Archive for the ‘underground press’ Category

Κάτι σαν ψέμα: το Σάββατο της πρωταπριλιάς στην Υπόγα Κ94 μια διαφορετική και αυτοοργανωμένη παρουσίαση της ποιητικής συλλογής Στιχορραγία/Πανκυτταροπενία, μετά μουσικών απαγγελιών. Και συναυλίας rap και hardcore με: Πένθιμο, Κ.Π.Ρ, Timetrap. Ή αλλιώς: το πως μια μοναχική διαδικασία όπως η συγγραφή & η D.I.Y έκδοση βιβλίου μπορεί όχι μόνο να κοινωνικοποιηθεί αλλά και να συμπράξει δημιουργικά, μουσικά, συλλογικά. Ισότιμα και συντροφικά ενάντια στην εμπορευματοποίηση της τέχνης και την κοινωνία του θεάματος.

Image

ΥΓ(1) Για τους συμμαθητές της θεωρητικής κατεύθυνσης και για όλα εκείνα τα παιδιά που μίσησαν την ποίηση εξαιτίας του σχολείου. Ακολουθεί άγνωστο κείμενο: “Livadius poeta in terra Ypoga presentat. Scriptitat poemas anti-Romam. Letras sunt plenae querelarum. Εdidit DIY librum et fatum suum determinat. Narrat de barbaris magistratus et de gelida terra. Epistulis repugnat contra iniuriam. Musica punk est unica amica poetae”.

ΥΓ(2) Επειδή πολλές φορές και για πολλούς συνανθρώπους μας άδικη είναι η ίδια η ζωή, ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να είμαστε δίκαιοι στις σχέσεις και την καθημερινότητα μας. Η παρουσίαση είναι αφιερωμένη στην μνήμη του παλιόφιλου και συντρόφου (αλλά και υποστηριχτή της Στιχορραγίας) Κωνσταντίνου ⁨”Jimcrazy⁩” από την Λιβαδειά.

Image

.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι “ξαφνικά την είδαν όλοι ποιητές”

αλλά μάλλον το ότι τελικά δεν έγιναν ακόμα όλοι!

– [ pdf ] –

Άσε που και ο δημόσιος λόγος έχει δηλητηριαστεί ανεπανόρθωτα από τους επαγγελματίες της πολιτικής, της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας. Ενώ οι εικονοκλαστικοί κώδικες των social media έχουν περιορίσει στο ελάχιστο την ίδια την επικοινωνία. Ωστόσο, όσο και να καταπιέζονται, οι απόπειρες για ειλικρινή επαφή και αλληλεπίδραση δεν θα σταματήσουν ποτέ. Όχι, όσο υπάρχουν ακόμα άνθρωποι και δημιουργίες, έξω από καλούπια και κυκλώματα.

Ακόμα και η ίδια η Ποίηση φαντάζει σαν παγόβουνο: ψυχρή, απόμακρη, ελιτίστικη και αποστειρωμένη. Και ίσως τελικά να είναι, η κορυφή της τουλάχιστον. Γιατί αντιθέτως, στην αχανή και αφανή της βάση ευδοκιμεί ένα ποικιλόμορφο οικοσύστημα στοχασμού, πειραματισμού και έκφρασης ποιητικού λόγου.

Εκεί γεννιέται και αναπλάθεται διαρκώς ένας αισθητικός κώδικας επικοινωνίας με συμπυκνωμένα νοήματα και συμβολισμούς. Γεμάτος φαντασία και γνώση, με ανοιχτούς ορίζοντες, χωρίς διαχωρισμούς και σύνορα. Από καθημερινούς ανθρώπους που πασχίζουν να μετατρέψουν τα βιώματα και την ουσία τους σε τεχνουργήματα και να τα εκθέσουν. Και όσο πιο πολύ διευρύνεται κοινωνικά αυτού του είδους η δημιουργικότητα και η ανταλλαγή κουλτούρας, τόσο πιο κοντά ερχόμαστε και με τον εαυτό μας αλλά και με τους άλλους.

Κάπως έτσι και κάπου εκεί ήρθε στον έξω κόσμο και η Στιχορραγία. Δέκα -και βάλε- χρόνια μετά το πρώτο της τυπωμένο αδερφάκι, το φ@νζῆν. Μια ποιητική συλλογή 96 συνολικά σελίδων και 666 αντίτυπων, φτιαγμένη με μεράκι και ντανταϊστική / αναρχοπάνκ αισθητική. Συμπεριλαμβάνοντας στιχουργικές και διασκευαστικές δημιουργίες στην άλλη της πλευρά, την Πανκυτταροπενία.

