Προδρομικός

Ο Τζο Κεντ είναι πρώην Διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας και ο κύριος σύμβουλος του Προέδρου για την αντιτρομοκρατία. Υπηρέτησε 20 χρόνια στον Στρατό των ΗΠΑ με 11 αποστολές μάχης που πολεμούσαν τρομοκρατικά δίκτυα με το 75ο Σύνταγμα Ρέιντζερ, τις Ειδικές Δυνάμεις του Στρατού και τη Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων του Στρατού των ΗΠΑ, κερδίζοντας έξι Χάλκινα Αστέρια. Ο Τζο είναι επίσης σύζυγος με Χρυσό Αστέρι, του οποίου η πρώτη σύζυγος, η Ανώτερη Υπαξιωματικός του Ναυτικού Σάνον Κεντ, υπηρέτησε επίσης και σκοτώθηκε ενώ πολεμούσε το ISIS στη Συρία το 2019.

Επιστολή παραίτησης του Τζο Κεντ (17 Μαρτίου 2026): (από Helleniscope) 

Μετά από πολλή σκέψη, αποφάσισα να παραιτηθώ από τη θέση μου ως Διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας, με ισχύ από σήμερα.

Δεν μπορώ με καθαρή συνείδηση ​​να υποστηρίξω τον συνεχιζόμενο πόλεμο στο Ιράν. Το Ιράν δεν αποτελούσε καμία άμεση απειλή για το έθνος μας και είναι σαφές ότι ξεκινήσαμε αυτόν τον πόλεμο λόγω πιέσεων από το Ισραήλ και το ισχυρό αμερικανικό λόμπι του.

Υποστηρίζω τις αξίες και τις εξωτερικές πολιτικές για τις οποίες προωθήσατε την προεκλογική σας εκστρατεία το 2016, το 2020, το 2024, τις οποίες θεσπίσατε κατά την πρώτη σας θητεία. Μέχρι τον Ιούνιο του 2025, κατανοούσατε ότι οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή ήταν μια παγίδα που στέρησε από την Αμερική τις πολύτιμες ζωές των πατριωτών μας και εξάντλησε τον πλούτο και την ευημερία του έθνους μας.

Στην πρώτη σας θητεία, καταλάβατε καλύτερα από οποιονδήποτε σύγχρονο πρόεδρο πώς να εφαρμόσετε αποφασιστικά την στρατιωτική ισχύ χωρίς να μας παρασύρετε σε ατελείωτους πολέμους. Το αποδείξατε αυτό σκοτώνοντας τον Κασάμ Σολαμάνι και νικώντας το ISIS.

Στις αρχές αυτής της κυβέρνησης, υψηλόβαθμοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι και ισχυρά μέλη των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης ανέπτυξαν μια εκστρατεία παραπληροφόρησης που υπονόμευσε πλήρως την πλατφόρμα σας «Πρώτα η Αμερική» και έσπειρε φιλοπολεμικά αισθήματα για να ενθαρρύνει έναν πόλεμο με το Ιράν. Αυτός ο θάλαμος αντήχησης χρησιμοποιήθηκε για να σας εξαπατήσει ώστε να πιστέψετε ότι το Ιράν αποτελούσε άμεση απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες και ότι αν χτυπούσατε τώρα, υπήρχε ένας σίγουρος δρόμος προς μια γρήγορη νίκη. Αυτό ήταν ένα ψέμα και είναι η ίδια τακτική που χρησιμοποίησαν οι Ισραηλινοί για να μας σύρουν στον καταστροφικό πόλεμο του Ιράκ που κόστισε στο έθνος μας τη ζωή χιλιάδων από τους καλύτερους άνδρες και γυναίκες μας. Δεν μπορούμε να κάνουμε ξανά αυτό το λάθος.

Από τον Ορχάν Κερμάν/ Reuters

8 Μαρτίου 2026 7:05 μ.μ.

Καπνός ανεβαίνει μετά από έκρηξη, εν μέσω της σύγκρουσης ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν, στην Τεχεράνη, Ιράν, στις 7 Μαρτίου 2026. Stringer/WANA (Πρακτορείο Ειδήσεων Δυτικής Ασίας) μέσω REUTERS Purchase Licensing Rights, 

Περίληψη

•Οι Κούρδοι της Συρίας θυμούνται το πικρό τέλος της συμμαχίας με την Ουάσινγκτον
•Οι Κούρδοι στη Συρία λένε ότι οι δεσμοί με τις ΗΠΑ δεν είναι προς το «καλύτερο συμφέρον» των Ιρανών

•ΗΠΑ και Ισραήλ σε συνομιλίες με Ιρανούς Κούρδους για επίθεση στις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας

•Η Ουάσινγκτον κάλεσε τους Κούρδους της Συρίας τον Ιανουάριο να ενωθούν με τις συριακές ένοπλες δυνάμεις

Καμίσλι, Συρία 8 Μαρτίου (Reuters) – Κούρδοι κάτοικοι της βορειοανατολικής Συρίας προειδοποίησαν τους Κούρδους του Ιράν να μην συμμαχήσουν με τις ΗΠΑ για να πολεμήσουν την ιρανική κυβέρνηση, επικαλούμενοι τη δική τους εμπειρία στη Συρία τους τελευταίους μήνες ως απόδειξη ότι οι Ιρανοί ομόλογοί τους θα «εγκαταλειφθούν».

Ιρανικές κουρδικές πολιτοφυλακές που εδρεύουν στο βόρειο Ιράκ έχουν διαβουλευτεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες τις τελευταίες ημέρες σχετικά με το εάν και πώς θα επιτεθούν στις δυνάμεις ασφαλείας στο δυτικό Ιράν, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ χτυπούν το Ιράν με αεροπορικές επιδρομές , ανέφερε το Reuters .

