Mannen met baarden....

Ergens in november maken we weer de jaarlijkse pelgrimage naar De Rietputten. Je weet maar nooit of het geluk ons deze keer toelacht...

Er staat een laag zonnetje en dat maakt het licht keihard. Door nauwkeurig belichten krijg je in ieder geval zelfs met tegenlicht een fleurig plaatje.

Het hoeft van mij niet altijd zo dichtbij; liever zoek ik naar een boeiende compositie. Deze moet nog wel beter kunnen.

Het vrouwtje van de baardman is met haar subtiele tekening misschien wel net zo mooi als de man.

We zijn al op de terugweg als er langs het pad plots een groepje opduikt. En wat is er dan mooier dan een paartje bij elkaar op één riethalm?

Ik schiet letterlijk mijn accu leeg en mijn kaartje vol. Wat een wonderschoon tafereeltje...

En dan als klap op de vuurpijl nog even een mannetje alleen, perfect poserend. Diep voldaan mompel ik zachtjes 'dankjewel' en nemen we afscheid van dit verrassende stukje natuur.

Van kleur en zwart en wit

Begin november zetten we de caravan een weekendje op een wintercamping te Otterlo. Ik maakte er te weinig foto's zie ik achteraf, want er zat veel meer in.

Zomaar een bospaadje.

Een Vliegenzwam is wel zo iconisch dat het niet meevalt er een onderscheidend plaatje van te maken. Deze bevalt mij wel vanwege de leegte en koele kleur van de achtergrond. Ik had er ook een moeten proberen van nog iets meer afstand, bedacht ik me eenmaal weer thuis...

Een beetje experimenteren met het onderwerp in de schaduw en een lichte achtergrond. Dat moet ik nog wat verder zien te ontwikkelen.

Tja, de Witkruintapuit in Sassenheim. Ik ben niet zo'n twitcher, dus toen tout vogelend Nederland er al op was uitgekeken, kwam ik nog eens langs. Met wat hulp van een buurtbewoner ontdekten we al snel het beestje en tot onze verbazing kwam hij een kijkje bij óns nemen...

Ik vond het in eerste instantie jammer dat de vogel deze keer niet de gemeentetuin uitkoos. Door de daar liggende keien zou een mooi 'natuurlijk' plaatje mogelijk zijn. Maar bij nader inzien lijkt me een achtergrond van oranje kozijnen en een voorgrond van bladdragend geboomte minstens zo bijzonder. Ben er stiekem een beetje trots op...

Dagje vogelhut Hoenderloo

Een dagje eind november in de fotohut van Henri van Vliet levert een hoop gewone foto's van gewone soorten op. Toch maar even laten zien.

De Heggenmus. Een weinig opvallende vogel, mede door zijn onopvallende gedrag. Maar al in januari laat hij zich horen in onze tuinen.

Altijd mooi, zo'n boomklever. Pikt snel een pitje mee en is dan weer vertrokken.

Een nogal extraverte vogel, zo'n Gaai. Hij heeft weinig respect voor kleiner grut en als hij verschijnt is de rest snel vertrokken.

Een vertrouwde verschijning is de Grote Bonte Specht. Hoe bekend ook, fotogeniek blijft hij.

Een Pimpelmees speurt rond of de kust veilig is.

Zo, die is lastig op de plaat te krijgen! Een enorm beweeglijk vogeltje zo'n Winterkoning en ik heb dan ook een hele reeks foto's waarop alleen een bruine veeg is te zien!