Κατά βάθος η Στιχορραγία μοιάζει με “πάθηση”, με μια κατάσταση του νου όταν αυτός ασφυκτιά και δεν του επαρκούν τα υπόλοιπα εκφραστικά μέσα για να ολοκληρώσει τις σκέψεις του. Συνήθως έτσι γράφονται οι στίχοι, μετά από υπαρξιακά ξενύχτια και αδιέξοδα ή στην υπερένταση δυνατών βιωμάτων και συλλογισμών. Την 25η ώρα της ημέρας, στον “κλεμμένο” χρόνο από τις απαιτήσεις της επιβίωσης και τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας.

Γι’ αυτό και στο συγκεκριμένο βιβλίο δεν υπάρχουν ενιαίο ύφος και θεματική, αλλά περάσματα από όλα σχεδόν τα ποιητικά είδη, που με αυτόν τον τρόπο ανοίγουν τις δικές τους διαδρομές. Μια συνεχής διαλεκτική ανάμεσα στο “προσωπικό” και το “πολιτικό”, στο “ατομικό” και το “κοινωνικό”, γεμάτη αποδομήσεις και επανανοηματοδοτήσεις εννοιών και πραγματικοτήτων.

Έχοντας αυτή την τάση ολισμού στο περιεχόμενο, δεν θα μπορούσε παρά να θέλει να βιώσει στο έπακρο και όλα τα στάδια της εξωτερίκευσης της: της παραγωγής, της διανομής και κοινωνικοποίησης της. Γι’ αυτό και επιλέγει τον δρόμο της αυτοέκδοσης και της αυτοοργάνωσης, μέσω της αλληλοβοήθειας.

Κυκλοφορεί χέρι με χέρι και χωρίς αντίτιμο, με ελεύθερη συνεισφορά ή με βιβλιοανταλλαγή.

Γιάννης Μ. Λιβαδειάς

Image

Image

Image

Αρχές Δεκέμβρη του 2001 αναρτάται γιγαντοπανό με αυτό το σύνθημα στην αριστερή πλευρά της Συγγρού και συγκεκριμένα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, από το αντιεξουσιαστικό στέκι της σχολής. Κάτι που είναι ορατό όχι μόνο από τους περαστικούς της λεωφόρου αλλά και από το απέναντι ξενοδοχείο όπου διαμένει ο Πούτιν και το επιτελείο του, κατά την πρώτη τους επίσημη επίσκεψη στην Αθήνα. Η ενόχληση της Ρώσικης αντιπροσωπείας εκφράζεται με τηλεφώνημα στην Πρυτανεία όπου ζητείται η υποστολή του πανό που προσβάλει τον Πρόεδρο και την πολιτική της χώρας τους. Ωστόσο, με την περιφρούρηση των μελών του στεκιού, θα παραμείνει εκεί. Ο Πρύτανης θα διαχωρίσει απλά την δική του θέση και θα πάει στην εκδήλωση του Μπαμπινιώτη για την στέψη του καλεσμένου ως επίτιμου διδάκτορα του ΕΚΠΑ (*). Αυτό το γιγαντοπανό θα είναι και η μοναδική σχεδόν αντίδραση στην “φιλοξενία” ενός ανερχόμενου πολεμάρχη – δικτάτορα, υπεύθυνου για την 2η Ρώσικη εισβολή στην Τσετσενία (αλλά και για αυτές που θ’ ακολουθήσουν σε Αμπχαζία, Γεωργία, Υπερδνειστερία. Κριμαία, Συρία, Ουκρανία).

Όλοι οι υπόλοιποι επίσημοι και ανεπίσημοι φορείς, τόσο σ’ εκείνη όσο και στις επόμενες επισκέψεις του Ρ.Α.Σ.Πούτιν , θα του σφίγγουν το χέρι και θα του προσφέρουν ατελείωτα rim jobs, επιδιώκοντας να κάνουν bussines μαζί του σε όλους τους τομείς. Άλλωστε και ο ίδιος, σ’ αυτές τις πρώτες του περιοδείες στην Δύση, καταφθάνει σαν πλασιέ φυσικού αερίου, οπλικών συστημάτων, τουριστικών πακέτων, ορθόδοξης πίστης, συγκαλυμμένης πορνείας, ενοικίασης υπηρεσιών μαφίας, κομμουνιστικού μεγαλείου αλλά και αντιτρομοκρατικής σταυροφορίας. Όλοι τότε αγαπούν τον Ρώσο Πράκτορα και συνδιαλέγονται για δυο δεκαετίες μαζί του. Αλλά μόλις πρόσφατα, με τον πόλεμο στην Ουκρανία, ανακαλύπτουν ξαφνικά το αιμοσταγές του πρόσωπο…

