Przejdź do zawartości

Wikipedia:Strona główna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Image Czy wiesz…

Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii:

Image
Image

…dlaczego stanowiska tego północnoamerykańskiego porostu (na zdjęciu) ulegają zmniejszeniu?

…co można zastosować do blokowania?

…że U-206 zaginął bez śladu w listopadzie 1941 roku w Zatoce Biskajskiej?

…czym charakteryzuje się Spółdzielczy Dom Handlowy „Skarbek”? (na zdjęciu)

…któremu z polskich pająków o charakterystycznym uzębieniu sprzyjają śniegi tundry?

…jakie stanowiska zajmowała pierwsza kobieta pracująca jako prawniczka w Nikaragui?

Image Wydarzenia

Inwazja Rosji na Ukrainęwojna Izraela z Hamasemoperacja „Absolute Resolve”

Zmarli: Uļjana SemjonovaTerry YorathBéla TarrAli Abu ar-RaghibNora IkstenaDimityr PenewAndrzej PaczkowskiNexhat Daci

Image Rocznice

10 stycznia: imieniny obchodzą m.in.: Anna, Dobrosław i Wilhelm
Okrągłe, pięcioletnie rocznice:

Image Artykuł na medal
Image

Senatorowie dożywotni we Włoszech – członkowie Senatu, wyższej izby Parlamentu Włoch. Instytucję senatorów dożywotnich wprowadziła uchwalona przez konstytuantę Konstytucja Włoch z 27 grudnia 1947 roku. Przepis art. 59 tego aktu prawnego przewidział dwa rodzaje senatorów dożywotnich – z urzędu i z mianowania. Z mocy prawa staje się nim każdy były prezydent Republiki Włoskiej (art. 59 zdanie pierwsze). Ponadto prezydent może powierzyć godność senatora dożywotniego pięciu obywatelom w uznaniu ich zasług dla kraju w sferze społecznej, naukowej, artystycznej lub literackiej (art. 59 zdanie drugie). Spośród prezydentów Republiki Włoskiej z prerogatywy mianowania senatora dożywotniego ani razu nie skorzystali Enrico De Nicola oraz Oscar Luigi Scalfaro. Wszyscy byli prezydenci Włoch sprawowali mandat senatora do czasu swojej śmierci. Mandaty senatorów dożywotnich wykonuje obecnie pięciu senatorów z mianowania. We wrześniu 2023 zmarł ostatni z zasiadających w izbie byłych prezydentów – Giorgio Napolitano. Czytaj więcej…

Image Dobry artykuł
Image

Pancernikowcerząd lądowych ssaków łożyskowych z podgromady żyworodnych i grupy szczerbaków. Zalicza się doń dwie współczesne rodziny, pancernikowate oraz Chlamyphoridae z 21–35 gatunkami, w zależności od ujęcia. Współcześnie są to zwierzęta małych lub średnich rozmiarów, w przeszłości też duże, z buławą na ogonie. Głównie owadożerne, nie gardzą też innym pokarmem. Chroni ich przed drapieżnikami pancerz, jak też umiejętności zwijania się w kulę i kopania jam w ziemi. Wiodą samotny, nocny tryb życia. Informacje o rozrodzie tej grupy zwierząt są skąpe, w przypadku niektórych gatunków jedynie dostępne dane pochodzą z doniesień anegdotycznych. Występują w Ameryce Południowej, Środkowej oraz na południu Ameryki Północnej, zamieszkując szeroki wachlarz siedlisk. Na północnym i południowym krańcu ich zasięgu występowania występuje sen zimowy. Czytaj więcej…