blijven hangen tot Seats2Meet ons er nog steeds niet uitgooide. Na een tijdje kregen we de mededeling dat de normale in/uitgang dicht was, en dat we even om zouden moeten lopen.

Het was zelfs zo geslaagd dat Juan een live verslag deed voor de Radio, waarbij hij Astrid en mij nog wat dingen vroeg. Slechts een paar minuutjes, maar toch wel tof. Juan had mij beloofd dat ik nog een kopietje van de opname zou krijgen.

Maar Niels, wat doen jullie dan zoal op een ‘Lifehacking Meetup’? Ik merk dat dat volledig afhankelijk is van de mensen die komen. Het is een meetup, zonder een programma, dus naast dat iedereen komt om gelijk gestemden te ontmoeten staat er niets vast. Over het algemeen wordt er vooral kennisgemaakt, en kennis gedeeld. Sommige mensen komen met concrete vraagstukken, zoals:

“Hoe werkt dat nou met die Pomodoro Techniek?”
“Ik loop tegen x aan met Getting Things Done, hoe doen jullie dat?”
“Kennen jullie nog een handig tooltje voor x?”
“Ik heb net een nieuwe Mac, wie kan me even wegwijs maken?”
“Wat vinden jullie van mijn business idee?”

En sommige mensen (zoals ik) komen volledig blanco en open, puur voor de ontmoeting en om andere mensen te helpen.

Al met al erg leuk, en ik ben benieuwd naar de volgende. Ik heb op Twitter, via de spontaan ontstane hashtag #LHN070, gehoord dat Dineke de volgende Lifehacking Meetup wil organiseren, in Breda dit keer.

Shortcat: Nóg productiever met je toetsenbord

2012-10-25T00:00:00+00:00

Dat sneltoetsen verdomd handig zijn weten wij als Lifehackers natuurlijk al lang! Het duurt namelijk een paar seconden om je hand van je toetsenbord naar je muis te verplaatsen. Vervolgens moet je op een andere manier coördineren om je cursor over het scherm te navigeren. Daarom gebruiken we zo veel mogelijk sneltoetsen, dan hoef je je handen niet te verplaatsen en gebruik je je spiergeheugen in plaats van je hand-oog coördinatie.

Maar ondanks dat er handige cheatsheets zijn, weet je waarschijnlijk niet alle sneltoetsen. Ook zijn er functionaliteiten op jouw Mac die helemaal niet eens een sneltoets hebben.

Gelukkig is er tegenwoordig Shortcat! Een app met een dubbele pun als naam. Aan de ene kant klinkt Shortcat bijna hetzelfde als Shortcut (zeker als je engels niet zo geweldig is), en aan de andere kant symboliseert het een Kat die je muis opeet.

Shortcat zorgt ervoor dat je ongeveer alles kan doen, zonder je muis. Ook als er geen sneltoetsen voor zijn. Hoe? Door de tekst van knoppen te herkennen, en jou de optie te geven daarop te ‘klikken’ via je toetsenbord.

Het werkt opvallend simpel. Je slaat de sneltoets van Shortcat aan, en vervolgens verschijnt er een soort zoek functionaliteit. Begin de tekst te typen van de knop die je bedoelt, en je slaat op enter.

Shortcat lijkt hier best slim in te zijn, want het snapt ook wanneer jij probeert die lange tekst van dat knopje af te korten. Zolang je de eerste letter van elk woord typt snapt Shortcat het wel. Dus als je “Mail, Contacts & Calendars” wilt hebben in je System Preferences voldoet het om “mcc” te typen.

“Ja maar Niels, als het mijn muis wil vervangen moet het toch zeker ook rechts kunnen klikken!” Dat kan. ‘Enter’ = ‘Klik’. En alle andere toetsen die je indrukt worden hetzelfde gebruikt als wanneer je zou indrukken voor je links klikt met je muis. Dus als je Ctrl ingedrukt houd terwijl je op Enter slaat krijg je gewoon een rechtermuisklik. 😉

Dinsdag 20 november 2012: Lifehacking Meetup #6

2012-10-23T00:00:00+00:00

Altijd al gedacht dat wij van Lifehacking.nl best wel super toffe gasten zijn? Jaloers op alle skills die wij toepassen? En lijkt het je tof om gelijkgezinden te ontmoeten? Dat komt goed uit, want daarvoor organiseren we regelmatig de Lifehacking Meetups voor.

De laatste 5 waren op een donderdag, in Seats2Meet Amersfoort. Maar deze keer dachten we laten we het eens anders doen. De volgende Lifehacking Meetup is namelijk op Dinsdag 20 november, in Seats2Meet Den Haag. Waarom? Nou omdat Amersfoort en donderdagen niet voor iedereen even handig zijn.

Dus even de details op een rijtje:

Wat: Lifehacking Meetup #6
Wanneer: Dinsdag 20 november 2012
Hoe laat: Vanaf een uurtje of 9 ‘s ochtends
Waar: Seats2Meet Haagse Toren – Den Haag (Is nog geen 2 minuutjes lopen vanaf het NS station)
Kosten: Gratis
Voor wie: Voor iedereen die ooit nagedacht heeft over hoe dingen ‘slimmer’ kunnen

De meetup duurt ongeveer heel de dag. Ervaring leert dat tegen de tijd dat Seats2Meet gaat sluiten, we gewoon verder gaan in een kroegje in de buurt. Aangezien het deze keer in Den Haag is zou het dus best handig zijn als er iemand daar de weg weet. Welmoed wist altijd de weg in Amersfoort, dus voor Den Haag hebben we ook een gids nodig.

Naast dat het natuurlijk bijzonder gezellig is, heb je ook ruimschoots de kans om al je vragen te stellen en direct stappen verder geholpen te worden.

De toegang is gratis maar we stellen het op prijs als je je komst aankondigt. Zo’n aankondiging kan via: Het Facebook event en/of Het LinkedIN event.

Daarnaast vinden ze het bij Seats2Meet ook wel fijn als je even aangeeft dat je komt, dat kan je doen door even een gratis ‘workspace’ te boeken. Geef dan zeker ook aan of je mee wilt lunchen!

Tot de 20ste!

Donderdag 11 oktober 2012: Lifehacking meetup #5

2012-10-04T00:00:00+00:00

Denk je al een tijdje “Joh die gasten van Lifehacking.nl zijn best wel tof!”, en lijkt het je tof om gelijk gezinden te ontmoeten? Dan is er op 11 oktober een hele toffe kans voor je. Volgende week donderdag is het namelijk weer zo ver. Na een korte zomervakantie zijn we weer terug. De Lifehacking Meetup #5 (Deze keer georganiseerd door een fanatieke lezer: Welmoed Verhagen). Dé meetup voor Lifehackers en andere mensen die Strategisch Lui willen zijn.

Even wat details op een rijtje:

Wat: Lifehacking Meetup #5
Wanneer: Donderdag 11 oktober 2012
Hoe laat: Vanaf een uurtje of 9 ‘s ochtends
Waar: Seats2Meet Amersfoort (op het NS Station)
Kosten: Gratis
Voor wie: Voor iedereen die ooit nagedacht heeft over hoe dingen ‘slimmer’ kunnen

De meetup duurt ongeveer heel de dag. Ervaring leert dat tegen de tijd dat Seats2Meet gaat sluiten, we gewoon verder gaan in een kroegje in de buurt.

Naast dat het natuurlijk bijzonder gezellig is, heb je ook ruimschoots de kans om al je vragen te stellen en direct stappen verder geholpen te worden.

We hebben geen officieel programma, er zijn geen lezingen, productpresentaties of andere workshops. Gewoon aan tafel met elkaar van gedachten wisselen. Neem gerust je laptop of andere gadget(s) mee, er is gratis wifi op de lokatie. De toegang is gratis maar we stellen het op prijs als je je komst aankondigt. Zo’n aankondiging kan via: Het Facebook event en/of Het LinkedIN event. Daarnaast vinden ze het bij Seats2Meet ook wel fijn als je even aangeeft dat je komt, dat kan je doen door even een gratis ‘workspace’ te boeken.

Tot de 11e! 😄

Verpakkingen hersluiten: Not bad

2012-03-30T00:00:00+00:00

Lifehacks vind je overal en nergens, in alle soorten en maten. 9 van de 10x heet het geen lifehack, maar als lifehacker weet jij wel beter! Luister altijd goed als je moeder of oma iets verteld wat zij handig vinden, het zou zomaar een hack kunnen zijn! Zo is ook dit een mooie lifehack, die ik tegenkwam op 9gag. 9gag is over het algemeen niet echt een site waar je nuttige informatie vind, maar als je goed oplet zou het zomaar kunnen.

Uiteraard even checken of de fles die je gebruikt niet een te fijne schroefdraad heeft. Flesjes van sportdrankjes werken in mijn ervaring prima.

Draai je To-Do lijstje eens om: Een To-Don't lijstje!

2012-03-28T00:00:00+00:00

Wij lifehackers hebben onze taken prima op orde, alles staat netjes in ons GTD systeem genoteerd. Alles wat we moeten doen tussen nu en 80 jaar. In prima GTD stijl noteren we alles wat in ons opkomt, en hacken al die taken zodat we het ook nog af denken te krijgen. Maar denk je ook wel eens na over de dingen die je echt niet gaat doen? Heb je ook zo’n nette lijst met taken waarvan je hebt besloten je er nooit mee te gaan bemoeien?

Het idee is simpel: Je hebt 1001 ideeen, en uiteraard zijn ze allemaal helemaal geweldig. Maar helaas ben je maar 1 mens, met maar 1 leven, en heb je dus maar ongeveer 80,5 (gemiddelde levensverwachting) * 365,25 (dagen in een jaar) * 24 (uren in een dag) * 60 (minuten per uur) = 42.339.780 minuten te leven. Dus kom je tot de conclusie dat het best wel onmogelijk is om dat allemaal zelf te doen. Dan moet je dus keuzes gaan maken wat je wel en vooral wat je dus niet gaat doen (en eventueel wat je gaat uitbesteden).

