سرخوش

می کشدم دوان دوان ، به هر طرف چون او روان
همچو گیاه سرخوشم ، هست چون آفتاب من

تا در برمی

چون دلبرمی، غصه ز اغیار ندارم
تا در برمی، حاجت دیدار ندارم

بتاب ای آفتاب

بتاب ای آفتاب بر لانه ی من
که دلبرگشته چون پروانه ی من

زردیت آشیان من

سبزیت سایبان من،زردیت آشیان من
قرار تو امان من ، خشک مشو،مقام من

حنا بندان

حنا بندان درخت است پائیز
به یمن کدام وصلت؟