Kayıtlar

Yapabilirim ama Yapmak Istemiyorum

Resim
Aylar evvel instagramda bir görsel gordum, su meşhur kadin görselinin üstünde yapabilirim ama yapmak zorunda degilim yazıyordu. Neden bilmem ama bayıldım! Cok hoşuma gitti. Aklımda kaldı ve epeyce dusundum uzerine. Düşündükçe daha cok karsilik buldu bende. Bunca yıl sanki hep yapabileceklerime odaklanmisim. Bunca yıl tum toplum kadinin yapabileceklerini anlatmış, tanimlamis ve tabiri caizse hepimizi gazlamış! Ve geldigimiz yerde öyle mükemmel kadin imgeleri var ki! Kadin hem calissin, hem sacini supurge eden anne olsun, hem kocasını mutlu eden bir es olsun(!), spor yapsın, güzel olsun, akilli davransın, ailesine akrabalarına saygıda kusur etmesin, yemek yapsın, seyahat etsin, evini de çekip cevirsin, sosyal olsun. kendine de baksın.... Boyle sayfalarca uzatabileceğim bir liste yazabilirim! Maalesef hiçbiri yabancı degil; hepsi gerçekten duydugum ya da gozlemledigim ve dahası ve fenası içselleştirdiğim beklentiler! Bu brosun da cok özel bir anlamı var benim icin, burda dursun! :) Ben ...

Gocmen Kosesi ve Kitap Sohbetleri

Resim
 Yillar evvel arkadaşım Sibel'den ve yaptiklarindan bu blogda bahsetmiştim :) Sibel universiteden arkadaşım ve tanidigim en üretken, en caliskan. en güçlü kadinlardan biri! Ve cok mutluyum ki O da Amsterdam'da yaşıyor. Tekrar yakin oldugumuz, ayni sehirde yasadigimiz ve ikimize has rutinler oluşturabildiğimiz icin cok şanslı ve minnettar hissediyorum! Sibel 'in yeni projesi Turk göçmenleri bir araya getiren bir platform. Göçmen Kosesi . Bu platformda, online buluşmalar, eğitimler, dijital bir kütüphane ve farklı ülkelerdeki pek cok kisiyle bağlantı kurabileceğiniz alanlar var. Ben ilk acildigi gunden beri aktif bir sekilde yer alıyorum, pek cok eğitime ve çembere katildim. Ki paylaşım çemberlerinin gucu muazzam! O kadar iyi geldi ki bana... Sevdiğim pek cok arkadaşıma birebirde önerdim. paylaştım çokça. Simdi de Gommen Kosesi'nde kitap sohbetlerine başlıyoruz! :) Ilk buluşmamız 8 Nisan'da Annemin Uyurgezer Geceleri üstüne olacak!  Katilmak isterseniz Gocmen Kosesi...

Hiraeth ve Vakti Geldiginde Anlaşılan Sözcükler

Resim
  Hiraeth (Galce) Galce’deki bu kelime: Bir zamanlar var olan ama artık geri dönülmesi mümkün olmayan bir “yurt” için duyulan özlem.   Yillar once bu sözcüğü Ayfer Tunc'un Asiklar Delidir ya da Yazi Tura kitabında gormus ve romantik bir alıntı olarak öylesine  okumuş gecmistim. Aklımda bile kalmamisti. Gecen gun, bambaşka bir seyler okurken tekrar denk geldim. Okudum, tekrar okudum, tekrar okudum. Hah dedim, hah ... Iste bu! Hissettigim tam da bu. Adini koyamadigim, anlatmaya calisip anlatamadikca sustugum bu!  Hiraeth ... Cocuklugu ozlemek gibi biraz. Orda, hiçbir yere gitmiyor. Özlüyorsun, derin ve sessiz bir özlem duyuyorsun. Ve oranın ve ordaki senin, o çocuk halinin artık var olmadigini bal gibi biliyorsun!  Gocmenligimde hissettigim tam da bu! Gitsem, donsem biliyorum ki artık orda hafızamdaki haliyle kalmamış bir yeri ozleme hissi.  Eski bir halimin burnumda tutması hali bu biraz da... Ama ben değiştim, dönüştüm; o eski halim, gercekten eskide kaldı...