Αλλά οι Κούρδοι της Συρίας προειδοποίησαν τους Ιρανούς ομολόγους τους να μην συνεργαστούν με την Ουάσινγκτον.
«Ελπίζω ότι οι Κούρδοι του Ιράν δεν θα συμμαχήσουν με την Αμερική, επειδή θα τους εγκαταλείψουν», δήλωσε ο Σαάντ Άλι, ένας 45χρονος κάτοικος της βορειοανατολικής συριακής κουρδικής πόλης Καμισλί.
«Αύριο, αν επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ αυτών (των ΗΠΑ) και των Ιρανών, θα σας εξαλείψουν. Μην κάνετε τα δικά μας λάθη», δήλωσε στο .

Αλ Τζαζίρα

Η Ρωσία και η Κίνα καταδίκασαν την επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, αλλά δεν προσέφεραν στρατιωτική υποστήριξη.

Ο Κινέζος Υπουργός Εξωτερικών Γουάνγκ Γι, ο Ρώσος Υφυπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Ριάμπκοφ, δεξιά, και ο Ιρανός Υφυπουργός Εξωτερικών Καζίμ Γκαριμπαμπάντι, αριστερά [Αρχείο: Getty]

Από τον Νιλς Άντλερ

Δημοσιεύτηκε στις 5 Μαρτίου 2026

Η Ρωσία και η Κίνα, οι δύο ισχυρότεροι διπλωματικοί εταίροι της Τεχεράνης, έχουν χαρακτηρίσει τον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν, ο οποίος έχει στοιχίσει τη ζωή σε περισσότερους από 1.000 ανθρώπους, ως σαφή παραβίαση του διεθνούς δικαίου.

Ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν χαρακτήρισε τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ το Σάββατο «κυνική παραβίαση όλων των κανόνων της ανθρώπινης ηθικής».

Ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας, Γουάνγκ Γι, δήλωσε στον Ισραηλινό ομόλογό του, Γκίντεον Σάαρ, ότι «η βία δεν μπορεί πραγματικά να λύσει τα προβλήματα», προτρέποντας όλες τις πλευρές να αποφύγουν περαιτέρω κλιμάκωση.

Η Ρωσία και η Κίνα ζήτησαν από κοινού τη σύγκληση έκτακτης ανάγκης του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Η αντίδραση αντικατοπτρίζει τη στενή σχέση μεταξύ Ιράν, Ρωσίας και Κίνας. Η Μόσχα και το Πεκίνο έχουν υπογράψει διμερείς συμφωνίες και έχουν επεκτείνει τον συντονισμό μέσω κοινών ναυτικών ασκήσεων, προβάλλοντας ένα ενιαίο μέτωπο ενάντια σε αυτό που περιγράφουν ως μια διεθνή τάξη υπό την ηγεσία των ΗΠΑ που επιδιώκει εδώ και καιρό να τις απομονώσει.

Ωστόσο, παρά την έντονη ρητορική τους, κανένας από τους δύο δεν έχει δείξει προθυμία να επέμβει στρατιωτικά για να υποστηρίξει το Ιράν.

Russia says it has seen no evidence that Iran was developing nuclear weapons

Ρωσία-Ιράν: Στρατηγικοί εταίροι, όχι στρατιωτικοί σύμμαχοι

Τον Ιανουάριο του 2025, η Ρωσία και το Ιράν υπέγραψαν μια ολοκληρωμένη συνθήκη στρατηγικής εταιρικής σχέσης που καλύπτει τομείς από το εμπόριο και τη στρατιωτική συνεργασία έως την επιστήμη, τον πολιτισμό και την εκπαίδευση.

Η συμφωνία εμβάθυνε τον συντονισμό στους τομείς της άμυνας και των πληροφοριών και υποστήριξε έργα όπως οι διάδρομοι μεταφορών, που συνδέουν τη Ρωσία με τον Κόλπο μέσω του Ιράν.

Ο Σταύρος Λυγερός αναλύει την εξέλιξη του πολέμου στο Ιράν, και τον εκτροχιασμό των σχεδίων Τραμπ για έναν πόλεμο-αστραπή
ΠΗΓΗ: https://youtu.be/AekmCmjVJgc?is=S7EFiARha0NQw29T

 Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

EPA/STRINGER

ΤΖΗΜΑΣ ΘΕΜΗΣ

Ο παράνομος και εγκληματικός πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν κλείνει την πρώτη του εβδομάδα εμπλέκοντας ήδη περίπου 20 κράτη και απειλώντας να μετατραπεί από μια περιφερειακή σύγκρουση (όπως και είναι ήδη), σε καταλύτη μετάβασης προς μια κατακλυσμιαία παγκόσμια σύγκρουση. Εν μέσω όλων αυτών, κάνουμε την απόπειρα να ανιχνεύσουμε κάποια βασικά σημεία.

Ξεκινούμε από την τρέχουσα κατάσταση μέσα στο Ιράν, η οποία είναι καθ’ όλα εντυπωσιακή. Από όσα βλέπουμε, ο λαός του Ιράν όχι μόνο δεν κάμπτεται από τη δολοφονία Χαμενεϊ, αλλά αντιθέτως χαλυβδώνεται. Η στάση του λαού στο πλαίσιο ενός πολέμου αποτελεί το κυριότερο και το πλέον ισχυρό όπλο. Το CNN πολύ χαρακτηριστικώς διά του ανταποκριτή του επιβεβαίωσε ότι τα πράγματα στο έδαφος φαίνονται σταθερά. Δεν υπάρχουν πουθενά σημάδια πανικού ή ελλείψεων.