Voor zulke situaties wil je dus een “To-Don’t” lijstje. Een lijstje met dingen (vrij breed) waarvan je hebt besloten ze absoluut niet te willen gaan doen. En het liefst zet je daar ook een reden bij zodat je over een paar jaar nog steeds begrijpt waarom je het niet wilt doen, of zodat je kan evalueren dat de situatie voldoende is gewijzigd om het alsnog te overwegen.

Waar het dus op neer komt:

Besluit wat de doelen zijn die jij écht wilt bereiken
Besluit wat je daarvoor moet doen, maak hiervan je takenlijstje (waarschijnlijk heb je dit al)
Besluit welke dingen je vooral niet moet doen, maak hiervan je “To-Don’t” lijstje

Vervolgens neem je dit lijstje gewoon wekelijks mee in je weekly review. Dan controleer je of dingen van je to don’t lijstje niet stiekem toch in je todo lijstje terecht zijn gekomen.

Een greep uit mijn To-Don’t lijstje

Windows: Ik heb besloten dat ik geen moeite ga doen om Windows te snappen voor mijn klanten. Gebruik zelf al héél lang geen Windows en het kost mij dus teveel moeite om te achterhalen hoe daar alles werkt. Het is voor mijn focus (en tijd) een stuk makkelijk om gewoon nee te zeggen tegen sommige klanten.
Android: Heb weinig ervaring met Android, en uit de ervaring die ik heb vond ik het een brak systeem. Heb dus ook besloten hier mijn tijd niet aan te verdoen, daarom zal je van mij nooit tips over Android krijgen
niet-“Getting Things Done”: Vond Getting Things Done al een goed systeem, en nadat ik les heb gehad van meneer David Allen himself was ik er helemaal van overtuigd. Dit systeem is top. En hoewel er ongetwijfeld andere goede systemen zijn, ga ik daar geen aandacht aan schenken
TV: Je zou denken dat TV goed zou kunnen helpen om veel mensen te bereiken. Vast goed voor je marketing en bedrijfsgroei. Dat is ongetwijfeld waar. Maar ik kijk zelf geen TV, en heb zelfs wat tegen bijna alle TV programma’s, dus het zou raar zijn voor mij om daar dan wat mee te gaan doen
Ambtenaren & Loondienst: Eigenlijk iedereen die teveel last heeft van bureaucratie, of waarbij het verdienmodel vast zit in het aantal werkte uren. Als ik hen leer om tijd te besparen, of processen automatiseer, houden ze daar geen extra tijd aan over omdat ze nog steeds van 9 tot 5 moeten werken. Is tegenstrijdig met wat ik wil bereiken (extra vrijheid), dus kan mijn tijd beter stoppen in een doelgroep die meer gebaad is bij mijn diensten

Dit to-don’t lijstje is een bizar goed hulpmiddel bij het maken van keuzes bij kansen die zich voordoen. Zo krijg ik regelmatig commentaar in de richting van “Ja, maar deze app is alleen voor Mac!”, als ik weer eens een tip heb gedeeld. Vroeger ging ik dan uit een soort schuldgevoel een alternatief zoeken voor die mensen die daarover klaagden, tegenwoordig vind ik dat het niet mijn probleem is want ik doe simpelweg geen Windows (en zijn die mensen dus niet mijn doelgroep).

Gebruik 1Keyboard als virtueel toetsenbord op je iPhone

2012-01-17T00:00:00+00:00

Vind jij het ook zo’n gedoe om te typen op een touchscreen? Ik vind het wel te doen op mijn iPhone, maar een écht toetsenbord blijft nog steeds vele malen beter. En waar ik me dan regelmatig aan erger is dat je via zo’n schermpje zit te typen, terwijl er een echt toetsenbord binnen handbereik ligt.

Gelukkig was ik niet de enige die dit een rare situatie vond, ook Eyal Wiener vond dat je hier wel iets mee moest kunnen. Eyal heeft namelijk 1Keyboard (alleen voor OS X 10.7 Lion) gemaakt waarmee je je echte toetsenbord kan gebruiken om te typen op je iPhone/iPad/Android.

Via 1Keyboard kan je jouw echte toetsenbord, die gewoon aangesloten blijft aan je computer, instellen als een bluetooth toetsenbord voor je iPhone/iPad/Android. Het werkt (volgens mij) voor elk apparaat waarbij je een bluetooth toetsenbord kan instellen, dus als jij een TV hebt waarbij dat kan zou 1Keyboard ook moeten werken.

Sinds ik 1Keyboard heb kan ik met 1 simpele sneltoets, die je zelf in kan stellen, wisselen tussen mijn computer (CMD+Ctrl+1), mijn iPhone (CMD+Ctrl+2), en mijn iPad (CMD+Ctrl+3).

Om niet het overzicht van “Waar ben ik nu in godsnaam aan het typen” kwijt te raken laat 1Keyboard altijd op je scherm zien als je toetsenbord ergens anders dan de computer waar het aan vast zit wordt gebruikt.

Tweetbot dé Twitter app tegen information overload

2011-11-24T00:00:00+00:00

Regelmatig kreeg ik te horen dat ik Tweetbot moest gebruiken voor Twitter op de iPhone.

Gesprekken die ik had met mensen over waarom dat Tweetbot dan zo tof zou zijn kwamen meestal uit op “Ja het werkt gewoon heel fijn, en het is shiny”. Ook de reviews die ik had opgezocht kwamen daar een beetje op uit. Zelfs de website van Tapbots zegt weinig meer dan dat. Maar, als je regelmatig hoort dat het echt iets voor jou is, dan ga je het toch testen (voor die paar euro hoef je dat niet te laten, een lekker biertje sla je toch ook niet af 😉).

Dus ik heb het getest. Ja, het is shiny. Ja, het werkt opvallend goed. Maar! Ik heb twee features ontdekt die wat mij betreft onderbelicht worden, en ik al tijden miste in Twitter apps.

Tweetmarker

Tweetbot maakt gebruik van Tweetmarker, een service die apps in staat stelt onderling te synchroniseren waar je gebleven was in je timeline. Zelf had ik besloten alleen mijn iPhone te gebruiken voor Twitter, vooral omdat ik geen zin had om elke keer opnieuw te scrollen naar waar ik gebleven was met lezen. Tweetmarker lost dit probleem op door het punt waar je was gebleven te synchroniseren, al zijn er momenteel nog niet veel apps die het ondersteunen.

Filters

Goede, simpele, filters. Dé killing feature waardoor ik verliefd ben geworden op Tweetbot. Je kan met 2x tikken ervoor zorgen dat je een #hashtag of bepaalde gebruiker niet meer in jouw timeline ziet. Ook kan je alle tweets die door een bepaalde service getweet worden verbergen. Je kan zelfs aangeven hoelang je deze dingen wilt verbergen: 1 Day, 1 Week, 1 Month, óf Forever. Zo kan je dus simpel alle tweets over een evenement waar iemand enthousiast over is een dag lang verbergen.

Een aantal voorbeeldjes van wat ik dankzij Tweetbot niet meer hoef te zien:

Hashtags

#dwdd: Ik heb geen TV, en heb dus 9 van de 10x geen idee waar het over gaat. Zonde van mijn aandacht.
#Sint11: Ik houd van kruidnoten, en chocoletters zijn geweldig. Combineer die 2 naar choco kruidnoten, helemaal TOP. Maar voor de rest laat ik heel Sinterklaas langs mij heen gaan.
#HROfail: Ik volg een paar mensen die bij HRO naar school gaan, en daar gaat het vaak niet goed. Zelf zit ik daar niet op school, en kan ik er niets aan doen dat het daar niet goed gaat, dus die tweets zijn voor mij niet relevant.
#NowPlaying: Ik volg @BritneySpears op Twitter, dat is genoeg muziek 😉
#occupy (ook #occupyRotterdam, #occupydenhaag én #occupyAmsterdam): Geen flauw idee wat dat hele occupy inhoud, en eerlijk gezegd interesseert het me ook weinig. Dus ervoor gekozen om er geen aandacht aan te besteden.
#twexit: Twitter is asynchrone communicatie, het maakt me dus helemaal niets uit wanneer jij wel of niet “online” bent.

Services

Foodzy: Meest gebruikte argument tegen Twitter “Wat boeit het mij nou dat iemand een broodje zalm eet”. Mee eens, daarom volg ik zulke mensen niet. Als er dan iemand besluit toch te gaan diëten en daar trots op is vind ik dat prima, maar hoef ik die tweets niet te zien.
Paper.li: Heb nog nooit wat nuttigs in die “krantjes” gezien.
Pay with a Tweet: Credits geven voor hoe tof iets is doe je nadat je er ervaring mee hebt, pas dan vind ik het interessant.
Scoop.it: Regelmatig goede artikels (of in ieder geval titels), maar erger me aan de website die ik krijg als ik op zo’n linkje klik. Dus besloten om niet meer in die val van ergernis te trappen.
SoundHound: Weer, ik heb genoeg aan @BritneySpears 😉
TwitLonger: Twitter is maximaal 140 tekens, juist daardoor vind ik het een fijn medium.

Dat is een beeld van wat ik graag verberg uit mijn Twitter Timeline. Wat zijn voorbeelden waarvan jij denkt dat is nou typisch iets wat regelmatig langs komt maar mij nooit geboeid heeft?

21st Century Skills @ TEDxYouth: Kritisch Denken

2011-11-23T00:00:00+00:00

Afgelopen zondag 20 november hebben de 21 Learners (waar ik er één van ben) tijdens TEDxYouth samen met Kennisnet een workshop gegeven over “21st Century Skills”. Dat onderwerp zijn we als 21 Learners al zo’n half jaar mee bezig. Nouja eigenlijk niet per se met het onderwerp, dat stelt opzich weinig voor, maar gaat het vooral om HOE krijgen we het onderwijs zo ver dat ze er wat mee gaan doen.