Image

Όλοι; Όχι, σ’ ένα ανυπόταχτο Γαλατικό χωριό ονόματι “Θερσίτης” κάπου στο Ίλιον, στις 14 Δεκεμβρίου του 2001, πραγματοποιείται μια αντιμιλιταριστική εκδήλωση αντιπληροφόρησης για τον πόλεμο στην Τσετσενία. Εκτός μίας μίνι-εισήγησης και της προβολής ταινίας, θα μοιραστεί και ένα “Μικρό Εγχειρίδιο Ιστορίας” για την συγκεκριμένη υπόθεση και με αφορμή την επίσκεψη Πούτιν και τις διακρατικές συμφωνίες Ελλάδας-Ρωσίας. Πέραν της ιστορικής και αρχειακής του σημασίας, δυστυχώς, εξακολουθεί να παραμένει επίκαιρο καθώς περιλαμβάνει μαρτυρίες πολέμου και κριτική ρώσων αντιφρονούντων. Άγνωστες πτυχές αλλά τόσο καθοριστικές στην κατανόηση του πολεμοκάπηλου καθεστώτος που οδήγησε στην σημερινή ολοκληρωτική εισβολή στην Ουκρανία.

Περιεχόμενα:

Εισαγωγή: Διαβεβαιώνω ότι τα ρωσικά οπλικά συστήματα είναι απολύτως εγγυημένα” (και δοκιμασμένα στον λαό της Τσετσενίας)

– Μικρό χρονικό ενός δεκάχρονου πολέμου

– Το ένδοξο προσωπείο του ρωσικού στρατού

– Η πολιτική νοοτροπία στη Ρωσία

– Η ηθική εξουθένωση των νεοσυλλέκτων

– Τσετσενία: ο πόλεμος Πούτιν

– Η κατάσταση στην Τσετσενία σήμερα

– Εκλογές ‘99: ο πόλεμος χρειάζεται μόνο στους πολιτικούς

– Απλώς ήθελα να πεθάνω χωρίς πόνο

– Τσετσενία: 10 χρόνια συγκρούσεων και πολέμου (αφίσα)

Η διασκευή, της διασκευής, ω διασκευή..!                                                                                                 Και η κομματάρα, της κομματάρας, ω κομματάρα..!

Ξεκινώντας απ’ τα τέλη των ‘80ς και την Χαοτική Απειλή, με την στιχουργική διασκευή του The Price of Silence (Discharge). Και την μεταφορά του αρχικού θέματος σε ένα άλλο, θαυμάσιο επίσης, μουσικό φόντο.

Μέσα στα χρόνια ακολουθούν κάμποσες -συναυλιακές κυρίως- διασκευές δημιουργώντας μια προφορικού τύπου παράδοση, που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά…

Στις αρχές της φετινής χρονιάς και της πανδημίας επανέρχεται αναδιασκευασμένο και επικαιροποιημένο. Και επιτέλους καλοηχογραφημένο! Από την εξίσου υπέροχη κασσέτα διασκευών των Χωρίς Οίκτο: Εγχειρίδιο Ηχητικής Ανυπακοής”. [Σιχάθηκα Tapes 31/01/20].

Ένα άλμπουμ διασκευών που μας ταξιδεύει στο κλίμα μιας ολόκληρης εποχής, με σεβασμό κι αξιοπρέπεια. Προσθέτοντας επίσης την σύγχρονη αισθητική οπτική της μπάντας, τονίζοντας καθαριστικά και κιθαριστικά επιμέρους σημεία του κάθε τραγουδιού. Και δεν και είναι λίγα: δεκαοκτώ!

Υ.Γ:

Ότι καλύτερο άκουσα στις αρχές του χρόνου. Και η απόλυτη συντροφιά στην ολοκλήρωση του V Collage, καθώς σαν εγχειρήματα συντονιστήκαμε ηχητικά και συγγραφικά στις παράλληλες αναζητήσεις μας..! Απ΄ το Εγχειρίδιο Ηχητικής Ανυπακοής” ξεχώρισα “Την Τιμή Της Σιωπής”, κυρίως γιατί μου έλειψε όλααα αυτά τα χρόνια μια καλοπαιγμένη και καλοηχογραφημένη εκτέλεση. Και με αυτές τις έννοιες δημιουργεί πλέον και ένα σταθερό σημείο αναφοράς. Και το μοιράζομαι σήμερα μαζί σας απ΄ το κασσετοφωνάκι μου..!

Al son del Punk / Kuidado ke muerden,

[ Βιβλίο Φωτογραφίας + DVD ]

ASDP-titled-100

Στα τουριστικά ή και επαναστατικά στερεότυπα που κουβαλάμε στο κεφάλι μας για την Κούβα μάλλον δεν χωράνε φρικιά και αναρχοπάνκς, ακρωτηριασμένοι και σανατόρια του AIDS, κοινόβια και άτυπες καταλήψεις, μειοψηφίες και υποκουλτούρες…

Το φωτογραφικό άλμπουμ “Al son del Punk / Kuidado ke Muerden”, όπως μας προϊδεάζει και ο τίτλος του, παίζει με τον φακό σε δυο επίπεδα: “στον ρυθμό του πανκ” και στον “αποκλεισμό των ΄δαγκωμένων΄”.