Αυτό το αίσθημα σταθερότητας φαίνεται να διακατέχει και την κυβέρνηση του Ιράν. Ο Ιρανός ΥΠΕΞ στην τελευταία του συνέντευξη στο NBC, εξέπληξε τον δημοσιογράφο υποστηρίζοντας ήρεμα ότι το Ιράν καλωσορίζει μια αμερικανική χερσαία εισβολή. Πολύ διπλωματικώς μάλιστα απέφυγε να απαντήσει στο ερώτημα σχετικώς με τη βοήθεια που παρέχουν στο Ιράν, Κίνα και Ρωσία. Πρόκειται για βασικό ζήτημα, δεδομένου ότι οι πληροφορίες από τους δορυφόρους αποκαλύπτουν πολύ μεγάλη επιτυχία του Ιράν σε ό,τι αφορά ολόκληρη την περιοχή, στην οποία βάλλει εναντίον των αμερικανικών ανεκτίμητων στρατιωτικών και περιουσιακών στοιχείων, που θα μπορούσε να έρθει μόνο μέσω σημαντικής κινεζικής και ρωσικής βοήθειας.

Συγκεκριμένα, οι New York Times και άλλα ΜΜΕ έχουν πλέον επιβεβαιώσει την πλήρη φθορά των αναντικατάστατων ραντάρ AN/TPY-2 των ΗΠΑ που προορίζονταν για το THAAD και άλλα συστήματα υψηλής τεχνολογίας. Το εν λόγω ραντάρ αξίζει άνω του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες μπορούν μόνο ένα ή δύο να κατασκευαστούν ετησίως, το πολύ. Το Ιράν κατάφερε να χτυπήσει πολλά αμερικανικά ραντάρ υψηλών προδιαγραφών αξίας άνω των 3 δισ. Αυτά αποτελούν θεμελιώδες στοιχείο της άμυνας κατά βαλλιστικών πυραύλων στη Μέση Ανατολή:

Το Ιράν “τυφλώνει” τις ΗΠΑ στην περιοχή και μετά από αυτό, εκτοξεύει τους πιο προηγμένους-υπερηχητικούς βαλλιστικούς πυραύλους Khorramshahr-4 στο Ισραήλ, οι οποίοι απελευθερώνουν πάνω από 80 υποπυρομαχικά, διαπερνώντας τις υπάρχουσες αντί-αεροπορικές άμυνες. Επιπλέον, το Ισραήλ τα βρίσκει δύσκολα στη νέα του εισβολή κατά της Χεζμπολάχ. Φαίνεται ότι πολλά άρματα μάχης Merkava χτυπήθηκαν, και διάφορα ισραηλινά στρατόπεδα επλήγησαν κατά μήκος των συνόρων του Λιβάνου. Νέες αναφορές δε για καταρριφθέντα αμερικανικά F-15 έρχονται, παρά τις αμερικανικές διαψεύσεις.

Στρατηγικό αδιέξοδο στο Ιράν

Το στρατηγικό αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει οι ΗΠΑ φαίνεται από τις απανωτές δηλώσεις του Τραμπ, ως προς τις στοχεύσεις του πολέμου. Μέσα σε μία εβδομάδα ο Τραμπ δήλωσε ότι ο πόλεμος έγινε γιατί ο Χαμενεϊ σκόπευε να τον δολοφονήσει πρώτος, επειδή το Ιράν θα αποκτούσε πυρηνικά, επειδή έχει βαλλιστικό πρόγραμμα, επειδή είναι «θρησκόληπτοι φανατικοί», για να επιβάλλει νέα ηγεσία και τελικώς, μέχρι να πετύχει την άνευ όρων παράδοση τους. Η δε αμερικανική προσέγγιση, ως προς τη διάρκεια του πολέμου, όπως και ως προς την αποστολή χερσαίων στρατευμάτων, δείχνει πλήρη αβεβαιότητα.

Giacomo Gabellini – 14 Μαρτίου 2026

Πηγή: Ανάλυση Άμυνας

Ο πόλεμος που εξαπέλυσαν το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον του Ιράν συνεχίζει να τροφοδοτεί την αστάθεια στις αγορές ενέργειας. Η ραγδαία άνοδος των τιμών αναφοράς πετρελαίου Brent και West Texas Intermediate (WTI), η οποία ξεκίνησε την παραμονή του πολέμου και συνεχίστηκε μέχρι τη Δευτέρα 9 Μαρτίου, ακολουθήθηκε από μια ραγδαία πτώση, η οποία οφείλεται εν μέρει στις διαβεβαιώσεις του Προέδρου Τραμπ σχετικά με την επικείμενη ολοκλήρωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας. 

Από την άλλη πλευρά, η ομόφωνη απόφαση των 32 χωρών-μελών του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας να απελευθερώσουν 400 εκατομμύρια βαρέλια στρατηγικών αποθεμάτων για να αντισταθμίσουν τη συμφόρηση στην προσφορά πετρελαίου που προκλήθηκε από το de facto κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από τις αρχές της Τεχεράνης. 

Πιο συγκεκριμένα, η ιρανική κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα πραγματικό στρατιωτικό σημείο ελέγχου σε αυτό το κρίσιμο σημείο, μέσω του οποίου διέρχονται κατά μέσο όρο 20 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου ημερησίως (ίσο με περίπου το 25% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου μέσω θαλάσσης), επιτρέποντας τη διέλευση μόνο πλοίων που ανήκουν σε χώρες που δεν συνδέονται με αμερικανικά και ισραηλινά συμφέροντα. 

Εξίσου σημαντικό ρόλο στην προσωρινή κατάρρευση των τιμών του πετρελαίου που σημειώθηκε την Τρίτη 10 Μαρτίου έπαιξε η ανάρτηση που δημοσίευσε ο Υπουργός Ενέργειας Κρις Ράιτ στο προφίλ του στο Χ, στην οποία ισχυρίστηκε ότι το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ είχε συνοδεύσει με επιτυχία ένα πετρελαιοφόρο μέσω του Στενού του Ορμούζ.

