Eftirminnilegar íslenskar plötur á árinu 2025

Image


2025 var frábært tónlistarár á Íslandi eins og reyndar í alheimi líka en það er alltaf gott að fara yfir senuna hér og gef henni verðskuldaðan stall. Hér er upptalning á nokkrum útgáfum sem Benson fannst standa uppúr á árinu 2025, þessi listi gæti verið margfalt lengri því gróskan er gríðarleg í íslenskri tónlist í dag.

Benni Hemm Hemm & Bára Gísladóttir – GUFA (Benni Hemm Hemm & Bára Gísladóttir, 2025)

Image

Óvænt samstarf en samt ekki. Þau Bára og Benni áttu frábært ár í sitthvoru lagi og e.t.v. minna farið fyrir umfjöllun á sigrum Báru í íslenskum fjölmiðlum árið 2025 en verk hennar Hringla var flutt af simfoníuhljómsveit BBC, hún hlaut virtustu heiðursverðlaun sem eru í boði Danmörku og frumflutti tónlist við leikverkið Óresteia í Þjóðleikhúsinu milli og jóla og nýars.

Meira hefur farið fyrir umfjöllun hjá Benna Hemm Hemm og er athyglin sannarlega verðskulduð. Líkt og Bára hefur hann verið á feikilegri siglingu. Hann gerði frábæra endurgerð á fyrstu breiðskífu sinni, gerði tónlist fyrir frábært leikverk Kriðpleirs í Borgarleikhúsinu, ambient skrítipopp-plötu með hinum japanska Seijiro Kuroda og síðast ekki síst poppplötu ársins með sjálfum konungi poppsins.

GUFA er í senn bæði látlaus og tilkomumikil þar sem þau Bára og Benni leiða saman raddir og hljómmikið drone sem Bára framkallar með sínum kontrabassa. Þessi þriggja stykkja skífa sver sig í ætt við margt sem Bára hefur verið að fást við í sínum tónsmíðum og ber einnig keim af því sem Benni hefur verið að gera undir merkjum The Melting Diamond Band. Þetta er eftirminnilegasta íslenska drone-ið að mati Benson á árinu 2025.


Ólöf Arnalds – Spíra (Bella Union, 2025)

Image

Það er fátt tónlistarfólk sem nær að fylla lítil sem stærri rými með nærveru sinni líkt og Ólöf Arnalds. Það sást glöggt á tónleikum hennar á síðustu Iceland Airwaves-hátíð í Fríkirkjunni. Þar var hún mætt einsömul með lítinn gítar og rödd sem fer með hlustandann í fallegan draumaheim. Þetta voru alveg einstakir tónleikar og annar af tveim hápunktum hátíðarinnar (hinn var flutningur Rakelar og kórsins Kliðs á „always“ í Aðventkirkjunni).

Spíra er fimmta breiðskífa Ólafar og hennar fyrsta í ellefu ár. Þessi níu laga plata markar afturhvarf til íslenskra texta og eru öll lögin sungin á íslensku líkt og á fyrstu plötu hennar. Hjálparsveinar Ólafar á plötunni eru þeir Davíð Þór Jónsson og Skúli Sverrisson


Godchilla – Psionic Dreams (Smekkleysa, 2025)

Image

Langþráð þriðja breiðskífa Godchilla kom loksins út á árinu og er óhætt að segja að biðin var þess virði. Godchilla-liðar hafa nýtt tímann vel frá því þeir gáfu út HYPNOPOLIS árið 2017 og það verður seint sagt að þeir hafi verið iðjulausir þó að átta ár hafi liðið á milli útgáfa hjá þeim. Endrum og eins spila þeir á tónleikum og í hvert skipti er um mikla upplifun að ræða.

Myndin sem prýðir kápuna á psionic dreams er mjög lýsandi fyrir hana og reyndar hljómsveitina í öllu sínu veldi. Platan er algjört ferðalag frá upphafi til enda, líkt og á tónleikum fara þeir hægt en þeir passa að hlustandinn er með allan tímann. Þetta er algjör kosmísk reið sem tekur mann í óravíddir og hljómurinn er risavaxinn og dáleiðandi bræðingur af sludge-, surf- og síkadelíu-tónlist. Þeir fengu helstu hljóðsérfræðinga landsins í lið með sér til að kalla fram þennan seið.


RAKEL – a place to be (Opia Community, 2025)

Image

Rakel Sigurðardóttir eða RAKEL reis hátt á árinu og var búin að vera að hlaða í sína fyrst stóru plötu í nokkur ár. Hún hefur verið að gefa út smáskífur og þröngskífur nokkuð reglulega frá árinu 2020 og átt nokkur vinsæl lög, þ.á.m. „Ég var að spá“ sem hún gerði ásamt CeaseTone og JóaPé. RAKEL hefur einnig gert góða hluti í samstarfi Salóme Katrínu, Söru Flindt, Nönnu Bryndísi, Axel Flóvent, Kaktus Einarsson og Kári the Attempt svo fátt eitt sé nefnt.

a place to be er óður til gamla Staðarskála sem á stóran stað í hjarta hennar og það sem einkennir andrúmsloftið á plötunni er mikil hjartahlýja. Í grunnin er platan söngvaskáldsplata en hefur þó fengið dekurmeðferð frá RAKEL og hennar hjálparkokkum. Benson hefur sérstaklega gaman af þegar RAKEL notast við raddbreytingartól í lögum eins og „i am only thoughts running through myself“ og mundar fiðluna sem býr til hugrenningartengsl til hinnar frábæru Brooklyn-sveitar The Books. Það verður gaman að fylgjast áfram með RAKEL vaxa og dafna á því tempói sem hún hefur verið að gera undanfarin ár.


Spacestation – Reykjavík Syndrome (Alda Music, 2025)

Image

Spacestation hafa verið kallaðir bjargvættir rokksins á Íslandi. Bandið kemur vissulega með ferskan andvara inn í íslensku tónlistarsenuna og þeir eiga sérstakt lag á að koma fólki í góðan gír á tónleikum. Ísland skortir ekki góðar rokksveitir og vill Benson nefna bönd eins Skoffín, supersport!, Flesh Machine, Korter í flog, MC Myasnoi, BKPM, Gróa, Glupsk, Sameheads og Godchilla sem eru sannarlega framúrskarandi rokksveitir þó misvirkar séu.

Reykjavík Syndrome er sneysafull af grípandi rokksmellum sem margir hafa þegar rist sig í minni og sál íslenskra rokkunnenda. Ungæðishátturinn á plötunni er smitandi og lög eins og „Fokking lagið“, „Í draumalandinu“ og „Hvítt vín“ eru með betri „anthems“ sem komið hafa út á Íslandi undanfarin ár.



symfaux – mowerpic (Reykjavík Record Shop/Why Not? Plötuútgáfa!, 2025)

Image

symfaux varð til á tónlistarhátíðinni Norðanpaunk í ágúst 2024 og er skipuð þeim Sturlu Sigurðssyni, Vigfúsi Eiríkssyni og Ægi Sindra Bjarnasyni og komu fram undir nafni Bucking Fastards sem er önnur hljómsveit Sturlu. Fyrsta útgáfa þeirra kom út haustið 2024 og var gefin út í sömu viku og hún var tekin upp. Fyrir utan moverpic gáfu þeir félagar út þrjár aðrar útgáfur árið 2025 en vörðu mestum tíma í hana. moverpic er besta og hreinræktaðasta reiknirokk sem komið hefur út hér á landi síðan Pranke. Eflaust eiga þeir symfaux-félagar hliðstæður og það sem kemur upp í huga Benson eru bandarísk bönd á borð við Gorge Trio, Natural Dreamers, Yowie og A Minor Forest eða enskar kanónur á borð við I’m Being Good og Charlottefield.

Það er virkilega ánægjulegt að sveitir á borð symfaux njóta fylgi hér á landi og vill Benson einnig benda á fleiri sambærilegar sveitir á borð við Yang Soup, Bucking Fastards og dreymandi hundur. moverpic er frábær plata og Benson mælir einlæglega með að upplifa þessa höfðingja á tónleikum.