Al Son del Punk cubanpunks120

Από την μια η προσωπική ματιά του Βάσκου φωτογράφου Josu Trueba Leiva αποτυπώνει πτυχές της καθημερινής ζωής της πρώτης πανκ γενιάς, τη ζωή και τον θάνατο του Wiliam Fabian Álvarez (τραγουδιστή και ψυχή της πιο θρυλικής κουβανικής πανκ ομάδας: Los Eskoria της Santa Clara). Και τέλος, συσχετίζει τη ζωή του Γκέρσον και της Γιοχάνδρα: ένα ζευγάρι που ζει στο παλιό σανατόριο για ασθενείς με AIDS, στο Pinar del Rio.

ASDP-titled-2x100

Και στο δεύτερο επίπεδο, το “συμμετοχικό εργαστήριο” Leiva και RUIDO Photo συνεργάζεται με την κοινότητα παρέχοντας της τα εργαλεία για να αποθανατίσει και να παρουσιάσει τόσο τον εαυτό της όσο και την οπτική της. Έτσι, οι Ron, Trova, Puros, Marcos, Alberto, Urraka, Anne, Jakelin, Taquechi, Ivalu, Oliver και Didie, μέλη της κοινότητας “πανκ” και “Φρίκς” του νησιού, μας δείχνουν μια διαφορετική πραγματικότητα της χώρας.

KUIDADO KE MUERDEN: Taller de fotografía participativa del proyecto documental sobre La escena punk en Cuba._sub_eus from Bostok Photo on Vimeo.

Παλαιότερη έκδοση του 2013, συνεργατική δουλειά και αποτέλεσμα 4 ταξιδιών στην Αβάνα, το Πινάρ δελ Ρίο και τις κεντρικές επαρχίες του νησιού, μεταξύ 2008 και 2010. Έστω και καθυστερημένα, αξίζει τον κόπο της αναζήτησης της.

Υ.Γ.

Εδώ το λινκ του εκδοτικού οίκου (Banizu Nizuke)…

εκεί περισσότερες θορυβώδεις φωτογραφίες (Ruido Photo)…

και παραπέρα το άλμπουμ “Al fin por fin” των Eskoria (Punk con Punk)

Καλή απόλαυση!

*

Fanziniasis IIIx120pxl

*

ArtCore / ΔΕ ΓΟΥΟΑΝΑΜΠΙ ΖΙΝ / ΕΝΤΡΟΠΙΑ / BUT / ΟΧΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΧΙ / ROLLnCOMIX / ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΚ / MYSTERY IN ISTANBUL / ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΚΟΣΤΑΡΙΚΑ / ντελίριο / EXHALING SCREAM / TIEFER INS TRANCE / LOCOtrip / για μένα / International list of causes of death / Εμβοές / CRUCIAL ZINE / λεβάντα / ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ / κλάξον / PUKE ΣΟΥΠ / άλεξ / Κύκλωμα / Το κάστρο ήταν νησί / Κάρτ ποστάλ / κάνε τον ήλιο να κλάψει / ΕΤΕΡΟΝ ΕΚΑΤΕΡΟΝ /PUNKHURST MUTANTS SHOW / Μικρές ιστορίες ενός άλλου δρόμου / ΓΙΑΧ ΜΙΑΣΜΑΤΑ! / IT’S NEVER 2L8 / τα κρουασανάκια δεν είναι τα ίδια / ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ / μαγισσούλα / DISCOLLECTIV / Ρωγμές / Athens is Balkans

*

*

Fanziniasis No1

*

Fanziniasis No2

*

Fanziniasis No2 (part 2)

*

Fanziniasis (original): La Bogotá sin Asco

*

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ : THE REPRESS KINKY HORROR STORY

Θα ‘ταν πρωϊ Φλεβάρη κοντά στην ροδαυγή που ανακοινώνονταν σ’ αυτό εδώ το μπλοκ η επικείμενη έκδοση του V CollageΚαι εκτός από τυπογραφείο αναζητούνταν και τ(ρ)όπος παρουσίασης… Και στην υποψήφια αυτή εκδήλωση, κρυφή λαχτάρα και ευχή υπήρξε και το να μοιραστεί στους συμμετέχοντες και ένα CD Compilation με ripαρισμένο Ναυτιακό υλικό -από βινύλια… Και μετά πλάκωσε ο κορονοντουβρουτζάς και θέριεψε και εν μια νυχτή η αστυνομοκρατία, απομονωθήκαμε για τα καλά και χάσαμε και τ’ αυγά και τον Πασχάλη..!

