Selma en 2015

Non tiña pensado editar un vídeo sobre as andanzas da miña filla no corrente ano

Pero resulta que o material é tan bo que se me fixo irresistible xuntar algúns recordos

Sobre todo das actuacións dos seus artistas favoritos ás que a nena tivo ocasión de asistir

É o caso de As Maimiñas, que coñeceu en Lugo polo Entroido e que xa idolatraba polo outono

A Gramola Gominola é un dos grupos que máis veces viu en concerto

Foi fundado por ex-integrantes de Mamá Cabra, outra banda da que foi asidua

Contra o verán puido ademais visitar os parques da natureza dos arredores de Lugo

Pasamos xornadas inesquecibles tanto en Avifauna como en Marcelle, en Outeiro de Rei

E nas vacacións puido gozar en Cambados da compaña dos seus curmanciños de Ourense

Xa no mes de setembro, a rapariga fixo os catro anos

-Ao igual cá súa nai a esa idade, Selma xa é capaz de ler-

Foi xusto antes de volver ao colexio e celebrar o San Froilán

Por outra parte, comezou a ir a clases de baile, música e teatro

No último mes tiven o gusto de coincidir con ela mentres traballaba

A ese día corresponde a última foto que aquí queda como lembranza

As vodas de ouro dos meus pais

Meus pais levan casados xa nada menos que medio século

Ambos cambadeses, a súa relación remóntase aos albores dos anos 60

Na foto superior, miña nai lévame no carriño a finais dos 70

Esta outra imaxe corresponde á celebración das súas vodas de ouro

Como non podía ser doutro xeito, estivo presente toda a súa descendencia

Meus irmáns e cuñados, meus sobriños, miña sobriña política, Marta, Selma e eu

Como se pode intuír, meus pais estiveron moi contentos de poder celebralo

Xubilados xa dende hai anos, procuran manterse activos dunha maneira ou doutra

Boa proba é o traballo que ambos veñen desenvolvendo como integrantes dunha coral

Neste vídeo meu pai é o quinto que se ve pola esquerda e miña nai é a cuarta pola dereita

Espero que sigan gozando de saúde para podérmonos xuntar de novo nas vodas de diamantes

Gando autóctono

As razas autóctonas protagonizaron a mostra agrogandeira Expolugo

Así que non desaproveitamos a ocasión para ver de preto os animais

Comezamos este repasiño por unha familia enteira de porcos celtas

A miúda ovella galega foi outra das razas presentes no escaparate

Un dos carneiros amosaba unha cornamenta realmente vistosa

Os criadores de OVICA tamén trouxeron exemplares de cabra galega

Pola súa parte, premiáronse nun concurso as mellores galiñas de Mos

Mailos galos máis lustrosos, que non deixaban de cantar para o auditorio

Se as galiñas non paraban de cacarexar, os vacas bramaban decote

As cachenas constitúen a raza bovina máis pequena do mundo

Así e todo, resultan rechamantes polos seus longos cornos

Na imaxe superior temos un par de bois de raza vianesa

Abaixo, unha vaca propia desta comarca do sueste galego

Este outro que vemos aquí é un fermoso exemplar da negra vaca caldelá

Xunto coa frieiresa e a limiá, as cinco razas bovinas encóntranse en perigo

A rubia galega corre actualmente mellor sorte que esas outras razas

Na mostra había unha ampla representación de vacas, touros e becerros

Os cabalos de pura raza galega tamén acudiron ao Pazo de Feiras

Algúns exemplares foron sacados a se luciren nunha exhibición

Pero en Expolugo puido verse algo máis que gando do país

Velaí un tractor autóctono da marca histórica Barreiros

De Otava a Toronto

Trala nosa estadía no Quebec visitamos a provincia canadense de Ontario

Fomos dende a capital do país ata Toronto e achegámonos ata o Niágara

Otava, chamada así pola tribo nativa, encóntrase á beira do río homónimo

Nela teñen a súa sede as cortes do Canadá, o Senado e mailo Parlamento

Sobre estas liñas, a torre do neogótico Parlamento do Canadá

Abaixo, o Châteou Laurier, un hotel de comezos do século XX

A cidade conta polo verán con bastante animación nocturna

Unha parada obrigada é nos postos das típicas colas de castor

Son unha especie de torradas longas e finas, que están boísimas

A Rideau Canal, con 45 esclusas, atravesa a capital canadense

Con 200 quilómetros de lonxitude, salva un desnivel de 80 metros

É a diferenza de altitude entre o río á altura de Otava e o lago Ontario

Declarada Patrimonio Mundial, serviu de precedente da Canle de Suez

No inverno unha sección convértese na maior pista de patinaxe do mundo

Na outra beira do Otava encóntrase a cidade quebequesa de Gatineau

Cruzar dun lado a outro do río na práctica supón cambiar de país

É outra cultura, con outra lingua, outras leis e outro carácter

Alí ten a súa sede o Museo Canadense da Historia

O edificio caracterízase por non ter esquinas

Fomos tamén ao nacemento do San Lourenzo para coñecermos as Mil Illas

En realidade son preto de 2.000 as insuas que salpican o río nesta rexión

A maioría delas locen casiñas, mansións ou pazos na súa superficie

No paseo en barco mesmo se pode ollar algún que outro castelo

Boa parte das Mil Illas encóntranse xa en augas estadounidenses

O noso seguinte destino estaba xa á beira dun dos Grandes Lagos

Cunha área metropolitana de 6 millóns de habitantes, é a maior cidade do país

Refírome a Toronto, cuxo skyline se asocia a unha torre de medio quilómetro de alto

Ademais da Torre CN, o singular consistorio tamén é toda unha icona

Logo temos aquí outra cidade subterránea importante, polos rigores do inverno

Pese á súa idiosincrasia anglosaxoa, Toronto é unha cidade multicultural

Unha alta porcentaxe da poboación ten unha orixe chinesa, italiana ou portuguesa

Na foto superior vese un festival indio na praza Dundas, no cruzamento con Yonge Street

Con 56 quilómetros de lonxitude, esta avenida está considerada a máis longa de todo o mundo

A rúa Yonge parte das inmediacións da torre CN e do lago Ontario

En fronte a Toronto hai varias illas, con vistas á cidade propias de postal

Mención especial para a Devonian Square, un recuncho cheo de encanto

Aquí encóntrase o Image Center da Universidade Ryerson, a meirande do país

Nun dos días que botamos en Toronto fomos de excursión ao Niágara

Nesta península visitamos as famosas cataratas en forma de ferradura

Tamén vimos as fervenzas da beira estadounidense do río

Estas son bastante máis pequenas cás canadenses

Nas inmediacións das caídas de auga construíron hoteis, casinos e diversas atraccións

É o resultado de que neste mesmo século vendesen terreos públicos pegados ao río

De Niagara Falls dirixímonos cara a Niagara-on-the-Lake

Esta vila encóntrase na desembocadora do río de igual nome

O curso fluvial conduce a auga dende o lago Erie ata o Ontario

Niagara-on-the-Lake conserva un certo aire colonial

A fins do século XVIII fora a capital do Canadá Superior

E xa entrado o s. XIX foi un dos escenarios da Guerra de 1812

Nela os estadounidendes pretendian tomar a Norteamérica británica

Este conflito anglo-americano saldaríase co fracaso dos Estados Unidos

Pero 200 anos despois o certo é que esta terra semella unha expansión ianqui

Algo do que os propios canadenses son conscientes e que non deixa de os preocupar