Tijdens de TEDxYouth heb ik, samen met Pauline en Stephanie, een workshop gegeven over één van deze skills, namelijk: Kritisch Denken.

Om te beginnen stond ik samen met Pauline op het podium en hebben we een aantal filmpjes laten zien, waarbij we aan het publiek vroegen of ze dachten dat dit “echt” was. Daarmee wilden we aantonen dat je niet zomaar alles kan geloven, hoe echt het er ook uit kan zien.

Vervolgens praktisch aan de slag. Het publiek werd opgedeeld in groepjes en ieder groepje ging aan de slag met een andere skill. Het was vooral de bedoeling dat we uiteindelijk met een extreem praktisch voorbeeld komen waarmee een school morgen al aan de slag zou kunnen met de skill “Kritisch Denken”.

Zo gezegd, zo gedaan. Om te beginnen nadenken over “Wat is kritisch denken?”, en natuurlijk “Hoe kunnen we kritisch denken?”. Beide komen heel simpel gezegd eigenlijk gewoon neer op “Waarom!?”, en dat dan constant. Je vermogen om kritisch te kunnen denken ontwikkelen is dus zorgen dat je constant een irritante kleuter in je hoofd hoort.

Maar, dan aan de slag met de opdracht “Hoe zorg je ervoor dat dit morgen nog een plekje kan krijgen in het onderwijs?”.

Één van de ideeën die wij hierover ontwikkelden was: Laat leerlingen zelf een project opdracht bedenken. Stel een aantal criteria waar het aan moet voldoen en laat het verder los. Docent geeft dan geen richting meer maar faciliteert, en terroriseert ze continu met “Waarom?”. Om het project een beetje ambitieus (daar leer je het snelst/meest van!) te kunnen maken vonden we eigenlijk ook allemaal wel dat je de zelfopgelegde illusie van “vakken” los zou moeten laten, want bijna alles wat je in de praktijk doet is van toepassing op meerdere van deze “vakken”.

Een ander idee was: Een verplichting stellen meerdere soorten bronnen te gebruiken als je ergens een werkstuk over maakt. Bijvoorbeeld gebruik 2 verschillende websites, 1 documantaire, en een interview uit de krant. Persoonlijk vind ik dit idee minder goed, omdat het nog steeds nadenken niet garandeert. Het verplicht je om met meer gedoe een werkstuk te maken, maar je kan nog steeds alles samenvatten naar 1 verhaal zonder er zelf écht over na te denken.

Ook hebben we gedurende deze brainstorm onbewust kritisch nagedacht over het onderwijs an sich. Veel punten van het onderwijs waarvan gedacht wordt dat het essentieel is kwamen ter discussie te staan, bijvoorbeeld: De meerwaarde van toetsen, of zoals eerder al genoemd vakken, maar ook het idee van een Curriculum, of waarom de meeste opdrachten alleen voor school bedoelt zijn en verder voor de buitenwereld (bijna) waardeloos zijn.

Al met al mooie resultaten, en ik ben benieuwd waar en wanneer er iets van opgepakt wordt! 😊

Nieuwe iPhone, nieuwe apps! 20 must haves

2011-11-07T00:00:00+00:00

Afgelopen zaterdag werd ik wakker gebeld door de Phone House uit Papendrecht. Vol enthousiasme wisten ze mij te vertellen dat mijn gereserveerde iPhone 4S binnen was, en dat ik de enige op de lijst was die gek genoeg was om een witte 16 GB variant te willen dus kon hem gelijk op komen halen. Hoewel ik half brak op zaterdagochtend niet echt blij was met het feit dat ze me om 9 uur ‘s ochtends gingen bellen was het toch wel goed nieuws 😄

Hoewel ik al ruim 2 jaar een iPhone heb (hiervoor had ik een 3GS), heb ik besloten om deze nieuwe 4S in te stellen als een nieuwe iPhone. Dit heb ik gedaan om mijzelf te dwingen opnieuw te kijken naar welke apps ik gebruik en op de iPhone wil hebben.

Inmiddels sleep ik honderden apps minder met mij mee, en heb ik een mooi lijstje met 20 apps die ik iedereen van harte wil aanbevelen! 😄

WhatsApp: Overduidelijk. Iedereen kent het inmiddels. Voor de mensen die er nog nooit van hebben gehoord: Gratis SMS’en.
Trein: Ik heb met mijn vorige iPhone altijd 9292ov gebruikt, en dat werkt op zich prima. Hoorde om mij heen wel regelmatig mensen die Trein veel toffer vonden, dus aangezien ik toch bezig was met apps selecteren besloot ik het eens te testen. Conclusie: Trein werkt een stuk simpeler, en het ziet er beter uit. 9292ov staat nog wel op mijn iPhone (weggestopt in een mapje), voor die ene keer dat ik met de trein nog niet genoeg in de buurt ben.
Things: Op de Mac heb ik al jaren Things dus ook voor iPhone (en iPad) wil ik dat graag hebben, zodat ik altijd snel even kan kijken naar wat ik nog allemaal op mijn takenlijst heb gezet. Nadeel is wel dat Things nog steeds geen sync via internet heeft, dus het is regelmatig zo dat mijn lijsten niet kloppen. Ze zijn er mee bezig, al héél lang.. Als je nog geen GTD app hebt is OmniFocus misschien een betere keus.
Twitter: Ik heb persoonlijk nog geen meerwaarde ontdekt in 3rd party Twitter apps (hoewel ik veel goeds hoor over Tweetbot), dus al mijn getwitter doe ik met de app van Twitter zelf: Twitter.
SoundHound: Hoevaak heb je dat je ergens in een leuk cafeetje zit en denkt “Oh! Tof nummer, welke is dat?”, ik heb niet veel met muziek dus in mijn geval niet vaak. Maar ik vind het wel een hele toffe app om te showen wat er mogelijk is: SoundHound. Los van het feit dat het handig kan zijn, is het ook iets waarmee je indruk kan maken bij minder digitaal capabele mensen 😉
Read It Later: Tijdens het doorworstelen van de RSS feeds sla ik artikels op in mijn Read It Later, en vervolgens gebruik ik het dan regelmatig om in de trein of tijdens het wachten even snel een artikel te lezen.
Promodoro: De Pomodoro techniek: Een concentratie techniek waarmee je makkelijk een hele dag door kan werken. Promodoro is de app die ik gebruik als eierwekkertje.
QR Reader for iPhone: Je ziet ze inmiddels steeds vaker: QR codes. Van kleine plaatjes op visitekaartjes, tot bizar groot op gebouwen. “QR Reader for iPhone” is precies wat de naam zegt: Een app om deze QR codes in te lezen, en te vertalen naar iets wat wij mensen begrijpen.
Sonar: Sonar is een handig appje wat je eigenlijk nooit zelf opstart. Sonar is gekoppeld aan je FourSquare (dus als je dat niet gebruikt heb je er niets aan). Wat het doet is kijken waar je incheckt, en kijken wie daar nog meer is, als er een potentiële koppeling is tussen jou en andere aanwezigen zal hij dit melden via een push melding. Bijvoorbeeld “Hey je bent bij Seats2Meet, Niels is hier ook, en jullie zijn allebei geïnteresseerd in Lifehacking! Wil je hoi zeggen?”
Verbs: Verbs is een chat applicatie. Hiermee kan je verbinding maken met bijvoorbeeld gTalk om te communiceren met je vrienden.
Onavo: Onavo is nog zo’n applicatie die je eigenlijk nooit opent. Wat Onavo doet is, met de huidige datalimieten op mobiel internet, een must have: Hij zorgt ervoor dat je minder data verbruikt. Dit kan makkelijk oplopen tot tientallen MB’s per maand, waardoor je misschien een goedkoper abonnement kan kiezen.
TextExpander: Tovertypen. Op de Mac is het verdomd handig. Op de iPhone iets minder, maar nog steeds de moeite waard. Aangezien de iPhone het niet toestaat dat er apps op de achtergrond draaien werkt TextExpander niet overal, maar er zijn vrij veel apps die geïntegreerd zijn met TextExpander.
1Password: Wachtwoorden op internet zijn een dramatisch systeem. Het liefste wil je wachtwoorden zoals: 1BDNZ$xK-drz7RW6shcHQI#&ft6G3UyCSpC7sYkV*b. Maar die dat maar eens te onthouden, en als dat je lukt moet je het nog in weten te typen. Gelukkig zijn er password manager apps die zulke wachtwoorden kunnen genereren én onthouden voor je, 1Password is één van de betere passwordmanagers.
Dropbox: Dropbox is de enige manier om iets met bestanden te doen op de iPhone. En dan wel alle bestanden die op je computer in de Dropbox staan. Regelmatig zeer handig om even snel iets op te zoeken. Ook is het zo dat veel (véél!) apps kunnen synchroniseren via Dropbox, Bijvoorbeeld: TextExpander en 1Password.
Evernote: Ik gebruik Evernote voor mijn “Paperless Office”, met de Evernote app op mijn iPhone heb ik dus alle papieren meuk altijd bij de hand. Soms wordt je nog raar aangekeken als je een rekening wil openen en de papieren gaat opzoeken op je iPhone, maar dat went vanzelf.
MindNode: MindNode is niet de meest uitgebreide mindmap app, en juist daarom gebruik ik hem vaak. MindNode is perfect om even snel je gedachten op een rijtje te zetten, ik gebruik het bijvoorbeeld regelmatig tijdens lezingen.
Reeder: Ik ben lange tijd een trouwe gebruiker geweest van NetNewsWire maar Reeder heeft het inmiddels op zowel Mac, als iPad, en nu ook iPhone overgenomen. Waarom? Eigenlijk vooral omdat mooier en simpeler is.
Pastebot: Hoe vaak heb je iets gekopieerd, en een tijdje later als je het wilt plakken valt je op dat je alweer iets nieuws hebt gekopieerd? Opvallend regelmatig in mijn geval. Of je hebt een linkje op je computer en denk je “Oh dit wil ik eigenlijk even kopiëren naar mijn iPhone”. Om eerlijk te zijn had ik dit (bijna) nooit en die ene keer dat ik dat had mailde ik het wel naar mezelf. Tot ik door AppleCoach gewezen werd op deze app, en het zelf eens ging testen. Dit lost beide problemen op, en werkt stukken makkelijker en sneller dan jezelf een mailtje sturen.
Captio: Captio is een must have voor GTD’ers. Één van de aspecten van Getting Things Done is dat je een gedachte zo snel mogelijk uit je hoofd en naar een betrouwbaarder systeem moet krijgen. Ik zou hiervoor Things kunnen opstarten, en naar mijn inbox gaan, daar een nieuwe ToDo aanmaken, maar dat is veel te veel gedoe en duurt te lang en dus werkt dat niet. Captio is een app die ik in mijn dock heb staan, elke keer als mij iets te binnen schiet noteer ik het snel en druk op send. Ook als ik iets zie waar ik misschien iets mee moet gebruik ik Captio om een foto te maken en snel naar mijzelf te mailen. Zo is het uit je hoofd en zodra je email gaat verwerken kan je er een beslissing over nemen.
Remote: Remote is een app van Apple zelf: Een afstandsbediening voor iTunes. Erg handig als je niet in de buurt bent van je computer maar toch even een andere playlist wilt selecteren. (Ook leuk om andere mensen mee te pesten, mijn broertje wist niet wat hem overkwam)

