van koninklijk tot knettergek

Gisteren liep ik overduidelijk een blauwtje en daar werd ik niét blij van. Dan moet je niet denken aan een blauwtje in de relationele sfeer ! Eh, bij nader inzien, ik heb zeker wél een relatie met m’n laptop en die liet gistermorgen dit zien…..Een bitlocker wordt automatisch ingeschakeld wanneer iemand probeert je harde schijf te jatten lees ik later.

Dat kun je wel een blauwtje noemen hé, zo een waar je iedereen de kast mee opjaagt en deze half-digibeet in het bijzonder. Echt, geen kast is hoog genoeg en daar zit ik dan met een dekentje over m’n hoofd tot de stress zover gezakt is dat ik weer naar beneden klauter en met de moed der wanhoop ga kijken wat ik ermee kan.

Goed lezen in ieder geval, en ik dénk in m’n onbenul dat die herstelsteutel hier gewoon bij staat en even ingevuld kan worden. Niet dus…… ik kan wél cijfers invullen maar geen letters en dus krijg ik een seintje dat de eerste 8 cijfers niet goed zijn. …grr… verder werkt er helemaal niéts……

Foto van het blauwe scherm maken en in de familie app en krijg het opwekkende bericht dat je die code alleen kunt opvragen met je Microsoft account en als dat niét lukt je alleen de laptop opnieuw kunt installeren met verlies van álles dat er op stond. En dat de echte herstelcode, áls je die te pakken krijgt, 48 cijfers bevat, zonder letters. Jippie, een klusje dat een chaoot als ik natuurlijk nooit zonder foutjes ga klaren, áls ik die code al te pakken krijg.
Met tussenpozen (om even te kalmeren) probeer ik op m’n andere ander laptop in te loggen… ja natuurlijk héb ik die gegevens ergens opgeschreven, maar dat doe ik járenlang en ‘wat wat is’ is lang niet altijd duidelijk, als het überhaupt leesbaar is.

Lang verhaal kort, uiteindelijk heb ik een zwart scherm in plaats van blauw maar de euforie daarover duurt kort, heb ik weer, ze kunnen het netwerk niet vinden….
Ik wacht braaf een half uur , en daarna gebeurt er niets….. ja dezelfde melding met een nieuw half uur. Met een diepe zucht klik op de optie andere herstel opties…..die natuurlijk óók niet werken, zelfs opnieuw installeren met behoud van programma’s werkt niet zomaar. Blijven lezen Riet…… en uiteindelijk YES….. daar is m’n bureaublad weer.
Moet nog wel hier en daar weer wat zaken, als bijv. @mal toestanden, invoeren maar dat mag even wachten van me, ik ben het spuugzát.
Wat zóu ik graag het smoelwerk zien van iemand die denkt een goede vangst gedaan te hebben met mijn harde schijf, allemaal familie en onzin foto’s, en wat opgeslagen sinterklaas gedichten, maar niks geen bankgegevens, geen andere belangrijke ID gegevens enz….. want als ik één ding weet is het wel ‘dat ik niéts weet van beveiliging’ van een computer, en daar houdt ik rekening mee.

Het is écht een leuk plan maar de uitvoering blijkt toch ‘een dingetje’. Bij Herman las ik iets over een aardig museum in Katwijk aan Zee. Zijn foto’s deden mij denken aan Panorama Mesdag en Katwijk is een badplaats, aan zee dus. Vroeger reden we daar vanuit Den Haag op de fiets heen, en dan soms nog een ‘dorpje’ verder, Noordwijk! Daar was je zó, hoe ver zal het geweest zijn, 5 km vanaf Scheveningen? En Noordwijk dan nóg 5 km verder.
Met dat in gedachten rees het plan om morgen met het OV naar Katwijk aan Zee te gaan, daar een museumpje te pakken en dan over het strand naar de Scheveningse pier lopen als het goed weer is. Vandaar kan ik dan de tram naar Rijswijk pakken.

Gelukkig ben ik in de loop der jaren iets minder impulsief geworden en zocht ik eerst op hoever het precies lopen is. Oeps…… een dikke 20 km door de duinen, maar over het strand toch nog de helft dus een km of 11/12
Op zich zou ik dat nog wel aankunnen. Als je érgens makkelijk even uit kunt blazen onderweg is het wel aan het strand.
Handdoekje mee en je ploft maar ergens neer. Laat desnoods je voeten even heerlijk afkoelen in de zee.
Bovendien zal ik altijd wel érgens een strandpaviljoen tegenkomen voor een natje en een droogje.
Het museum is niet in de ochtend open op zondag, maar ik zou waarschijnlijk nog wel voor donker thuiskomen als ik na het museum direct op pad ga.
Ja natúúrlijk zou ik héén kunnen gaan lopen in de ochtend. En terug met het OV, maar ik wil juist terug lopen omdat ik dán een duidelijk, en aanmoedigend, richtpunt heb waar ik naartoe loop, de pier.
Maar in m’n uppie?Als het iets van rond een uur was zeker wel, of als het voorjaar wat meer op de rails zit, maar nu nog even niet. De tentoonstelling loopt nog een paar maanden. Maar het wás een leuk plan toch?