Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΚΟΥΒΑΝΕΖΙΚΟ ΛΑΟ  

πάρτι για να συγκεντρωθούν χρήματα 

που θα δοθούν στις καμπάνιες αρωγής στην Κούβα

Σάββατο 28 Μάρτη 

(από τις 9,30 μ.μ.)

στο cafe-bar «ΚΑΦΕΚΟΥΤΙ» 

(Σόλωνος 123 Εξάρχεια)

………………………………………………….

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου 

– Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)

Η 8η Μάρτη δεν είναι μέρα «γιορτής». Είναι η μέρα που οι γυναίκες θυμόμαστε πως τίποτα δεν μας χαρίστηκε και πως ό,τι κερδήθηκε, κερδήθηκε μέσα από τους αγώνες των εργατριών, από τις απεργίες, από τις εξεγέρσεις, από τις φωνές που αρνήθηκαν να σιωπήσουν. Από τις εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας του 1857 μέχρι τις γυναίκες που σήμερα παλεύουν σε επισφαλείς, κακοπληρωμένες και εξοντωτικές δουλειές, ο αγώνας συνεχίζεται γιατί η πατριαρχία και η ταξική εκμετάλλευση συνεχίζουν να ορίζουν τη ζωή και τα σώματα μας.

Φέτος, η 8η Μάρτη μας βρίσκει αντιμέτωπες με μια ωμή πραγματικότητα: σύμφωνα με πρόσφατο ρεπορτάζ, 46 δημόσια νοσοκομεία στην Ελλάδα αρνούνται να πραγματοποιήσουν αμβλώσεις, μετατρέποντας ένα θεμελιώδες δικαίωμα σε προνόμιο για λίγες. Ταυτόχρονα, βλέπουμε ξανά το δικαίωμα μας στις αμβλώσεις να μπαίνει στο στόχαστρο, με πρόταση για δημόσια διαβούλευση. Η άρνηση πρόσβασης σε νόμιμες και δωρεάν αμβλώσεις επιτίθεται ανοιχτά στις γυναίκες της εργατικής τάξης: όσες δεν έχουν να πληρώσουν ιδιωτική κλινική, όσες δεν έχουν «μέσον», όσες δεν μπορούν να διαλέξουν. Η ελεύθερη, ασφαλής και δωρεάν άμβλωση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι όρος αξιοπρέπειας για όλες μας.

Την ίδια στιγμή, η άδεια περιόδου εξακολουθεί να απουσιάζει πλήρως από το εργατικό δίκαιο, λες και η έμμηνος ρύση είναι κάτι αόρατο ή ασήμαντο. Στον καπιταλισμό, οι γυναίκες καλούνται να ανταγωνιστούν τους άντρες συναδέλφους τους διαγράφοντας τη βιολογική τους πραγματικότητα, σαν προϋπόθεση για να θεωρηθούν ισάξιες και επαρκείς, την ώρα που το μισθολογικό χάσμα, οι επισφαλείς συνθήκες και η άνιση μεταχείριση συνεχίζουν να στοιχειώνουν την καθημερινότητά μας. Ο πόνος, η αιμορραγία και η εξάντληση αντιμετωπίζονται σαν ιδιωτική υπόθεση που πρέπει να κρυφτεί για να μη χαλάσει την εικόνα της «παραγωγικότητας». Η «παράλειψη» αυτή δεν είναι ουδέτερη αλλά κομμάτι του θεσμικού μισογυνισμού που βιώνουμε, αποτέλεσμα ενός εργασιακού πλαισίου που χτίστηκε πάνω σε ανδρικά σώματα και εξακολουθεί να θεωρεί ότι εμείς πρέπει απλώς να προσαρμοστούμε.

Γι’ αυτό οφείλουμε να το λέμε ξεκάθαρα, στον αγώνα για συλλογικές συμβάσεις δεν κάνουμε πίσω. Η άδεια περιόδου πρέπει να είναι από τα βασικά αιτήματα του οργανωμένου εργατικού κινήματος. Θέλουμε άδεια περιόδου με αυτοδήλωση, χωρίς χαρτιά γιατρών, χωρίς εξευτελιστικές και κοστοβόρες διαδικασίες, χωρίς το άγχος ότι πρέπει να «αποδείξουμε» τον πόνο και τη βιολογική πραγματικότητά μας.

