Ir al contenido

mun

De Wikcionario, el diccionario libre
mun
pronunciación (AFI) [ˈmɵnː]

Etimología 1

[editar]

Del protogermánico.

Sustantivo

[editar]
1
Boca.
  • Ejemplo: 

    Tugga inte med öppen mun No mastiques con la boca abierta.

Compuestos

[editar]

Información adicional

[editar]

Locuciones

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de muntipo: c-irreg []
Indefinido
singular plural
Nominativo sg.mun pl.munnar
Genitivo sg.muns pl.munnars
Definido
singular plural
Nominativo sg.munnen pl.munnarna
Genitivo sg.munnens pl.munnarnas

Toki pona

[editar]
mun
pronunciación (AFI) /ˈmun/
silabación mun
longitud silábica monosílaba

Etimología 1

[editar]

Del inglés moon ('luna').

Sustantivo

[editar]
1
Luna.

Adjetivo

[editar]
2
Lunar.

Referencias y notas

[editar]