Páll Óskar & Benni Hemm Hemm – Alveg (Reykjavík Record Shop, 2025)

Image

Óvæntasta samstarf síðari ára líklega þeirra Benna Hemm Hemm og Páls Óskars Hjálmtýssonar, a.m.k. var það ekki eitthvað sem Benson hafði séð fyrir sér fyrir einhverjum misserum síðan. Þeir félagar eiga einstaklega vel saman og kom þeirra fyrsta plata, Alveg, eins og ferskur andvari inn í útgáfu ársins 2025.

Benni er búinn að eiga virkilega gjöfult og áhugavert rennsli af útgáfum síðustu ár og var árið 2025 alls engin undantekning. Páll Óskar hefur í mörg ár verið óumdeildur íslenski poppkóngurinn. Páll Óskar er sömuleiðis ein skýrasta rödd mannréttinda hér á landi og hefur ekki eingöngu látið rödd hinsegin samfélagsins sig varða heldur beitt sér fyrir málefnum Palestínu og þeirra sem eiga við andleg veikindi að stríða. Páll hefur einstakt lag að koma flóknum tilfinningum í orð í formi fallegra popptexta og falla þeir einstaklega vel við lagasmíðarnar er bæði ljúfasárar og gefa manni tilfinningu og von um bjartari tíma. Alveg er klárlega poppplata ársins.




Hyldýpi – Heilun (Past Inside The Present, 2025)

Image

Hyldýpi er hugarfóstur tónlistarmannsins og ljósmyndarans Herberts Más Sigmundssonar. Herbert hefur verið að senda frá sér hægfljótandi gítar ambient í tæp tíu ár og er Heilun hans heilsteyptasta verk hingað til. Heilun kom út á vegum hins virta ambient-merkis Past Inside The Present í Bandaríkjunum sem þykir eitt það flottasta í sveimheimi nútímans.

Heilun er viðeigandi nafn fyrir tónlist Herberts sem er í senn hlý, mjúk og umfaðmandi gítarambient skífa og einnig með tilliti til þess að hann starfar sem heilari meðfram listsköpun sinni. Benson mælir með að fjárfesta í gripnum á kassettu sem er einstaklega veglegur pakki.



ROR – Auga (Sono Luminus, 2025)

Image

Auga er það fyrsta sem tónlistarparið Gyða Valtýsdóttir og Úlfur Hansson gefa saman út undir nafninu ROR. Þau hafa vissulega starfað saman áður, t.a.m. sömdu þau saman verk á Epicycle II með Gyðu og svo hafa þau útsett og spilað inn á plötur hvors annars í gegnum tíðina.

Þau Gyða og Úlfur eru bæði annáluð fyrir sína einstöku næmni og ná þau að skapa virkilega fallegan heim þar sem sellóleikur Gyðu nær bæði hæstu hæðum í bland við dýpri víddir og hljóðgervlar Úlfs umlykja allt á svo fallegan hátt. Þessi frumraun þeirra hjúa er einstaklega fallegt ferðalag og vonandi er von á meiri tónlist frá þeim.


Náriðill – Evil Is The Only Way . . . (Náriðill, 2025)

Image

Íslenska öfgarokksenan heldur endalaust áfram að gefa og ein bitastæðasta útgáfan var fyrsta hljóðversskífa Náriðils. Ýmsir koma að skífunni sem telur einungis sex lög ef meðtalið er intró-ið og má þar nefna framlínumenn íslensku svartmálmssenunnar þá Dag Gíslason úr Misþyrmingu og Barnaveiki og Örlyg Sigurðarson úr hljómsveitunum Örmagna, Nöðru og Mannveiru. Evil Is The Only Way . . . er tekin upp af Degi í Gryfjunni sem er ein af mekkum íslensku svartmálmssenunar og hefur hann verið að vaxa mikið sem upptökustjóri á síðustu árum. Þessi skífa gefur ekkert og þrátt fyrir skuggalegan titil og kápumynd þá er heilmikið hjarta og sál í þessari veislu.

Af öðrum hápunktum ársins í öfgarokkinu voru allir tónleikar hljómsveitarinnar World Narcosis sem varð aftur virk á síðasta ári sem og hátíðir á borð við Norðanpaunk og Andkristni.


Haugar – Soðkaffi (Vogor Records, 2025)

Image

Það mætti alveg kalla Hauga indie-ofurgrúbbu enda er valinkunn kempa í hverju einasta horni. Þessi kvintett hefur aldrei spilað tónleika en hafa þó verið með þessa skífu í smíðum í nokkur ár og leit hún loksins dagsins ljós á árinu 2025. Meðlimir Hauga koma úr hljómsveitum á borð við I Adapt, Markús & The Diversion Sessions, Mug, Seabear, Skakkamanage, Skátar og Stafrænn Hákon.

Soðkaffi er hreinræktað indie rokk með áherslu á bylmingsfastar trommur, hnausþykkan bassa, vælandi gítara og er rúsínan í pylsuendanum frábærir textar Markúsar Bjarnasonar sem syngur sömuleiðis og gefa þeir hreinræktaða indie rokkinu góða vídd og aukið vægi.



Pétur Ben – Painted Blue (Pétur Ben, 2025)

Image

Pétur Ben vandar til sinna verka og það líður langur tími á milli útgáfa hjá honum. Painted Blue eiginleg fyrsta hljóðversskífa Péturs síðan hann gaf út God’s Lonely Man sem er í gríðarlega miklum metum hjá Benson enda stórkostleg plata.

Pétur hefur ekki setið auðum höndum þó langt líði milli útgáfa og hefur hann verið að semja kvikmyndatónlist, stofna og stjórna kór, vinna með tónlistarfólki á borð við Emiliönu Torrini, Valdimar, Mugison, Oyama, Ásgeir, Soffíu Björg og ýmislegt fleira.

Það er bjart yfir Pétri á Painted Blue þó platan sé langt frá því að glaðvær. Strengja útsetningar og aukaraddir á plötunni eru algjört lostæti enda kann Pétur sitt fag og gaman að heyra hvað hann hefur lagt vel í á plötunni.



Gróa – Drop P (One Little Independent, 2025)

Image

Gróa hefur um árabil verið eitt besta tónleikaband landsins. Hljómsveitin hefur verið kjarna-element í Post-dreifingu og hefur hún bara vaxið með hverri plötunni og Drop P þeirra besta verk hingað til. Breska hljómplötuútgáfan One Little Independent gáfu út plötuna og glöggir lesendur vita að það er útgáfan sem hefur gefið út Björk, Sykurmolana, Ásgeir, Crass, A.R. Kane og fleiri kanónur.

Þær stöllur hafa aldrei hljómað eins tærar og einbeittar og þær gera á Drop sem er sprúðlandi hrærigrautur af listapönki og súrkálsrokki með vænni slettu af óhljóða-framúrstefnu. Benson skilst að þær séu komnar í pásu frá tónleikahaldi en vonandi mun ekki líða um langt að þær komi aftur fram á senuna.




Unfiled – Unfiled (Unfiled, 2025)

Image

Það eru þeir Atli Bollason og Guðmundur Úlfarsson sem fara fyrir hinni drungalegu og myrku bassarafsveit Unfiled. Þeir sendu frá sér fyrstu breiðskífu á árinu og er hún samnefnd sveitinni.

Unfiled framreiða þykka, stökka og dystópíska tæknótónlist á þessari firnasterku plötu. Það er ýmis listamannsnöfn sem rennur um huga Bensons við hlustunina á þessari gæðaskífu langar honum að nefna meistara á borð við The Haxan Cloak, Andy Stott, Forest Swords, Ben Frost og hinn alíslenski Dynkur.


