રચના: પિનાકીન ત્રિવેદી
સ્વરાંકન: ?
સ્વર: હરિહરન

તારી નજરથી જિંદગીનો રંગ ફરી ગયો,
ભવભવની આ મજલનો મારો ઢંગ ફરી ગયો.

ભટકી ભમીભમીને થાકી ગયો’તો ભારી,
આશા મૂકી દીધી’તી, હિંમત ગયો’તો હારી;
ભીતર ને બહાર જામી ઘનઘોર અંધિયારી,
ત્યાં તો વીજલ કડાકે સ્વારી પધારી તારી,
તારો આ ચમત્કાર મને દંગ કરી ગયો. — તારી

જ્યાં કાલિમા હતી ત્યાં શી લાલિમા છવાઈ!
મરુભોમ  જ્યાં હતી ત્યાં નંદનબહાર છાઈ!
જ્યાં મોત નાચતું ત્યાં સંજીવની શી તારી
પલટી રહી બધું આ ચડતી અજબ ખુમારી.
આ સંગમે સંસારનો સૌ સંગ સરી ગયો. — તારી

(પ્રેષક: સંજય રાઠોડ)

રચના: ચંદ્રકાન્ત શેઠ
સ્વર અને સ્વરાંકન: અમર ભટ્ટ

ખાલી કૂવે કોશ ચલાવી હવે અમે તો થાક્યા રે,
અરે અમારે તળિયે કોરાં ઝરણ ઝાંઝવાં જાગ્યાં રે .

ખેતર મોટાં ખેડ ઘણેરી બીજ ઊંચેરા વાવ્યાં  રે,
ગગન થકી નહિ અમરત ઉતર્યાં, ઊગતામાં મુરઝાયાં રે,
ખાલી હાથે અમે જ અમને અદકા ભારે લાગ્યા રે.
અરે અમારે તળિયે કોરાં ઝરણ ઝાંઝવાં જાગ્યાં રે .

મનના મારગ ખુંદતા ખુંદતા બોર રૂપાળા મળિયા રે
જ્યારે ચાખ્યા ત્યારે જાણ્યું નકરા એમાં ઠળિયા રે
ખાલીપામાં ખોવાયાં જલ ઊંડે અમને વાગ્યાં રે
અરે અમારે તળિયે કોરાં ઝરણ ઝાંઝવાં જાગ્યાં રે .

***

રચના: રસિક દવે ‘બેહદ લુંધીયાવી’
સ્વર અને સ્વરાંકન: પીયૂષ દવે, કથન સ્ટુડિયો. જૂનાગઢ

વાયરાની ડેલીએ બેસીને રોજ કહાન, વાટ્યુંને ભીંજવી છે આંખ્યથી
વાટ્યુંને ભીંજવી છે આંખ્યથી.

નજર્યુંના પંખીઓ ઊડી ઊડીને કહાન મથુરાના માર્ગે જાતા,
છાના નિ:શ્વાસોને છાતીમાં પૂરીને શમણાઓ રોજ નંદવાતા,
મનના વૃંદાવનને સળગાવી રાતભર,
દાઝ્યા કર્યું છે અમે આગ્યથી..
વાયરાની ડેલીએ….

જમાનાના નીર મારી પાંપણથી ચાલ્યા ને શૂળો થઈ ભોંકાણી રાત,
છાતીનો ડૂમો ગોવર્ધન થઈ બેઠો ને પરાઈ થૈ ગૈ છે જાત,
પવનના ઝોંકામાં વાંસળીનો સૂર હવે વાગ્યા કરે છે તમ યાદથી..
વાયરાની ડેલીએ…

ગાયોના બાળ હવે નાચતા નથી કે નથી ગોરજની સંધ્યાઓ થાતી,
“ફરિયાદી થૈ નથી.. ગોપીઓએ જાતી નથી” જશોદાજી મીઠું ખીજાતી,
ગોરસની મટુકી અકબંધ રહે છે મારી મારગના બંધ તવ વાદથી…
વાયરાની ડેલીએ….

***