Dit is mijn lijst met 20 Must Have apps voor de iPhone, in willekeurige volgorde.

Virtueel je fysieke brieven versturen met Postbode.nu

2011-10-24T00:00:00+00:00

Postbode.nu is een geniaal concept voor mensen zoals ik die in de digitale wereld leven. Helaas moeten wij digitale werkers nog regelmatig met “ouderwetse” organisaties communiceren, en zij verlangen in sommige gevallen fysieke post. Dit is voor ons natuurlijk veel te veel gedoe, je moet je brief helemaal printen (oppassen dat je er geen papercut aan overhoud, levensgevaarlijk die fysieke brieven!) en vervolgens weg van je werkplek om het in een grote rode hangende doos te doen buiten aan het eind van de straat. Er vanuit gaande dat je al postzegels en enveloppen op voorraad hebt, anders moet je die van te voren ook nog gaan kopen. Gelukkig kan het tegenwoordig een stuk slimmer.

Je kan je te versturen brief opslaan als PDF (elk fatsoenlijke tekstverwerker kan dit), en vervolgens via Postbode.nu laten versturen. Gewoon een kwestie van je PDF uploaden en het fysieke adres waar het heen moet intypen, en klaar!

Natuurlijk is dit niet alleen handig voor luie mensen, maar ook voor mensen die geen printer hebben, of denk bijvoorbeeld ook aan je oma die slecht ter been is. Al moet je dan natuurlijk wel je oma een computercursus geven. 😉

The Email Game

2011-09-05T00:00:00+00:00

Ben jij ook dagelijks onnodig veel tijd kwijt aan het verwerken van jouw e-mail? Tijd die je (voor je gevoel) nuttiger had kunnen besteden. Soms ben je de hele dag zo in de weer met alleen e-mail dat je aan het eind van de dag denkt “Wat heb ik nou eigenlijk bereikt?”.

Ik heb twee tips om de tijd die je kwijt bent aan e-mail drastisch te verminderen.

Zet e-mail standaard uit, en kies zelf 1 of 2 momenten op de dag dat jij er naar wilt kijken. Als je er dan naar kijkt verwerk je alles, zodat je inbox weer op 0 staat voor de volgende keer.
Verwerk je e-mail met behulp van: The Email Game

Deze post gaat vooral over punt 2: The Email Game. Dit is een simpel tooltje waarmee je van email verwerken een spel maakt. Inclusief bonus punten voor snel (kort en krachtig) reageren, en beslissingen nemen.

The Email Game is een simpel idee, maar heeft een bijzonder krachtig effect. De theorie is simpel: Alles wat leuk is doe je beter. Als je The Email Game start maak je van Email verwerken een race tegen de klok, en als je net zo competitief bent als ik is dat extreem motiverend.

Persoonlijk wil ik altijd winnen en ook daar houdt The Email Game rekening mee, je krijgt namelijk punten voor wat je doet. Beantwoord jij binnen 2 seconden een mailtje dan krijg je meer punten dan wanneer je 20 seconden blijft twijfelen over wat je er mee moet, zo wordt je dus getraind in je snelheid. Doe je er te lang over dan kost het je punten. Kies je ervoor om een mailtje over te slaan, dan krijg je geen punten (en geen bonus tijd).

Nadeel aan The Email Game vind ik dat het qua e-mail verwerken erg beperkt is, er wordt vanuit gegaan dat je eigenlijk op (bijna) alles een antwoord zou moeten geven en dat het dan klaar is. Daarna zul je dus handmatig nog een keer naar je mail moeten gaan om alles te archiveren, of filters aan te maken.

Fietsen in de sneeuw

2010-12-20T00:00:00+00:00

..Dat gaat voor geen meter! Zelf ben ik iemand die dan regelmatig onderuit ligt, of besluit liever een uur te gaan lopen. Maar er is een oplossing hoe je wél kan fietsen in de sneeuw!

Wat je kan doen, is eigenlijk best simpel. Zoals dat je sneeuwkettingen hebt voor een auto, kan je om de banden van je fiets tie-wrap’s binden, voor extra grip 🙂

Een plaatje zegt meer dan 1000 woorden:

Met dit weer kunnen we zulke hulp goed gebruiken 🙂

Het is handig om de ‘kopjes’ van de tie-wraps om-en-om, links, rechts, te laten uitkomen. Dat is ook weer extra grip, vooral fijn voor in de bochten

Noot: Dit hele systeem valt volledig uit elkaar als je velgremmen hebt:

Als je velgremmen hebt, en gaat remmen dan vliegen de tie-wraps er 1 voor 1 af! ☹️ Trommelremmen, schijfremmen of terugtrapremmen zullen wat dit betreft geen problemen opleveren.

Last.FM + Spotify = Lastify

2010-12-04T00:00:00+00:00

De echte diehard Spotify & Last.FM gebruikers denken nu “HA! Maar dat wist ik al lang, dat staat gewoon op de site van Spotify!” Nou ehm, ja, daar staat ook een Lastify, maar die is bij lange na niet zo tof als de Lastify die ik bedoel.

Een paar dagen terug zag ik deze tweet van Frank Raterink:

#Lifehack’ers opgelet: Recommendations van #Lastfm in #Spotify afspelen: dat kan: http://lastify.nl

Wat het doet is eigenlijk heel simpel. Je hebt Spotify waarmee je zo’n beetje alle muziek van heel de wereld tot je beschikking hebt. Je hebt Last.FM waar je ‘scrobbled’ welke muziek je luistert. Vervolgens gaat Last.FM je aanbevelingen geven in de richting van “Als je dit tof vind, dan zal je dit waarschijnlijk ook wel waarderen”. En dat is waar Lastify inspringt, die maakt vervolgens helemaal automatisch een playlist in Spotify van die aanbevelingen!

Uiteindelijk krijg je een playlist met 42 nummers. Waarom 42? Geen idee, mijn beste gok: Het bedrijf erachter heet Q42. Ideaal dus om muziek te (her)ontdekken. 😊

Wel één sidenote: Op de site staat dat het een minuutje kan duren, maar in mijn geval duurde het een uurtje, hoorde op Twitter van iemand dat het bij hem een dag duurt, en weer iemand anders had het na een kwartier. De performance varieert dus nogal, maar mij is verteld dat daar aan wordt gewerkt.

Lifehacking Academy 2010 - Unconference: Train de trainer

2010-06-11T00:00:00+00:00

Tijdens de eerste workshop ronde van Lifehacking Academy was er onder andere de Unconference “Train de trainer” van Herman Kopinga.

Misschien heb je het zelf wel eens meegemaakt: Je doet een geweldige vondst waarvan je zeker weet dat het ontzettend handig voor meerdere mensen. Je vertelt het enthousiast door, maar na een paar weken merk je dat het toch niet opgepikt is. De inhoud van slimmer werken en Lifehacking kennen we inmiddels. Maar hoe vertel je dat nou handig? Hoe krijg je mensen aan het delen? Wat kun je allemaal gebruiken? Daar wil Herman het graag met jullie over hebben. Een kijkje in de slimmer werken keuken van afgelopen anderhalf jaar.

Tijdens de unconference van Herman was het de bedoeling dat wij, als groep, gezamelijk gingen nadenken over hoe we mensen duidelijk kunnen maken waarom bepaalde ‘slimmer werken’ of Lifehacking principes een meerwaarde hebben. We zijn begonnen met een lijstje op te stellen met punten waarvan wij (als groep) vonden dat iedereen het eigenlijk wel zou moeten kennen.

Het resultaat:

RSS
Twitter
Archiveren in één map
Collaboration platforms (Wave enzo)
Sneltoetsen
Fingertips/Typepilot/TextExpander
Getting Things Done (GTD)
iPad
Ont-crackberry’en
Statafels VS Vergadertafels
Mobiel & Co-worken
Stammenstrijd (Mac vs Windows vs Linux)
Aandacht
Bekendheid, in de personal branding zin
Kracht van netwerken

Nadat wij dit lijstje opgesteld hadden gingen we verder met een discussie over hoe we mensen dat nou moesten uitleggen, hoe pitch je zo’n punt nou? We waren logischerwijs bovenaan de lijst begonnen maar dat bleek lastig, dus hebben we besloten om bij een makkelijker onderwerp te beginnen, als warming up om daarna de lastigere onderwerpen aan te snijden.

