Distributed Computing Environment
Distributed Computing Environment (DCE) – oprogramowanie systemowe stworzone we wczesnych latach 90. na podstawie pracy Open Software Foundation (OSF), konsorcjum założonego w 1988 roku, którego członkami były m.in. przedsiębiorstwa: Apollo Computer[a], IBM i Digital Equipment Corporation[1][2].
DCE zapewniał platformę programistyczną oraz zestaw narzędzi do tworzenia aplikacji klient-serwer[2][3]. Platforma DCE zawiera[2][4]:
- mechanizm zdalnego wywołania procedur (ang. Remote Procedure Call, skr. RPC), zwany DCE/RPC
- usługę katalogową
- usługę czasu
- usługę autentykacji
- rozproszony system plików (ang. Distributed File System, w skrócie DFS), znany jako DCE/DFS.
DCE nie osiągnął sukcesu komercyjnego.
W 1995 roku wszyscy główni producenci komputerów posiadali implementację DCE, które było postrzegane jako lepsze rozwiązanie w porównaniu do alternatywnych technologii takich jak CORBA, które miały bardziej ograniczone wsparcie[4].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ od 1989 roku część Hewlett-Packard
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Pradeep K. Sinha: Distributed Operating Systems: Concepts and Design. PHI Learning Pvt. Ltd., 1998, s. 35. ISBN 978-81-203-1380-4. (ang.).
- 1 2 3 Mary Hubley. Distributed Open Environments. „BYTE”. Vol. 16, No. 12, s. 229-238, listopad 1991.
- ↑ Hans-Arno Jacobsen: Distributed Infrastructure Support for Electronic Commerce Applications. Springer Science & Business Media, 2003, s. 14. ISBN 978-1-4020-7648-0. (ang.).
- 1 2 J. Mansfield iJ. Clothier, Distributed Computing Environment: An Architecture for Supporting Change? [online], Department of Defence, 1995 (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Informacja o standardach The Open Group (wśród nich DCE) na stronach The Open Group (ang.)