MC Myasnoi – songs of the owls (Spider Network, 2025)

Image

Ein af uppáhaldssveitum Bensons á Íslandi undanfarin ár sendu frá sér þetta rúmlega 26 mínútna þrívítt verk árið 2025. songs of the owls er samið og flutt af kjarnameðlimum MC Myasnoi, þeim Ronju Jóhansdóttur og Yuliu Vasileva. Skífan er mjög frábrugðin hinni frábæru tónleikaplötu slugs are legal now frá 2024. MC Myasnoi er sömuleiðis þungamiðja Spider Network sem gefur skífuna út og heldur hina frábæru Kárahátíð.

Tónlistin á þessari skífu sömdu þær fyrir sýningu Andrej Beštak og Anja Leko á sextugustu og þriðja Poreč Annale í Poreč í Króatíu.


slummi & Jamesendir – Jelly Star (LÍM, 2025)

Image

Jelly Star er fjögurra laga skífa þeirra slumma (Guðmundur Ari Arnalds) og Jamesendirs (Atli James) og kom út á vegum LÍM í fyrra. LÍM er útgáfa þeirra LaFontaine og Jamesendirs sem stofnuð var fyrir þrem árum síðan. Jamesendir hefur verið einn af prímusmótorum Drif sem er með reglulega viðburði í Smekkleysu Plötubúð og er suman hátt smækkuð íslensk útgáfa af The Lot Radio eða Boiler Room.

Jelly Star er ef eitthvað er aðeins mýkri og draumkenndari en það sem þeir félagar gera í sitthvoru lagi og er ein skemmtilegasta samsuða í íslenskri raftónlist frá 2025.


Knackered – fyi (Marvada, 2025)

Image

fyi er fyrsta þröngskífa hinnar frábæru raftónlistarkonu Ida Schuften Juhl undir nafninu Knackered en áður hefur hún unnið undir nafninu IDK IDA og gefið út eina langskífu og aðra styttri undir því nafni.

Á fyi er að finna fjögur stykki þar sem Ida flakkar á milli forma og má heyra vísanir til ýmissa afkima klúbbatónlistar í bland við listræn framtíðarpopp.



Dr. Gunni – Botnlaus bröns og bubblur (Erðanúmúsík, 2025)

Image

Hljómsveitin Dr. Gunni er búin að vera á góðri siglingu undanfarin ár og gáfu út hina frábæru breiðskífu Er ekki búið að vera gaman? árið 2024 og er það þeirra besta plata að mati Bensons. Á Botnlaus bröns og búbblur halda þeir sér á sömu siglingu vinna aftur með Árna Hjörvari Árnasyni sem síðasta rúma áratuginn getið sér orðspor sem bassaleikari The Vaccines en einnig tekið upp og pródúserað plötur Heklu, Supersport!, Ástu, Ólafs Kram, Godchilla o.fl.

Benson hefur lengi fylgt Dr. Gunna en missti aðeins þráðinn eftir að Smekkleysu-plöturnar tvær en það hefur kviknað neisti aftur eftir samstarf þeirra við Árna Hjörvar. Vonandi halda þeir áfram á þessari línu.

Eftirminnilegar erlendar plötur á árinu 2025

Image


Anna Von Hausswolff – Iconoclast (Year0001, 2025)

Image

Sjöunda og mögulega heilsteyptasta verk Önnu Von Hausswolff var út sænska útgáfufélaginu Year0001 sem hefur m.a. sænsku auto-tune kóngana Yung Lean og Bladee á sínum snærum. Benson er búinn að vera aðdáandi Önnu síðan hún sendi frá sér hina kyngimögnuðu Ceremony árið 2012.

Anna daðrar meira við popplagasmíðar en hún hefur gert á sínum fyrri verkum en geri það án þess að fórna sínum drungalegu höfundareinkennum. Gestirnir Ethel Cain og Iggy Pop eiga bæði frábæra innkomu í lögunum „Aging Young“ og „The Whole Woman“.

Smerz – Big City Life (Escho, 2025)

Image

Norska tvíeykið Smerz er skipað þeim Catharina Stoltenberg og Henriette Motzfeldt og sendu þær frá sér eina ferskustu poppplötu ársins.

Big City Life er sneisafull af hressandi trommutöktum, stórum og skrítnum píanó- og hljómborðssándum og fjallar um hvernig það er að vera kona í dag í stórri borg og gerir það á ótrúlega skemmtilegan hátt.

Hilary Woods – Night CRIÚ (Sacred Bones, 2025)

Image

Hilary Woods sendi frá sér sína fyrstu sungnu breiðskífu á árinu. Hér er að finna virkilega góða ambient drone popp með góðri doom folk slagsíðu.

Benson var strax heillaður þegar hann heyrði plötuna og mælir með henni fyrir aðdáendur tónlistarfólks á borð við Lankum, Ethel Cain, Grouper, Maria Somerville o.fl..


The Vernon Spring – Under a Familiar Sun (Opia Community/RVNG Intl., 2025)

Image

Nýjasta verk píanóleikarans og upptökustjórans Sam Beste sem gefið var út í samvinnu við Opia Community á Íslandi og spilaði hann eftirminnilega tónleika á Iceland Airwaves í nóvember.

Under a Familiar Sun er hlý og allt umlykjandi perla sem kallar fram nöfn Emahoy Tsege Mariam Gebru og Mk.gee í huga Bensons sem er auðvitað merki um gæði. Sam er heldur enginn aukvissi þar sem hann hefur unnið með ekki ómerkari listafólki en Amy Winehouse, Blood Orange, Kindness og Jamie Lidelll.


Snõõper – Worldwide (Third Man Records, 2025)

Image

Worldwide er eiginlega önnur breiðskífa Nashville eggja-pönkaranna í Snõõper. Tvíeykið skipa þau Blair Tramel og Connor Cummins og tóku þau á loft í heimsfaraldrinum þar sem þau náðu til aðdáenda sinna í gegnum samfélagsmiðlana TikTok og Instagram.

Það er ekki dauð stund á Worldwide og þau Blair og Connor eiga öruggan sess í framlínu nútíma pönk- og síðpönksveita og ættu aðdáendur sveita borð við The Chats, Amyl & The Sniffers, The Oh Sees, Devo o.fl. auðvelt með að finna eitthvað sér til ánægju á Worldwide.

Shearling – Motherfucker, I am Both: „Amen“ and „Hallelujah“ (Mishap, 2025)

Image

Ein ógurlegasta hávaðrokksplata síðari ára er svanasöngur hljómsveitarinnar Sprain frá árinu 2023. The Lamb As Effigy er mikið þrekvirki og hafði áhrif á þau sem á hlýddu, þ.m.t. Benson sem fór um og ó við hverja hlustun. Þetta er plata sem hafði það mikil áhrif á hljómsveitina sjálfa að hún gaf upp öndina án þess að fylgja henni eftir.

Á 2025 snéru tveir meðlimir Sprain aftur, þau Alex Kent og Sylvie Simmons, til baka undir nafninu Shearling. Það er óhætt að segja að þau eru ekki að gefa neinn afslátt á því sem þau gerðu með Sprain.

Motherfucker, I am Both: „Amen“ and „Hallelujah“ er mikið stórvirki og fer hún öfgana á milli. Breiðskífan er rétt rúmur klukkutími og inniheldur aðeins eitt lag sem fer með hlustandann í allar áttir.

Los Thuthanaka – Los Thuthanaka (Los Thuthanaka, 2025)

Image

Bólivíska systkinatvíeykið Los Thuthanaka sendi eftir því sem ég best veit sína fyrstu afurð á árinu og þvílík smíð.

Elysia Chuquimia Paula og Joshua Chuqumia Crampton hafa gefið út þónokkuð af efni í sitthvoru lagi en í fyrsta sinn gáfu þau út í sameiningu út samnefnda breiðskífu Los Thuthanaka sem vægast sagt mikið ferðalag þar sem margir óræðir stílar mætast. Þau eru af ættbálki sem heitir Aymara-fólkið sem býr vítt og breitt um Andes-fjallgarðinn í Suður-Ameríku. Frumraun Los Thuthanaka inniheldur átta lög sem eru flest í lengri kantinum og fer platan með mann í allar áttir.

