De balts van de Futen

Afgelopen weekend maar eens wezen kijken bij de balts der futen. Beetje vroeg er bij zijn, want om half 10 zou de zon verdwijnen.

Deze Fuut vindt het niet prettig dat we aan de rand van zijn plasje zitten. Hij zet zijn vleugels en kraag op en maakt grommende geluiden.

Maar goed, er zijn belangrijker zaken. De uitverkoren partner moet het hof worden gemaakt en dat eist alle aandacht op.

Als man moet je soms even stoer doen. Hier het 'admiraal zeilen' met de vleugels en kraag wijd uit. De verloofde lijkt oprecht geïmponeerd.

Dan ontrolt zich een schouwspel van ragfijne choreografie: kop schudden, snavel in de veren, kuif omhoog, en dat alles in perfecte harmonie. Uiteindelijk duiken de gelieven beide onder...

 ... om gelijktijdig boven te komen en elkaar, al watertrappend, wat nestmateriaal aan te bieden. Een spetterende dans!

En soms ook wat rustiger.

Je ziet het zo: ze willen verder met elkaar.

Eendrachtig wordt de toekomst tegemoet gezien. Die bestaat uit het op orde brengen van het nest, paren, eieren leggen en het nageslacht grootbrengen. Het wordt een drukke zomer voor dit paar.

 En zo keert de rust op het plasje weer... Terwijl de maan voor de zon schuift bedank ik zachtjes de futen voor de meer dan prachtige voorstelling.

Anholter Schweiz

Een weekend in maart. Omdat we toch in het oosten des lands zijn, wippen we even de grens over, naar het Biotopwildpark Anholter Schweiz. Ik hoop leuke foto's te kunnen maken van lynx, wolf en wilde kat, en dat liefst met een besneeuwde ondergrond. Dat laatste gaat niet op: het is het eerste warme weekend met maar liefst 18 graden!

Het hart van het park is dit chalet, waarin een restaurant is gevestigd. Je kunt er een kannetje koffie bestellen, maar daar krijg je maar één kopje bij. Apart....

Een grote vijver biedt plek aan één Otter. Ik betrap hem als hij tegen de oever opklimt.

Het is even zoeken naar de Lynx, want die ligt te luieren in het struweel. Een fascinerend beest met die pluimoortjes.

 De Wilde Kat ligt in het zonnetje te soezen, even aaibaar als dat haardkleedje bij oma in de vensterbank.

Prachtig beest, zo'n Moeflon, maar veel kleiner dan ik me hem had voorgesteld.

De Wisent, een wat nurks uitziende kolos. In de afgeschermd deel van de Kennemerduinen loopt ook een groep (pas na de zomer weer te bezoeken) en de Veluwe wordt eveneens geschikt geacht als verblijfplaats. 

De Wolf. Zijn melancholieke blik lijkt te verlangen naar de oneindige verten en ik voel me nauw met het beest verwant.

Aan het eind van de middag verzamelen alle Pauwen zich in de hoge bomen. Enigszins onhandig manoeuvreren zij over de dikkere takken.

Net buiten het park staat een groepje Ooievaars. Deze lijkt vol verbazing zijn spiegelbeeld te onderzoeken.