Η είδηση, η οποία ερχόταν κατάφωρα σε αντίθεση με τις δηλώσεις της ηγεσίας των Pasdaran, ερμηνεύτηκε, όπως ήταν αναμενόμενο, ως ένδειξη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν καταφέρει με κάποιο τρόπο να αποκαταστήσουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στη σημαντικότερη θάλασσα του κόσμου. Η αντιληπτή μείωση του γεωπολιτικού κινδύνου μεταφράστηκε αμέσως σε δραστική πτώση των τιμών του πετρελαίου, οι οποίες μειώθηκαν σχεδόν κατά 20% σε διάστημα λίγων λεπτών, και σε ισχυρή ανάκαμψη των μετοχών της Wall Street.

Στις 8 Ιανουαρίου 2026, πέντε ημέρες μετά την επέμβαση αμερικανικών δυνάμεων στη Βενεζουέλα και τη σύλληψη του Μαδούρο, ο πρόεδρος Τραμπ αντιμετώπισσε ευθέως, σε συνέντευξή του στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», τη ζυγισμένη ανασκαφή των δημοσιογράφων για τον ίδιο και τον σημερινό κόσμο. Εκεί, στο ερώτημα εάν η παντοδυναμία του έχει όρια, απαντά ότι «μόνο όριο στην εξουσία του είναι η ατομική του ηθική και η σκέψη του»

Ο Ντόναλντ Τραμπ αποτυπώνεται στην μπλούζα οπαδού του, ο οποίος βάζει το χέρι στο μέρος της καρδιάς κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου των ΗΠΑ. Ο Αμερικανός πρόεδρος ακόμη και τη στιγμή που η σφαίρα πλήγωνε το αυτί του, απευθυνόταν στους ψηφοφόρους του σχηματίζοντας με τα δάχτυλα το σήμα της νίκης, σαν η σωτηρία του να ήταν για όλους. [Doug Mills / The New York Times]

Στις 8 Ιανουαρίου 2026, πέντε ημέρες μετά την επέμβαση αμερικανικών δυνάμεων στη Βενεζουέλα και τη σύλληψη του Μαδούρο, ο πρόεδρος Τραμπ αντιμετώπισε ευθέως, σε συνέντευξή του στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», τη ζυγισμένη ανασκαφή των δημοσιογράφων για τον ίδιο και τον σημερινό κόσμο. Εκεί, στο ερώτημα εάν η παντοδυναμία του έχει όρια, απαντά ότι «μόνο όριο στην εξουσία του είναι η ατομική του ηθική και η σκέψη του», ενώ αργότερα, με άλλη ευκαιρία θα ξεκαθαρίσει πως «το Διεθνές Δίκαιο δεν του χρειάζεται, αφού δεν σκοπεύει να κάνει κακό στους ανθρώπους». Που σημαίνει: η καλή πρόθεση είναι το παν.

Θεωρώ τις φράσεις του προέδρου των ΗΠΑ αποκαλυπτικές και αξιομνημόνευτες. Φανερώνουν ένα τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο του αλλά και τον εαυτό του, κάτι που προηγουμένως μας διέφευγε. Οι περιγραφές του χαρακτήρα του εξαντλούνται κυρίως σε πολιτικές προεκτάσεις των επαγγελματικών αντανακλαστικών ενός μεγαλοκτηματομεσίτη, στο απρόβλεπτο των κινήσεών του, σε κατηγορηματικές δηλώσεις οι οποίες εν συνεχεία ανασκευάζονται, σε ευκαιριακές αντιδράσεις χωρίς στρατηγικό ορίζοντα, σε εξισορροπιστικές διευθετήσεις ή σε διεκδικήσεις «οικοπέδων» φυσικής εκτάσεως και γεωπολιτικής σημασίας, όπως η Γροιλανδία.

Ρεβιθούσα: Κόμβος γιά τούς συμμάχους, κόμβος καί γιά τίς τσέπες τῶν Ἑλλήνων

Εάν ἡ Ἀλβανία, τά Σκόπια, ἡ Βουλγαρία, ἡ Ρουμανία, ἡ Μολδαβία καί ἄλλες χῶρες τῆς Βαλκανικῆς προμηθεύονται στό μέλλον δυτικό φυσικό ἀέριο μόνο ἀπό τήν Ρεβυθοῦσα (διά τοῦ Καθέτου Διαδρόμου καί τοῦ λιμένος τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως), αὐτό, ναί, πράγματι εἶναι τεράστιο κέρδος γιά τήν ἐξωτερική μας πολιτική. Ἡ ἐνεργειακή ἐξάρτηση χωρῶν τῶν Βαλκανίων ἀπό ἀγωγούς πού περνοῦν μέσα ἀπό ἑλληνικό ἔδαφος, ὑπό τήν προϋπόθεση ὅτι δέν ὑπάρχει ἄλλος πάροχος τροφοδοσίας τους στήν περιοχή, μπορεῖ στό μέλλον νά δώσει τήν εὐκαιρία στήν Ἑλλάδα νά ἀσκεῖ ποικιλώνυμες πιέσεις στίς γειτονικές χῶρες ὑπέρ τῶν ἐθνικῶν της δικαίων. Νά μᾶς ἀναγνωρίσει τήν ΑΟΖ ἡ Ἀλβανία, νά διαγράψουν τούς ἀλυτρωτικούς ὅρους ἀπό τά σχολικά τους βιβλία τά Σκόπια, νά μᾶς ἐπιστρέψουν τά κειμήλια τῆς Εἰκοσιφοίνισσας οἱ Βούλγαροι κ.λπ.