Reset: Bavulda Ne Var Podcast Yayini

Resim
 Pandemi doneminde bir podcast yayınına konuk olmuş ve burada da paylasmistim :) Aradan yıllar gecmis ve hayatima göç ederek reset atmışken bu kez cocukla göç deneyimim üstüne bir sohbete konuk oldum. Bavulda Ne Var? podcast kanalında yayınlandı :) Çok sevgili Saadettin'le Hollanda'ya taşınma surecimizi, neler umup neler bulduğumuzu konustuk. Benim açımdan çok keyifli bir sohbet ve tatlı bir ani oldu :) Dinlemek isterseniz buyrun:  https://open.spotify.com/episode/141Bki8mgFODfaJGEn3bNk?si=5Re-0ZOYR4KN-Awg-DBZyA  Sorulariniz, yorumlarınız olursa da beklerim :) ules

Reset

Resim
Sevgili Mindmills  blogunda Reset cagrisi yapmış, C.nin blogunda gordum, bir suru blog gezdim okudum, çok hoşuma gitti ve ben de ses vermek istedim. Bu aralar bu reset üstüne çokça düşünüyorum zaten. Yeni bir sayfa, yenilik, başlangıc, her seyin temizlenmesi gibi seyler canlanıyor zihnimde reset deyince. Son 4 yilim, annelik ve göçmenlikle beraber sürekli bir şey çözme ve  oldurma hali ve  hadi bunu da hallettik siradaki ne   hissiyle geciyor. Bir seyi yapsam, digeri açıkta kalıyor gibi hissettiğim anların ve seylerin toplami öyle büyük ki! Bilincli secimlerden, karar almaktan ve bedel ödemekten yorgun düşmüş haldeyim. Artan sorumluluklarım, geride biraktigim konfor alanım ve kaybettiklerim ve kazanmaya, oldurmaya calistiklarimla ağır aksak ilerliyorum. Ve itiraf edeyim, o reset anini bekliyorum icten ice. Hani Boyle bir şey olacak, bir şey gelecek ve hooop her şey resetlenecek! Her şey çözülecek, sorunlar pürüzler gidecek, çiçek bahçesine donecek ortalık... Oyle mi...

Annemin Uyurgezer Geceleri

Resim
Ayfer Tunc çok sevdiğim bir yazar! Yanılmıyorsam butun kitaplarını okudum. Hem yazdıkları hem de çok sevgili hocam Murat Gulsoy'la yaptıkları isler sebebiyle bende yeri ayrıdır. Ne zaman bir kitabi çıksa koşarak almak, okumak isterim.   Annemin Uyurgezer Geceleri cikinca da çok heveslendim, gelecek gidecek arkadaslarimi yokladım :) Biraz beklemem gerekti ama birkaç hafta sonra kitabim geldi! E uzakta olunca insan, kitapları da daha çok bekliyor. Bak bu konuda da uzun uzun yazıp anlatmak isterim ama neyse simdi konuyu dagitmayayim :) Annemin Uyurgezer Geceleri'ni yavaş yavaş, bitmesin diye, kendime sakin anlar yaratıp okudum ozenle. Sabahları Leyla'yi okula birakip, kendime bir kahve ısmarladım ve Sehnaz'la buluştum. Annemin Uyurgezer Geceleri, Sehnaz'in ve annesinin ve anneannesinin; uc kusak-hatta dort kusak- kadinin anlatısı. Ve uyurgezerlikle dile gelen kadinin bastirilmis, saklanmış, yasanmamis duygularının, arzularının, gercek hallerinin...  Kitabin bir yerinde...

Zaman...

Resim
Zaman geciyor. 38 yasimdayim. Birkac gun evvel kızım 4 yaşına bastı.  4 yildir anneyim. Neredeyse 3,5 yıldır göçmenim. Yani su son 4-5 yılda hayattaki butun ezberlerim bozuldu. Bildiklerim, konfor alanım, iliskilerim dagildi.  Annelik de göçmenlik de çok büyük kimlik dönüşümleri. Çok güçlü deneyimler. Ordan oraya savruldum. Dagildim, yoruldum. Yasarken anlamıyor bazen insan yürüdüğü yolu, aldigi mesafeyi. Annelikle ve yeni bir hayat ve kariyer kurmanın arasında soluksuz koşturduğum günlerde görüş mesafem epeyce kısaydı. Birkac gun evvel kızım 4 yaşına bastı. Pazartesi günü okulundan, okul sonrası kreşine gideceği icin öğretmenler aldi ve oraya gitti. Ilk kez okuldan biz almadık. Çok garip hissettim! Okul birkaç bina yanimiz olduğu icin dağılma saatinde balkona cikip bekledim. Diğer cocuklarla sıraya girmesini, okul otobüsü denilen çoklu bisikletlere binmesini, cantasini, esyalarını her şeyini tasimasini... Uzaktan izledim. Sabah 'Anne ya beni BSO ya götürmeyi unuturlarsa?' diy...