Για την ιστορία τυπωθήκαμε, σε Heavy Metal πρέσα στην Δραπετσώνα, και με 2 αφίσες δώρο -σαν Σούπερ Κατερίνα! Ελάχιστα μόνο τεύχη (καμιά 30αρία δηλαδής) πρόλαβαν να διανεμηθούν, τελευταία παραλαβή έγινε Παρασκευή και 13 (Μαρτίου) και τα μισά κλειδώθηκαν στο τυπογραφείο -λόγω αναστολής λειτουργίας με κρατική εντολή και απαγόρευσης “άσκοπων” μετακινήσεων… Άκαρπες αποδείχτηκαν και κάποιες λίγες απόπειρες ταχυδρόμησης λόγω πελώριων ουρών στο συνοικιακό ταχυδρομείο της αυτοεξορίας…

Στον τόπο της αυτοεξορίας βρισκόμαστε και απομονωμένοι από την δισκοθήκη και τα μηχανήματα μας… Αυτό όμως δεν εμποδίζει σε τίποτα την δημιουργία και τον διαμοιρασμό μιας δοκιμαστικής εκδοχής από ψηφιακά αρχεία..! Μειονεκτεί σε ποιότητα ήχου, πλεονεκτεί όμως σε διάρκεια και επιπλέον επιλογές. Όταν με τον καιρό και το καλό ολοκληρωθεί η “επίσημη” συλλογή, αναγκαστικά λόγω περιορισμένου χώρου του ψηφιακού δίσκου, θα συμπεριληφθούν σ’ αυτήν τέσσερα κομμάτια λιγότερα (Νο 04, 05, 18, 21). Και φυσικά ο παρόν σύνδεσμος θα καταργηθεί.

Μέχρι λοιπόν να γιάνει η ανθρωπότητα και η παγκόσμια γειτονιά μας, μπορείτε να μετατρέψετε την κρίση σε ευκαιρία και να κατεβάσετε την εν λόγω συλλογή από εδώ..!

Εν μέσω Πανδημίας, Υγεία και Αναρχία,

Γ.Μ.Λ 07/04/2020

V Collage Action 115x120

V COLLAGE ACTION – THE TRACK LIST:

[ Download Compilation ]

*

01 – Αγάπη & Λουλούδια [ ΝΑΥΤΙΑ ]

02 – Φαύλος Κύκλος [ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ]

03 – Θεριστής [ ΝΑΥΤΙΑ ]

04 Φυλακισμένος Στη Σιωπή [ ΝΑΥΤΙΑ ]

05 Ο Πόνος Δεν Είναι Όμορφος [ CON FUOCO ]

06Αύριο Πάλι [ ΝΑΥΤΙΑ ]

07 – Παγκόσμια Δικτατορία [ ΝΑΥΤΙΑ ]

08 – Intro / Κοινωνία Κωφαλάλων [ ΠΑΡΟΞΥΣΜΟΣ ]

09 – Μη Με Σατανίζεις [ ΝΑΥΤΙΑ ]

10 – Κωλογλύφτης [ ΝΑΥΤΙΑ ]

11 – Ο Πόνος Δεν Είναι Όμορφος [ ΝΑΥΤΙΑ ]

12 – Νεκρό Συναίσθημα [ ΝΑΥΤΙΑ ]

13 – Προσπάθησε Ή Ψόφα [ ΝΑΥΤΙΑ ]

14 – Μίασμα [ ΝΑΥΤΙΑ ]

15 – Χρυσή Νεολαία [ ΝΑΥΤΙΑ ]

16 – Λήθαργος [ ΝΑΥΤΙΑ ]

17 – Το Αίμα Της Ψυχής Μας [ ΝΑΥΤΙΑ ]

18 Έρημος [ ΝΑΥΤΙΑ ]

19 – Ο Μέγας Φόβος / Μητέρα Ψαρόμορφη [ ΝΑΥΤΙΑ ]

20 – Σ’ Αυτήν Την Πόλη [ ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ]

21 Ερωτικό [ ΑΘΙΓΓΑΝΟΙ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ]

22Γυναίκα [ ΑΘΙΓΓΑΝΟΙ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ]

23 – Η Πόλη Καίγεται [ ΣΜΕΡΝΑ ]

24 – Κοινωνία Κωφαλάλων [ ΚΑΣΕΤΙΝΑ ]

