singular

Galego

• Pronuncia: /siŋɡuˈlaɾ/ (AFI)

Adxectivo

singular (sg: singular; pl: singulares)

1. Que non ten igual.
   • Sinónimos: selleiro, senlleiro, único.
   • Exemplo: O zoolóxico alberga exemplares singulares, como un gorila albino.
     
     
2. (Gramática) [Número gramatical dunha palabra] que fai referencia a un elemento.
   • Exemplo: Hai palabras, coma «martes», cuxo número pode ser singular ou plural segundo o contexto no que as uses.
     
     

Substantivo masculino

singular (sg: singular; pl: singulares)

1. (Gramática) Número gramatical dunha palabra que fai referencia a un elemento.
   • Sinónimos: número singular.
   • Exemplo: As entradas de palabras con número adoitan aparecer en singular nos dicionarios impresos.