Los Thuthanaka gætu verið úr framtíðinni og þau gætu verið úr fortíðinni og hljóma eins engin önnur hljómsveit. Kyngimögnuð síkadelíu ættbálkamúsík gerð með rafmagnsgíturum, hljóðgervlum, trommuheilum, CDJ-spilurum og allskyns óræðum hljóðgjöfum. Los Thuthanaka hreyfir við manni og hún fær mann til að hreyfa sig.

Backxwash – Only Dust Remains (Uglyhag, 2025)

Image

Only Dust Remains er sjötta breiðskífa Ashanti Mutinta sem þekktari er sem rapparinn Backxwash. Hún vakti fyrst athygli á sér fyrir þriðju breiðskífu sína sem vann til hinna virtu Polaris-verðlauna í heimalandi hennar Kanada.

Ashanti er fædd og uppalin í Sambíu en fluttist til Kanada þegar hún var 17 ára. Hún ólst um við kristna trú og ótta við guð og hefur það verið mikið umfjöllunarefni í hennar tónlist ásamt upplifun hennar á lífinu sem transkona og ýmis önnur pólitísk og þjóðfélagsleg mál. Á Only Dust Remains er hún beinskeytt, myrk og hörð en það vottir fyrir fegurð og kærleika á plötunni. Eitt besta og harðasta rapp prójekt síðari ára með sína bestu plötu hingað til.

Nadah El Shazly – Laini Tani (One Little Independent, 2025)

Image

Önnur breiðskífa hinnar egypsku Nadah El Shazly gladdi Benson þegar hún læddi sér í eyru hans á seinni hluta ársins. Nadah flakkaði á milli Cairo og Montreal og þar sem hún kokkaði saman þessa frábæru breiðskífu.

Laini Tani er dáleiðandi listapoppskífa þar sem eimir af framútsefnulegu dubstep, industrial töktum og arabískri þjóðlagatónlist. Á köflum minnir hún á íslensku tónlistarkonuna Sigrúnu Jónsdóttir og jafnvel þær Sevdaliza eða Eartheater.

Deerhoof – Noble and Godlike In Ruin (Joyful Noise, 2025)

Image

Jafnbesta hljómsveit heims er að mati Bensons er hljómsveitin Deerhoof og mun hún líklega verða það eins lengi og hún starfar. Noble and Godlike In Ruin er þeirra sautjánda hljóðversskífa og er slá þau ekkert af. Meðlimaskipan hefur ekkert breyst í tæp 20 ár og hefur sveitin verið starfandi á fjórða áratug og alltaf ná þau að færa fram eitthvað nýtt á hverri skífu sem þau gefa út en eru samt svo augljóslega mikið þau sjálf. Noble and Godlike In Ruin er mögulega þeirra beittasta og pólitískasta plata hingað til. Þau vöktu snemma árinu athygli á vefmiðlum þegar þau tóku alla tónlistina sína af Spotify eftir að framkvæmdarstjórinn lýsti yfir fjárfestingu sinni í hernaði.


Juana Molina – DOGA (Sonamos, 2025)

Image

Benson endurnýjaði kynnin við hina bráðskemmtilegu listakonu Juana Molina frá Argentínu. Juana þeyttist uppá yfirborðið fyrir tuttugu og fimm árum með hinni skrýtnu og brögðóttu Segundo.

DOGA er hennar tíunda breiðskífa hefur hún allt fram að færa sem maður vænst af henni. Hún fagnaði 63 ára afmæli sínu á árinu og heldur ótrauð áfram í sinni sköpun. DOGA er sérkennileg líkt og fyrri verk hennar og er óhætt að segja að hún fer sínar eigin leiðir sem og áður.

Dijon – Baby (R&R, 2025)

Image

Dijon Duenas hefur verið að geta sér gott orð sem samstarfsmaður og upptökustjóri sem notar nýstárlegar aðferðir til að fanga náið og lifandi andrúmsloft á plötum sínum og annarra sem hann hefur unnið með. Baby er önnur breiðskífa hans en hann hefur undanfarið unnin með tónlistarmönnum á borð við Bon Iver, Justin Bieber, Nourished by Time og Mk.gee.

Dijon stillir míkrófónum upp á þann máta að hann reynir að ná stemmningunni í upptökunni fram og nær fram skemmtilegum hughrifum með því. Allt fær að vera með, allt frá geltandi hundi í bakgrunni eða einhver að lemja í borðið í rýminu. Ein nýstárlegri r’n’b plata síðari ára.

I’m Being Good – Shapeshitter (Infinite Chug, 2025)

Image

Góðvinir Bensons til margra ára er hljómsveit að nafni I’m Being Good frá Brighton. Hljómsveit þessi byrjaði sem sólóverkefni söngvara og gítarleikara sveitarinnar, Andrew Clare. Fyrstu útgáfurnar eru kassettur og sjötommur sem eru með öllu ófáanlegar í dag og innihéldu upptökur sem hann gerði í herbergjum sínum. Meðlimum fjölgaði með árunum og hafa flestar plöturnar innihaldið þrjá til fjóra meðlimi og Andrew hefur oftast verið kjarninn að bandinu.

Á Shapeshitter er Andrew allt í öllu og spilar allt inn sjálfur. Það er óhætt að segja að hann hefur sjaldan hljómað eins frjáls í nálgun sinni á hljóðheimi I’m Being Good og má heyra það með notkun á effektum, draugalegum röddum, hljóðgervlum o.fl. Benson segir þetta án þess að meininginn sé að hann hafi verið heftur af hljómsveitarútgáfunni af I’m Being Good sem er engan vegin hætt og stefnir á frekari útgáfu á komandi misserum.

Big Thief – Double Infinity (4AD, 2025)

Image

Sjötta hljóðversplata Big Thief og þeirra fyrsta sem þríeyki og ekki svíkja þau frekar en á fyrri verkum sínum. Adrianne Lenker og Buck Meek sönnuðu sig snemma sem framúrskarandi höfundateymi og hafa siglt Big Thief-fleyinu á aðdáunarverðan hátt.

Á Double Infinity fá þau til sín nokkra valinkunna gesti og lá við að Benson hoppaði hæð sína þegar hann sá að enginn annar nýaldargoðsögnin Laraaji er einn þeirra ásamt meðlimum Afro-Cuban All Stars og Kamasi Washington.

Yellow Eyes – Confusion Gate (Sibir, 2025)

Image

Confusion Gate er sjöunda breiðskífa black metal sveitarinnar Yellow Eyes frá Brooklyn. Hún er í senn hrá, harkaleg en á sama tíma mjúk og hlý, litrík en stundum dimm, hvatvís, kaótísk en á sama tíma skýr og hnitmiðuð. Svartmálmur eins og Benson vill hafa hann.

2025 er búið að vera gott ár fyrir black metal og af öðrum hljómsveitum sem sendu frá sér góðar plötur í ár eru Panopticon, Agriculture, Deafheaven, Rå og Keys To The Astral Gates and Mystic Doors.

Agriculture – The Spiritual Sound (The Flenser, 2025)

Image

Önnur breiðskífa Agriculture frá Los Angeles og það besta sem þau hafa sent frá sér hingað til. Að mati Bensons er þetta black metal plata ársins en hún er alls ekki black metal plata fyrir pjúritana þar sem þau dífa tám í allskonar strauma og stefnur og lögin þeirra eru styttri en gengur og gerist í svartmálmsheimi.

Agriculture gefa út hjá hinu frábæra merki The Flenser sem hefur á sínum snærum ógurlegar sveitir á borð við Have A Nice Life, Chat Pile og Sprain.

Men I Trust – Equus Caballus (Men I Trust, 2025)

Image

Alveg rosalega grúví og grípandi plata frá kanadíska tríóinu Men I Trust sem sendi frá sér tvær breiðskífur árið 2025. Þetta er hljómsveit sem gerir allt sjálf og hefur náð góðu fylgi uppá eigin verðleika.

