Ir al contenido principal

Entradas

Maruja Mallo e Tui: unha presenza efémera

O Museo Reina Sofía de Madrid presenta actualmente unha ampla exposición retrospectiva sobre a pintora Maruja Mallo, que xa fora exhibida na Fundación Botín en Santander nos meses precedentes. Maruja Mallo é unha das artistas máis sobranceiras da arte contemporánea española do século XX. R etrato Maruja Mallo no seu estudio rodeada polas súas obras, 1936. Fotografía de Vicente Moreno Díaz (1894-1954). Archivo Moreno. Fototeca do Instituto del Patrimonio Cultural de España A raíz desta noticia un seguidor de Tudensia nos require a que documentemos a presenza de Maruja Mallo na nosa cidade, onde durante varios anos residen os seus pais e onde nacerá en 1905 o seu irmán Cristino Mallo, afamado escultor. Maruja e Cristino son dous fillos do matrimonio de Justo Gómez Mallo e María del Pilar González Lorenzo, que tiveron cinco fillos e nove fillas, das que unha delas morreu ao seis anos en 1923. Justo Gómez Mallo naceu en 1867, en Madrid, casando con María del Pilar González Lorenzo en...
Entradas recientes

Feliz Nadal 2025

  Achegamos a todos os lectores de “Tudensia” os nosos mellores desexos dun feliz e santo Nadal, na compaña de familiares e amigos, cun breve poema publicado en “La Integridad” tudense na Noiteboa de 1892, asinado unicamente polas iniciais AE que non conseguimos identificar. Detalle dun debuxo de Eduardo Padín NADAL   Á beira d’un camiño n-fondo d’unha cova, naceu á media noite un neniño mais lindo ca unha rosa.   Os anxeles, ó vel-o, baixano dend’a groria, batendo as aas d’ouro e cantando cantigas harmoniosas.   Os pobres pastoriños que por ovellas ollan, espertando contentes y-á adoral-o marcharon en viola   Cand’alcendeu o día as fogueiras da aurora, un cántico d’alaudos foi resoando pol-a terra toda. AE Publicado no xornal tudense “La Integridad” o 24 de decembro de 1892.   Remato reproducindo unhas liñas recibidas, do amigo e xornalista Roberto Ledo, entre tantas mensaxes de felicitación que me pa...

Algúns anuncios de produtos de Nadal en "La Integridad"

  As fontes históricas que nos permiten coñecer o noso pasado son amplas e corresponde aos investigadores a súa análise para documentar os avatares da nosa historia, tanto dos grandes feitos   ou acontecementos singulares como da vida cotián dos tempos pretéritos. Un dos aspectos que suscita un crecente interese é a historia da gastronomía que ilustra a evolución social, especialmente os cambios nas modas e gustos que testemuñan a vida cotián dos nosos devanceiros, e que nos achegan ao coñecemento da realidade histórica do pasado. Na procura de datos no xornal tudense “La Integridad” para outras finalidades, atopeime con diversos anuncios, dos últimos anos do século XIX e primeiros do XX, de casas de alimentación ou ultramarinos -como se adoitaba nomealas naquela altura- e de confeiterías que pregoaban as súas especialidades de cara ás festas do Nadal. Estes anuncios reflicten o cambio de costumes en relación coas celebracións do Nadal na nosa terra. Afirma Xavier Castro...

800 anos de esplendor da catedral de Tui

  Este domingo 30 de novembro as oito campás que coroan a torre homónima da catedral de Tui soaran, nas primeiras horas da mañanciña, con rebuldeiro estrépito, enchendo co seu soar as vellas rúas tudenses, as amplas veigas do río Miño ata alcanzar os cumes do Aloia e do Faro. Estes rebrincos de sons espertaran ás xentes do Baixo Miño anunciado que a catedral tudense celebra os oitocentos anos da súa consagración, un 30 de novembro do ano 1225, polo bispo Esteban Egea acompañado por outros bispos, polo clero e por numerosos tudenses, culminando unha edificación iniciada na segunda ou terceira décadas do século XII.   Aquela sacra comitiva percorreu os muros do templo sinalando con crisma as doce cruces gravadas nas paredes do templo -tal como marca o ritual litúrxico e que aínda hoxe conservamos- que conmemoran esta dedicación da igrexa cabeceira dunha diocese e onde o bispo ten a súa sede, a súa cátedra. Os oitocentos anos da “dedicación” da catedral tudense, é unha efemér...

De novo Álvaro de Cadaval, o poeta galego do Renacemento

O tudense Álvaro de Cadaval segue sendo un gran descoñecido na súa cidade natal, aínda cando para autores como Ramón Otero Pedrayo constitúe o mais egrexio representante do Renacemento en Galicia. Xa en 1852 Francisco Ávila y la Cueva escribía: " este esclarecido varón habiendo escrito y publicado obras latinas en prosa y en verso ha tenido la desgracia de no ser conocido entre los nuestros " [i] .  Como mostra diremos que na fachada da actual Facultade de Xeografía e Historia, antiga sede central da Universidade, na ampliación que se realiza a finais do século XIX foron colocadas no frontis catro estatuas monumentais dos benfeitores e promotores da Universidade compostelá: Lope Gómez de Marzoa, Juan de Ulloa, o conde de Monterrey –VI Conde, Manuel de Acevedo y Zúñiga- e Álvaro de Cadaval [ii] . Poucos tudenses, mesmo os que estudamos naquela facultade, tiñamos conciencia da presenza deste senlleiro persoeiro naquel destacado lugar. Xa no ano 2014 en Tudensia abordamos a fi...