Wij hadden discussies over wat de voordelen zijn van de verschillende punten, welke problemen iets oplost, hoe je het implementeert, wat de meerwaarde is, en hoe je het eventueel zou kunnen pitchen. Vooral dit laatste bleek erg lastig. Ik denk ook dat de waarde van deze unconference niet simpelweg uit te typen is in een verslagje, de waarde zit hem namelijk in de discussie.

Bij deze stel wil ik dus iedereen uitnodigen mee te doen met de discussie over slimmer werken, wat zou iedereen volgens jou moeten weten, brainstorm mee over de voor- en nadelen, bedenk pitches, en deel dat alles met de wereld. Hoe kan je meedoen? Je kan natuurlijk zoals altijd een reactie plaatsen bij dit bericht, maar deze keer kan je ook meedoen in een Google Wave die onderaan dit artikel staat.

Tijdens de unconference van Herman moesten we ophouden nadat we nog niet eens op een kwart van de lijst waren, ik zal de wave beginnen met de resultaten die we toen hebben bereikt, dan kunnen we met z’n alle vanaf daar verder! 😄

[HTML1]

Spreker bij: 'Share Your Next'

2010-05-12T00:00:00+00:00

Nadat ik Bryan Diender had ontmoet in Seats2Meet zei hij tegen mij “Niels, jij bent inspirerend. Zou je het leuk vinden om een inspirerend verhaal te komen vertellen bij Share Your Next?”. Nouja niet letterlijk zo want toen was de naam nog niet bekend, maar hij vroeg me in ieder geval om spreker te zijn bij zijn evenement. Nou dat leek mij wel cool, zo gezegd, zo gedaan. Afgelopen 23 april was ik live te zien als spreker bij ‘Share Your Next’.

Share Your Next is een evenement waar personen de kans krijgen om zichzelf te profileren en de wereld te inspireren. In 8 minuten vertellen de sprekers over wie ze zijn, wat ze doen en wat hen inspireert, daarbij gebruikt elke spreker een slideshow die mag bestaan uit afbeeldingen en/of korte filmpjes. Georganiseerd door: Bryan Diender.

23 april was de eerste editie van Share Your Next, de regels waren dus (nog) niet zo strak.

De voorbereiding

Leuk zo toezeggen dat je wel even een verhaaltje zou komen vertellen, maar waar moet ik dan in godsnaam over praten. Ik vind zoveel dingen cool, zoveel dingen inspirerend. Ik kan filmpjes laten zien van dingen die ik inspirerend vind, al dan ben ik niet echt een ‘spreker’ meer. Toen drong de “slideshow met plaatjes” eis tot mij door, soort pecha kucha, maar wat moest ik daar dan mee? Ik ben maar begonnen met de dingen die ik in ieder geval kwijt moet, iets over mezelf. Mensen moeten toch eerst weten wie ik ben, tenminste dat vind ik belangrijk om te horen als ik moet luisteren.

Ik ben dus begonnen met een keynote te maken, met een paar slides over mezelf. Dan heb ik in ieder geval wat te vertellen. Daarna heb ik besloten het even te laten rusten, waarschijnlijk komt er vanzelf wel een goed idee in mij op. En dat gebeurde, ik wilde wat komen vertellen over Slimmer Werken. Ik ben Slimmer Werken Coach dus dat past wel bij mij, en er valt veel over te vertellen. Misschien gewoon wat concrete tips geven, in de hoop dat veel mensen het zien.

Toen ontstond er een probleempje. Ik ging een korte (4 minuten) training geven bij BNI in Dordrecht. Dat was opzich geen probleem, maar wat mij opviel wel. Het blijkt dus dat als ik wat over Slimmer Werken ga vertellen er heel veel vragen komen, en (daardoor) alles heel erg uitloopt. Niet handig dus om dat te doen bij Share Your Next. Toen heb ik het maar weer even laten liggen tot ik mijn volgende ingeving zou gaan krijgen.

Op dit punt ontstond er een ‘probleem’, of uitdaging. Er kwamen nu voor mij 2 best wel drukke weken met veel reizen en dagenlange evenementen. Ik ben geweest in: Amsterdam, Rotterdam, Nieuwegein, Den Haag, Hilversum, Utrecht, Groningen, en zelfs nog af en toe thuis in Dordrecht. Weinig tijd dus voor Share Your Next. Tijdens het vele reizen kreeg ik wel een goed idee, ik kan vertellen over hoe tijd geen geld is en geld niet per se hetzelfde is als waarde. Leek mij wel een cool onderwerp, heeft potentie om veel mensen aan het denken te zetten.

Wel nog een beetje lang dus ik heb het afgekort naar Tijd != Geld != Waarde. Waarbij ! staat voor niet, != betekend dus niet gelijk aan. Dat is een afkorting die ik ooit eens geleerd heb tijdens het programmeren, heb ik gelijk een referentie terug naar het praten over mezelf. Snel 2 slides erbij gezet in mijn keynote en wat aantekeningen gemaakt over welke dingen ik niet moet vergeten.

23 april, ’s ochtends in trein kwam ik Michel al tegen. Michel is een oud klasgenoot van mij, hij zou publiek komen zijn bij Share Your Next. Hij vroeg mij wat ik ga vertellen, en eigenlijk vroeg ik mij dat ook wel af. De dag ervoor was ik even heen en weer naar Groningen, had toen ruim 7 uur in de trein gezeten, was niet echt op tijd thuis, slecht geslapen. Dit beloofde nog wat te gaan worden. Weinig tijd gehad om voor te bereiden, en nog moe ook.

Aangekomen op de Haagse Hogeschool, bij Share Your Next, bleek dat het evenement iets anders was dan ik had verwacht. Er was weinig ‘publiek’, de focus moest dus gaan liggen op de camera’s en het streamen via internet. Geen ervaring mee, geen idee wat ik ervan moest verwachten. Ik had het idee dat ik me eigenlijk zo min mogelijk moest aantrekken van die camera’s want je praat tegen mensen, camera’s zijn er om het op te nemen voor andere mensen.

Video: Tijd != Geld != Waarde

Achteraf was er nog een interview maar helaas staat die niet online.

Evaluatie

Als ik mezelf nu terug kijk kan ik goed zien dat ik het niet echt geweldig heb voorbereid. Ik zie veel punten die ik onduidelijk vind, en miste echt mijn aantekeningen. Ben ook zeker een aantal punten vergeten te vertellen, of te verduidelijken. Ook vind ik het wel jammer dat op het laatste moment mijn keynote geconverteerd moest worden naar een powerpoint, ik vind powerpoint veel lelijker en minder fijn werken.

Wel heb ik mijn doel bereikt om een aantal mensen aan het denken te zetten. Via twitter kwamen er best wel veel reacties van mensen die het er wel/niet mee eens waren. De discussie was gestart, en dat is waar het uiteindelijk om ging.

Al met al niet slecht voor mijn eerste keer als spreker, vind ik dan.

Automatisch Downloaden

2010-03-30T00:00:00+00:00

TV kijken gelijk staat aan zo’n 16 uur inefficiëntie per week. “Maar sommige series zijn zo leuk!” Ok, daar ben ik het in sommige gevallen wel mee eens. Geen probleem dan zorgen we toch dat die afleveringen automatisch gedownload worden zodat je dat kan kijken, zonder reclame, wanneer het jou uitkomt. 😉

Over het algemeen zijn er onder de downloaders 2 richtingen: Nieuwsgroepen, ook wel usenet genoemd, waarbij je gebruik maakt van NZB’s. En Torrents. Ik heb het automatisch downloaden voor allebei de richtingen uitgezocht en zal deze post dus opsplitsen in deze 2 gedeeltes. Als je de ene niet gebruikt kan je de andere richting proberen. Als je het van allebei geen verstand hebt is het misschien handig als je dit eerst even uitzoekt voor je het gaat automatiseren.

Automatisch downloaden, via Nieuwsgroepen

Om automatisch te downloaden via Nieuwsgroepen heb je het programma SABnzbd+ nodig, dit programma is gratis en beschikbaar voor alle systemen.
Vervolgens heb je een RSS feed met NZB’s nodig. Deze moet je toevoegen in je SABnzbd+. Zoek bijvoorbeeld de serie die je wilt volgen bij nzbindex.nl, en pas zo veel mogelijk filters toe. Als voorbeeld neem ik The Big Bang Theory. Genereer vervolgens de RSS feed. Dan krijg je bijvoorbeeld dit: https://nzbindex.nl/search/rss?q=The+Big+Bang+Theory&max=250&minage=0&maxage=1000&hidespam=1&hidepassword=1&sort=agedesc&minsize=0&maxsize=0&complete=1&hidecross=0&hasNFO=0&poster=&g[]=720
Nu moet je een filter maken in SABnzbd+ zodat hij snapt dat je alleen specifieke nzb’s wilt hebben.
1. Kijk goed naar de naamgeving van de NZB’s, zoals je die kan zien bij de resultaten van stap 2.
2. Houd je filter zo algemeen mogelijk, anders kan het zo zijn dat het volgende week niet werkt.
3. In het voorbeeld zou je filter dus The.Big.Bang.Theory.*.720p kunnen maken.
4. Het sterretje * is heel belangrijk in je filters, dit staat voor de wildcard en daar kan dus alles voorkomen, onder andere het afleveringsnummer.
Test je filter door op Force-Download te klikken, dan gaat SABnzbd+ de RSS feed bekijken op wat er gedownload moet worden, als je filter werkt zal je dit nu gelijk kunnen zien.
Herhaal voor alle series die jij wilt volgen.

Trouwens: Het is wel handig als je SABnzbd+ automatisch laat opstarten bij het starten van je computer, anders moet je alsnog wat zelf gaan doen.

Automatisch downloaden, via Torrents

Om automatisch te downloaden via Torrents heb je een torrent client nodig die RSS feeds ondersteund, zoals µTorrent
Vervolgens moet je bij EZRSS zoeken welke serie je wilt volgen. (Als voorbeeld neem ik The Big Bang Theory)
Kopieer het link adres van de ‘Search-based RSS Feed’
Voeg die URL toe als feed bij jou torrent client.
Herhaal stap 2 t/m 4 zo vaak je wilt

Zorg er nu alleen nog even voor dat de torrent client automatisch opstart bij het starten van je computer, anders moet je alsnog wat zelf gaan doen.