Það er margt á þessari plötu sem fær Benson til að hugsa um bestu plötur Fleetwood Mac á níunda áratugnum og annað kallar fram frönsk hughrif í ætt við Kavinsky og jafnvel Stereolab en í grunninn eru Men I Trust hreinræktað indie pop.

Rå – Rå (Musical Excrements, 2025)

Image

Rå er samstarfsverkefni þeirra Isa Myling og Déhà sem komu saman í þeim tilgangi að vinna saman úr áföllum árið 2024. Verkefnið tók óvænta stefnu þegar Isa missti skyndilega eiginmann sinn úr skæðu krabbameini snemma á árinu 2025.

Rå er mjög hrá, bæði tónlistin, upptakan og síðast en ekki síst tjáningin. Á Rå setur Isa allt út og er mjög berskjölduð þar sem missirinn, ástríðan, sorgin, angistin og fegurðin flæðir áfram í stríðum straumum og manni líður eins og maður sjái tárin flæða við áheyrnina, sérstaklega í laginu „Likvaka“.

Cameron Winter – Heavy Metal (Partisan, 2024)

Image

Fyrsta breiðskífa forsprakka Geese kom út í lok ársins 2024 og kom ekki fyrir sjónir og eyru Bensons fyrr en 2025. Að margra mati er önnur breiðskífa Geese, Getting Killed, plata ársins en hún náði ekki alveg að heilla Benson þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir.

Heavy Metal er hins vegar alveg frábær plata og fær Benson á tilfinninguna að Cameron fær alveg fullt frelsi á plötunni sem hann nær ekki að leysa úr læðingi með hljómsveitinni sinni.

Hayden Pedigo – I’ll Be Waving As You Drive Away (Mexican Summer, 2025)

Image

Hinn dularfulli, friðsæli og hugljúfi Hayden Pedigo gaf út tvær frábærar plötur á þessu ári. Þessi er sú fyrri og hina gaf hann út með hávaðarokksveitinni Chat Pile. Hayden er búinn að vera að gefa út allskyns útgáfur í meira en áratug en I’ll Be Waving As You Drive Away er þriðja og síðasta plata í þrennu sem hann kallar „Motor Trilogy“. Hinar tvær eru Letting Go og The Happiest Times I Ignored.

I’ll Be Waving As You Drive Away fær hugann til að reika til meistara á borð við John Fahey og Bert Jansch og lætur Benson líða eins og hann sé kominn mannlausa sléttur Norður Ameríku.

Danny Brown – Stardust (Warp, 2025)

Image

Það er ekkert launungarmál að Danny Brown er af uppáhalds röppurum Bensons allra tíma. Þegar Benson heyrði mixteipið hans „XXX“ frá árinu 2011 var ekki aftur snúið.

Danny endurtekur sig aldrei og er alltaf eitthvað ferskt og ögrandi í boði hjá þessum Detroit-rappara sem er einstaklega opinn og ávallt til í að prófa eitthvað nýtt sem hann sannarlega gerir á Stardust þar sem hann daðrar við allt frá old school húsi til hyperpop.

Oklou – Choke Eneough (Becaue, 2025)

Image

Önnur breiðskífa frönsku popptónlistarkonunnar Oklou tók tíma að setjast í Benson en náði því að lokum. Oklou heitir réttilega Marylou Mayniel og er hluti af NUXXE-kollektífinu ásamt þeim Sega Bodega, Shygirl og Coucou Chloe.

Fyrsta breiðskífa hennar, Galore, kom út fyrir fimm árum og er hún búin að meitla hljóðheim sinn töluvert frá því á henni og er orðin skýrari þó hún sé vissulega draumkennd og tilfinningarík. Oklou er með stundum með fætur í fortíð en oftast í framtíð. Listræn og tilraunaglöð popplata og ein af þeim betri á árinu 2025.

Febrúar Miks

Image

Febrúar er langt liðinn og það er kominn tími á  að Benson færi ykkur vænlegan lagalista með því safaríkasta sem rekið hefur í eyrnatóftir hans.  2014 hefur farið vel af stað og hefur það alið af sér nokkrar áheyrilegar perlur.  Febrúar-Miksið er tileinkað fyrsta ryþmagítarleikara Devo sem er hljómsveit sem hefur haft gríðarleg áhrif á tónlistarsmekk Benson.  Bob Casale spilaði á fyrstu breiðskífu hljómsveitarinnar og nýlega bárust þau sorgartíðindi að hann kvaddi þennan heim á besta aldri.  Þetta upphafstef Miksins er að finna á safnplötunni Hardcore Devo Vol. 2 sem inniheldur upptökur frá fyrstu starfsárum þeirra.

Damaged Bug nýlegt sólóverkefni forsprakka Thee Oh Sees, John Dwyer.  Thee Oh Sees gáfu út eina af betri breiðskífum síðasta árs og hafa þau tilkynnt útgáfu á nýrri plötu á þessu ári.  Það svífur mikill Devo-andi yfir vötnum Damaged Bug sem gefur út hjá Castle Face Records líkt og Thee Oh Sees.  Annie Clark er án vafa einn mesti töffari sem komið hefur fram á tónlistarsviðið síðastliðin tíu ár í Bandaríkjunum.  Nýjasta breiðskífan er samnefnd St. Vincent og er hennar fjórða breiðskífa sem gefur Strange Mercy ekkert eftir.

Benson hefur ekki dýft sér af neinu viti í Grateful Dead en þó eru tvær breiðskífur þeirra algjört gúmmelaði, þ.e. Working Man‘s Dead og American Beauty.  Sú síðarnefnda hefur að geyma þennan gullmola.  Benson áskotnaðist fyrir nokkrum mánuðum eina af betri breiðskífum R. Stevie Moore, Glad Music.  Þessi ofvirki tónlistarmaður hefur haft mótandi áhrif á tónlistarmenn á borð við Ariel Pink, John Maus, Nite Jewel og The Samps.  Mogwai sendu í byrjun árs sína bestu skífu í mörg ár, Benson gafst að mestu uppá á þessum skosku herrum eftir að þeir gáfu út Rock Action.  Með útgáfu Rave Tapes sanna þeir að þeir eiga nóg inni.

Næstu tvö lög löðra í mjúkum svuntum sláandi bassa.  Starbuck gengu sitt blómaskeið í Bandaríkjnunum á áttunda áratugnum og er hinn japanski Himiko Kikuchi en í fullu fjöri og það er ekki laust við að hann sé andsetinn af sjálfum Jack Magnet.

Nýlega var tilkynnt um samstarfsskífu þeirra Lindstrøm, Todd Rundgren og Emil Nikolaisen úr skóglápsveitinni Serena-Maneesh.  Þetta samstarf er hreinn og beinn blautur draumur og er nafnið á afrakstrinum Runddans og mun líta dagsins ljós í sumar.  Þetta samstarf er einna helst sambærilegt því ef Maggi Kjartans myndi hefja samstarf með Árna Plúseinum og Henriki Björnsson í Singapore Sling og Dead Skeletons.

Liðskipan á nýjastu breiðskíf Neneh Cherry er alls ekkert slor.  Ekki nóg með að hún sé með betri söngkonum sem komið hefur á sjónarsviðið síðustu tuttugu ár þá fær hún sjálfa Robyn til að syngja með sér og vinur Bensons til margra ára, sjálfur Four Tet, sér um upptökustjórn og Rocketnumbernine sjá um undirleik.

Each Other eru án efa arftakar Women er að mati Bensons ein merkasta hljómsveit síðustu tíu ára.  Ný breiðskífa Each Other er væntanleg í næsta mánuði og eru það snillingarnir hjá Lefse sem græja þá útgáfu.

Döðlurnar í enda bulsunnar kemur frá Kanada og eru það útgáfurnar Hand Drawn Dracula og Artificial sem bjóða uppá þær.