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

# 01, 03, 04 : from “Sweet Secret Of Life” -Tape 1989

# 02 : from “Νύχτες Στο Στέκι Φ.Λ.Σ” -Tape 1993

# 05 : Live Recording from 2011

# 06 : from “Screaming For A Better Future Vol.2” -LP 1990

# 07 : from “VA Whispers!” -LPs 1994

# 08 : from “Χημικά Κατάλοιπα” -LP 2014

# 0917 : from “Ευρωπαϊκή Αναγέννηση” -LP 1992

# 1819 : from “The Ναυτία Kinky Horror Show” –Split LP 1994

# 20 : from “VA Act Up – …Εν Τούτω Νίκα” -LP/CD 1996

# 2122 : from Splitt with Knallkopf – LP 2001

# 23 : from “ΣΜΕΡΝΑ” –CD 1998

# 24 : from “Κασετίνα ΙΙ” –DIGI LP 2012

κι ήταν αυτές οι όμορφες

μέρες της άνοιξης που

ρωτούσαν:

-σε κρέμασαν οι δήμιοι;

-όχι.

-σε βασάνισαν οι βασανιστές;

-όχι.

-σε σακάτεψαν οι μηχανές;

-όχι.

-σε αποκεφάλισαν οι πράκτορες;

-όχι.

-σε βίασαν οι πελάτες;

-όχι.

Algos-100

κι ήταν αυτές οι όμορφες

μέρες της άνοιξης που

ρωτούσαν:

-για ποιό πράγμα μιλάς;

για τον διαμελισμό,

απάντησα.

Κι ύστερα ξαναδιάβασα

τα σπλάχνα μου.

.

Υ.Γ: Συλλογές

.

V_Collage-Naftia-CoverX72

Ε Υ Ρ Ω Π Α ϊ Κ Η   Α Π Ο Σ Υ Ν Θ Ε Σ Η :

THE REPRESS kINkY HοRRοr ShοW,

ΑNAPXΟ / PUNK ιστορίες & συλλογισμοί

– με αφορμή την επανέκδοση των δίσκων της Ναυτίας –

Ακολουθώντας αντίστροφα, από μέσα προς τα έξω, τα αυλάκια ενός δίσκου που έγραψε ιστορία. Παράλληλα με μια προσωπική ιστορία που γράφονταν ακόμα, μέσα σε ένα κίνημα όπου –μεταξύ όλων των άλλων- αποκρυστάλλωνε και τα προτάγματα του. Ατομικές και κινηματικές απελευθερωτικές διαδρομές, γεγονότα και ντοκουμέντα από το παρελθόν του D.I.Y και της Αυτοοργάνωσης, της υπόγειας τέχνης και της ανατρεπτικής δημιουργίας. Εν ολίγοις, ιστορίες πανκ, έρωτα και αναρχίας στη δεκαετία του ‘90. Επικοινωνία, λόγος και επιχειρήματα από μια δια-συλλογική συζήτηση που άνοιξε τότε -και που δυστυχώς σήμερα έχει ατονίσει. Τροφή για σκέψη και λάδι στη φωτιά των αντιεμπορευματικών και αντιθεαματικών αναζητήσεων. Κριτική στις “ανεξάρτητες” εταιρίες και στους “εμποροσυλλέκτες”, από κινηματική σκοπιά. Μαζί με κάποιες προτάσεις για το μέλλον.

Και κάμποσο αρχειακό υλικό, όπου εκτός απ’ την αναβίωση μιας επαναστατημένης εποχής παρουσιάζει και πρωτότυπες πηγές. Όπως είναι π.χ τα κείμενα του Τριημέρου της Ουτοπίας, του 1996. Άπειρα έργα της Μαρίας-Ηλέκτρας (όπου μεταξύ πολλών άλλων φιλοτέχνησε και τους δίσκους της Ναυτίας), η ανασκόπηση του Τύπου της εποχής και ο συντροφικός αποχαιρετισμός της από “Τα Κουρέλια”. Και τέλος αυτούσια τα απολογιστικά κείμενα της επανέκδοσης.

Γιατί το Πολιτικό είναι Προσωπικό και -αντιγράφοντας από τον πρόλογο της έκδοσης: “Όπως όλα συνδέονται στο Σύμπαν – χωροχρονικά / βαρυτικά / ατομικά / χημικά / βιολογικά – έτσι και όλα συνδέονται μεταξύ τους στον μικρόκοσμο που εξετάζουμε: συγκυρίες / γεγονότα / δράσεις / επιλογές / σχέσεις. Και αν όντως θέλει να δει κανείς συνολικά την ιστορία ενός έργου οφείλει να μην το αποκόψει από την εποχή του και από τις συνδέσεις του μαζί της.”