Πρόκειται οὐσιαστικά γιά τήν ἀντιγραφή τῆς φιλοσοφίας τῆς ἐνεργειακῆς πολιτικῆς Καραμανλῆ μέ διαφορετικούς παῖκτες. Χθές ἡ Ρωσσία, σήμερα ἡ Ἀμερική. Τό 2009 τό σχέδιο ἦταν νά περνᾶ ἀπό ἑλληνικό ἔδαφος ὁ ρωσσικός ἀγωγός φυσικοῦ ἀερίου South Stream (Ἀλεξανδρούπολη, Κιλκίς, Κοζάνη. Ἠγουμενίτσα) καί εἴτε μέ τίς κάθετες διακλαδώσεις του εἴτε μέ τίς ὁριζόντιες νά καταλήγει σέ χῶρες τῆς Βαλκανικῆς καί στόν τερματικό σταθμό τῆς Αὐστρίας. Ποιός τρελλός θά ἐπιχειροῦσε νά βάλει τήν χώρα σέ μνημόνια καί σέ καθεστώς χρεωκοπίας ἄν ἐξαρτᾶτο ἡ ἐνεργειακή τροφοδοσία τῆς Εὐρώπης ἀπό ἀγωγό πού θά διερχόταν ἀπό τό ἑλληνικό ἔδαφος; Θά μᾶς «φιλοῦσαν» τά πόδια.

Ὁμοίως καί τώρα: Ἐάν τά Βαλκάνια προμηθεύονται μόνο μέσῳ ἡμῶν ἀμερικανικό ἀέριο καί ὄχι ἀπό τόν διάδρομο τῆς Κροατίας, τῆς Πολωνίας καί τῆς Γερμανίας, ἔχουμε θεωρητικά τό ἴδιο ἀκριβῶς πλεονέκτημα. Ἔχει ἀξία πού εἴμαστε ἐνεργειακός κόμβος. Ἐάν ὅμως συνεχίσουν νά διαφωνοῦν οἱ Γερμανοί μέ τόν Κάθετο Διάδρομο καί οἱ γείτονές μας βροῦν καί ἀλλοῦ «πορτοκαλιές πού κάνουν πορτοκάλια», δέν εἶναι τό ἴδιο πρᾶγμα. Γιά τήν ὥρα, «χαιρετίζομεν» τήν ἐξέλιξη καί «ἀναμένομεν», μέ μιά προσθήκη: Στό Συμβούλιο Εἰρήνης γιά τήν Γάζα στείλαμε ὑφυπουργό, ἐνῷ οἱ ἀδελφοί μας Κύπριοι ὑπουργό καί χάρη μᾶς ἔκαναν. Ὁ Πρόεδρός τους ἐπρόκειτο νά πάει, χάρη μᾶς ἔκανε πού δέν πῆγε. Ἦταν ἐκεῖ ὅμως καί ὅλη ἡ βαλκανική γειτονιά μας μέ ὑψηλότερο ἐπίπεδο ἐκπροσωπήσεως ἡμῶν.

Οδός Λήδρας, ένα απο τα σημεία διέλευσης προς τα Κατεχόμενα

του Σάββα Μαστραππά

            Σταχυολογώ δημοσιεύματα αναρτήσεων συγχωριανών μου από το Facebook. ”Μετά από έξι χρόνια και επίμονες προσπάθειες που κατέβαλε ο Δήμος Λαπήθου (ξεπερνώντας πλήθος προσκομμάτων που επέβαλε το ψευδοκράτος) κατάφερε  να εξασφαλίσει άδεια για να γίνει λειτουργία στην εκκλησία του Αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτη στην Λάπηθο (σ. Άρδην κατεχόμενη κωμόπολη στην επαρχία Κερύνειας) στις 8 Φεβρουαρίου του 2026, ανήμερα της γιορτής του αγίου μας.

 Παρεμπιπτόντως η αίτηση δόθηκε από τις κατοχικές αρχές λίγες ώρες πριν (το απόγευμα του Σαββάτου 7/2), που σημαίνει ότι τα καψόνια από το παράνομο καθεστώς προς τους ηλικιωμένους ως επί το πλείστων συν ενορίτες μας συνεχίστηκε μέχρι την τελευταία στιγμή, διότι θα έπρεπε να συντονιστούν μέσα σε λίγες ώρες όσοι θα ήθελαν  να περάσουν τα οδοφράγματα. Επίσης έθεσαν χρονικό περιορισμό για την παραμονή στο χωριό μας μόνο μερικές ώρες.

            Πρώτα συμπεράσματα:

1ον Οι κατοχικές αρχές κατέστησαν  σαφές με τον πιο απλό τρόπο,  μήπως και δεν το καταλάβουν όλοι, ότι αυτό που λέμε μεταξύ μας εμείς οι πρόσφυγες ”οι τόποι μας” δεν είναι δικοί  μας, αλλά αποτελούν έδαφος της αυτοαποκαλούμενης ”τουρκικής δημοκρατίας της βορείου Κύπρου”, και όπως θέλουν το διαχειρίζονται, και όσο θέλουμε σας αφήνουμε να κάνετε σε αυτούς τους τόπους, μια τουριστική περιδιάβαση.

2ον Το κατοχικό καθεστώς επιδιώκει και λαμβάνει με  κάθε ευκαιρία που του δίνεται αναγνώριση της παράνομης σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο κυριαρχίας του.

Στην συγκεκριμένη  περίπτωση ο Δήμος Λαπήθου,  επίσημος φορέας, εκπρόσωπος των εκτοπισμένων,  νομικό πρόσωπο της διεθνούς αναγνωρισμένης ΚΔ, τους  παρείχε  αυτή την νομιμοποίηση δίχως ιδιαίτερο προβληματισμό.