Bruce Springsteen hefur aldrei farið í felur með aðdáun sína á svuntupönkurunum í Suicide og fer hann fögrum höndum um lag þeirra „Dream Baby Dream“ á nýjustu breiðskífu sinni sem á sína fínu spretti.  Lengi lifi yfirmaðurinn.

Njótið.

  1. Devo – Booji Boy’s Funeral
  2. Damaged Bug – Photograph
  3. St. Vincent – Rattlesnake
  4. Grateful Dead – Sugar Magnolia
  5. R. Stevie Moore – Norway
  6. Mogwai – Remurdered
  7. Starbuck – Moonlight Feels Right
  8. Himiko Kikuchi – Sunburned Hip
  9. Todd Rundgren – Breathless
  10. Lindstrøm – Another Station (Todd Terje Remix)
  11. Neneh Cherry – Out Of The Black featuring Robyn
  12. Each Other – Send Your Signals
  13. Doomsquad – Waka Waka
  14. Weeknight – Dark Light
  15. Tiers – Winter
  16. Bruce Springsteen – Dream Baby Dream

Janúar Miks

Image

Benson er vaknaður og skriðinn úr hýðinu sínu og færir ykkur einn velútlátinn pakka stútfullan af nýju og saðsömugúmmelaði í bland við nokkur vanmetin hnossgæti.   Í pakkanum má m.a. finna eitt af mest spennandi rokkböndum Íra í dag, Girl Band.  FEMME og Ben Khan er með því mest spennandi sem er í gangi í London í dag.  Metronomy eru að fara að senda frá sér sína fjórðu breiðskífu í mars og eru vægast sagt gríðarlegar væntingar í herbúðum Bensons.

East India Youth er eins manns verkefni frá Bournemouth í Englandi og heitir fyrsta breiðskífa hans Total Strife Forever og er hún eitt besta byrjendaverk sem Benson hefur heyrt lengi.  Það verður gaman að sjá kappann spila á Iceland Airwaves í haust.  Frá Bandaríkjunum kemur gríðarlega flott sýrupopp og skynvillurokk úr smiðjum Morgan Delt, Doug Tuttle og Woodsman.  Sólólistamennirnir Tom Brosseau, Kevin Morby og James Vincent McMorrow eru allir með nýjar breiðskífur í pípunum og eru jafnvel útkomnar og eiga það sameiginlegt að vera silkimjúkar.

Eternal Lips, Strange Names og Gardens & Villa bjóða uppá eggjandi jaðarnýbylgju og Thee Silver Mt. Zion Memorial Orchestra & Tra-La-La Band eru epísk og ómstríð að vanda.  Snowmine frá Brooklyn hljóma á köflum eins og eingetnir synir Benjamin Gibbard úr Death Cab For Cutie og The Postal Service.  Saâda Bonaire, Killamu og Xeno & Oaklander leggja á borð fína dillibossatóna og úr dýflissunni koma tvö gleymd bönd frá síðustu öld, þ.e. Animals & Men sem var frábært garage og síðpönk band sem starfaði stutt á áttunda áratugnum og Frosty sem gaf eingöngu út eina sjötommu nítjanhundruðsextíuogeitthvað.

Njótið!!

  1. FEMME – Fever Boy
  2. Girl Band – Lawman
  3. East India Youth – Heaven, How Long
  4. Angel Olsen – Forgiven/Forgotten
  5. Warpaint – Keep It Healthy
  6. Tom Brosseau – Cradle Your Device
  7. Kevin Morby – Harlem River
  8. James Vincent McMorrow – Cavalier
  9. Ben Khan – Savage
  10. Metronomy – I’m Aquarius
  11. Snowmine – Columbus
  12. Eternal Lips – Dream Hesitate (Feat. Sharon Van Etten)
  13. Gardens & Villa – Bullet Train
  14. Strange Names – Ricochet
  15. Saâda Bonaire – The Facts (Pharaohs Edit)
  16. Killamu – Melodia de Semba
  17. Xeno & Oaklander – Par Avion
  18. Morgan Delt – Make My Grey Brain Green
  19. Thee Silver Mt. Zion Memorial Orchestra and Tra-La-La Band – Austerity Blues
  20. Woodsman – Gravelines
  21. Doug Tuttle – With Us Soon
  22. Frosty – Organ Grinder’s Monkey
  23. Animals & Men – Evil Going On

Janúar // Miks

Image
 
Það er nokkuð liðið frá síðustu syrpu og ekki mikið um reglulegar færslur. Ef þið viljið fylgjast með reglulegri færslum Bensons þá mæli hann eindregið með því að þið kíkjið reglulega á nýja bloggið hjá gogoyoko. Þar er nær daglega eitthvað topp stöff í gangi.
 
Hér fáið þið nú vænan skammt af því Benson þykir skara framúr á nýju ári. Eitthvað eru þó ekki ný lög en artistar sem eru með nýjar skífur í fæðingu og Benson bíður með gæs í hálsinum. Þetta stefnir í gott útgáfuár, svei mér þá verður tónlist alltaf betri og betri.
 
1. Alt-J – Fitzpleasure kaupa
2. Grimes – Oblivion kaupa
3. Avan Lava – Sooner Or Later kaupa
4. Lower Dens – Brains kaupa
5. Lee Ranaldo – Off The Wall kaupa
6. Screaming Females – Wild kaupa
7. CSLSX – Aeromancer (ft. Mountain Man) kaupa
8. Beat Culture – Shoreline kaupa
9. Sharon Van Etten – Mike McDermott kaupa
10. Himanshu – Womyn frítt
11. NZCA/LINES – Okinawa Channels kaupa
12. Django Django – Default kaupa
13. Islet – This Fortune kaupa
14. Virtual Boy – Motion Control kaupa
15. Black Bananas – Rad Times kaupa
16. Young Fathers – Deadline kaupa
17. Mount Eerie – Distorted Cymbals kaupa
18. Hospitality – Friends of Friends kaupa
19. Mikal Cronin – It Is Alright kaupa
20. Jagwar Ma – Come Save Me kaupa
21. Husband – Love Song kaupa
22. Bare Mutants – Inside My Head kaupa
23. Ilyas Ahmed – Skin In Circles kaupa
24. Jonquil – Mexico kaupa
25. First Aid Kit – Emmylou kaupa
26. Perfume Genius – Hood kaupa
27. o F F Love – Be Around U (Sail A Whale Mix) kaupa
28. Julia Holter – Goddess Eyes kaupa
 
Kapítuli 1 // Kapítuli 2

Bestu útgáfur ársins 2011

Hér eru nokkrar af eftirminnilegustu skífum ársins að mati Bensons. Þetta er alltaf jafn erfitt val og hefur Benson viðhaldið þeirri stefnu að velja þær útgáfur sem hann hlustaði mest á eða sköruðu fram úr af einhverju leiti.

Njótið!

# 30

Grimes / d’Eon – Darkbloom

Image
Samkrull ársins er án vafa samsuðuskífa Montréal-búanna Grimes og d’Eon. Grimes dansar fiðurlétt á milli ólíkra tónlistarmanna á borð við Lykke Li, Alicia Keys, Xiu Xiu og Panda Bear á meðan d’Eon kallar fram áhrif úr Detroit-teknói og Alan Parson Project. Mögnuð blanda.

Hippos in Tanks / Arbutus; 2011

Kaupa

# 29

Danny Brown – XXX

Image
Detroit-rapparinn Danny Brown er með skemmtilegri og hressari rapplista-mönnum sem hafa komið fram á sjónarsviðið síðan Dizzee Rascal sendi frá Boy In Da Corner hér um árið. Danny er framsækinn, fyndinn og ögrandi rappari sem fer ótroðnar slóðir sem heyrist í sömplum frá gæðasveitum á borð við This Heat, Metronomy, Fleet Foxes og Hawkwind.