Tot slot wil ik nog de tip geven dat je gewoon je feeds en filters laat staan, ook al denk je dat de serie is gestopt. Het zou zomaar kunnen dat een serie toch weer verder gaat zonder dat je dat wist, en je als verassing ineens een nieuwe aflevering in je downloads mapje terug kan vinden.

Applicaties synchroniseren via Dropbox

2010-03-04T00:00:00+00:00

Als je meerdere computers hebt is het vaak een gedoe om altijd de juiste bestanden beschikbaar te hebben, dit kan je oplossen door dingen als Dropbox en Evernote te gebruiken. Lastiger is het om de applicaties synchroon te houden, er zijn wel applicaties die het ondersteunen om via het web te synchroniseren maar helaas zijn dit lang niet alle applicaties.

Aangezien ik TextExpander en Things allebei heel vaak gebruik wilde ik deze graag synchroon houden, zowel op mijn MacBook Pro als op mijn Mac Pro (en Things ook nog op iPhone). Eerste poging was bij Things om deze te syncen van mijn Mac Pro naar mijn iPhone, en dan daarna van iPhone naar MacBook Pro, allemaal handmatig. Dat werkte niet zo geweldig. Gelukkig heb ik een betere oplossing gevonden, en die werkt voor (bijna?) alle applicaties.

Op de Mac (en volgens mij op Linux ook) is het zo dat de meeste applicaties hun gebruikte data opslaan in een los mapje ergens in de home directory. Door die data te verplaatsen naar Dropbox en vervolgens met een symlink aan te geven dat de dropbox versie gebruikt moet worden kan je via dropbox synchroniseren.

Hoe moet dit? Ik zal het uitleggen met als voorbeeld TextExpander. 🙂

Vooraf

Installeer Dropbox (referral link, gratis 250MB extra) op beide computers
Installeer de applicatie op beide computers
Zorg dat de applicaties dezelfde versie zijn (weet niet of dit verplicht is, maar is sowieso handig)

Op Computer 1

Maak in de dropbox een nieuw mapje waar je deze databases in kwijt kan, mijn mapje heb ik “SyncLibrary” genoemd.
Sluit de System Preferences
Versleep (niet kopiëren!) de hele map met de data van de applicatie: ~/Library/Application Support/TextExpander
Je hebt nu het mapje “TextExpander” in de Dropbox
Typ in de terminal: ln -s ~/Dropbox/SyncLibrary/TextExpander ~/Library/Application\ Support/TextExpander
Ga naar met Finder naar: ~/Library/Application Support
Als het goed is zie je nu bij de map “TextExpander” het icoontje van de dropbox status staan

Op Computer 2

Sluit de System Preferences
Verwijder het mapje TextExpander uit ~/Library/Application Support/
Typ in de terminal: ln -s ~/Dropbox/SyncLibrary/TextExpander ~/Library/Application\ Support/TextExpander
Ga naar met Finder naar: ~/Library/Application Support
Als het goed is zie je nu bij de map “TextExpander” het icoontje van de dropbox status staan

Nu zou het moeten werken! Op deze manier heb ik TextExpander en Things gesynchroniseerd tussen mijn Mac Pro en MacBook Pro, maar volgens mij moet dit werken voor nog veel meer applicaties, en zelfs ook nog met meer dan 2 computers.

Je 'Online Leven' automatisch gebackupt met Backupify

2010-01-28T00:00:00+00:00

Tegenwoordig gebruiken we allemaal steeds meer ‘web2.0’ diensten, zoals: Flickr, Twitter, Delicious, Zoho, Google Docs, Photobucket, Basecamp, Gmail, en ga zo maar door. Handig aan deze diensten zijn onder andere dat jij je niet druk hoeft te maken om de back-ups, zelf heb ik wel eens de uitspraak

Back-ups zijn voor mietjes

Wat meestal een beetje neer komt op “zet alles in de ‘cloud’ dan is het niet meer jou probleem“. Nadeel aan dit idee is het volgende: wat nou als het wél fout gaat? Wat nou als jouw account gehackt wordt? Wat nou als er iets gebeurt waardoor jouw account (onterecht) verwijderd wordt?

Je kan natuurlijk alles lokaal houden, zelf back-ups maken, én het óók in de cloud zetten, maar dat is teveel gedoe. Gelukkig heb ik iets gevonden waarmee je deze problemen kan gaan verhelpen, namelijk: Backupify.

Wat Backupify doet is vrij simpel: Het download automagisch elke dag de backups van jouw ‘online leven’.

Van wat ik in mijn settings kan zien ondersteunt Backupify op dit moment de volgende diensten:

Flickr
Twitter
Delicious
Zoho
Google Docs
Photobucket
WordPress
Basecamp
Gmail
Facebook
FriendFeed
Blogger
Hotmail

En bij ‘Coming Soon’ staat:

YouTube
Xmarks
RssFeed
Tumblr

Aangezien ze zeggen ‘Secure your online life’ lijkt het mij dat daar in de toekomst nog vele andere diensten bijkomen.

Backupify download de backups die de diensten zelf al maken. Via Backupify kan je deze backups dan ook makkelijk en snel allemaal vanuit één overzicht downloaden, maar verwacht dus niet dat je een back-up van jouw Google Docs kan downloaden als Microsoft Word document (of in ieder geval op dit moment nog niet).

Nadeel van Backupify is (vind ik) dat het de backups opslaat in de ‘cloud’, wat misschien wel wat ironisch is. Op het moment van schrijven zijn er nog geen opties om de backups op jou eigen FTP te laten zetten of te laten mailen. Opzich jammer maar misschien komt dat ooit nog wel. Wél kan je een mailtje krijgen met de melding dat er gebackupt is, en alle backups zelf downloaden om ze vervolgens lokaal te bewaren.

Er is eigenlijk niets moeilijks aan, maak een account aan bij Backupify (gratis tot 31 januari!), geef aan welke diensten jij gebackupt wilt hebben, geef Backupify toegang tot de diensten, herhaal die stappen tot je al jou diensten hebt gehad, en klaar!

Backupify is zo’n typische dienst die je één keer instelt, vervolgens vergeet, en heel blij mee bent als je het een keer echt nodig hebt.

2 Tips Voor Een Betere Twitter Ervaring

2010-01-21T00:00:00+00:00

Inmiddels is het hele Twitter gebeuren wel bekend, zo niet lees deze artikels maar even: Meerwaarde van Twitter, Leer de kracht van Twitter te gebruiken, Haal meer uit Twitter, Uitlegparty: Twitter voor gevorderden. Goed, de mensen die nog niet up-to-date waren zijn dat dan nu ook. Dan heb ik in deze post nog 2 handige tips waarmee je jou twitter ervaring kan verbeteren.

Blocky

Het mooie/handige aan Twitter is (mijns inziens) het open karakter, in principe kan iedereen zien wat jij te zeggen hebt. Helaas zijn er ook mensen die hun account ‘protected’ zetten (met zo’n slotje..), voor je privacy is dat fijn maar ik kan dan veel minder makkelijk inschatten of jij leuk genoeg bent om te followen. Ook is het zo dat jij dan geen informatie deelt met de rest van de wereld en dat is zonde, ook jou mening kan relevant zijn over bepaalde onderwerpen.

Het heeft voor jou persoonlijk ook nadelen, jij moet iedereen die de gok waagt om jou te volgen per stuk toestemming gaan geven (dat is veel gedoe), en waarschijnlijk krijg je veel minder followers omdat mensen simpelweg niet kunnen zien wat voor interessants jij te melden hebt (en dat is jammer als jij jou idee met veel mensen wilt delen).

Één van de meest voorkomende redenen voor het slotje is dat je minder lastig gevallen wilt worden door spammers, en dit werkt, maar het kan natuurlijk beter. Een mooie oplossing die ik hier voor gebruik is ‘Blocky‘. Blocky is een hele simpele applicatie die je toegang moet gunnen tot jou Twitter account, dan gaat blocky voor jou alle spammers blokkeren zodat ze nooit contact met je kunnen opnemen. Dat is opzich natuurlijk al heel fijn maar stel je voor dat er toch nog 1tje over blijft waar jij last van hebt, dan kan je deze rapporteren bij Blocky en dan komt jou spammer op de lijst van genomineerden, hier kan iedereen een aantal tweets zien van de spammer en stemmen of het wel of geen spammer is, zo ja wordt het bij alle blocky gebruikers geblokkeerd, zo nee is hij weer van de lijst. Dit is heel fijn omdat als een gebruiker door veel mensen is geblokkeerd vanzelf wordt gecontroleerd door Twitter en uiteindelijk suspended wordt, zo helpen we allemaal mee om Twitter spam-vrij te houden. Nu denk je misschien “goh dat is handig, maar ik heb helemaal geen zin om heel de tijd te gaan stemmen op van alles”, dat maakt niet uit, het is niet verplicht (al zou het wel fijn zijn om dat af en toe eens te doen).

RSSFriends

Goed, dat is al een leuk begin. Nu hebben we nog alle mailtjes die Twitter stuurt over je nieuwe followers, “x is now following your tweets on Twitter”, fijn om te weten maar er staat niet echt nuttige informatie bij. Om dit te verbeteren adviseer ik een filter in je email die automatisch deze follower mailtjes verwijderd, want er zit toch geen handige info in.

Om toch aan de follower info te komen kan je ‘RSSFriends‘ gebruiken RSSFriends geeft jou een persoonlijke RSS Feed van jouw followers. In deze feed staat meer dan in de mailtjes van Twitter namelijk: Naam, Locatie, Avatar, Homepage, Stats, én de laatste (paar) tweets. Daarmee kan je al veel beter inschatten of het iemand is die je terug wilt volgen.