Πηγή: Gianni Petrosillo

Το διεθνές δίκαιο, που σφυρηλατήθηκε κατά τη διάρκεια μιας μακράς περιόδου μονοπολικότητας για να περικυκλώσει και να περιορίσει δυνάμεις που δεν είναι πρόθυμες να συμμορφωθούν με την αμερικανική τάξη,φαίνεται πλέον οριστικά ξεπερασμένο. Δεν εξυπηρετεί πιά τους ισχυρούς για να νομιμοποιήσουν τις μονομερείς πρωτοβουλίες τους, ούτε εκφοβίζει τους παραβάτες ή τους αναθεωρητές.
Οι ωμές σχέσεις ισχύος επιστρέφουν στο προσκήνιο, απογυμνωμένες από τα νομικά και ρητορικά στολίδια που τις είχαν καλύψει κατά τη διάρκεια μιας μακράς ιστορικής περιόδου στην οποία κανείς δεν είχε την ικανότητα να αντιμετωπίσει μια Δύση υπό την ηγεσία των ΗΠΑ που οικειοποιήθηκε οποιαδήποτε βαρβαρότητα, αποκαλώντας την νόμο.
Οι ιρανικοί πύραυλοι όχι μόνο διασχίζουν τους ουρανούς των εθνών που είναι ευθυγραμμισμένα με τις Ηνωμένες Πολιτείες, χτυπώντας ακριβείς στόχους, αλλά καταρρίπτουν επίσης μια δεκαετιών υποκρισία. Οι ιρανικές κεφαλές αντιπροσωπεύουν μια συγκεκριμένη εκδήλωση των παγκόσμιων σχέσεων ισχύος που ανακτούν τη θέση τους στη νέα παγκόσμια γεωπολιτική, ανατρέποντας την ψευδαίσθηση ότι οι διαχρονικές δυνάμεις μπορούν να υπαγορεύσουν μονομερώς τη μοίρα των λαών και των κρατών. Η ιστορία υποτίθεται ότι θα τελείωνε, αλλά μόνο ένα άλλο έπος και μια εποχή τελειώνει.
Η εικόνα ότι η ιστορία έμελλε να ολοκληρωθεί με την οριστική άφιξη μιας αμερικανικής χιλιετίας, ένα απλό προπαγανδιστικό κατασκεύασμα των άρχουσων τάξεων που διαδίδονταν από τους υπηρέτες τους, διαλύεται από την πραγματικότητα των γεγονότων. «Χιλιετία», τι σας θυμίζει; Αντιμετωπίζουμε γεγονότα που εξαλείφουν αυθαίρετες και αυτοαναφορικές αφηγήσεις. Η πραγματικότητα χτυπάει την παρακμή των Ηνωμένων Πολιτειών κατάμουτρα και μας υπενθυμίζει ότι δεν είμαστε μέρος του ανώτερου πολιτισμού που πιστεύαμε. Έχουμε ένα σχετικό πλεονέκτημα, ένα προοδευτικά μειούμενο, επειδή η πίεση στον λαιμό όσων κυνηγούν καταλήγει να συντρίψει τη θέληση όσων, μπροστά, αγωνίζονται. Πίσω από το Ιράν, η Ρωσία και η Κίνα διαγράφονται, και όχι μόνο αυτό. Η ομάδα θα επεκταθεί μετά από αυτή τη δοκιμασία, με λιγότερο φόβο.
Από εδώ και στο εξής, τίποτα δεν θα είναι το ίδιο όπως πριν. Ήταν ήδη με την επίδειξη δύναμης της Μόσχας στην Ουκρανία, η οποία αντιμετωπίζει άφοβα τη συλλογική Δύση. Οι μεγάλες καυχησιολογίες των γκρίνγκο δεν θα περάσουν απαρατήρητες, επειδή οι απειλές του νταή, ή των νταήδων σε συνεργασία, θα βρουν κάποιον πρόθυμο να αντιπαραβάλει τη δύναμη των λόγων τους όχι μόνο με λόγια αλλά και με τη δική του δύναμη. Ο κόσμος έχει αλλάξει και η επανεισαγωγή μιας αφήγησης υπεροχής από την Αμερική και τους συμμάχους της δεν θα είναι αρκετή για να σπάσει όσους ισχυρίζονται ότι μπλόφα τους.

Θρασύς και πολεμοχαρής, ακουγόταν περισσότερο σαν καρικατούρα κάποιου νταή παρά σαν σοβαρός πολιτικός άνδρας. «Θάνατος και καταστροφή από τον ουρανό όλη μέρα», καυχιόταν ο Πιτ Χέγκσεθ, φορώντας γραβάτα και μαντιλάκι στο πέτο στα χρώματα της αμερικανικής σημαίας, καθώς μιλούσε σε δημοσιογράφους στο Πεντάγωνο. «Αυτή δεν προοριζόταν ποτέ να είναι μια δίκαιη μάχη, και δεν είναι δίκαιη μάχη. Τους χτυπάμε ενώ είναι πεσμένοι κάτω, κι έτσι ακριβώς πρέπει».

Ο 45χρονος Χέγκσεθ, πρώην τηλεπαρουσιαστής του Fox News και νυν επικεφαλής του ισχυρότερου στρατού στον κόσμο, έχει αναδειχθεί αυτή την εβδομάδα το πρόσωπο του πολέμου του Ντόναλντ Τραμπ στο Ιράν. Η εξέλιξη αυτή έχει σημάνει συναγερμό στους επικριτές του, που προειδοποιούν ότι ο υπουργός Άμυνας -ο οποίος εύστοχα μετονομάστηκε σε «υπουργός Πολέμου»- μετέτρεψε ταχύτατα το Πεντάγωνο σε ορμητήριο μιας ιδεολογικής και θρησκευτικής σταυροφορίας, όπως γράφει ο Guardian.

Επιδεικνύοντας αντριλίκι, χριστιανικό εθνικισμό και κυνική αδιαφορία για τις ζωές των Αμερικανών στρατιωτών, υποστηρίζουν, η παιδαριώδης τηλεοπτική συμπεριφορά του Χέγκσεθ έχει στόχο να ικανοποιήσει την επιθυμία του Τραμπ για έναν πολεμοκάπηλο αντάξιο της «ανδρόσφαιρας». Εικόνα που ενίσχυσε το ανατριχιαστικό βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που παρεμβάλλει αποσπάσματα από χολιγουντιανά μπλοκμπάστερ όπως τα Braveheart, Gladiator, Superman και Top Gun με πλάνα του Χέγκσεθ και πραγματικό οπτικό υλικό από θανατηφόρα πλήγματα των επιθέσεων κατά του Ιράν.