Fool’s Gold; 2011

Kaupa

# 28

Wolves In The Throne Room – Celestial Linage

Image
Olympia-sveitin Wolves In The Throne Room hafa löngu rutt sér rúm sem ein framsæknasta svartmálms-sveit Bandaríkjanna. Hljómsveitin hefur verið sett í flokk sem spekingar kalla Astral Black Metal

Southern Lord; 2011

Kaupa

# 27

GusGus – Arabian Horse

Image
GusGus áttu gríðarlega vel heppnaða endurkomu á árinu og jafnvel endurfæðingu. Fyrir tveimur árum gáfu þeir út sína þyngstu og mestkrefjandi skífu á ferlinum og nú á árinu mættu þau með öll vopn hlaðin og hvert andartak þaulhugsað á þeirri fáránlega góðri plötu sem Arabian Horse er.

Smekkleysa/Kompakt, 2011

Kaupa

# 26

Hudson Mohawke – Satin Panthers

Image
Hinn eitursnjalli Hudson Mohawke mætti á senuna með firnasterka þröngskífu sem þjappaði saman einni skrýtnustu og hressustu blöndu af reifi, raftónlist og dubsteppi sem Benson hefur heyrt. Cbat er eitt af betri lögum ársins.

Warp, 2011

Kaupa

# 25

Chelsea Wolfe – Ἀποκάλυψις

Image
Hin drungalega og mikilfenglega Chelsea Wolfe sendi frá sér sína aðra skífu á árinu og heitir hún Ἀποκάλυψις (borið fram Apokalypsis). Þetta er skotheldur bræðingur af Earth, Sonic Youth, P.J. Harvey og Portishead.

Pendu Sound, 2011

Kaupa

# 24

King Krule – King Krule

Image
King Krule (áður þekktur sem Zoo Kid) sendi frá sér sína fyrstu þröngskífu í haust og er hún eitt það ferskasta sem Benson heyrði á árinu. Blanda af lágfitli, sixtís-poppi og döbbi og bíður Benson spenntur eftir stórri plötu frá þessum unga og þrælefnilega tónlistarmanni.

True Panther Sounds, 2011

Kaupa

# 23

Unknown Mortal Orchestra – Unknown Mortal Orchestra

Image
Unknown Mortal Orchestra átti eitt besta lag síðasta árs (Thought Ballune) og er þetta forvitnilega þríeyki sköpunarverk Ný-Sjálendingsins Ruban Nielson. U.M.O. tekst á samnefndri skífu að framreiða skothelda blöndu af hrárri skynvillu, hreinræktuðu indie-i, hip hop-i og kraut-rokki.

True Panther Sounds, 2011

Kaupa

# 22

Sin Fang – Summer Echoes

Image
Hinn afkastamikli og klári tónlistarmaður Sindri Már Sigfússon sló ekki slöku við á árinu. Hann mætti galvaskur til leiks með sína aðra skífu undir nafninu Sin Fang og að þessu með heila hljómsveit í farteskinu og heilsteyptari plötu. Sindri er tilbúinn með sína þriðju skífu og hlakkar Benson til að heyra hana á komandi ári.

Morr Music, 2011

Kaupa

# 21

Death Grips – Exmilitary

Image
Exmilitary er án efa vægðarlausasta og harðasta hip hop plata ársins. Maðurinn að baki Death Grips kallar sig Flatlander og einnig spila stór hlutverk þau MC Rider, Mexican Girl og kolgrabbatrymbillinn Zach Hill úr Hella, Nervous Cop og Team Sleep. Death Grips er e.t.v. pönkaðri útgáfa af Dälek og El-P og sömplin frá Black Flag og Link Wray eru ekki af verri endanum.

Third Worlds, 2011

Kaupa

# 20

Gang Related – Stunts & Rituals

Image
Íslenski kvartettinn kom fram í sviðsljósið á árinu með ferska nýbylgjuskífu með vísun í nýrri og eldri sveitir, The Beach Boys, Wavves, The Zombies, Panda Bear og fleiri koma í hugann.

Brak, 2011

Kaupa

# 19

Kurt Vile – Smoke Ring For My Halo

Image
Hinn tímalausi Kurt Vile sendi frá sér sína bestu plötu á árinu. Það mætti staðsetja tónlist hans einhversstaðar mitt á milli Sebadoh og seventís Lou Reed.

Matador, 2011

Kaupa

# 18

Eleanor Friedberger – Last Summer

Image
Annar helmingur The Fiery Furnaces sendi frá sér sína fyrstu sólóskífu á árinu og á henni var hún alveg laus við tilgerðina og ofhleðslu stóra bróður síns. Last Summer minnir um margt á aðgengilegustu plötur The Fiery Furnaces og er það bara gott mál.

City Slang, 2011

Kaupa

# 17

Sólstafir – Svartir Sandar

Image
Sólstafir hafa verið að lengi og eru sífellt að þróa og fága sinn stíl og hefur þeim aldrei tekist eins vel upp og á Svörtum Söndum. Hún er mikilfengleg og þung og í senn mjög aðgengileg þrátt fyrir löng lög. Sólstafir eru eins og Sigur Rós á sterum og brennivíni. Hinir íslensku Neurosis.

Brak, 2011

Kaupa

# 16

I’m Being Good – Mountain Language

Image
Illskeyttasta og þyngsta plata I’m Being Good til þessa og jafnvel þeirra hnitmiðasta. Andar Melvins, Supreme Dicks og Crass svífa yfir vötnum.

Gringo, 2011

Kaupa

# 15

Walls- Coracle

Image
Ásamt The Field náði London-tvíeykið Walls að gera eina af metnaðarfyllri rafskífum síðari ára, fullkomin blanda af straumlínulagaðri danstónlist og ómstríðu shoegaze. Ef Battles, Caribou og Slowdive myndu gera saman plötu myndi hún jafnvel hljóma svona.

Kompakt, 2011

Kaupa

#14

Reykjavík! – Locust Sounds

Image
Ærslabelgirnir tilfinningasömu sendu frá sér sína bestu plötu til þessa í október. Locust Sounds er fjölbreyttasta og aðgengilegasta skífa sveitarinnar til þessa og inniheldur sveimhuga smelli í bland við öfgafulla rokkhnullunga.

Golden Circle; 2011

Kaupa

# 13

Toro Y Moi – Underneath The Pine

Image
Chazwick Bundick sendi frá sér miðlungs plötu árið 2010 og spilaði sama ár á Iceland Airwaves og flutti aðallega lög af Underneath The Pine sem kom út á 2011 og var allt annað uppá teningnum. Chazwick ber af öðrum chillwave-urum enda mjög hæfaleikaríkur og lunkinn melódíusmiður sem heyrist vel í lögum á borð við Still Sound, New Beat og How I Know sem sameina allt það besta með Stereolab og Stevie Wonder.

Carpark; 2011

Kaupa

#12

Shabazz Palaces – Black Up

Image
Shabazz Palaces er sköpunarverk fyrrum forsprakka Digable Planets, Ishmael Butler, og sendu þeir frá sér eina sérstæðustu hip hop skífu síðari ára fyrr á þessu ári. Black Up er margslungin og krefjandi og svipar til fyrri verka Ishmael og ef eitthvað er þá toppar hann sjálfan sig á þessari.

Sub Pop, 2011

Kaupa

# 11

Canon Blue – Rumspringa

Image
Nashville-búinn Daniel James sendi frá sér heldur óvænta skífu á árinu. Rumspringa var að mestu tekin upp með dyggri aðstoð frá Efterklang og hinnar alíslensku Amiina. Canon Blue sver sig þó ekki í ætt við þessar sveitir heldur daðrar við stíla Steve Reich, Sufjan Stevens og Of Montreal. Gott kaffi.

Temporary Residence; 2011

Kaupa

# 10

Bill Callahan – Apocalypse

Image
Bill Callahan er einn svalasti tónlistarmaður okkar tíma og á Apocalypse tekur hann mann á óvæntar slóðir án þess að kasta frá sér sínum helstu höfundareinkennum.