Η 8η Μάρτη δεν είναι μια μέρα για αποστειρωμένες δηλώσεις και «φιέστες ισότητας» την ώρα που το βάρος της ανισότητας πέφτει καθημερινά στις πλάτες μας. Οι γυναίκες ξέρουμε τι σημαίνει καθημερινή βία: στην εργασία, στην οικογένεια, στις αίθουσες δικαστηρίου, στο δημόσιο σύστημα υγείας που μας θεωρεί δεύτερης κατηγορίας. Εξακολουθούμε να σηκώνουμε το βάρος της ανατροφής των παιδιών, της φροντίδας των ηλικιωμένων και των οικιακών εργασιών σχεδόν αποκλειστικά μόνες μας. Παράλληλα, ερχόμαστε αντιμέτωπες με σεξουαλικές παρενοχλήσεις, ενδοοικογενειακή βία και γυναικοκτονίες, που συνθέτουν ένα πλέγμα καταπίεσης και απειλής για τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας. Όλα αυτά δείχνουν πως η πατριαρχία δεν είναι μια αφηρημένη ιδέα, αλλά καθημερινή εμπειρία που διατρέχει κάθε πλευρά της ζωής μας, μέσα και έξω από το σπίτι.

Δεν γιορτάζουμε. Διαδηλώνουμε. Διεκδικούμε.

• Αυξήσεις μισθών

• Ισότητα στην αμοιβή

• Δωρεάν προϊόντα περιόδου στους εργασιακούς χώρους

• Άδεια περιόδου

• Ελεύθερες, ασφαλείς και δωρεάν αμβλώσεις σε όλα τα δημόσια νοσοκομεία

• Επίδομα στήριξης στις εργαζόμενες μητέρες

• Αύξηση και καθολική εφαρμογή της άδειας εγκυμοσύνης

• Συλλογικές συμβάσεις εργασίας που θα προστατεύουν από τις διακρίσεις λόγω φύλου

• Δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες ψυχολογικής και νομικής στήριξης σε θύματα έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας

8 Μαρτίου, 13:30, Άγαλμα Κολοκοτρώνη

Τρία χρόνια μετά το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, η μνήμη μας παραμένει ζωντανή και οι διεκδικήσεις μας αμετάβλητες.

Το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου, συμπληρώνονται 3 χρόνια από το «ατύχημα» στα Τέμπη, ο ΣΥΒΧΨΑ σε συντονισμό με άλλα πρωτοβάθμια σωματεία, συμμετέχει στην απεργία που έχει κηρυχθεί από το ΕΚΑ.

Για εμάς τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους, το «ατύχημα» αυτό δεν ήταν τυχαίο. Είναι το αναμενόμενο αποτέλεσμα των πολιτικών εκμετάλλευσης που εφαρμόζονται εδώ και χρόνια στην Ελλάδα. Πολιτικές που προωθούν το ιδιωτικό κέρδος έναντι του δημοσίου συμφέροντος, που συνθλίβουν τα εργατικά δικαιώματα για να αυξηθούν τα κέρδη των αφεντικών, που επιχειρούν να παραδώσουν τον πλήρη έλεγχο της ζωής των εργαζομένων στους εργοδότες, που βάζουν εμπόδια στη συνδικαλιστική οργάνωση και εντείνουν την εργασιακή επισφάλεια. Οι συνέπειες αυτών των πολιτικών αποδεικνύονται πάντα ολέθριες.

Το κράτος στοχοποιεί και διώκει όσες και όσους αγωνίζονται στους χώρους εργασίας και διεκδικούν καλύτερες και ασφαλέστερες συνθήκες εργασίας, αξιοποιώντας κάθε αντεργατική διάταξη των νόμων Χατζηδάκη–Γεωργιάδη και κλείνοντας τα μάτια στην ασυδοσία των αφεντικών. Υπενθυμίζουμε πως όλες οι καταγγελίες των σωματείων στον ΟΣΕ αγνοήθηκαν. Οι απεργίες τους κρίθηκαν παράνομες και οι εργαζόμενοι που βγήκαν μπροστά στοχοποιήθηκαν και φορτώθηκαν με μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμιση. Βλέπουμε, μάλιστα, την ιστορία να επαναλαμβάνεται για ακόμη μια φορά, καθώς παρόμοια αντιμετώπιση έχουν και τα σωματεία των εργαζομένων στο αεροδρόμιο.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως, κατά αντίστοιχο τρόπο, η εργοδοσία με τις πλάτες του κράτους κατάφερε να εμποδίσει την οργάνωση των εργαζομένων στο εργοστάσιο της Βιολάντα, παρακάμπτοντας κρίσιμα μέτρα προστασίας και ασφάλειας, με αποτέλεσμα τον θάνατο 5 εργατριών.