V_Collage-Naftia-PrX120

Εξήντα σελίδες λοιπόν αναζητούν τυπογραφείο. Όχι γιατί βαρέθηκαν τις φωτοτυπίες αλλά για χάρη του εικαστικού και αρχειακού υλικού που περιέχουν. Όπως πάντα, κυκλοφορούν και ψηφιακά (κλικ, εδώ). Με την γνωστή Βαλεριάνικη συνταγή: download-στικάκι-φωτοτυπάδικο, μπορεί το κάθε αδέλφι να συνεχίσει αυτή την D.I.Y διαδικασία, να δώσει υλική μορφή στο έντυπο και ν΄ αποκτήσει την κόπια του.

Στο μεταξύ, αναμένοντας τις μαζικές εκτυπώσεις αλλά και κάποια πιθανή εκδήλωση, να τονίσουμε πως: “η παρούσα έκδοση, αν και πρωτοβουλιακή, γίνεται με την υποστήριξη του Πληρώματος της Βαλεριάνας. Θα μπορούσε έτσι να θεωρηθεί (άτυπα) και ως το τρίτο της τεύχος..! Αργότερα ωστόσο, μπορεί και να επανεκδοθεί με την μορφή βιβλίου ή μπροσούρας, μαζί με rippαρισμένο ηχητικό υλικό..! Αλλιώς, όταν μεγαλώσει θα γίνει αστροναύτης και διαγαλαξιακός ταξιδευτής! Ότι είναι να γίνει, θα γίνει: Αυτοοργανωμένα και Αντιεμπορευματικά, Χωρίς Αντίτιμο και με Ελεύθερη Συνεισφορά. ”

.

Καλό Ταξίδι και Καλή Αντάμωση,

Γιάννης Μ. Λιβαδειάς,

Αθήνα, Φλεβάρης 2020

.

Υ.Γ(1): Σχετικό ποστ, μαζί με βίντεο-ντοκουμέντα από τις συναυλίες:

Ιούνιος 1996: Τριήμερο Ουτοπίας, Πάρκο Νέας Παραλίας, Θεσσαλονίκη: Ναυτία και Ωχρά Σπειροχαίτη, νεαροί καταληψίες και παππούδες αναρχικοί, συναυλίες και συζητήσεις, αντιεμπορευματικά και άλλα τινά..!

Υ.Γ(2): Σύντομα θα αναρτηθεί και ξεχωριστός φάκελος με όλο το αρχειακό υλικό που χρησιμοποιήθηκε (αλλά και με αυτό που δεν χώρεσε λόγω περιορισμού του χώρου).

Ναυτία και Ωχρά Σπειροχαίτη, νεαροί καταληψίες και παππούδες αναρχικοί, συναυλίες και συζητήσεις, αντιεμπορευματικά και άλλα τινά..!

.

Απόσπασμα – προδημοσίευση,
από τα επόμενα “Κολάζ της Βαλεριάνας”

.

(…) Στην κατάληψη Αλκαμένους και Ταρσού, στην πλατεία Αττικής. (…) Εκεί όπου το κολεκτιβιστικό και ελευθεριακό πνεύμα της Ναυτίας, έμμεσα, θα συναντηθεί και θα μπολιαστεί με την αντίστοιχη αναρχική και αντιεμπορευματική στάση της Ωχράς Σπειροχαίτης -που στέκεται αλληλέγγυα στο συλλογικό εγχείρημα της Αλκαμένους.

Όσο παράδοξο και αν φαντάζει σήμερα εξαιτίας των -μουσικών και ιδεολογικών- διαφορών τους, Ναυτία και Ωχρά Σπειροχαίτη μοιράζονται και πάμπολλα κοινά χαρακτηριστικά. Γι’ αυτό άλλωστε και εμπνέουν εξίσου το κίνημα, ειδικά εκείνες τις εποχές: πρώτα απ’ όλα γιατί πράττουν ότι λένε. Και δεν λένε αερολογίες! Πρόκειται για μουσικο-πολιτικές ομάδες που αυτοδιαχειρίζονται το έργο τους και δεν παίζουν σε μαγαζιά παρά μόνο σε κοινωνικές/πολιτικές εκδηλώσεις. Συμμετέχουν σε κοινωνικά εγχειρήματα και αγώνες ενώ παράλληλα προάγουν την συλλογική/κοινοβιακή ζωή και τις καταλήψεις.
Και ειδικά σ’ αυτό το τελευταίο, ένας απ’ τους πιο αγαπημένους μου συντρόφους στην Αλκαμένους δεν είναι άλλος από τον -16χρονο τότε- “υπηρεσιακό” μπασίστα της Ωχράς. Στις δυο και μοναδικές συναυλίες που θα διοργανωθούν στην κατάληψη θα συμμετάσχουν οι Ωχρά Σπειροχαίτη και οι Φράξια.

Μια από τις πολλές συζητήσεις για την διαμόρφωση μιας κινηματικής αντιθεαματικής / αντιεμπορευματικής στάσης ξεκίνησε τότε και μια από τις πολλές αφορμές της υπήρξε
και ο συγκεκριμένος δίσκος (της Ναυτίας).