Drag City, 2011

Kaupa

#9

Sandro Perri – Impossible Spaces

Image
Á Impossible Spaces tekst Sandro Perri að blanda saman á magnaðan hátt tilraunakenndum straumum úr raftónlist, rokki og djassi í bland við mjúka og fallega tóna án þessa að vera tilgerðalegur eða tormeltur.

Constellation; 2011

Kaupa

# 8

GaBLé – Cute Horsecut

Image
GaBLé er sérkennilegt og skemmtilegt þríeyki sem kokkar upp hrærigraut sem inniheldur skringirokk, hip hop, glitch, kraut-rokk og allt þar á milli. Einstök sveit.

LoAF, 2011

Kaupa

#7

Battles – Gloss Drop

Image
Í fyrra tilkynnti Tyondai Braxton að hann væri hættur sem söngvari og gítarleikari Battles og hófust strax umræður um að sveitin væri búinn að vera og þar eftir götunum. Eftirstandandi meðlimir létu brotthvarf hans ekki á sig fá heldur fengu til liðs við sig nokkra vel valda gestasöngvara og sendu frá sér sína bestu skífu til þessa. Battles hafa aldrei verið jafn einbeittir og skemmtilegir og á Gloss Drop.

Warp; 2011

Kaupa

# 6

Deerhoof – Vs. Evil

Image
Deerhoof hafa ávallt verið í miklu uppáhaldi hjá Benson og á hverri plötu ná þau alltaf að matreiða eitthvað nýtt og spennandi en hljóma alltaf eins og þau sjálf en engin önnur. Vs. Evil er e.t.v. ekki þeirra besta skífa en hún er samt skrambi góð.

Polyvinyl; 2011

Kaupa

# 5

Metronomy – The English Riviera

Image

Because, 2011

Kaupa

#4

P.J. Harvey – Let England Shake

Image
P.J. Harvey er ólíkindatól sem kom Benson og flestum öðrum í opna skjöldu með Let England Shake sem er mögulega hennar besta plata.

Island, 2011

Kaupa

# 3

John Maus – We Must Become The Pitiless Censors Of Ourselves

Image
Hinn sérvitri John Maus átti virkilega gott ár og kom þriðja breiðskífan hans honum rækilega á kortið og var nú kominn tími til. Skífan er óður til kvikmynda á borð við Robocop sem og tónlistarmanna á borð við Giorgio Moroder, Joy Division, Ultravox og Molly Nilsson sem syngur dúett með John Maus í Hey Moon.

Upset The Rhythm; 2011

Kaupa

#2

tUnE-yArDs – w h o k i l l

Image

4AD; 2011

Kaupa

# 1

St. Vincent – Strange Mercy

Image
Annie Clark kom, sá og sigraði Benson með sinni þriðju breiðskífu. Benson hefur ávallt gefið St. Vincent gaum allt frá því hún heimsótti Ísland árið 2006 en með Strange Mercy náði hún að slá hann út af laginu. Þessi plata hefur svo margt fram að færa, nánast óaðfinnanleg blanda af fegurð og ljótleika, tilraunamennsku og poppi og flutningur Annie og félaga mikilfenglegur og næstum guðdómlegur.

4AD; 2011

Kaupa

KOMPAKT

Image

Kompakt Records í Köln eru og hafa lengi verið einn mest spennandi techno-leibellinn beggja vegna Atlantsála síðasta áratuginn eða svo.  Það er nánast hægt að ganga að því vísu að það sem útgáfan setur merki sitt á er algjört gæðastöff.

Fljótlega kemur út ný breiðskífa með arkitektnum brasilíska Gui Boratto sem gaf út sína fyrstu breiðskífu, Chromophobia, árið 2007.  og var hún í miklum metum hjá Benson.  Nýjastbreiðskífan hans heitir III og er eins og nafnið gefur til hans þriðja breiðskífa.  Nýjasta smáskífan er komin og heitir The Drill og lofar góðu.

Gui Boratto – The Drill

Frá London kemur tvíeykið Walls og er skipað þeim Alessio Natalizia og Sam Willis sem einnig starfrækja hljómsveitirnar Allez Allez og Banjo Or Freakout.  Walls gáfu út samnefnda plötu í fyrra og er hún mikill gæðagripur og nú er komin smáskífan Sunporch sem svakalega hressandi stöff í anda Caribou, Battles, Gui Boratto og James  Holden.

Walls – Sunporch

 

Fantagott miks

Image

Benson er smátt og smátt að skríða út úr hýðinu sínu og ætlar að brjóta odd af oflæti sínu með einu fantamiksi. Þetta er smá tóndæmi af því sem Benson hefur verið að japla á síðustu vikur og mánuði, hálfgert best of eiginlega.

Þetta er slatti og verður stiklað á stóru.  Byrjum þetta á Cut Copy sem eiga bestu tónleika ársins só far, þeir stóðust allar væntingar og vel það (Benson hefur verið fan síðan hann heyrði Bright Like Neon Light um árið).  Benson hefur sömuleiðis ekki farið í felur með aðdáun sinni á John Maus enda er nýjasta breiðskífan hans pjúra snilld.  Grimes er með sérstakari söngkonum í dag og líkar Benson vel, sömuleiðis er endurmiksið hennar af Washed Out afar gott.   Íslandsvinirnir í Crystal Antlers eru mættir með nýja plötu, þeir gerðu stormandi lukku á Iceland Airwaves 2009 og sömuleiðis Elanor Friedberger þegar hún mætti á Airwaves hér um árið ásamt The Fiery Furnaces.  Besta mash-up síðari ára verður að vera þeirra sem standa að baki Wugazi (Wu Tang Clan og Fugazi) – það er einfaldlega of gott enda er þetta samansettur bræðingur tveggja af áhrifamestu sveita allra tíma.  Buddy Holly tribjút-platan er ágæt, sumt hrútleiðinlegt annað gott og eiga bestu sprettina þau Modest Mouse og Florence + The Machine.   Modern Witch er í boði Selected Songs sem er án efa langflöttasta íslenska tónlistarbloggið í dag.

Fantabetra / Fantabest

  1. Cut Copy – Where I’m Going (kaupa)
  2. John Maus – Head For The Country (kaupa)
  3. EMA – California (kaupa)
  4. Grimes + D’eon – Vanessa (kaupa)
  5. Modern Witch – Not The Only One (heimasíða)
  6. Prurient – A Meal Can Be Made (kaupa)
  7. Wugazi – Ghetto Afterthought (streyma)
  8. Paleo – Over The Hill and Back (kaupa)
  9. Crystal Antlers – Summer Solstice (kaupa)
  10. Jon Spencer Blues Explosion – Black Betty (kaupa)
  11. The Men – Shittin’ With The Shah (kaupa)
  12. Casa Del Mirto – Killer Haze (kaupa)
  13. Washed Out – Soft (kaupa)
  14. Washed Out – Eyes Be Closed (Grimes Remix)
  15. Metronomy – The Bay (kaupa)
  16. Eleanor Friedberger – Roosevelt Island (kaupa)
  17. Florence + The Machine – Not Fade Away (kaupa)
  18. Work Drugs – Rad Racer (kaupa)
  19. Iceage – White Rune (kaupa)
  20. Eric Copeland – Land of Foot (kaupa)
  21. NODZZZ – Always Make Your Bed (kaupa)
  22. Bibio – K is For Kelson (kaupa)
  23. Coma Cinema – Caroline, Please Kill Me (kaupa)
  24. Campfire OK – Strange Like We Are (kaupa)

Eitt af því besta

Toro Y Moi áttu eina bestu tónleikana á Iceland Airwaves í fyrra og er platan þeirra Underneath The Pine ein af uppálds plötum Bensons þetta árið.  Nú er komið nýtt myndband við How I Know og minnir það skemmtilega á fyrsta flokks ræmur á borð við Beetlejuice og Ghostbusters.

Design a site like this with WordPress.com
Byrjum