Για όλες εμάς τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους, όλα τα παραπάνω δεν είναι ατυχήματα. Είναι δολοφονίες. Και οι «δράστες» είναι πολλοί: το 13ωρο που θέλουν να επιβάλουν, οι ολοένα και αυξανόμενοι ρυθμοί εντατικοποίησης, το διαχρονικό ξεπούλημα των δημόσιων αγαθών, η εσκεμμένη και συστημική απουσία ελέγχων στο ιδιωτικό κεφάλαιο, όλα στο όνομα της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας. Οι υπεύθυνοι, όσοι δηλαδή προωθούν και επιβάλουν αυτές τις πολιτικές, αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους της εργατικής τάξης ως αναλώσιμους και θεωρούν τις ανάγκες μας περιττό βάρος στο τρένο της – δικής τους – ανάπτυξης.

Το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου απεργούμε γιατί δε θέλουμε άλλους νεκρούς στο όνομα του κέρδους των αφεντικών και του κράτους. Ενός κράτους που προτιμά να πληρώνει αδρά για να πνίγει στην κυριολεξία – όπως σε Πύλο και Χίο – ανθρώπους, παρά να καλύπτει τις δικές μας ανάγκες.

Απαιτούμε το ελληνικό κράτος να μη χρηματοδοτεί πολεμικούς εξοπλισμούς, αποστολές ελληνικού στρατιωτικού σώματος στη Γάζα και να γεμίζει τις τσέπες αφεντικών-γενοκτόνων.

Απαιτούμε όλα τα κοινωφελή αγαθά να είναι δημόσια και ασφαλή. Πρέπει να βάλουμε ένα τέλος στις πολιτικές των ιδιωτικοποιήσεων.

Απαιτούμε εφαρμογή και αύξηση των μέτρων ασφαλείας στους χώρους εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς, μείωση ωραρίου και Συλλογικές Συμβάσεις σε όλους τους κλάδους.

Όλες και όλοι στην προσυγκέντρωση των πρωτοβάθμιων σωματείων, Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026  10:30 στα Προπύλαια με πορεία προς το Σύνταγμα στις 12:00

……………………………..

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)

στοά Κάνιγγος 13 κ’ Βερανζέρου (β’ όροφος) – 6980182255 sylyp_vivliou@yahoo.gr

Γενική Συνέλευση ΣΥΒΧΨΑ Κυριακή 15 Φεβρουαρίου

  Συναδέλφισσες και συνάδελφοι μετά την διεξαγωγή των εκλογών του Συλλόγου τον Νοέμβρη και την αναγκαστική αλλαγή έδρας (καθώς ο επί 18 χρόνια χώρος μας πουλήθηκε από τους ιδιοκτήτες σε fund ώστε να “αξιοποιηθεί” για τουριστικά καταλύματα), σας καλούμε στην πρώτη Γενική Συνέλευση στα νέα μας γραφεία, στην στοά Κάνιγγος 13 και Βερανζέρου, στον 2ο όροφο. Η συνέλευση θα γίνει Κυριακή 15 Φεβρουαρίου στις 11:00.

Το κύριο θέμα συζήτησης είναι η προσπάθεια που έχει ήδη ξεκινήσει αλλά και πρέπει να ενταθεί το επόμενο διάστημα για την σύναψη Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στον Κλάδο. Έχει σταλεί σχετική επιστολή πρόσκλησης σε συζήτηση σε εργοδοτικές ενώσεις του κλάδου και ως Σύλλογος παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις σχετικά με τις αλλαγές στον Οργανισμό Διαιτησίας (ΟΜΕΔ). Οι εργαζόμενες και εργαζόμενοι γνωρίζουμε όμως πολύ καλά ότι τίποτα δεν πρόκειται να μας χαριστεί είτε από την κυβέρνηση είτε από την εργοδοσία. Δεν μπορούμε να αρκεστούμε ούτε σε αυξήσεις-φιλοδωρήματα ούτε σε εξαγγελίες που ωραιοποιούν την  κατάσταση και παρουσιάζουν Συλλογικές Συμβάσεις με μηδενικές αυξήσεις ως κατακτήσεις. Συσπειρωνόμαστε, συζητάμε για τις νέες συνθήκες και οργανώνουμε την δράση του Συλλόγου μας, για μία Σύμβαση που θα αντιμετωπίζει τα παραγματικά, καθημερινά μας προβλήματα.