«Ο Πιτ Χέγκσεθ είναι ένας πολύ επικίνδυνος άνθρωπος. Ένας λευκός χριστιανός εθνικιστής που έχει στη διάθεσή του το οπλοστάσιο της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και λευκή επιταγή από τον πρόεδρο Τραμπ να εξαπολύει σφαγή όπου θέλει και εναντίον όποιου θέλει», σχολιάζει δεικτικά η Τζανέσα Γκόλντμπεκ, διευθύνουσα σύμβουλος της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης υπεράσπισης δικαιωμάτων Vet Voice Foundation.

Η άνοδος του Χέγκσεθ στα υψηλά κλιμάκια της εξουσίας θα ήταν αδιανόητη υπό οποιονδήποτε άλλο αρχηγό (Τραμπ) των ενόπλων δυνάμεων. Γεννημένος στη Μινεάπολη, σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον και διετέλεσε εκδότης και αρχισυντάκτης του Princeton Tory, ενός συντηρητικού φοιτητικού περιοδικού, όπου καταπιανόταν συχνά με ζητήματα του λεγόμενου «πολιτισμικού πολέμου», όπως ο φεμινισμός και η ομοφυλοφιλία.

Του Διονύση Έξαρχου

Πάμε να εξηγήσουμε σε μερικούς αριστεριτζήδες, που ουδεμία σχέση έχουν με τα σοσιαλιστικά ιδεώδη, γιατί μία πιθανή πτώση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν είναι ήττα για τον σοσιαλισμό και τον αντι-ιμπεριαλισμό, απαντώντας σε μερικά κλασικά αριστεριτζίδικα και φιλελοφέμ επιχειρήματα. 

Disclaimer: Το Ιράν δεν είναι τέλειο. Το Ιράν δεν είναι καν «καλό». Το Ιράν είναι ό,τι κάθε χώρα. Εξουσιαστικό με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Εδώ θα εξεταστούν οι ιδεολογικές προθέσεις και η πρακτική εφαρμογή τους.

1) Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν είναι μία Θεοκρατία, άρα όχι σοσιαλιστική.

Αρχικά, η έννοια της πίστης και η έννοια του σοσιαλισμού δεν είναι αντιθετικές μεταξύ τους. Η εμμονή της Δυτικής Αριστεράς με την αθεΐα πηγάζει από τις αστικές καταβολές των ιδεών μερικών καταληψιών του ευρύτερου χώρου, οι οποίοι είναι ιδεολογικά τέκνα του Διαφωτισμού, Εγκαλιτέ, λιμπεγτέ, φγετεγνιτέ και ΠΟΥΤΣΕΣ ΜΠΛΕ!

Ως Θεοκρατία περιγράφονται τα μοναρχικά καθεστώτα στα οποία οι λαοί δεν έχουν δικαίωμα συνδρομής και ψήφου και η εξουσία των οποίων προχωράει με μοναδική ηθική πυξίδα το εκάστοτε θρησκευτικό κείμενο που επικαλείται ο Μονάρχης.

Ένα κλασικό παράδειγμα Θεοκρατίας είναι η Σαουδική Αραβία. Ο Βασιλιάς διατάζει. Ο Μουφτής μεταφράζει.

Το Ιράν λειτουργεί ως ένα μεικτό σύστημα που συνδυάζει όντως θεοκρατικά στοιχεία με μία αστική δημοκρατία την οποία όμως περιφρουρούν οι Φρουροί της Επανάστασης. Εδώ ήδη βλέπουμε την πρώτη λενινιστική πινελιά. Η αστική έκφανση του κράτους είναι ένα αλλοιωτικό στοιχείο της λαϊκής φύσης της Ισλαμικής Δημοκρατίας που αποτελεί αναγκαίο κακό επιβίωσης.

2) Ναι, αλλά κουμάντο κάνουν οι Μουλάδες.

Αρχικά, το Ιράν έχει Σύνταγμα, σε αντίθεση με το Ισραήλ. Έχει Κοινοβούλιο και γίνονται κανονικά εκλογές. Μάλιστα όταν το Ισραήλ σκότωσε τον προηγούμενο πρωθυπουργό, Ιμπραήμ Ραΐσι, αυτός δεν αντικαταστάθηκε από τον αντιπρόεδρο της κυβερνώσας παράταξης. Ξανάγιναν εκλογές τις οποίες κέρδισαν αυτοί που αρχικά τις είχαν χάσει. 

Να γιατί η εθνική ανεξαρτησία ή η υποτέλεια και η αποικιοκρατία, 

το να ορίζεις τη χώρα σου, την οικονομία σου ή αντιθέτως να σου επιβάλλουν οι άλλοι το εθνικό σου συμφέρον, 

είναι κάτι που θα πρέπει να μας αφορά και η διεκδίκηση της ελευθερίας της πατρίδας είναι υπόθεση του Λαού!

Και δυστυχώς μας προκαλεί θλίψη γιατί χρόνια τώρα προσπαθούν να μας πείσουν ότι η Κύπρος «κείται μακράν»… όταν πρόκειται να την υπερασπιστούμε από τον Τούρκο εισβολέα!

 Όταν πρόκειται όμως για τον εχθρό των συμμάχων μας το Ιράν, που έφτασε να τολμά να απειλεί τις Κυρίαρχες Βρετανικές Βάσεις, 

τότε μπορούμε να στείλουμε ό,τι ποιο σύγχρονο της πολεμικής Αεροπορίας μας και του Ναυτικού μας!