Για την ιστορία, το καλοκαίρι του 1996 πραγματοποιείται το Τριήμερο του Ράδιο Ουτοπία, στο Πάρκο Νέας Παραλίας στη Θεσσαλονίκη. Και αυτές οι δύο -υπό διαμόρφωση- τάσεις θα συναντηθούν και θα λειτουργήσουν αρμονικά στα πλαίσια του τριημέρου. Παράλληλα όμως θα δοκιμαστούν και σε διαλεκτικό επίπεδο σε δημόσια συζήτηση αλλά εκεί δεν θα καταφέρουν να συντεθούν. Χωρίς αυτό βέβαια να είναι και αυτοσκοπός, οι διαφωνίες είναι δημιουργικές και σε βάθος χρόνου η κάθε μια οργανωτική τάση θα δοκιμαστεί κοινωνικά. Και οι ζυμώσεις θα συνεχιστούν σε μελλοντικές δημόσιες εκδηλώσεις.

Στο συναυλιακό κομμάτι του Τριημέρου της Ουτοπίας, η Ανάσα Στάχτη και ο Πανικός
θα παίξουν μαζί με την Ωχρά Σπειροχαιτή και τη Σμέρνα, ενώ και η μπάντα του Δόκτωρ Δρακατώρ θα κάνει την παρθενική της εμφάνιση. Συνολικά όμως την παράσταση θα κλέψουν με τις ομιλίες τους δυο παππούδες αναρχικοί: ο Αμπέλ Παζ που θα αναφερθεί στις εμπειρίες του από τον Ισπανικό Εμφύλιο και ο Μπάρμπα-Γιάννης Ταμτάκος που θα εξιστορήσει τα γεγονότα των εργατικών εξεγέρσεων της Θεσσαλονίκης του 1936! Επ’ αφορμής της παρουσίασης της συλλογικής έκδοσης του βιβλίου “Ταξίδι στο Παρελθόν”.

.

tamtakos_abelpaz

.

Την ίδια χρονιά θα κυκλοφορήσει, χέρι με χέρι, και η “Διατάραξη Οικιακής Ειρήνης” από το “ Do It Yourself” label των μουσικών/συναυλιακών ομάδων της Villa Amalias. Και θα αποτελέσει την αφορμή για την συσπείρωση του D.I.Y κόσμου, όπου με συνελευσιακές διαδικασίες θα δουλέψει την παραγωγή του λόγου και του έργου του. Η “εκδοχή της αυτοοργάνωσης” θα συγκροτηθεί άτυπα ένα χρόνο αργότερα εξαιτίας της έκδοσης των CDs της Ωχράς και της Σμέρνας. Και με αυτές τις αφορμές θα συγκροτηθεί και ως “συλλογικότητα αναρχικών – αντιεξουσιαστών ενάντια στο εμπόρευμα και το θέαμα” ή αλλιώς ως “+τεχνία-”.

Στην ανοιχτή συζήτηση του τριημέρου θα συζητηθούν θέματα αυτοοργάνωσης και η κάθε πλευρά θα εκθέσει τις αντιλήψεις της. Παρόλα τα κοινά σημεία τους η μεγάλη και ανυπέρβλητη διαφωνία που θα προκύψει θα αφορά στο ζήτημα του χρηματικού αντιτίμου. Η συζήτηση ωστόσο θα διεξαχθεί με κινηματικούς όρους και όχι με όρους επιβολής και κυριαρχίας -που υπονοούν σήμερα οι ακαδημαϊκές προσεγγίσεις περί “σχίσματος” και “σκηνής”. Εδώ άλλωστε μιλάμε για κίνημα και όχι για …κάμπινγκ!

.

(συνεχίζεται)

.

.

.

Υ.Γ (18/02/20):

Για κάποιον ακατανόητο λόγο το Greek _ Punk_Blogspot διέγραψε απροειδοποίητα τα βίντεο-ντοκουμέντα από τον λογαριασμό του στον βιντεοσωλίνα..!?! Και δυστυχώς δεν είχα προλάβει ούτε εγώ να κάνω back up και να τα ξανανεβάσω… Δυστυχώς δεν μπορώ να καταλάβω πως σκέφτονται ορισμένοι (αν τελικά σκέφτονται κιόλας)…

Ευτυχώς για όλους μας -και για την Ιστορία μας- ο George Punkman έχει επιμεληθεί και μοιράζεται μαζί μας ένα βίντεο όπου συγκεντρώνει όλα τα διασωθέντα αρχεία από τα live του Ράδιο Ουτοπία και Κιβωτός, μαζί και με τις αφίσες των τριημέρων! Τις ευχαριστίες μας και τον σεβασμό μας!

.