  Θα συζητησουμε επίσης και τις πρόσφατες απολύσεις σε επιχειρήσεις του κλάδου (Public, ΚΨΜ), επιχειρήσεις που προχώρησαν σε μαζικές απολύσεις τον τελευταίο μήνα του χρόνου, αλλά και την αυξανόμενη τάση και άλλων αφεντικών να χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερες επισφαλείς ή ελαστικές συμβάσεις εργασίες (συμβάσεις ορισμένου χρόνου, προγράμματα voucher κ.α). Διαμορφώνεται ένα κλίμα εργαζόμενων που είναι διαρκώς σε κίνηση και εμμέσως στερούνται βασικών δικαιωμάτων τους, αντικαθιστώντας συναδέλφισσες και συναδέλφους με προϋπηρεσία χρόνων που απολύονται χωρίς δεύτερη σκέψη. Είναι επιτακτική ανάγκη ο Σύλλογος να βρει τρόπους να προστατέψει και τις δύο αυτές κατηγορίες συναδέλφων που, με διαφορετικό τρόπο η κάθε μία, δέχονται ουσιαστικά επίθεση από την εργοδοσία.

Η αλλαγή χώρου του Συλλόγου έρχεται σε μία στιγμή γενικότερων αλλαγών σε πολιτικό-κοινωνικό-εργασιακό επίπεδο. Οι λόγοι που μας οδήγησαν στην αναγκαστική αυτή αλλαγή δεν είναι νέοι και έχουν επιρρεάσει ήδη πολλές και πολλούς από εμάς: αύξηση ενοικίων, “τουριστική αξιοποίηση” και ακρίβεια έχουν δημιουργήσεις μία συνθήκη ασφυκτική. Ο νέος μας χώρος έχει αυξημένες δυνατότητες (θα σας γίνει εμφανές μόλις τον επισκεφθείτε, ακόμα και αν δεν θα είναι έτοιμος στο 100%) αλλά και νέες δυσκολίες. Χρειάζεται λοιπόν να συζητήσουμε όλοι μαζί για το πως μπορούμε να τον αξιοποιήσουμε καλύτερα ώστε να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τα προβλήματα που έχουμε μπορστά μας.

    Σας περιμένουμε όλες και όλους στην Γενική Συνέλευση , Κυριακή 15 Φλεβάρη στις 11:00

      ………………………………………..

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)

στοά Κάνιγγος 13 κ’ Βερανζέρου (β’ όροφος) – 6980182255 sylyp_vivliou@yahoo.gr

Η πρόσφατη δικαστική απόφαση που δικαιώνει πρώην εργαζόμενο του Ομίλου Λιβάνη αποτελεί μια σημαντική νίκη για όλους τους εργαζόμενους του κλάδου. Η εργοδοσία καλείται να καταβάλει την αποζημίωση απόλυσης, καθώς και όλα τα δεδουλευμένα που όφειλε, με τόκους τριών ετών, επιβεβαιώνοντας ότι οι απολύσεις και η καταπάτηση δικαιωμάτων δεν μένουν χωρίς συνέπειες όταν συναντούν οργανωμένη αντίσταση.

Η εξέλιξη αυτή δεν ήρθε τυχαία. Είναι αποτέλεσμα συλλογικής διεκδίκησης και οργανωμένης πάλης. Απέναντι σε μια εργοδοσία που για χρόνια θεωρούσε αυτονόητο ότι μπορεί να απολύει, να καθυστερεί πληρωμές και να μετακυλίει τα βάρη της «κρίσης» στους εργαζόμενους, αποδείχθηκε στην πράξη ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο υπέρ των αφεντικών. Η απόφαση αυτή στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα: η εργοδοτική αυθαιρεσία δεν είναι ανίκητη. Όταν οι εργαζόμενοι δρουν συλλογικά, οργανώνονται και δεν αποδέχονται τη λογική της υποταγής, μπορούν να επιβάλλουν το δίκιο τους και να σπάσουν την εργοδοτική τρομοκρατία.