Γερομοριάς

ΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΤΗΣ ΑΠΟΙΚΙΑΚΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ 

Αντώνης Ανδρουλιδάκης 

Το πλήγμα drone στη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι δεν είναι ένα τεχνικό επεισόδιο στρατιωτικής φύσεως. Είναι μια στιγμή αποκάλυψης. Αποκαλύπτει τι σημαίνει για μια μικρή χώρα να λειτουργεί ως προωθημένη στρατιωτική πλατφόρμα μεγάλων δυνάμεων. Αποκαλύπτει το πραγματικό περιεχόμενο της λεγόμενης «γεωπολιτικής αναβάθμισης» και των περιβόητων «συμμαχιών». 

Και, κυρίως, αποκαλύπτει το πολιτικό ζήτημα που αποφεύγουμε συστηματικά: το αίτημα της εθνικής ανεξαρτησίας.

Οι βάσεις στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια δεν είναι απλές στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Αποτελούν κυρίαρχο έδαφος του Η.Β. εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι ενεργό τμήμα στρατηγικών σχεδιασμών που συνδέονται με επιχειρήσεις του NATO και με παρεμβάσεις σε ευρύτερες ζώνες σύγκρουσης της Μέσης Ανατολής.

Η Κύπρος δεν αποφασίζει αυτούς τους σχεδιασμούς. Όμως ζει με το ρίσκο τους.

Ανάλυση της Μαρίας Δεναξά για το Ιράν που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Δημοκρατία της Δευτέρας 👇

📌 Υπό την ασφυκτική πίεση του Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο Ντόναλντ Τραμπ έδωσε το Σάββατο την έγκριση του για αεροπορικά πλήγματα κατά του Ιράν. Πρόκειται για μια απόφαση που έθεσε την Ουάσινγκτον σε τροχιά σύγκρουσης με τη διεθνή νομιμότητα, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για υπέρβαση εξουσιών από τον Αμερικανό πρόεδρο, ο οποίος αποφάσισε μόνος του για τη στρατιωτική επιχείρηση, χωρίς να ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσου.

🔴 Μια πρακτική που έχει υιοθετηθεί τα τελευταία χρόνια από τις δυτικές ηγεσίες. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, ο Εμμανουέλ Μακρόν έμπλεξε τη χώρα του στον πόλεμο της Ουκρανίας, χωρίς όμως ποτέ να ρωτήσει προηγουμένως το γαλλικό Κοινοβούλιο και, κατά συνέπεια, τον γαλλικό λαό.

🔴Ο Τραμπ, εκτός από το αμερικανικό Σύνταγμα, φέρεται να παραβίασε, μαζί με τον Νετανιάχου, και το διεθνές δίκαιο, παρακάμπτοντας τις θεσμικές διαδικασίες των Ηνωμένων Εθνών. Σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, καμία χώρα δεν νομιμοποιείται να αποδίδει δικαιοσύνη μονομερώς μέσω πολεμικών επιχειρήσεων. Αποκλειστική αρμοδιότητα για τη λήψη αποφάσεων που αφορούν την παγκόσμια ειρήνη και την κήρυξη πολέμου έχει το Συμβούλιο Ασφαλείας.

🔴 Για τον ένοικο του Λευκού Οίκου πρόκειται για μια κίνηση υψηλού ρίσκου, που μπορεί να σηματοδοτήσει το τέλος του τραμπισμού και της εποχής MAGA. Ο Τραμπ εκλέχθηκε το 2024 υποσχόμενος απομονωτισμό, με άμεσο τερματισμό συγκρούσεων, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, και «καμία νέα εμπλοκή» των ΗΠΑ σε στρατιωτικές επιχειρήσεις.

🔴 Ωστόσο, το 2025 η αμερικανική υπερδύναμη επενέβη στρατιωτικά σε επτά χώρες: Βενεζουέλα, Νιγηρία, Σομαλία, Συρία, Ιράν, Υεμένη, Ιράκ, με τον Αμερικανό πρόεδρο να περιφρονεί επιδεικτικά τους ψηφοφόρους του.

Ανδρέας Σταλίδης

Κάθε φορά που υπάρχει μία κρίση στη Μέση Ανατολή τα τελευταία 50 χρόνια, ανεξάρτητα από το αν είναι μικρή ή μεγάλη, ακούμε το όνομα 

Είναι τα στενά μεταξύ του Ομάν και του Ιράν.

Το ακούμε επειδή από εκεί περνάει σε ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ βάση, από το 25% έως το 40% της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ κατανάλωσης πετρελαίου!

Το ακούμε στα δελτία ειδήσεων σε μία πρόταση που συνήθως λέει ότι ανέβηκε η τιμή του πετρελαίου λόγω της τάδε κρίσης στη Μέση Ανατολή, επειδή από τα στενά αυτά, που βρίσκονται στην ευρεία ζώνη του πολέμου, περνάει όλο αυτό το πετρέλαιο.

Αυτό γίνεται και τώρα, που το πετρέλαιο εκτινάχθηκε άλλη μία φορά.

Εμάς μας ενδιαφέρει επειδή αφ’ ενός η Τουρκία, αφ’ ετέρου οι Τούρκοι εσωτερικού σε συνεργασία με τους αφελείς «χρήσιμους ηλίθιους» στην Ελλάδα, έχουν πείσει ένα κάποιο τμήμα της κοινής γνώμης ότι δήθεν το Αιγαίο είναι η πιο σημαντική θάλασσα στον πλανήτη γη, οπότε καλώς μέχρι σήμερα τα δύο παράκτια κράτη που βρέχονται από το Αιγαίο Πέλαγος, δηλαδή η Ελλάδα και η Τουρκία δεν επεκτείνουν εκεί τα χωρικά τους ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, όπως έχουν κάνει ΟΛΑ τα άλλα κράτη του κόσμου.