Maar RSSFriends heeft een nog veel handigere functie, het komt ook in je RSS als iemand jou unfollowt! Daarbij kan je zien van wanneer tot wanneer je gevolgd was. Met die info zou je kunnen inschatten waarom iemand stopt met jou te volgen (misschien was je wel stom aan het doen), als blijkt dat dat vaak voorkomt is het misschien wel een goed idee om jouw Twitter gedrag aan te passen.

Rust en concentratie met Ommwriter

2009-12-23T00:00:00+00:00

Een geniaal stukje software dat nog heel nieuw, maar wel helemaal geweldig is: Ommwriter.

Ommwriter is (net als WriteRoom) een zo minimalistisch mogelijke full screen tekstverwerker. Denk hierbij “Ik moet tekst produceren” en niet “Ik wil mijn opmaak zus en zo regelen”. Ommwriter heeft namelijk niet de opties zoals Microsoft Word, Apple’s Pages of OpenOffice.org om je tekst mooi te maken met allerlei fonts en kleurtjes. Ommwriter heeft geen opties voor opmaak, nou ja, je kunt instellen hoe ommwriter zelf eruit ziet en dus ook de tekst veranderen, maar dan nog ziet alle tekst er het zelfde uit, geen dik of schuin gedrukte woorden of iets dergelijks.

Full screen minimalistische tekstverwerkers zijn helemaal hip op het moment, ze zorgen dat je je beter kunt focussen op de tekst die je aan het typen bent, Pages kan het, WriteRoom kan het ook maar is mij net iets te geeky met die terminal look. Maar Ommwriter is méér! Ommwriter heeft namelijk ook geluid, en het is het geluid dat Ommwriter uniek en naar mijn mening veel beter maakt dan de rest.

Het geluid bij Ommwriter zorgt ervoor dat je in een mood komt waarbij je je erg goed kan concentreren op wat je wilt typen. Ook is het zo dat, als je dit vaker gebruikt, het effect sterker wordt. Je hersenen maken namelijk een verbinding die ze gaan herkennen, zodat dit geluid direct betekent dat er tekst geproduceerd moet worden en dus kom je makkelijker in de flow van het schrijven.

De interface is naar eigen voorkeur aan te passen. Mijn instellingen binnen Ommwriter zijn als volgt:

Tekst opmaak 1
Tekst grootte 0
Achtergrond 2
Achtergrond geluid 3
Toetsenbord geluid 7

Dit staat voor: Standaard tekst, op standaard grootte, een papierachtige achtergrond. De geluiden heb ik geen vergelijking voor, deze zijn voor mij namelijk écht uniek, weet iemand anders waar deze van afkomstig kunnen zijn?

Zelf gebruik ik Ommwriter om bijvoorbeeld mijn blogposts te schrijven. Met Ommwriter kan ik mij goed concentreren op de tekst en is dit dus véél sneller af.

Ommwriter is ideaal om je te concentreren, gebruik dit bijvoorbeeld in de trein waar je normaal heel makkelijk afgeleid bent om je reistijd toch nog nuttig te besteden.

De meerwaarde van Twitter

2009-11-23T00:00:00+00:00

Aangezien ik opvallend veel reacties kreeg op tweakers.net, dacht ik laat ik er maar een blogpostje over schrijven.

Het is mij opgevallen dat veel mensen de kracht van twitter niet inzien, grotendeels komt dit door de standaard vraag waar twitter om bekend staat “What are you doing?” en inderdaad op dat niveau is de meerwaarde behoorlijk beperkt.

Twitteren is tof, verdomd handig, bespaard geld, geen hype, en tegenwoordig ook nog verkozen tot woord van het jaar. Maar helaas snappen de meeste mensen het hele nut nog niet. Gelukkig ga ik iedereen nu in deze post proberen uit te leggen wat er dan zo tof is aan Twitter. 🙂

Wat is twitter?

Twitter is een internetdienst waarbij gebruikers korte berichtjes publiceren van maximaal 140 tekens. Per gebruiker wordt er een profiel aangemaakt, zoals Hyves en Facebook, op dit profiel staan al je berichtjes. Op dit profiel krijgen andere gebruikers ook de optie om jou te gaan ‘followen’ zodat zij automatisch op de hoogte worden gebracht als jij een nieuw berichtje plaatst.

Lees wikipedia, en deze artikels.

Hype?

Overal wordt veel gepraat over dat Twitter een hype zou zijn en een langzame dood gaat sterven. Het feit is dat inderdaad veel mensen Twitter een enkele keer gebruiken om te kijken wat het is, 1x tweeten, en vervolgens nooit meer terug te vinden zijn. Dit komt (mijns inziens) door het niet begrijpen van de kracht van Twitter, stiekem hoop ik dan ook dat al deze mensen deze post gaan lezen en daarna alsnog terug komen.

Zelf denk ik niet dat Twitter een hype is, of misschien net zo’n hype als Hyves. Sterker nog ik hoop dat het zo’n hype is als Hyves, beginnen met een paar keer in het nieuws komen en wat kritiek krijgen en voor je het door hebt wordt het gebruikt door iedereen.

Kennismanagement

Het probleem met kennismanagement software is dat veel gedoe is om in te vullen, waardoor de gebruiker weinig zin heeft om het te gebruiken. Daar komt ook nog eens bij dat het vaak slechte resultaten geeft als je het doorzoekt, dus nog minder meerwaarde om het te gebruiken. Twitter kan hierbij uitkomst bieden. Stel iedereen die je kent en iedereen binnen het bedrijf waar je werkt maken deel uit van jou Twitter netwerk, vervolgens loop je tegen een probleem aan, je probeert dit zelf op te lossen maar komt er niet uit, je besluit deze vraag via Twitter te stellen, op dat moment zijn er (afhankelijk van jou hoeveelheid followers) misschien wel een paar honderd mensen die deze vraag zien en de kans is er groot dat er één is die al ervaring heeft met dit probleem.

Een aantal voordelen van deze aanpak zijn:

Niemand hoeft van te voren uitgebreide teksten te schrijven in een (slecht werkend) programma, waardoor tijd wordt bespaard.
Je hoeft de vraag niet aan een specifiek persoon te stellen, je hoeft dus ook niet uit te zoeken wie er verstand heeft over dit onderwerp.
Je bent niet gelimiteerd door alleen een beperkt aantal mensen binnen jou bedrijf om de vraag aan te stellen.

Nadeel hiervan is wel dat veel mensen niet durven te vragen als ze iets niet weten, maar helaas kan geen enkel programma daar wat aan verbeteren.

Geld besparen

Persoonlijk bespaar ik per maand toch wel een aantal euro’s aan bel-tegoed dankzij Twitter. Dit komt vooral omdat ik via Twitter makkelijk kan communiceren met meerdere mensen tegelijk en dus niet heen en weer moet bellen/sms’en over wat bijvoorbeeld de weekend plannen zijn. Ook een erg mooi voorbeeld hiervan is Boxcar, met dit prachtige programma krijg ik zogenaamde ‘push notification’ op mijn iPhone, als iemand mij dan een DM (Direct Message) stuurt op Twitter komt dit op mijn iPhone aan alsof het een SMS is, en een aantal vrienden heeft dit ook dus het komt regelmatig voor dat wij DM’s sturen in plaats van SMS omdat dit gratis is.

Makkelijk meerdere mensen op de hoogte brengen

Stel je hebt iets meegemaakt dat je aan meerdere mensen moet vertellen. Bijvoorbeeld dat je geslaagd bent, van school getrapt bent, promotie hebt, je bent ontslagen, hebt de loterij gewonnen, hebt een vraag maar weet niet aan wie je die kan stellen. Twitter is hiervoor het perfecte communicatie middel, plaats je tweet bijvoorbeeld “Hoezee ik ben geslaagd” en al je vrienden kunnen het gelijk weten. Zo hoef je niet iedereen 1 voor 1 te bellen om het enthousiast te vertellen (dat enthousiasme neemt dan ook al snel af) en bespaar je dus ook geld, tijd en moeite. Ook is het minder makkelijk om iemand te vergeten die het misschien wel wilde weten.

Democratie

Twitter is het meest democratische communicatie middel dat wij op dit moment kennen. Het is namelijk zo dat je naar niemand hoeft te luisteren, alle berichtjes die je binnen krijgt zijn helemaal naar eigen keuze, je kan zelf bepalen wie jij leuk genoeg vind om te ‘followen’. Is het zo dat jij mij leuk vind dan follow je mij, blijkt later dat ik iets stoms gezegd heb en jij me niet meer leuk vind, dan kan je op elk moment besluiten mij te ‘unfollowen’ en dus geen berichtjes meer ontvangen van mij.

Het is dus ook om die reden dat de meeste marketing en spam via Twitter keihard faalt, als jij niks zegt wat ik interessant vind volg ik je gewoon niet, en dus zie ik helemaal niets van jou berichtjes, dan kan je het hardst roepen van iedereen maar ik zie het lekker toch niet. 🙂

Nobelprijs van de Vrede

De veel indruk makende woorden van Martijn Aslander “wat mij betreft verdient Twitter de nobelprijs van de Vrede”, en ik ben het met hem eens. Voor iedereen in paniek raakt over de uitspraak zal ik dit even toelichten. Het is zo dat de meeste conflicten en problemen ontstaan door miscommunicaties, ik heb hier geen statistieken van maar kijk maar eens naar je eigen ervaringen. Aslander heeft hiervoor het voorbeeld over dat spelletje dat iemand in de zaal iets ingefluisterd krijgt en dat dan moet doorgeven aan de persoon naast hem/haar en die persoon ook weer aan de persoon ernaast, tegen de tijd dat we aan de andere kant van de zaal zijn is het meestal zo dat het een hele andere zin is geworden. Dit is niet het geval met Twitter, Twitter heeft hier namelijk een prachtige oplossing voor die wij ReTweets noemen. ReTweets worden aangegeven met de letters ‘RT’ en de gebruikersnaam van wie het originele bericht was, hierdoor kan je het exacte bericht én wie het zei direct doorgeven aan al jou followers. Natuurlijk kan er nog steeds opzettelijke miscommunicatie ontstaan maar dan nog kan je nagaan of die persoon dat wel echt gezegd heeft door simpelweg op de gebruikersnaam van die persoon te klikken.