Απέναντι στο κεφάλαιο, καμία και κανένας μόνος. Η συλλογική οργάνωση, η μαζική δράση και οι οργανωμένοι αγώνες είναι οι μόνοι που φέρνουν αποτελέσματα.

Αυτή η νίκη είναι ένα ακόμα μήνυμα προς κάθε εργοδότη που νομίζει ότι μπορεί να καταπατά δικαιώματα χωρίς συνέπειες, αλλά και προς κάθε συνάδελφο που διστάζει: μαζί είμαστε πιο δυνατοί.

Συνεχίζουμε τον αγώνα για αυξήσεις στους μισθούς, για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, κόντρα στις αντεργατικές νομοθεσίες. Καμία μόνη και κανένας μόνος, συσπειρωνόμαστε και διεκδικούμε.

Σας περιμένουμε όλες και όλους στην Γενική Συνέλευση, Κυριακή 15 Φλεβάρη στις 11:00

Τα εργοδοτικά εγκλήματα δεν είναι «ατυχήματα»

Αγώνας ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία και τις συνθήκες σύγχρονης σκλαβιάς στους χώρους εργασίας

Όχι άλλες θυσίες στο βωμό των κερδών τους!

Ο θάνατος των πέντε εργατριών στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα δεν ήταν τυχαίο γεγονός. Αποτελεί ένα ακόμη εργοδοτικό έγκλημα, αποτέλεσμα της συστηματικής απαξίωσης των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.

Το έγκλημα αυτό ήταν προδιαγεγραμμένο. Οι εργαζόμενοι/ες του εργοστασίου καταγγέλλουν ότι υπήρχε εδώ και καιρό οσμή διαρροής αερίου, ενώ και το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων είχε ζητήσει επανειλημμένα ελέγχους για τα μέτρα ασφαλείας.

Δεν πρόκειται για μια «κακή στιγμή» ή ένα τυχαίο γεγονός. Είναι το αποτέλεσμα της διαρκούς εντατικοποίησης της εργασίας, της αύξησης των ωρών δουλειάς και της απουσίας ή πλήρους υποβάθμισης των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας στο όνομα του κόστους και της κερδοφορίας.
Είναι το αποτέλεσμα των αντεργατικών πολιτικών που, ιδιαίτερα μετά το 2010, μετατρέπουν τους εργαζόμενους σε αναλώσιμους. Οι νόμοι Χατζηδακη – Γεωργιάδη – Κεραμέως πετσόκοψαν τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, στοχεύοντας την δυνατότητα οργάνωσης και αντίστασης των εργαζομένων μέσα στους ίδους τους χώρους εργασίας τους και προετοιμάζοντας το έδαφος για την επίθεση σε βασικά εργασικά δικαιώματα.

Απαιτούμε:

– Καμία συγκάλυψη, να αποδοθούν ευθύνες για το εργοδοτικό έγκλημα.

– Άμεσα και ουσιαστικά μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, με έλεγχο και εποπτεία από τα συνδικάτα.

– Διασφάλιση των δικαιωμάτων και της εργασιακής αξιοπρέπειας των εργαζομένων της Βιολάντα, απέναντι στην αβεβαιότητα και τον φόβο για την επόμενη μέρα.

– Δουλειά με δικαιώματα, όχι στη σύγχρονη σκλαβιά.
– Τέλος στην εργοδοτική ασυλία.

Τα συνδικάτα και οι εργαζόμενοι με αγώνα, συλλογική δράση και κινητοποιήσεις να επιβάλλουν μέτρα προστασίας, να πούμε όχι στην εντατικοποίηση και στις συνθήκες μεσαίωνα στους χώρους δουλειάς.

Όλες και όλοι στην κινητοποίηση ενάντια στο εργοδοτικό έγκλημα

Δευτέρα 2/2/2026, στις 7.00 μ.μ., στο Σύνταγμα

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου-Ψηφιακών Μέσων Αττικής

Η έκρηξη στο εργοστάσιο ΒΙΟΛΑΝΤΑ, που στοίχισε τη ζωή σε 5 εργάτριες μέσα στον χώρο εργασίας τους, δεν είναι ένα ακόμα «τραγικό περιστατικό». Είναι αποτέλεσμα των σταθερών επιλογών της εργοδοσίας και του κράτους να θυσιάζουν την ασφάλεια για την παραγωγή και το κέρδος. Όσο παρουσιάζουν το γεγονός ως ανεξιχνίαστο εμείς γνωρίζουμε ότι η πραγματική αιτία βρίσκεται στην χρόνια απαξίωση των μέτρων προστασίας και στους ελλιπείς ελέγχους που αφήνουν τις/ους εργαζόμενες/ους εκτεθειμένους.

