2025

Remata o ano, polo que toca facer balance desta última volta que demos arredor do sol

O 2025 non resultou doado, en diversos aspectos, pero conseguimos sobrelevalo e saír adiante

O mellor de todo foi gozar de boa saúde e dunha familia que se mostrou en todo momento unida e forte

Para celebrar a fin do primeiro trimestre, viaxamos de novo cara á Macaronesia, nesta ocasión á illa de Tenerife

Alí subimos ao Teide e visitamos o Siam Park ou o Loro Parque

Xa de regreso, demos algúns paseos polo cinto verde de Lugo en plena primavera

E, unha vez terminado un curso no que os tres non deixamos de aprender, mesmo nos atrevemos coa canastra

Foi daquela cando realicei as andainas ata máis lonxe que emprendera nunca en Lugo

Dunha volta cheguei á aula da natureza do Veral, camiño de Friol, pola beira do río Mera

E, aos poucos, fun adquirindo o hábito de correr distancias discretas, de ata 10 quikómetros

Por outra banda, animámonos tamén a coñecer mellor a rede de museos da cidade onde vivimos

Visitamos o espazo Sub Terra Aquae, na sala Porta Miñá, ou o Centro de Interpretación do Peregrino

Selma seguiu indo á mesma escola de teatro, onde o pasa moi ben

E cos seus avós maternos celebramos na Coruña as súas vodas de ouro

Xa de vacacións, viaxamos ata o corazón de Francia para ver os castelos do Loira

Así, puidemos visitar marabillas coma Chambord, Chenonceau, Blois ou Chaumont-sur-Loire

E coñecemos tamém o principal parque de atraccións do centro do país, toda unha tecnópole futurista

Ao volvermos de Futurescope, deume por facer anos, e van xa catro ducias

Daquela retornamos a Cambados, onde participamos da Festa Mariñeira nunha noite memorable

E seguín de andainas tanto pola beira da ría coma polo Umia arriba, pola ruta da Pedra e da Auga

Tivemos tempo tamén para percorrer as ribeiras da Arousa

Ou para visitar a cidade do Lérez en plenas festas da Peregrina

E dedicámoslle todos os días unhas horas ao estudo dos misterios alxébricos, ata despexar toda incógnita

De feito, foi agora cando quedou de manifesto todo canto demos aprendido polo verán, cun resultado satisfactorio

Xa en setembro, a Selma tamén lle deu por facer anos, moi ao meu pesar

E mais celebramos cos meus pais outro aniversario redondo, o das súas vodas de diamante

Foi entón cando comezou, non sen renovados folgos, un novo curso na roda do tempo

E protestamos contra as inxustizas e os abusos deste ciclo histórico que nos tocou vivir

Na nosa xa tradicional visita anual ao MIHL, gozamos dunha retrospectiva da mellor pintora de Lugo

E, ao igual que o ano pasado, tiven ocasión de compartir mantel con vellos amigos da facultade, desta volta do sindicato estudantil

En resumo, pechamos o primeiro cuarto de século coñecendo lugares fantásticos e aprendendo leccións de vida

Unha vida que uns acaban de estrear mentres que outros mediamos hai tempo, aínda así conscientes de canto nos queda por andar

As pinturas de Noa Persán

Unha das autoras que me resultan máis suxestivas do inmenso universo artístico lucense é a pintora Noa Persán

Agora, unha exposición retrospectiva amósanos unha escolma da súa ampla e variada obra ao longo das últimas décadas

Lembro o impactado que quedaran ao ver ao vivo un dos seus cadros, co característico fondo verde e inspirado na arte xaponesa

Na mostra pódense contemplar varios exemplos, coma no caso de Sakura, revisado como Lying is fashionable, "a mentira está de moda"

Vasca de nación, Persán trasladouse aos Ancares a finais dos 80

Segundo a artista, a natureza ten unha enorme influencia na súa obra

De aí o predominio do verde e a continua presenza da flora e da fauna

As paisaxes galegas, en particular as correspondentes ás terras de Lugo, tamén gozan dun gran protagonismo

Isto é algo que queda patente en varias das súas propostas, algunhas laureadas, e tamén nalgunhas das súas encargas

Outra vertente do seu traballo céntrase en amosarnos personaxes femininas que semellan recollidas en distintos contos de fadas

A figura da muller é unha constante, xa dende os seus inicios, na obra de Noa Persán

Así o reflicten os cadros máis antigos da exposición, que datan de hai arredor de 20 anos

O onirismo e o mar sobresaían, como se pode apreciar, entre os motivos representados

Na procura dun estilo propio, as pinturas navegaban daquela por unhas augas máis frías

A retrospectiva, denominada 'Unha retratos-pectiva Noírica', dános por tanto unha idea da súa evolución estilística

Consta duns 70 cadros e poderá visitarse na sala de exposicións temporais do MIHL, no lugués parque da Milagrosa, ata o 25 de novembro