Obama

Ik heb erg veel commentaar gelezen over dat Obama twitter gebruikt, dit eigenlijk alleen maar van mensen die de kracht en snelheid van twitter niet inzien. Ik zelf vind het prachtig dat iemand als Obama twitter gebruikt, op deze manier kan hij ongeacht van waar hij is toch binnen enkele seconden duizenden mensen over de hele wereld bereiken. Er is geen enkel ander middel dat zo simpel en zo snel zo veel mensen kan bereiken. Neem bijvoorbeeld een gevestigde media stroom zoals de televisie, bij tv is het zo dat Obama een persconferentie zou moeten houden, hierbij is het zo dat zowel Obama als een aantal verantwoordelijken van verschillende tv zenders aanwezig moeten zijn in dezelfde ruimte, ook zou er dan allemaal aparatuur aangesloten moeten worden, vervolgens moet Obama zijn verhaaltje vertellen, al die mensen nemen dat op, eventueel vragen een aantal van die mensen nog wat, dan wordt al het opgenomen materiaal uitgezonden via de zenders, en dan is het de bedoeling dat er veel mensen kijken, dit gaat al snel enkele uren duren en is er geen enkele garantie voor hoeveel mensen kijken. Hier heb je dus behoorlijke tegenstellingen van enkele seconden tegen enkele uren, een paar duizend volgers die het lezen tegen hopen dat mensen kijken, met één muisklik het bericht doorsturen naar al jou ‘followers’ tegen iemand vertellen dat ze moeten wachten op de herhaling, de hele wereld tegen alleen de kijkers van die zender(s).

140 Tekens limiet

Waarom de limiet precies 140 tekens is weet ik niet maar ik vind het prachtig en een echte kracht van Twitter. Vaak hoor je dingen als “Met die absurd korte berichtjes kun je geen behoorlijke informatie doorzenden.”, hier ben ik het totaal niet mee eens. Het is namelijk zo dat je in die 140 tekens prima een linkje kan zetten naar een interessant artikel dat je hebt gevonden op internet, in dit artikel kan veel meer staan dan 140 tekens maar dat staat los van de essentie van jou bericht. Ook is het zo dat je soms (vaak) nog een extra keer moet nadenken over wat je wilt zeggen omdat het in eerste instantie niet in het veld past, dit heeft mij toch al een aantal domme fouten gescheeld! Last but not least is het natuurlijk zo dat berichtjes van 140 tekens heerlijk kort zijn en je dus snel alles kan doorlezen.

Verkozen tot woord van het jaar 2009

Persoonlijk vind ik een verkiezing voor wat nou echt een tof woord is een beetje raar. Wie is ‘Onze Taal’ om voor mij te bepalen wat het tofste woord van dit hele jaar is? Wat ik hier wel leuk aan vind is dat ‘Twitteren’ dan in het woordenboek en op het nieuws komt, dit houdt in dat het bekender wordt en aangezien ik veel voordelen zie als meer mensen Twitter gaan gebruiken kan ik dit alleen maar aanmoedigen! 🙂

Twitter Search

De zoekfunctie binnen Twitter is waarschijnlijk de meest krachtige op dit moment. Hoewel het bij Google/Bing/Yahoo zo is dat het een tijdje duurt voor de robots nieuwe dingen hebben gevonden en dat toevoegen aan de resultaten lijst, bij Twitter is dit direct. Het verschil is wel dat Twitter Search alleen zoekt binnen Twitter.com en Google/Bing/Yahoo over het hele internet.

Als je de meerwaarde van Twitter Search nog niet helemaal begrijpt wil ik adviseren om dit filmpje te kijken:

#Hash tags

Zoals ook al in bovenstaand filmpje werd aangehaald kunnen #hash tags heel handig zijn om aan te geven dat jou tweet gerelateerd is aan een bepaald onderwerp. Hierdoor kan je makkelijk een overzicht krijgen van alle tweets over een bepaald onderwerp, of kan je een afkorting gebruiken om tekens te besparen.

Wel is het zo dat je soms denkt “Wat betekent dat # in die Tweet toch?”, als je dit dan niet uit de context van de tweet kan opmaken, en ook niet uit de context van de andere tweets die dezelfde #tag gebruiken. Dan kan je altijd nog kijken op bijvoorbeeld tagdef.

Hoe kunnen bedrijven profiteren van Twitter?

Over het algemeen gebruiken bedrijven Twitter “omdat het hip is” en hebben er dus niet over nagedacht hoe ze zoiets zouden kunnen gebruiken. Het probleem hiermee is dat ze terugvallen op de oude manieren, zoals reclame op tv, proberen zo hard mogelijk om aandacht te gillen “ons product is tof, koop het!” maar op twitter werkt dit niet omdat er niemand luistert, vervolgens wordt er gezegd dat Twitter niet werkt en stoppen ze ermee. Bedrijven moeten zich niet wagen aan Twitter op die manier, dat is alleen maar slecht voor je naam omdat als je er aandacht mee krijgt is het omdat mensen zeggen dat je een spammer bent.

“Hoe moet je dan wel Twitter gebruiken als bedrijf?” vrij simpel je kan bijvoorbeeld de Twitter Search volgen om te kijken wat er over jou product gezegd wordt, dat is ongetwijfeld handige informatie. Als er bijvoorbeeld iemand is die niet tevreden is met jou product kan je contact met deze persoon opnemen in de hoop het te verhelpen, waardoor daarna de kans groot is dat deze persoon nog wat positieve reclame tweet over een goede klantenservice of iets dergelijks, en deze persoon heeft waarschijnlijk wel mensen die hem volgen omdat hij niet alleen over jou product tweet.

Nog een veel beter voorbeeld is innovatie, heel vaak wordt er op Twitter iets getweet over dat product/service ‘x’ niet helemaal naar wens is want ze missen feature ‘y’, als bedrijf zou je prachtig in dit gat in de markt kunnen springen. Sterker nog stel je hebt iets interessants gevonden om te gaan ontwikkelen dat echt nieuw is, maak een twitter account en tweet regelmatig updates over de voortgang, vernieuwingen, en vraag om feedback en ideeën! Mensen willen graag helpen, zeker als ze er later iets moois voor terug krijgen dat al hun problemen oplost!

Uiteraard kan je als bedrijf ook prachtig gebruik maken van Twitter voor Kennismanagement, zoals hierboven beschreven. Bedrijven kunnen ook makkelijk alle werknemers op de hoogte houden van bepaalde ontwikkelingen, zoals nu vaak via email gebeurt.

Voor nog wat tips van Twitter zelf, lees je op de Twitter Best Practices pagina.

‘Nadeel’ voor bedrijven is wel dat dit alles interactief moet zijn, zo niet dan werkt Twitter simpelweg niet.

Nizzlay

Automatically cancelling duplicate projects in Things

Achieving goals, using friction

What's in a name?

Changes: 23rd of January 2025

Mastodon

Twitter (or X?)

IndexNow

Tempted by the Tux

Default apps: 2025

Blog Questions Challenge

Why did you start blogging in the first place?

What platform are you using to manage your blog and why did you choose it?

Have you blogged on other platforms before?

How do you write your posts? For example, in a local editing tool, or in a panel/dashboard that’s part of your blog?

When do you feel most inspired to write?

Do you publish immediately after writing, or do you let it simmer a bit as a draft?

What’s your favourite post on your blog?

Any future plans for your blog? Maybe a redesign, a move to another platform, or adding a new feature?

Hello, World!

Is zo dat zo, Marktplaats?

CEO Peter

Boring.. Taxi? Metro?

Twitter geautomatiseerd opruimen

Welke Gitlab boards ik gebruik als productmanager

Backlog Refinement

Status: Draft

Priority: Someday/Maybe

Priority: Next

Status: To be validated

Status: Approved Business

Status: Approved Tech

Status: Weigh in

Status: Ready to Build

Planning

Status: Ready to Build

Milestone: x

Development

To Do

Doing

Code Review

QA

Vervang Dropbox (of Stack)

Hello World!

Omdenken met een eRadiator

Exit Facebook.

Redenen

Of dan toch niet?

Het pad er naartoe

Voorbereiding

Doe het

TL;DR

Sudoku Solvert

Tesla is geen autofabrikant

Klushack: Gebruik een scanner om dingen altijd perfect op te hangen, zonder te meten

OmniFocus 2 met een compactere layout

Kom makkelijker in slaap, dankzij F.lux

Een wekker waar je écht wakker van wordt

Ondertiteling downloaden, zonder te zoeken

Project Templates in OmniFocus

Automatisch ScanSnap software starten met Keyboard Maestro

Webinar: 'De Meerwaarde van Luiheid' bij de 'Online Business School'

Referentie items automatisch toevoegen aan je OmniFocus inbox

Taken aanmaken via QR Codes

5 uur krachttraining, in 20 minuten.

De tijdwinst van een Lifehacker

Lifehacking Meetup: Donderdag 21 maart 2013

Niels Gouman als spreker bij de 'Lifehacking Mini Academy'

Een Context gevoelige MacBook met ControlPlane

Verslag Lifehacking Meetup #6

Shortcat: Nóg productiever met je toetsenbord

Dinsdag 20 november 2012: Lifehacking Meetup #6

Donderdag 11 oktober 2012: Lifehacking meetup #5

Verpakkingen hersluiten: Not bad

Draai je To-Do lijstje eens om: Een To-Don't lijstje!

Een greep uit mijn To-Don’t lijstje

Gebruik 1Keyboard als virtueel toetsenbord op je iPhone

Tweetbot dé Twitter app tegen information overload

Tweetmarker

Filters