Οι ζωές των εργαζομένων θα συνεχίσουν να μπαίνουν σε κίνδυνο όσο οι χώροι εργασίας λειτουργούν χωρίς ουσιαστική εποπτεία και χωρίς συλλογική δύναμη των ίδιων των εργατών και εργατριών. Η απάντηση σε αυτά τα εγκλήματα χτίζεται μόνο μέσα από την οργάνωση και τον κοινό αγώνα απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

Στηρίζουμε το κάλεσμα για 24ωρη απεργία του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων. Καμία εργάτρια και κανένας εργάτης μόνος απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

Η ανακοίνωση του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων:

«Φτάνει πια !!! ΟΧΙ άλλοι νεκροί εργάτες στο βωμό των κερδών!!

Το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων σε έκτακτη συνεδρίαση του, αποφάσισε την πραγματοποίηση συγκέντρωσης διαμαρτυρίας σήμερα Δευτέρα 6μ.μ. στην πλ. Ρήγα Φεραίου και 24ωρη ΑΠΕΡΓΙΑ αύριο ΤΡΙΤΗ 27 ΓΕΝΑΡΗ με συγκέντρωση στις 11 πμ. στην πλ. Ρήγα Φεραίου.

Οι Κινητοποιήσεις γίνονται για να καταδικάσουν και να καταγγείλουν στους εργαζόμενους και τον Τρικαλινό λαό , το εργοδοτικό έγκλημα με τέσσερις νεκρές εργάτριες (και μια αγνοούμενη μέχρι στιγμής) στην βιομηχανία «ΒΙΟΛΑΝΤΑ».

Δυστυχώς οι μόνιμες παρεμβάσεις μας όλο το προηγούμενο διάστημα για μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς και στην συγκεκριμένη επιχείρηση, δεν εισακούονται γιατί προφανώς η εργοδοσία το αντιμετωπίζει ως κόστος, με αποτέλεσμα να μεγαλώνει ο κατάλογος των νεκρών και σακατεμένων εργατών στην προσπάθεια τους να βγάλουν το μεροκάματο.

Όλοι οι εργάτες, όλος ο λαός να συμμετέχει στην ΑΠΕΡΓΙΑ και στις συγκεντρώσεις με απαίτηση να διερευνηθούν πλήρως τα αίτια του εγκλήματος να αποδοθούν ευθύνες και να δοθεί το μήνυμα σε εργοδοσία και κυβέρνηση ότι πρέπει να παίρνονται όλα τα μέτρα προστασίας των εργαζομένων.

Να μην αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμοι αλλά ως άνθρωποι και εργαζόμενοι με δικαιώματα με πρώτο αυτό «Να γυρίζουν στο σπίτι τους ζωντανοί και ακέραιοι».

Είναι η πιο «όμορφη εποχή του χρόνου» για απολύσεις στα Public!

Η διοίκηση της Public γιορτάζει τα 20 χρόνια της εταιρείας με απολύσεις εργαζομένων. Γνωστή, πάντα, για τις ρηξικέλευθες αποφάσεις της, αποφάσισε λίγες μέρες πριν μπει ο καινούριος χρόνος, αντί να τιμήσει τους παλαιότερους εργαζόμενούς της για την προσφορά τους, να στείλει στα σπίτια τους αρκετούς από αυτούς. Συγκεκριμένα, εργαζόμενες και εργαζόμενοι με μακρά προϋπηρεσία στην εταιρεία, έλαβαν το χαρτί της απόλυσής τους εντελώς ξαφνικά και αδικαιολόγητα, θυμίζοντας τις παλιές «καλές» εποχές των μαζικών απολύσεων πριν μερικά χρόνια.

Οι λόγος των απολύσεων αυτών είναι ξεκάθαρος και λέγεται budget. Μπαίνοντας στον εικοστό πρώτο χρόνο λειτουργίας της, πρέπει να πέσει ο προϋπολογισμός «γιατί… δεν βγαίνει…» σύμφωνα πάντα με την διοίκηση παρόλο που πανηγυρίζει τα τελευταία χρόνια για τα κέρδη της. Οι πωλητές και οι υπάλληλοι γραφείου που απολύονται είναι, ως επί το πλείστον, άνθρωποι που παίρνουν επιδόματα προϋπηρεσίας, έχουν καίριες θέσεις υπευθυνότητας, έχουν εμπειρία (μερικοί ήταν και από το ξεκίνημά της πριν 2 δεκαετίες) ενώ παράλληλα έχουν οικογένειες ή κάποιοι έχουν σοβαρά προβλήματα υγείας – κάτι το οποίο η διοίκηση κάνει πως αγνοεί. Ευτυχώς κατά τα άλλα που διοργανώνουν δωρεάν webinar για τις αγχολυτικές τροφές…

Ενώ οι συνθήκες εργασίας χειροτερεύουν καθημερινά, η υποστελέχωση και τα σπαστά ωράρια εξαπλώνονται από κατάστημα σε κατάστημα, οι υπερωρίες γίνονται ρουτίνα (παραπέμπουμε σε παλαιότερες ανακοινώσεις του Σωματείου Εργαζομένων στα Public για όλα αυτά) το κλίμα απειλής και του «να δούμε, ποιός-ποιος θα φαγωθεί» σήμερα γίνεται όλο και πιο έντονο στα καταστήματα, το κλασσικό σύνθημα «πρώτα το ξεζούμισμα, μετά οι απολύσεις» να επιβεβαιώνεται με τον χειρότερο τρόπο. Μαζικές απολύσεις λοιπόν εν μέσω γιορτών, της περιόδου όπου η κίνηση κορυφώνεται και όλοι οι συνάδελφοι είναι εξαιρετικά χρήσιμοι (πολύ περισσότερο οι έμπειροι), δεν έχουμε ξαναδεί. Και αυτό μας κάνει να αναρωτιόμαστε: Σε ποιο webinar επιχειρηματικότητας for dummies τα είδαν αυτά;

Δεν χρειάζεται να έχουμε μαντικές ικανότητες για να αντιληφθούμε πως οι απολύσεις δεν πρόκειται να σταματήσουν από μόνες τους. Είναι ένα έργο που το έχουμε δει πολλές φορές σε επανάληψη: Θα συνεχιστούν γιατί έτσι μειώνεται το ήδη υπερσυμπιεσμένο μισθολογικό κόστος, γιατί έτσι πολλαπλασιάζονται οι εργαζόμενοι με ευέλικτα ωράρια, γιατί το συνεχές ξήλωμα του εργατικού δικαίου από τις κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων έχει εξαφανίσει κάθε περιορισμό στους όρους απόλυσης κι έχει εξευτελίσει τα ποσά των αποζημιώσεων. Γιατί έτσι γράφουν οι νόμοι τους, χάρη στους οποίους οι εργοδότες θα αυξήσουν τα κέρδη τους, τα εταιρικά στελέχη τα μπόνους τους και οι υπουργοί τα ψέματά τους για την οικονομία που πετάει τη στιγμή που οι εργαζόμενοι δεν τα βγάζουμε πέρα μετά τις 10 του μήνα.

Ο μόνος τρόπος να τους σταματήσουμε είναι μέσα από τους αγώνες μας, σπάζοντας την ωραία εικόνα που πουλάνε για την εταιρεία και τον εαυτό τους. Αναδεικνύοντας τα προβλήματα και τις ανάγκες μας, χρησιμοποιώντας τα εργαλεία που έχουμε, την ενότητα και την οργάνωσή μας, με την ενίσχυση του κλαδικού μας σωματείου, του ΣΥΒΧΨΑ. Ενάντια στους νόμους της εργοδοτικής απληστίας, των απολύσεων, των μισθών πείνας και των ελαστικών ωραρίων να επιβάλουμε τον δικό μας ΝΟΜΟ που ξέρουμε ποιανού το ΔΙΚΙΟ είναι…

Να σταματήσουν οι απολύσεις στα Public και να επαναπροσληφθούν οι συναδέλφισσες και οι συνάδελφοι.

Το δυνάμωμα και η στήριξη στο κλαδικό σωματείο (ΣΥΒΧΨΑ) είναι απαραίτητος όρος για να αντισταθούμε και να διεκδικήσουμε.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ & ΨΗΦΙΑΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